خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل جایگاه مباحث سیاسی / در طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل جایگاه مباحث سیاسی / در طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه مباحث سیاسی / در طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 120 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه مباحث سیاسی / در طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه مباحث سیاسی / در طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل جایگاه مباحث سیاسی / در طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه مباحث سیاسی / در طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه مباحث سیاسی / در طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جایگاه مباحث سیاسی / در طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی :

پیش گفتار 
 Classification of Sciences

همزاد پیشرفت واستقلال علوم است . علوم درابتدا بمانند کتاب در هم ریخته غیر مبوبی بوده که بین مسائل مختلف یک موضوع تمییز و تفکیک وجود نداشته است .با بلوغ علوم و تخصصی شدن رشته های علمی،منظومه دانش ها شکل گرفت و مسائل متحد الموضوع در پرتو غایت خاص، علم ویژه ای را عرضه کردند . پیشرفت دانش بشری زایش و تولید علوم جدید را به ارمغان آورده است ولی علوم متعدد و مختلف، نظم ویژه ای را بر نمیتابند بلکه با شیوه های مختلف میتوان به تنظیم علوم و منظومه سازی آن ها پرداخت .
طبقه بندی علوم بر طبق ضوابط مختلفی انجام شده و میشود :مانند طبقه بندی بر اساس قوای ذهنی که موضوعات علوم را درک میکنند(نظر دیدرو و دالامبر)  

، طبقه بندی بر اساس موضوعات آن ها(نظر آگوست کنت و اغلب فلاسفه مسلمان)  

، طبقه بندی بر حسب نسبت آن ها با یکدیگر(نظر اسپنسر)

(۱)

، رده بندی بر اساس اسلوب و روش و طبقه بندی بر اساس هدفت و غایت. (۲ )

این مقاله در صدد توصیف و تحلیل طبقه بندی هایی است که توسط دانشمندان مسلمان انجام گرفته و سپس مشخص کردن جایگاه(( سیاست ))

درهر کدام از این طبقه بندی هاست .بررسی منظومه های علوم که دانشمندان اسلامی بیان کرده اند و ترسیم عناصر ساختاری، نوع و کیفیت تدرج دانش ها، اهمیت هر علم در کل شبکه و تعامل آن ها با یکدیگر مفید چند نکته است :
۱ .روشن شدن میزان اهتمام متفکران بزرگ به مباحث سیاسی و جایگاهی که در کل منظومه علوم برای آن مباحث منظور مینموده اند،

۲ .نحوه رویکرد اندیشمندان بر سیاست ;
۳ .مشخص شدن ماهیت سیاست به عنوان مجموعه ای از مسائل و کیفیت و کمیت شرایط آن با دانش های دیگر در فرهنگ اسلامی .
بالاخره چنین مبحثی، راهگشای ما در تعیین قلمرو مباحث سیاسی خواهد شد .
فارابی(۲۵۹/۲۶۰ ۳۳۹ق )

ابونصر محمد بن محمد فارابی فیلسوف بزرگ مسلمان از ماوراء النهر و از نژاد ترکان است .آموزش و تعلم خود را در بغداد و عراق نزد استادانی همچون ابوبشرمتی بن یونس و یوحنا بن حیان به کمال رساند .اواخر عمر در دمشق متوطن و در همانجا درگذشت .اهمیت فارابی بیشتر در ارسطوشناسی و آگاهی به آرا و دیدگاه های ارسطو است .البته وی نه تنها شارح بلکه مولف آثار ابداعی نیز بوده است .از جمله تاءلیفات وی کتاب(( احصاء العلوم و مراتبها ))

است .از قدما، قفطی و ابن ابی اصیبعه، این اثر را دارای اهمیت بسیار دانسته اند. (۳)

(( احصاء العلوم ))

اولین اثر مستقل و مدون در مورد طبقه بندی علوم در فرهنگ اسلامی است . ویژگی های این کتاب موجب شد تا در محافل علمی و مدارس کلاسیک اروپایی مقبول واقع شود و به زبان های مختلف ترجمه گردد .در اهمیت آن میتوان گفت که سالیان دراز در مدارس یهودیان متن کتاب درسی به شمار میرفت.(۴ )  

