خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل روش شناسی زن پژوهی ؛ گفت وگو با سر کار خانم فریبا علاسوند

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل روش شناسی زن پژوهی ؛ گفت وگو با سر کار خانم فریبا علاسوند – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل روش شناسی زن پژوهی ؛ گفت وگو با سر کار خانم فریبا علاسوند شامل 90 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل روش شناسی زن پژوهی ؛ گفت وگو با سر کار خانم فریبا علاسوند گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روش شناسی زن پژوهی ؛ گفت وگو با سر کار خانم فریبا علاسوند با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل روش شناسی زن پژوهی ؛ گفت وگو با سر کار خانم فریبا علاسوند از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل روش شناسی زن پژوهی ؛ گفت وگو با سر کار خانم فریبا علاسوند با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل روش شناسی زن پژوهی ؛ گفت وگو با سر کار خانم فریبا علاسوند را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روش شناسی زن پژوهی ؛ گفت وگو با سر کار خانم فریبا علاسوند :

اشاره

سرکار خانم فریبا علاسوند، به سال ۱۳۴۶ در آغاجاری (امیدیه) از استان خوزستان دیده به جهان گشود و به سال ۱۳۶۲ دروس حوزوی را فراگرفت و از سال ۱۳۶۵ به تدریس آنها در حوزه های علمیه ی مسجدسلیمان و از سال ۱۳۶۹ در جامعه الزهرای قم پرداخت و سپس اندوخته های علمی و فکری خویش را به دانشجویان دانشگاه های کشور، مانند دانشگاه تهران، منتقل ساخت. آن گاه در کنار تحصیل و تدریس به تألیف نیز روی آورد و مقالات متعدد علمی و تخصصی به زبان فارسی و عربی و با موضوعاتی همچون فمینیسم، بلوغ دختران، دیه وقصاص، ماهیت طلاق خُلع و اصلاحات در کلام امیرالمؤمنین (ع) و دو کتاب «زنان و حقوق برابر» و «نقد کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان» را به رشته ی تحریر کشید.

در این میان، خانم علاسوند سفرهای علمی تبلیغی خویش را به خارج از کشور آغاز کرد و به کشورهایی مانند لبنان، سوریه، ترکیه و امارات مسافرت نمود. یکی از اهداف سفرهای مزبور، طرح ایده ی تشکیل سازمان جهانی زنان فرهیخته ی مسلمان بود که سنگ بنای اولیه ی آن نهاده شد.

سرکار خانم علاسوند اینک عضو هیأت علمی پژوهشی مرکز مطالعات و تحقیقات زنان (www.womernrc.com) و نماینده ی مرکز مدیریت حوزه های علمیه ی خواهران در شورای فرهنگی اجتماعی زنان کشور است. اینک گفت وگو با ایشان در خصوص روش شناسی زن پژوهی را می خوانیم:

ما در هر تحقیقی نخست با طرح مسأله روبه رو هستیم. بفرمایید برای تحقیق در حوزه ی زنان، چه مسایلی را باید طراحی و مدل سازی کنیم و کدام مسایل در اولویت های نخست ما قرار دارند؟

در ابتدا ضروری است که بین این دو واژه تفکیک نماییم. خلط بین این دو واژه و کاربرد یکی به جای دیگری، خود منشأ اشتباهات فراوانی می شود. کلمه ی مسأله و مسایل با معادل انگلیسی Problem به معنای مشکلات، نقاط پیچیده در زندگی عینی بشر یکی از آن دو واژه است.

وقتی تعبیر می کنیم مسایل زنان، باید روشن نماییم که مرادمان واقعا مشکلات زنان است یا خیر؟ واژه ی دوم مباحث و یافته های علمی است که پژوهش در یک حوزه ی فکری به دست می آیند. زمانی که ما تعبیر می کنیم «زن پژوهی» می توان گفت که می خواهیم مثلاً نگرش نظری یا یافته علمی خود را در یکی از موضوعات مربوط به زنان تحقیق و تبیین کنیم. موضوعی مثل دیدگاه دین یا نظریه ی جامعه شناختی راجع به اشتغال زنان را با تکیه بر موازین علمی پژوهشی به دست آوریم. چنان که گاهی مرادمان از «زن پژوهی»، کشف مشکلات مربوط به زنان، علت یابی آنها، ارایه ی راه حل ها و راهبردهای مناسب است.

