خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل امر به معروف و نهی از منکر یا نظارت همگانی (۲)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امر به معروف و نهی از منکر یا نظارت همگانی (۲) :

کی ازامتیازات قوانین الهی اسلام

دولتها و
حکومتها در کشورهای مختلف جهان پس از جعل قانون، برای اجرا و پیاده نمودن آن،
سازمانهائی را به وجود می آورند تا ازتخلفات جلوگیری شود ولی با آن همه امکانات که
در اختیار دارند، توان اجرایی وکاربرد عملی آنها در محدوده خاصی است که در خارج از
آن محدوده هیچ گونه نقش واطلاعی ندارند و در رابطه با درون خانواده ها، گروههای
همفکر و هم عقیده ومخفی گاه ها نمی توانند نقشی داشته باشند. همچنین اگر عده و
گروهی به اقتضای آشنائی، رفاقت و هم سوئی، تخلفی بنمایند و دیگران هم ناظر آن باشند،
همگی خودرامسوول جلوگیری از تخلف نمی دانند، تنها افراد خاص هستند که در شرائط
ویژه می توانند جلوگیری کنند.

اما یکی
از قوانین افتخارآمیز اسلامی این است که در رابطه با «امر به معروف ونهی از منکر»
به صورت عرضی و طولی قانونگذاری شده است، درحالی که خود ازقوانین الهی است و با
پشتوانه الهی و ایمان و اعتقاد قلبی مستحکم هست و تخلف ازآن و کوچک شمردن آن،
گناهی بزرگ و در عرض همه قوانین اسلام می باشد، از جهت دیگرپشتوانه و عامل و ضامن
اجرایی سایر قوانین بوده ناظر بر تک تک قوانین و فرد فردجامعه است.

اسلام در
این مترقیانه ترین قانون، تمام افراد مسلمان رامسوول دانسته و هیچ گونه محدوده ای
برای آن مشخص نکرده است جز این که در موارد و شرائط مختلف و متفاوت،طبعا روشهای
اعمال و اجرای این قانون و نظارت بر اجرای قوانین سبک ویژه و مخصوص به خود را
خواهد داشت که در جای خود در مبحث شرائط، مراتب و روشها مورد گفتگو وبررسی قرار
می گیرد.

کاربرد
این نظارت همگانی (امر به معروف و نهی از منکر) محدوده خاص ندارد وحتی در درون
کانون خانواده ها، چنانچه پدر یا مادری تخلف از قانون کنند، فرزندان وظیفه دارند
بارعایت شرائط و مراتب و کیفیت انجام این وظیفه، آنان را از تخلف باز دارند و
برعکس نیز (به طریق اولی) چنین است.

در کاربرد
این قانون الهی، دولت و امت، افراد حکومت و اعضای عامه مردم وظیفه متقابل دارند که
ضامن اجرای قوانین و حافظ مصالح یکدیگر و با حفظ شرائط و مراتب در مقابل تخلفها
بایستند. تا آنجا که امام امیرالمومنین(ع) در اهمیت این قانون می فرماید:

«ما اعمال
البر کلها والجهاد فی سبیل الله عند الامر بالمعروف و النهی عن المنکر الا کنفثه
فی بحر لجی » ^(۱) .

«کلیه
کارهای نیک و جهاد در راه خدا در مقایسه با امر به معروف و نهی ازمنکر، نیستند جز
همانند دمای دهن در برابر اقیانوسی بی کران ».

زیرا
علاوه بر این که این قانون، خود از قوانین الهی است، ناظر به همه قوانین و حافظ و
ضامن اجرای آنها می باشد.

در عظمت و
اهمیت آن همین بس که مولای آزادگان جهان و سرور شهیدان، حضرت امام حسین(ع) هدف از
قیام و نهضت خود را در وصیتنامه تاریخی خویش چنین بیان می کند:

«ارید ان
آمر بالمعروف و انهی عن المنکر».

«من در
این قیام می خواهم امر به معروف و نهی از منکر نمایم ».

بنابراین
چون تخلف ها، منکرات و مفاسد به یک صورت و شکل و شرائط نیستند، لازم است ترتیبی
اتخاذ گردد که دربازداری و نهی از آنها در هر شرائطی موفق گردیم وچون در شناخت و
آگاهی از معروف افراد و گروه ها در شرائط مختلف ممکن است تشخیص هاو برداشتهای
گوناگونی داشته باشند، ضروری است که برای هر شرائط امکانات آگاهاندن وارشاد و امر
به معروف را نیز در اختیار داشته باشیم و آن بدین صورت است که اولا بر فردفرد
جامعه مسوول اسلامی فرض و واجب باشد که «کلکم راع و کلکم مسوول عن رعیته » ^(۲)
. و ثانیا: گروهی گزینش شده، متشکل، منسجم، قدرتمند، خیرخواه، باتقوا، آگاه
به معروف و منکر و عالم به قوانین و آموزش های لازم رادیده، وجود داشته باشند که
عالمانه و قدرتمندانه جامعه را به سوی زیبائیها ومعروف سوق دهند و از زشتیها و
مفاسد و منکرات باز دارند و ناظر بر اجرای صحیح قوانین در میان امت باشند. و هرگاه
امر به معروف و جلوگیری از مفاسد و منکرات،از قدرت فرد و افراد خارج باشد، این
گروه وارد عمل گردند وگلستان جامعه را ازخار و خس ها بزدایند. و بذر گل و زیبائی
بپاشند.

