خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی

با فایل فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی شامل 56 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیوند اخلاق و سیاست در اندیشه غزالی :

مقدمه

یکی از متفکران مسلمان در حوزه اندیشه های دینی سیاسی، ابوحامد محمد غزالی است.زین الدین ابوحامد محمد بن محمد بن محمد بن احمد طوسی غزالی ملقب به حجه الاسلام در سال ۴۵۰ هجری در طابران طوس دیده به جهان گشود.پدرش در دوران کودکی و طفولیت وی در گذشت، اما قبل از وفات، دو پسرش، محمد و احمد را به یکی از دوستان صوفی خود سپرد تا این دو برادر را سرپرستی و تعلیم و تربیت کند.

محمد غزالی پس از طی مقدمات علوم دینی، به گرگان و سپس نیشابور رفت و به حوزه درس امام الحرمین ابوالمعالی جوینی (۴۱۹ – ۴۷۸ ه.) پیوست و نزد او تقرب بلیغ یافت.غزالی پس از وفات امام الحرمین، به معسکر در نزدیکی نیشابور رفت و مدتی به خدمت خواجه نظام الملک طوسی مشغول شد و در این دوره با سیاست عملی نیز آشنا شد.سپس غزالی به منصب استادی و تدریس در نظامیه بغداد رسید و چهار سال در آن به تدریس و خطابه و تالیف و مناظره پرداخت.

غزالی در سال ۴۸۸ هجری در اوج شهرت، در اثر یک تحول و انقلاب درونی از همه مناصب دنیوی دست کشید و به بهانه سفر حج از بغداد خارج شد.او ده سال به سیر و سلوک پرداخت و حاصل آن، تالیف کتاب احیاء علوم الدین است که گنجینه گرانسنگی در معارف اسلامی و اخلاقی محسوب می شود.

زبیدی در شرح احیاء علوم تاثیر کلام برادرش احمد را در مهاجرت وی از بغداد مؤثر دانسته است. ^(۱) برخی محققان انگیزه های سیاسی را در سفر وی مؤثر دانسته اند. ^(۲) عهد غزالی بر سر تربت ابراهیم خلیل علیه السلام تا حدی می تواند مؤید این قول باشد:

چون بر سر تربت خلیل علیه السلام رسیدم در سنه تسع و ثمانین و اربع مائه (۴۸۹) و امروز قریب پانزده سال است، سه عهد کردم: یکی آن که از هیچ سلطانی مالی قبول نکنم، دیگر آن که به سلام هیچ سلطانی نروم و سوم آن که مناظره و جدل نکنم. ^(۳)

غزالی به دلیل علقه های خانوادگی به طوس باز گشت و در همان دیار خانقاهی برای صوفیان و مدرسه ای برای طلاب دایر کرد، تا این که در سال ۵۰۵ هجری دعوت حق را لبیک گفت و در طابران طوس به خاک سپرده شد. ^(۴)

اخلاق و سیاست در آرای غزالی

یکی از ویژگی های ممتاز در اندیشه سیاسی غزالی، آمیختگی اخلاق و سیاست است.غزالی از دریچه مذهب و اخلاق به سیاست می نگرد; از این رو از نظر وی سیاست، علم قدرت و کسب قدرت به تعریف مصطلح نیست، بلکه وسیله اصلاح خلق و هدایت آنان در طریقی است که برای دنیا و آخرت منجی است.در تمام آثار و تالیفات غزالی این وحدت رویه و نگرش به چشم می خورد و تنها استثنایی که در این راستا وجود دارد، بخشی از گفته های وی در بخش دوم کتاب نصیحه الملوک است که بر اساس تحقیقات انجام شده، انتساب بخش مذکور به غزالی را مستبعد می نماید.