با این توضیح، باید گفت که به نظر می رسد در مسأله شناسی مربوط به زنان ما چند کار عمده در پیش داریم:

اول اینکه در شناخت مسایل زنان باید نگرش مجموعه ای داشته باشیم. هیچ گاه در زندگی انسان، مسایل بی ارتباط با یکدیگر نیستند. ما در نگاه کلامی خود نیز علاوه بر ربط طولی موجودات، به وابستگی عرضی نیز بین حلقه های حیات معتقد هستیم. آدمیان به دلیل قدرت ابتکار و خلاقیت، می توانند بر عمق و پیچیدگی روابطشان و وابستگی مسایلشان بیفزایند. زنان نیز از این امر مستثنی نیستند. به طور مثال، الگوی اشتغال زنان با مسایل کلانی، نظیر مناسبات اقتصادی کشورها، الگوی مدیریت خانواده، الگوی تربیتی نظام خانواده، تغییرات روبه تزاید جوامع مدرنیزه، تکنولوژی موجود که به آزادسازی وقت انجامیده، بالا رفتن سن ازدواج، پایین آمدن آمار ازدواج و ده ها مسأله ی دیگر مرتبط است.

دوم اینکه ضرورت واقع بینی، امری انکار ناپذیر در شناخت مسایل زنان است. به طور مثال، واقعیت های موجود و نه مطلوب جامعه ی ما، وجود زنان بدون سرپرست یا بدسرپرست است. اگر برای جلوگیری از بالا رفتن میزان مشکلات آنها و جلوگیری از دامن گیر شدن فساد و تباهی در این خانواده ها، سیاست های حمایتی به یک سمت فراگیر شوند، قطعا بخشی از مشکلات آنها حل خواهد شد، ولی آیا ایجاد رفاه مقبولی برای این نوع زندگی، به بالا رفتن میزان طلاق کمک نمی کند؟ یعنی تضمین مالی زندگی پس از طلاق، آستانه ی تحمل افراد را نسبت به مشکلات پایین نمی آورد؟ از سوی دیگر، آیا به این بهانه می توان دست از حمایت زنان بدون سرپرست برداشت؟ اینها واقعیاتی است که نباید در شناخت مسایل زنان از نظر دور داشت.

سوم اینکه در عین واقع بینی در حل مسایل، الگویی به سمت ایده آل ها در افق نگاهمان داشته باشیم. واقعیات موجود که بخش فراوانی از آن ناشی از دنیای سکولاریزه شده است نباید مانند موجی ما را با خود ببرد، بلکه باید با تمام توان، فاصله را با الگوی مطلوب دینی انسانی در حداقل ممکن نگه داریم. به طور مثال، اگر الگوی اسلامی مدیریت اقتصادی در خانواده خوب است، ولی شرایط ایجاب کرده که زنان در خانواده مشارکت اقتصادی داشته باشند، نباید کل سیاست گزاریها به سمت تغییر الگوی اصلی بروند، و باید تا حد امکان ضمن ملاحظه ی واقعیت ها شرایط را مهار کرد. آنچه به طور اجمال و حتی ناقص گفته شد، سازمان دهی در شناخت مسایل است؛ ولی در پژوهش های مباحث زنان که با کُدهای شبیه شخصیت شناسی زنان، ارزشگذاری و معیارهای انسان شناختی آن، برآورد اخلاقی از عملکرد زنان به عنوان موضوع و سوژه ای برای علم اخلاق و نظام حقوقی موردنظر شناخته می شوند، نیز به طراحی نیاز داریم. طبعا در این مدل، اول باید مبانی و زیرساخت های کلان خود را که برخی هستی شناسانه و فلسفی اند، معلوم نماید. اگر می خواهیم دیدگاه دین را مطرح سازیم باید پیشاپیش معلوم کنیم که آیا دین دارای این شأن است که در مورد زنان، تعاریف انسان شناختی ارایه دهد و نظام حقوقی معین و مانند آن مطرح سازد یا خیر؟ سپس گزاره های خود را در هر زمینه، استنباط نماییم. به طور قطع، ارایه ی رأی قاطع در هر موضوعی با زاویه ای دینی باید از روشی اجتهادی تبعیت کند؛ یعنی هر موضوع در تمام ادله موجود استقصا شده، در یک نظام واره، احکام مورد نظر استنباط شوند. به عبارت خلاصه تر، هر نظام حقوقی یا اخلاقی متکی بر یک دسته مبانی پیشین قابل توجیه هستند.

در «زن پژوهی» به عنوان یک موضوع علمی و پژوهشی باید «منبع شناسی» کرد. جناب عالی بفرمایید که در شناخت منابع باید سراغ چه منابعی رفت و چه روشی را در این زمینه باید فراروی خویش داشت؟ اگر امکان دارد چند منبع مهم و روشمند را معرفی نمایید.