عثمان امین این کتاب را با تصحیحی منقح به سال ۱۹۳۱م در قاهره منتشر ساخت و در ایران با ترجمه و مقدمه تفصیلی حسین خدیوجم به سال ۱۳۴۸ چاپ شد .
فارابی در تقسیم علوم هم به واقعیت های موجود نظر داشته ودر واقع علوم زمان خود را استقراء نموده و هم از طبقه بندی ارسطویی(عملی و نظری بودن دانش ها )  

سود جسته است .به نظر فارابی علوم عبارتند از :علم زبان، علم منطق، علم تعالیم، علم طبیعی، علم الهی، علم مدنی، علم فقه و علم کلام .
علم زبان به طور کلی بر دو قسم است :
یکی فراگرفتن الفاظی است که نزد ملتی دارای معناست و شناخت حدود دلالت آن ها، و دیگری شناخت قوانین این الفاظ .با توجه به این که الفاظ یا مفرد و یا مرکب است، علم زبان در نزد هر ملتی دارای هفت بخش بزرگ است :
علم الفاظ مفرد، علم الفاظ مرکب، علم قوانین الفاظ مفرد، علم قوانین الفاظ مرکب، علم قوانین درست نوشتن، علم قوانین درست خواندن و علم قوانین اشعار. (۵ )

علم منطق مشتمل بر هشت بخش است :
مقولات، عبارت( قضیه)

، قیاس، برهان، جدل، سفسطه، خطابه و شعر. (۶ )

علم تعالیم بر شش بخش است :
عدد، هندسه، مناظر، نجوم، علم الاثقال و علم الحیل ( مکانیک.)   

(۷ )

علم طبیعی بر هشت قسم است :
سماع طبیعی، سماء و عالم، کون و فساد، آثار علوی، معادن، نبات، حیوان و نفس. (۸ )

علم الهی(متافیزیک )

شامل سه قسمت است :
مباحث وجود، مبادی براهین در علوم نظری و جزئی، بحث در مجردات و عالم غیر مادی.(۹ )

علم مدنی، دانشی است که در باره افعال و رفتار ارادی انسان و هدف هایی که این افعال و رفتار برای رسیدن به آنها انجام میشود بحث میکند.این علم بیان میدارد چه خصلت هایی برای انسان شایسته است و از چه راه میتوان آن ها را کسب کرد.(۱۰ )

در نگاه فارابی علم مدنی روشن میکند که در پرتو چه نوع حکومتی میتوان به خصایل نیکو دست یافت تا در نهایت فرد و جامعه به سعادت واقعی نایل شوند . از این رو موضوع علم مدنی، سیاست و نحوه اداره جامعه و کارکرد آن نحوه اداره در سعادت و شقاوت آدمیان است .جوهر دانش سیاست، در مشرب فارابی سعادت است .سعادت بر دوگونه است :سعادت پنداری یعنی ثروت و عزت و خوش گذاری که محصول سیاست ها و دولت های غیر فاضل است و سعادت حقیقی که خیر و نیکوکاری و فضایل و در پرتو حکومت های صالح به وجود میآید .
علم مدنی بر دو بخش است :
بخشی از آن مربوط به مباحث نظری یعنی سعادت شناختی جامعه و شناسایی فضایل از رذایل و تمییز سنن ممدوح ازمذموم و بخش دوم به مسائل کارکردی و اجرایی دولت مربوط است ;یعنی راه حل برای ایجاد زمینه های مساعد اجرای سعادت، چگونگی رواج عادت ها و سنت های نیکو همچنین جلوگیری از تغییر مسیر جامعه از سعادت حقیقی به سعادت پنداری و فاسد نشدن جامعه(۱۱ )

. فارابی تفصیل این مطالب را به کتاب های سیاست ارسطو و افلاطون ارجاع میدهد(۱۲)  