غزالی بر اساس نگرش اخلاقی به سیاست و با استناد به منابع دینی، دنیا را مزرعه آخرت معرفی می کند و سیاست را نیز وسیله تربیت و هدایت مردم و رستگار کردن آنان می داند.غزالی سیاست را به ترتیب نقش آن در تربیت نفوس در چهار مرتبه طبقه بندی می کند: اولین و کامل ترین شکل سیاست، «سیاست انبیا» است که ناظر به ظاهر و باطن خواص و عوام است; مرتبه دوم سیاست، سیاست خلفا و ملوک است که به عقیده غزالی صرفا ناظر و حاکم به روابط ظاهری عوام و خواص در جامعه است; مرتبه سوم، سیاست علمای دینی است که باطن خواص را مخاطب قرار می دهد; مرتبه چهارم، سیاست وعاظ است که برای اصلاح باطن عوام و توده مردم کارآمد است. ^(۵)

غزالی پس از ذکر مراتب چهارگانه سیاست به صورت متفاضل، می گوید که پس از سیاست پیامبران که جامع ترین و کامل ترین مرتبه سیاست است، شریف ترین مرتبه سیاست، سیاستی است که هدف آن آگاهی دادن و تعلیم مردم و تطهیر و تهذیب نفوس آنان از اخلاق و عادات مذموم و مهلک و هدایت آنان به اخلاق ممدوح و پسندیده باشد.با این نگرش غزالی پیوندی ناگسستنی میان اخلاق و سیاست برقرار می کند.آثار این پیوند در دیگر آرا و رهنمودهای سیاسی غزالی خصوصا خطاب به ملوک و اربابان قدرت قابل مشاهده و ردیابی است.

آرا و اندیشه های سیاسی غزالی

آرا و اندیشه های سیاسی غزالی را می توان به دو بخش تقسیم کرد: بخش اول، مربوط به آرای وی درباره خلافت و امامت است و مباحثی چون ضرورت انعقاد نهاد خلافت، شروط خلیفه، چگونگی انعقاد خلافت و خلع خلیفه را شامل می شود; بخش دوم، مربوط به سلاطین و ملوک و ارائه رهنمود به آنان جهت عدم تفکیک اخلاق از سیاست و همچنین توجه به معاد و روز بازپسین است. پرداختن غزالی به بخش دوم، مبین واقعیت های سیاسی حاکم در زمان اوست که قدرت خلفای بغداد رو به ضعف و انحطاط بود و در مقابل، قدرت سلاطین سلجوقی تثبیت شده و رو به افزایش بود.حکومت مطلوب و آرمانی غزالی در پرتو استقرار نهاد خلافت تحقق می یافت، اما واقعیت آن بود که قدرت واقعی در اختیار سلاطین بود; از این رو غزالی می کوشید میان دیدگاه آرمانی خویش درباره خلافت و واقعیت موجود زمان خویش همزیستی و سازش مستمر ایجاد کند.بر همین اساس، مشروعیت قدرت ملوک و سلاطین را ناشی از نهاد خلافت و تایید دستگاه خلافت بغداد می شمرد و تلاش می کرد سلاطین را به عنوان بازوان اجرایی خلیفه به اطاعت هر چه بیشتر از دستگاه خلافت ترغیب کند.

غزالی درباره وجوب خلافت و امامت متذکر می گردد که وجوب برپایی نهاد خلافت متخذ از شرع است ^(۶) و ما در اثبات امامت و خلافت صرفا به دلیل اجماع بسنده نمی کنیم، بلکه مستند اجماع را مورد ملاحظه قرار می دهیم; سپس دلایلی را در اثبات ضرورت استقرار نهاد امامت و خلافت در جامعه اسلامی بیان می دارد:

دلیل اول غزالی از دو مقدمه و صغرا و کبرا تشکیل شده است.مقدمه اول، بر پایی نظام دینی و مبتنی بر احکام شریعت قطعا مورد نظر و مقصود شارع مقدس بوده است.مقدمه مذکور قطعی و یقینی است و اختلافی در آن راه ندارد; مقدمه دوم، نظام دینی بر پا نمی شود مگر این که در راس جامعه امامی مطاع وجود داشته باشد که پاسدار احکام شریعت باشد.غزالی از این دو مقدمه ضرورت وجود امام و خلیفه و استقرار نهاد خلافت را استنباط می کند.