«زن پژوهی» یک شاخه ی علمی میان رشته ای است. یعنی گاهی برای پیگیری یک موضوع، نیاز است که رشته های مختلف علوم تداخل کرده، هر یک سهم خود را در پژوهشی علمی ایفا کنند. امروزه در دنیا مطالعات مربوط به زنان جای خود را در اکثر یا تمام علوم باز کرده اند کمتر کتاب مرجع و آکادمیک را می توان پیدا کرد که حداقل یک فصل خود را به بررسی مباحث زنان در آن رشته ی بخصوص یا کتاب و موضوع مربوط اختصاص نداده باشد.

گاهی نیز چند واحد درسی یک رشته به زن پژوهی از منظر آن رشته مشغول شده است. به هر حال، با توجه به نظریه پردازی زن ورانه و فمینیستی در هر موضوع، ما در مواجهه با موضوعی معین باید ابتدا خانواده ای از سئوالات مربوط و مرتبط با موضوع را تخمین زنیم. موضوعات اعم، اخص یا مساوی و ملازم با این موضوع را پیدا نماییم و آن گاه در یک درختچه ای از موضوعات مرتبط، به سراغ هر یک از منابع دست اول و دست دوم برویم. مثلاً آموزش زنان می تواند دارای منابع جامعه شناسی، روان شناسی، اقتصادی و مهمتر از همه، دینی و با جهت گیری شخصیت شناسی و حقوقی باشد. مشکل مهم پژوهندگان مبتدی این است که در مواجهه با یک موضوع، متوقع هستند که منابعی با همان نام پیدا کنند که در این صورت، هم با مشکل پیداکردن منابع کافی در هر موضوعی مواجه می شوند و هم هیچ گاه تحقیق جامع الاطرافی ارایه نخواهند داد.

راجع به معرفی منابع باید عرض کنم که در مرحله ی اول، قرآن و خصوصا برخی تفاسیر آن، منبع ارزشمندی اند که غفلت از آنها برای هیچ زن پژوهی روا نیست. تفسیر شریف المیزان در مباحث زنان نکات بدیعی دارد. به تعبیر بنده یک روح پوینده در این تفسیر جاری است که تماس مداوم با آن، آدمی را به تراوشات آن نزدیک می کند. حوزه های علمی خواهران و برادران نباید از این تفسیر غفلت نمایند. بنده شخصا در هر بار استفاده، شاه کلیدهایی به دست آورده ام که به بضاعت اندک علمی این جانب کمک های جدی رسانده اند. تفسیر مرحوم قطب یعنی «فی ظلال القرآن» نیز نکات منحصر به فردی دارد. در مرحله ی دوم، منابع روایی نیز، اگر شکارچی قابل و پرحوصله ای داشته باشند که نکته سنج هم باشد، دریایی از رهیافت ها را به روی انسان می گشایند. گاهی در روایات، مواردی در حاشیه ی یک حکم آمده است که مجموعه ی آنها یک نظام توجیهی علمی و زیبا را در مباحث زنان به آدمی ارایه می دهند.

نگرش بنده این است که بسیاری از دقت نظرها و استنتاجها در مرحله ی سوم، از سالها ممارست و تلاش طلبگی در متون فقهی علما به دست می آید. گاهی حل یک مساله ی مربوط به زنان از ده گزاره ای حاصل می شود که در خلال کتب قیم علما، مانند رسایل، مکاسب، کفایه و کتب مشابه، پراکنده اند. گاهی پیشرفته ترین راه حلها را در کتاب مسالک شهید و یا نظرگاه های مرحوم صاحب جواهر دریافته ایم. لذا همواره نباید به دنبال یک منبع معین رفت که یک مسأله را به طور کامل بیان کرده باشد. البته استفاده ی مستقیم از ادله ی چهارگانه، تبحّر و اصول خود را می طلبد و این استفاده، شیوه ای معین دارد که موازین آن در کتب اصول فقه گردآوری شده است. در عین حال، ما کتب مرجع را در سه بخش کتب دینی مانند کتب پیش گفته و منبع قیم «نظام حقوقی شخصیت زن» از شهید بزرگوار آیت الله مطهری، ویراست دوم «زن در آینه جلال و جمال» از حضرت آیت الله جوادی آملی، سلسله کتب و منشورات دفتر مطالعات و تحقیقات زنان، فصلنامه های تخصصی مانند «کتاب زنان»، برخی مجلدات فصلنامه «کتاب نقد» مانند شماره ۲۹ و ۳۰ و بخش دوم کتب و منشوراتی است که در فضای روشنفکری دینی نوشته شده و باید آنها را با نگاهی نقادانه از مطالعه گذراند. بخش سوم، کتب فمینیستی است که حاوی دیدگاه های معاصر در موضوع زن پژوهی اند. از بین این کتب، کتاب مرجع «از جنبش تا نظریه» از خانم حمیرا شیرزاده است که البته نگرش فمینیستی آن در منشورات دفتر مطالعات و تحقیقات زنان به نقد کشیده شده است، و گفتنی است در هر گرایشی کتب مرجع معینی هست که در این گفت وگوی مختصر نمی گنجد. باید گفت امروزه ما از نویسندگان عرب نیز کتب قابل توجهی در مسایل زنان داریم که برخی از آنها در واقع، اعتراضی به فضای عربی حاکم بر جوّ اسلامی کشورهایشان است که از آن جمله می توان به کتاب «الجنس کهندسه اجتماعیه» اشاره نمود.