.
علم فقه دانشی است که با آن میتوان حدود هر چیز را که واضع شریعت تصریح نکرده است با مقایسه با آن چیزهایی که حدود و میزان آن ها آشکارا در شریعت بیان شده، تشخیص داد .و برای به دست آوردن احکام صحیح بر طبق مقصود واضع شریعت و بر اساس آن شریعتی که واضع شریعت برای پیروان همان شریعت آورده است، اجتهاد کند . هر مکتبی دارای عقاید و افعالی است .عقاید، مربوط به مبداء و معاد است و افعال، آن کارهایی است که برای سپاس و ستایش خدای بزرگ انجام میشود یا کارهایی که به رفتار مردم و معاملات مدنی آنان مربوط میشود(۱۳)

.
از دیدگاه فارابی قوام فقه همان استنباط و اجتهاد و ماهیت آن، عملی است نه نظری، و قلمرو آن عبارت است از رفتار افراد و آحاد مردم و معاملات عمومی واجتماعی .
علم کلام، ملکه ای است که آدمی با آن میتواند به دفاع از آرا و افعالی که واضع دین آورده برخیزد(۱۴ )   

.
ملاک فارابی در ترتیب و تنظیم علوم، منطقی است ;یعنی به کارآمدی آن ها در جامعه و تقدم و تاءخرشان در آموزش توجه دارد .غیر از دو علم فقه و کلام که در دامن اسلام رویید و رشد یافت بقیه علوم مشمول طبقه بندی ارسطویی است .
فارابی به صراحت سیاست را در دو قلمرو علم مدنی و حکمت عملی طرح کرده است و با تفکیک علم مدنی از فقه و بیان این که آن ها دو علم مستقل با مقاصد و ماهیت مخصوص به خود هستند، مرزی بین آن ها کشیده است .حال آیا به نظر فارابی علم مدنی فقط متکفل بحث و بررسی مباحث و مقوله های سیاسی است؟ و سیاست به تمامی از قلمرو فقه بیرون است؟ سه فرضیه در این زمینه قابل ترسیم است :
فرضیه اول :
دانش فقه، ناظر به افعال و احکام واقعی است که افراد با عمل به آنها به سعادت واقعی نایل میشوند و همان گونه که در سخنان فارابی هم بود فقه هم عهده دار وظایف و رفتار افراد و هم معاملات مدنی است .معاملات مدنی هم شامل روابط و مناسبات عام اجتماعی است که شامل روابط مردم با یکدیگر و روابط طبقات اجتماعی مانند طبقه حاکم و طبقه محکوم میگردد.از این رو فقه، معطن نظام ویژه سیاسی است .
علم مدنی در دیدگاه فارابی فقط بیانگر مدینه فاضله است .مدینه فاضله نوعی یوتوپیا utopie است که جنبه های آرمانی و ناکجاآبادی دارد.(۱۵ )

بنابراین در فرضیه اول، وظایف این دو علم مجزا و دو دانش بادو کارکرد و دو مقصدند
فرضیه دوم :
دانش علم مدنی و دانش فقه عام و خاص مطلق اند، قلمرو فقه شامل سیاست و غیر سیاست است ولی علم مدنی فقط در باره مباحث سیاسی اظهار نظر میکند . اگر رئیس مدینه ای فاضل و فیلسوف باشد به دلیل ارتباط فیلسوف با عالم های ماورایی و مجرد و اتصال به آن ها، همان برنامه های فقهی را عمل میکند .از این رو فقیهی که بر پایه وحی و ماءثورات به استنباط میپردازد در واقع همان کار فیلسوفی را میکند که به عقل فعال متصل شده است .
(( فارابی از علم اخلاق و تدبیر منزل ذکری نمیکند ;یعنی علم عملی در نظر او منحصر به علم مدنی است و اگر از علوم دیگری مثل علم فقه بحث میکند از آن جهت است که این علم تحت فلسفه و تابع آن است .علم فقه جزو علم مدنی و در تحت فلسفه مدنی است))  

.(۱۶ )

در این فرضیه این دو دانش ظاهرا دو تا ولی در اصل و ماهیت یکی میباشند چون عقل و وحی در مدینه فاضله به وحدت میرسند .
فرضیه سوم :
این دو دانش از دو منظر به وادی سیاست مینگرند و مسائل آن ها هم ماهیتا متفاوت است .فقیه با ابزارها و شیوه مخصوص بر پایه وحی احکام سیاسی را استنباط میکند و در سیاست به بیان بایدها و نبایدها میپردازد بر خلاف فیلسوف که با تحلیل های عقلی به توصیف مسائل سیاسی مشغول است .ثمره این دو دانش دو نظام سیاسی با دو ساختار مختلف است :یکی به نام(( نظام احکام سیاسی یا فقه سیاسی ))

و دیگری به نام(( فلسفه سیاست و علم سیاست فلسفی .))