غزالی دلایل دیگری نیز در ضرورت وجود خلیفه و امام بیان می کند که از آن جمله است: اولا، وجود امام و خلیفه را منبع مشروعیت مناصب دولتمردان خصوصا قضات می داند و فقدان خلیفه و امام را عامل مخدوش شدن مشروعیت آنان بر می شمرد; ثانیا، اقامه حدود شرعی و اجرای احکام را منوط به حضور و نظارت خلیفه می داند; ثالثا، وجود خلیفه را جهت ایجاد نظم و امنیت در جامعه و جلوگیری از تعدی انسان ها به حقوق یکدیگر ضروری می شمارد.براساس چنین نگرشی، غزالی فقدان خلیفه و امام را مسبب تعطیلی احکام و تشتت آرا و بروز هرج و مرج و ناامنی و تضییع حقوق مردم می داند. ^(۷)

غزالی بر اساس نگرش عامه، این ده شرط را برای احراز مقام خلافت و امامت ضروری می شمارد: بلوغ، عقل، حریت، ذکوریت، قریشی بودن، داشتن قدرت، کفایت، ورع، علم و سلامت جسمانی است.سلامت جسمانی شامل سلامت حواس، شنوایی و بینایی است.

غزالی در مورد چگونگی انعقاد خلافت، ضمن آن که بر اساس دیدگاه اهل تسنن بر مساله بیعت مردم تاکید می ورزد، معتقد است اگر یک فرد صاحب قدرت و شوکت که مردم از او تبعیت می کنند با خلیفه بیعت کند، خلافت منعقد می شود.در این مورد غزالی به واقعیات حاکم بر زمان خویش و قدرت سلاطین نظر دارد.غزالی معتقد بود اگر شروط امامت بعضا مخدوش شود باز هم خلافت از باب ضرورت و دفع افسد به فاسد استمرار می یابد و تا زمانی که خلع وی باعث فتنه می شود باید از وی پیروی کرد.غزالی یاد آور می شود در صورت حکم به عدم اطاعت، مساله از دو صورت خارج نیست: یا باید خلیفه را خلع و فرد دیگری را جایگزین وی کرد و یا این که حکم کنیم به عدم انعقاد خلافت و خالی بودن بلاد اسلامی از نهاد خلافت.فرض اول که جایز نیست، چون باعث فتنه و آشوب می گردد و ضرر آن بیش از فقدان برخی شروط مانند علم یا ورع در خلیفه است.فرض دوم هم ممکن نیست، چون باعث تعطیل شدن احکام دین می شود و این کار مانند آن است که کسی شهری را خراب کند تا خانه ای را آباد سازد. ^(۸)

شایان ذکر است که غزالی فتوای مذکور را در جایی بیان می کند که خلع خلیفه باعث فتنه و آشوب شود و در صورت عدم بروز و عدم احتمال فتنه، خلع خلیفه ای که شروط خلافت را از دست داده امکان پذیر است; البته واقعیت آن است که در جهان اسلام، حکام و زمامداران جائر و نالایق از این گونه فتاوی برای تحکیم پایه های قدرت بسیار سوء استفاده کرده اند.

آمیختگی اخلاق و سیاست در رهنمودهای غزالی به سلاطین

غزالی در کتاب التبرالمسبوک فی نصیحه الملوک از اصول اعتقادی که سلطان باید به آن معتقد باشد سخن به میان می آورد و اصول مزبور را که عمدتا درباره توحید، نبوت و معاد است ریشه درخت ایمان می شمارد و می گوید اگر ریشه اعتقادات ضعیف وسست گردد، آثار نابهنجار آن در شاخ و برگ های درخت وجود آدمی که همان رفتار و کردار اوست ظاهر می گردد.آن گاه غزالی ضرورت رعایت عدل و انصاف در حکمرانی را برای سلطان با ذکر روایاتی م