خطر دشمنان درونی و برونی

تردیدی
نیست که قدرتها و حکومتهای شیطانی واستعماری، بیش از هر چیز از فرهنگ انقلاب که
همان فرهنگ اسلام است، واهمه و هراس دارند و اگر حمله و هجوم آورده اند، فرهنگ ما
را نشانه و هدف گرفته اند اگر ما ازفرهنگ اسلامی خویش دست برداریم، یا حداقل مثل
بسیاری از کشورهای (به اصطلاح)

اسلامی،
تظاهر به اسلام کنیم و در عمل به قوانین حقیقی اسلام، سهل انگاری و کوتاهی نمائیم
کاری با ما نخواهند داشت.

اکنون
برای مقابله با این هجوم و ستیزه بهترین راه و وسیله و روش و عملکردخود ما و
محافظت از فرهنگ الهی اسلامی انقلابمان است و یکی از عالیترین وموثرترین روشها عمل
و اجرای صحیح و دقیق قانون امر به معروف و نهی از منکرمی باشد و گرنه به تدریج بر
ما همان خواهد رفت که بر پیشینیان.

زمینه مفاسد و منکرات

علاوه بر
کوششهای همه جانبه دشمنان اسلام و افراد آلوده ومفسده جو، این نکته نیز گفتنی است
که زمینه فساد و آلودگی و عوامل به وجودآورنده انحراف، به طور نسبی در افراد وجود
دارد و کسی نمی تواند این حقیقت راانکار نماید. و مفاسد و انحرافات، به شعله و شراره
آتش می مانند که اگر خاموش وکنترل نگردد، دامنه آن همه چیز را فرا خواهد گرفت و به
خاکستر مبدل خواهد کرد،که بحث پیرامون وجوب عقلی قانون (امر به معروف و نهی از
منکر) علاوه بر وجوب شرعی و تعبدی، خود بحثی جالب و جای تردید وانکار نیست
^(۳) .

و در این
رابطه پیامبر(ص) فرمودند:

«یک
گنه کار در میان مردم مانند کسی است که با گروهی سوار کشتی می شود وهنگامی که در
وسط دریا قرار می گیرد به سوراخ کردن کشتی در جایگاه خویش می پردازد، اگر دیگران
او را از این کار خطرناک باز ندارند، آب به کشتی نفوذکرده، همگی غرق می گردند» ^(۴)
.

و گفته
مرحوم «شهید ثانی »: «وهو واجب علی مقتضی قواعدالعدل » «طبق اقتضای اجرای عدالت،
عقلا و شرعا باید امر به معروف و نهی از منکر اجرا گردد». و ترک آن مساوی با ترک
عدالت و تباهی و هلاکت برای خود و جامعه خواهد بود.

واکنش سهل انگاری و کوتاهی

گرچه
تاریخ جهان مشحون از شواهدی است که چگونه باسکوت و بی تفاوتی گروهی(حتی دانایان)،
ظلم و فساد دامنگیر همگان شده و نیکان نیزدر آتش زشتکاران سوخته اند. و به خاکستر
مبدل گشته اند؟ اما ما در اینجا به طوربسیار کوتاه و فشرده به برخی از اخطارها که
از ناحیه پیشوایان معصوم علیهم السلام رسیده است که هم تاریخ را دربر دارند و هم
مرتبط با وحی بوده و کاملترین انسانها هستندمی پردازیم تا به اهمیت موضوع بیشتر پی
برده و خطرهائی را که در ترک یاسهل انگاری این قانون هست، متذکر شویم و تاریخ تلخی
را تکرار ننمائیم. و رسالت خویش را در برابر اسلام و جهانیان به خوبی ابلاغ کنیم.

رسول
اکرم(ص) فرمودند: «لا تزال الناس بخیر ما امروا بالمعروف و نهواعن المنکرو تعاونوا
علی البر و التقوی فاذا لم تفعلوا ذلک نزعت منهم البرکات و سلط بعضهم علی بعض و لم
یکن لهم ناصر فی الارض و لا فی السماء» ^(۵) .

«همیشه و همواره
مردم در خیر و نیکی به سر خواهند برد مادام که امر به معروف و نهی از منکر نمایند
و در نیکی و نیکوکاری و تقوا، همیاری و همکاری داشته باشند. پس اگر چنین نکردند،
برکات از آنان سلب خواهد شد و برخی از آنان بر بعضی دیگر مسلط خواهند گشت و در آن
صورت یاوری در زمین و آسمان نخواهند داشت ».