آزمون این فرضیه ها و به دست آوردن صحت و سقم آن ها کاری بس دشوار است، ولی نتیجه متیقن این است که فارابی علم مدنی را دانشی غیر از فقه دانسته و نسبت به فقه سیاسی ساکت است .
ابن حزم(۳۸۴ ۴۵۶ ق )

علی بن احمد بن سعد بن حزم ظاهری اندلسی از عالمان و فقیهان اندلس که به سال ۳۸۴ قمری در قرطبه متولد شد .از پسرش نقل شده که وی چهار صد اثر تاءلیفی داشته است ولی اکثرا مفقود شده است .آنچه بر جای مانده و به زیور طبع آراسته شده بیش از ده اثر است.(۱۷ )   

از جمله آثار وی(( مراتب العلوم ))

است که با تحقیق دکتر احسان عباس چند بار منتشر شده و توسط محمد علی خاکساری به فارسی ترجمه گردید است .
ابن حزم انواع علوم را در این کتاب رده بندی کرده است :دانش های ادبی مانند خط، شعر، نحو، لغت، علم حساب، علم منطق، علوم طبیعی، علم اخبار و علم شریعت شامل علم قرآن، حدیث، فقه و کلام. (۱۸ )   

گاهی علم مذاهب را به جای کلام و علم فتوا را به جای فقه به کار میبرد .از فلسفه ذکری به میان نیاورده چون اولا :گرایش ظاهری داشته و شبیه اخباریان شیعه میاندیشیده است و ثانیا :موارد و مسائل ضروری فلسفه را در علم مذاهب آورده است .
ابن حزم تمامی علوم متداول در فرهنگ زمان خود را طبقه بندی نکرده بلکه از بین آن ها بر اساس ملاک هایی گزینش نموده و در واقع در صدد تدوین یک برنامه آموزشی بوده است .فلاسفه غایت نهایی آموزش علوم را فلسفه و همه علوم را در خدمت حکومت میدانستند ولی ابن حزم رویکرد دینی دارد و همه علوم را خادم شریعت میشمارد .
در مورد جایگاه مباحث سیاسی در علوم مزبور جایی برای سیاست در نظر نگرفته است، فقط در علم اخبار به تاریخ های سیاسی اقوام و ملل اشاره دارد که آن ها هم جزء دانش تاریخ است .این که دانش فقه مشتمل بر سیاست هست یا نه، ساکت است .از طرف دیگر مخالف فلسفه است و طبقه بندی فلاسفه را رعایت نکرده، از این رو ریاست مدنی در ردهبندی او به چشم نمیخورد .به هر حال گرایش فکری به مکتب ظاهری، فلسفه گریزی و اهمیت به نصوص دینی همچنین دوری و بریدگی وی از سیاست، به دلیل مشاهده آثار و عوارض آن در دوره ای که عهده دار مشاغل اداری بوده، وی را صاحب دیدگاه ویژه ای در طبقه بندی علوم نموده است که نتیجه آن سکوت نسبت به سیاست و کشورداری در طبقه بندی اوست .
خوارزمی (۳۸۷ق )

محمد بن احمد بن یوسف خوارزمی دانشمند کم آوازه جهان اسلامی در قرن چهارم و نویسنده(( مفاتیح العلوم ))

که از کهن ترین آثار در زمینه رده بندی علوم در جهان اسلام است که در آن به سبک ویژه ای به تقسیم علوم پرداخته است . این اثر را برای یکی از کارگزاران سامانی سید ابی حسن عبیدالله بن احمد عتبی نوشته است .
مقاله اول(علوم شرعی و عربی )