برای تحقیق در مسایل زنان، از چه روش یا روش هایی باید استفاده کنیم تا با کیفیت بهتر و کمیت بیشترِ علمی و پژوهشی به اهداف و مقاصد مطلوب خود دست یابیم؟

واضح است که گاهی یک مسأله یا موضوع پژوهشی ابعاد نظری صرف دارد، ولی گاهی نیز مسأله یا موضوع مورد پژوهش دارای ابعاد جامعه شناختی، سیاسی، روانی و مانند آن است. همواره باید موضوع از این منظر کاویده شود تا معلوم باشد دارای چه شناسنامه ای است. آن گاه متناسب با آن، روش موردنظر تعیین گردد. پس گاهی روش، آمیزه ای از روش تجربی، عقلی و نقلی می تواند باشد. البته واضح است که در اغلب پژوهش ها ما نیاز داریم که بدانیم اساسا به دنبال چه هستیم؟ یعنی سئوال اساسی چیست؟ مثلاً کسی می پرسد آیا تحصیل امری جنسیتی است؟ یعنی دختران مجاز به تحصیل نیستند؟ پاسخ واضح است که خیر، ولی گاهی سئوال کالبد شکافی می شود که آیا تحصیل دختران در الگوی اشتغال اثر می گذارد؟ آیا ما توسعه ی نیروی انسانی در اشتغال زنان را با رویکردی کاملاً برابر می پذیریم؟ این مسأله از نظر اقتصادی برای خانواده مفید است و آیا منافعش که مادی است ترجیح دارد بر تغییر الگوی دینی تربیتی؟ جایگاه مادری، وضعیت و احکام همسری و ده ها پرسش دیگر. طبیعی است که ما، به عنوان کارشناس دینی، در جهت دینی کردن جامعه در بدنه ی نظام ولایت فقیه، نمی توانیم سئوالات را بی پاسخ رها کنیم، ولی البته هر یک شیوه ی مخصوص خود را می طلبند.

از سوی دیگر، چون یکی از منابع مهم ما ادله ی چهارگانه است، حتما باید هر موضوع را با روشی اجتهادی در پی بگیریم. و علاوه بر آن و از سوی سوم باید در اغلب پژوهش ها، سیر کلی به جزیی را فراموش نکنیم و از اصول و امهات روشن، کبریات مقبول و مسلم به عنوان زیرساخت اصلی تبعیت نماییم. برخی از فضلا در همین رابطه، پژوهش هایی را انجام داده اند و تحت عنوان اصول شخصیت زن مسلمان، از ادله ی دینی، مبانی و اصولی را استخراج کرده اند که این اصول توجیه کننده ی نظام فقهی و اخلاقی زنان و مرجع داوری و حل کننده ی مسایل و مباحث و گره های علمی خواهند بود و به خصوص در مواردی که دلیل جزیی روشنی در کنار نباشد.

برای تحقیق در هر مسأله ی علمی و پژوهشی باید آن را آسیب شناسی نیز کرد. برای تحقیق در مسایل زنان، ما با چه موانع، آسیب ها و چالش هایی روبه رو هستیم؟ و نقش و تأثیر «غرب» و «غربی ها» در این زمینه از نظر کیفی و کمّی چگونه است؟

در وهله ی اول خطری که پژوهش های ما را تهدید می کند، جَوزدگی و مسأله زدگی است. ما بارها گفته ایم که باید واقع نگر باشیم و به مسایل جاری توجه داشته باشیم. به هر حال، ما مشکل عینی زنان را می خواهیم حل نماییم و یا تئوریهای خود را گاهی به دلیل واقعیت ها، محتاج بازنگری می دانیم، ولی تمام اینها نباید باعث شود که ما متوقع باشیم همواره تئوریها و دیدگاه های خود را تغییر دهیم. متأسفانه این کار، گاهی با نام پر جذبه ی تأثیر عنصر زمان و مکان از سوی افراد غیرمتخصص بیان می شود که نه شیوه ی اجتهادی را می دانند و نه عنصر زمان و مکان را از مسایل گذرنده تشخیص می دهند.

در وهله ی دوم، آسیب دیگر که یک آسیب روش شناسانه است، نگاه غیرکلان و جزئی نگر به مسایل و یا موضوعات پژوهشی است. این نوع شناخت که به فیل شناسی در تاریکی