شامل فقه، کلام، نحو، کتاب، شعر، عروض و اخبار است و مقاله دوم(علوم عجم )

شامل فلسفه، منطق، طب و علم عدد .در فقه فقط از طهاره، صوم، زکات، حج، بیع، نکاح و دیات نام میبرد .فلسفه را مانند حکما شامل دو بخش نظری و عملی و عملی را شامل اخلاق، سیاست و مدن و تدبیر منزل دانسته است . ( ۱۹ )

تمامی تعریف ها و بررسی های وی مانند فلاسفه و متون دیگر فلسفی است .اهمیت این اثر به کهن بودن آن است .
اخوان الصفا

گروهی از حکیمان در قرن چهارم قمری نام اخوان الصفا و خلان الوفاء را برای خود برگزیدند.(۲۰ )   

مهم ترین آثار مکتوب آن ها(( الرسائل ))

رسائل اخوان الصفا )  

است .آقا بزرگ تهرانی این اثر را در کتاب(( الذریعه ))

فهرست کرده است . ( ۲۱ )  

در شیعه اسماعیلی بودن آنان آرای مخالف و موافقی وجود دارد(۲۲ )

اما بدون شک آرای شیعی در رساله های آنان فراوان دیده میشود .در زمینه ردهبندی علوم ابتکار جدیدی داشتهاند و جایگاه سیاست را در این رده بندی به گونه خاصی تعیین کرده اند .
اخوان الصفا دو گونه طبقه بندی دارند .طبقه بندی اول در(( رساله هفتم و هشتم ))

آمده که علوم را به دو دسته نظری(صناعت علمی )

و عملی(صناعت عملی )  

تفکیک کرده است و طبقه بندی دوم تقسیماتی است که بر پایه آن کل رسائل در علوم مختلف طبقه بندی شده اند .
رساله هفتم( فی الصنایع العلمیه و الغرض منها )  

از جلد اول در باره حکمت نظری و فروع آن است. (۲۳ )  

فصلی از این رساله با عنوان اجناس العلوم .علوم نظری را به سه دسته ریاضی، شرعی وضعی و فلسفه حقیقی تقسیم کرده است .علوم ریاضی عبارتند از : کتابت و قرائت، لغت و نحو، حساب و معادلات، شعر و عروض، سحر و کیمیا و حیل، حرف و صنایع، بیع و شراء و سیر و اخبار . این علوم نه گانه برای سامان دهی معاش و اصلاح امور حیات دنیا به وجود آمده است .
علوم شرعی عبارتند از :
علم تنزیل، علم تاءویل، علم روایات و اخبار، علم فقه و سنن، علم مواعظ و زهد و تصوف و علم تاءویل خواب .این علوم ششگانه برای اصلاح نفوس و آخرت وضع شده اند .
علم فلسفه حقیقی چهار نوع است :
ریاضیات(هندسه، عدد، نجوم و موسیقی)

، منطقیات(شعر، خطابه، جدل، برهان و مغالطه)  

، طبیعیات، علوم الهی .
علوم الهی که چهارمین نوع از فلسفه حقیقی است، خود پنج نوع است :
معرفت خداوند، علم روحانیات، علم نفسانیات، علم سیاست، علم معاد .
علم سیاست هم پنج نوع است :
سیاست نبوی(معرفت کیفیت نوامیس مرضیه و سنن زکیه)

، سیاست ملوکیه( معرفت حفظ شریعت برامت)  

، سیاست عامیه(معرفت ریاست برجماعت)

،سیاست خاصیه(معرفت انسان به تدبیر منزل و معیشت خود)  

، سیاست ذاتیه(آگاهی به معاد.)

(۲۴ )

دسته دوم علوم یعنی علوم عملی(صناعت عملی )  

به تجسم و ایجاد خارجی هر فکری را میگویند .در این بخش فقط به توصیف مصنوعات و نوع اعمال میپردازد و تقسیم منطقی و علمی ندارد. (۲۵ )  

رده بندی دوم اخوان الصفا بدین گونه است که تمامی رساله ها در چهار قسمت طبقه بندی شده اند :
۱ رسائل ریاضیه شامل چهارده رساله ;
۲ رسائل جسمانیه طبیعیه .شامل هفده رساله ;
۳ رسائل نفسانیه عقلیه شامل ده رساله ;
۴ رسائل ناموسیه الهیه و شرعیه دینیه شامل یازده رساله، رساله نهم با عنوان فی کیفیه انواع السیاسات و کمیتها به سیاست اختصاص دارد.(۲۶ )  

غایت سیاست به نظر اخوان الصفا(( صلاح الموجودات و بقاوها علی افضل الحالات واتم الغایات ))  

است.(۲۷ )

و بهترین اعمالرا معرفت سیاست های دنیوی و دینی میدانند . جوهره سیاست در نگاه آنان اصلاح و صلاح است و این وجه اشتراک پنج نوع سیاست که قبلا ذکر شد، میباشد .سیاست نبوی در دیدگاه آنان به معنای مدیریت اداری و اجرایی و نوعی ولایت سیاسی نیست بلکه اصلاح مردم و انسان ها با وضع سنن و قوانین مفید و تزکیه نفوس و ایجاد عادت های نیکو و اخلاق محمود و حمیده است .در واقع ریاست بر دو نوع است :روحانی و جسمانی .ریاست جسمانی مثل سلطه سیاسی پادشاهان و حاکمانی که با قهر و غلبه بر مردم تسلط دارند ولی ریاست روحانی مانند اقتدار صالحان متکی به عدل و احسان است.(۲۸ )

دونوع سیاست خاصیه و ذاتیه مربوط به اداره جامعه نیست بلکه اولی همان تدبیر منزل و دومی تدبیر و اصلاح نفس است.اما سیاست ملوکیه و عامیه مربوط به اداره جامعه است .سیاست ملوکیه به امامان هدایتگر و جانشینان پیامبر اکرم(ص )

که ظلم پیشه نبوده اند اختصاص دارد .اینان به حفظ شریعت در جامعه اسلامی، احیای سنت ها، امر به معروف و نهی از منکر، اجرای حدود و احکام، مبارزه با ظالمان و دفاع از مظلومین میپرداخته اند.(۲۹ )

سیاست عامیه به ریاست امیران بر شهرها و کشورها و ریاست سرلشگرها بر لشگر ومانند این ها اطلاق میشود.(۳۰ )

در این جا قصد تحلیل دیدگاه های فلسفه سیاسی اخوان الصفا را نداریم، صرفا به تقسیم بندی علوم و جایگاه سیاست در آرای اخوان الصفا پرداخته ایم .این نکته هم مهم است که در دیدگاه آنان سیاست یک مقوله عملی نیست بلکه سیاست را در صناعت علمیهجای دادنداز این نظر با دیگر فلاسفه متفاوت اند .در طبقه بندی اول، دسته دوم علوم نظری، علم شرعی وضعی بود که خود شامل شش دانش بود، که در بین آن ها، علم سیاست وجود نداشت بلکه سیاست را در گروه فلسفه حقیقی و ذیل علوم الهی و قرین خداشناسی و معادشناسی قرار داد .این سیاست شبیه مباحث امامت در کلام شیعی است .
ابن سینا(۳۷۰ ۴۲۸ق )

ابوعلی سینا در بخارا به دنیا آمد و بزرگ ترین فیلسوف مسلمان مشایی است .آثار فراوانی در زمینه های مختلف از وی بر جای مانده است . یکی از آثار وی که رساله کم حجمی است با عنوان(( اقسام العلوم العقلیه))

مستقلا در زمینه طبقه بندی علوم است . در برخی آثار دیگرا ز جمله در کتاب(( عیون الحکمه))

و(( منطق المشرقیین ))

بخشی را به رده بندی علوم اختصاص داده است .مبنای ما همین سه نوشتار است .
ابن سینا میگوید :دانش ها بسیار است ولی میتوان آن ها را به دو دسته کلی تقسیم کرد :یکی دانش هایی که احکام آن ها برای همیشه ثابت نیست بلکه عصری است دوم علوم ثابت که در هر عصری میتوان از آن ها بهره گرف