خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها

با فایل فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها شامل 67 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امکان یا عدم امکان کشف احکام سیاسی از قرآن در نگاه فقها :

تعمق و ژرف نگری در متون و کتب آسمانی به منظور دستیابی به قوانین زمینی از دیر باز مناقشات فکری متعارضی را بر انگیخته است . این مناقشه در اسلام بین عقلگرایان و نقلگرایان رخ نموده است . گروهی (نقلگرایان) مدعی اند توجه و خطاب قرآن صرفا متوجه پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام است، از این رو عقول غیرمعصوم، توان استنباط احکام از قرآن را ندارند .

از سوی دیگر گروهی (عقلگرایان) معتقدند قرآن برای راهنمایی بشر نازل شده است، از این رو فقها و متخصصان قادرند احکام فردی و اجتماعی را از آن استنباط کنند .

مقدمه

تعمق و ژرف نگری در متون و کتب آسمانی به منظور دست یابی به قوانین و تکالیف زمینی از دیرباز مباحثات و مناظرات نظری را میان طرفداران و مخالفان در اقوام، ملل و ادیان در طول تاریخ رقم زده است . براین اساس کتاب آسمانی مسلمانان، قرآن نیز مباحثات خاص خود را در این باره برای مسلمانان از صدر اسلام تا کنون فراهم آورده است . از جمله مسائلی که در این وادی حایز اهمیت است، مساله کشف و استنباط احکام و مسائل سیاسی در زمان های مختلف است . این که از قرآن می توان به چنین منظوری دست یافت یا خیر، متغیر اختلاف برانگیزی است که هر کدام از موافقان و مخالفان آن به استدلالات خاص خود تمسک جسته اند .

براین اساس می توان به سؤالاتی که در این باره مطرح بوده و هستند و همچنان در انتظار پاسخ به سر می برند اشاره کرد: آیا قرآن به عنوان برجسته ترین منبع از منابع اسلامی توان و امکان پاسخ گویی به مسائل و احکام روزانه انسان ها را دارد؟ آیا اصولا قرآن در مقام پاسخ گویی به مسائل و احکام روزانه بوده است تا بر آن اساس مسلمانان در پی کشف مسائل زندگی خود باشند؟ آیا قرآن به سیاست و مسائل سیاسی مسلمانان توجه داشته است تا بر آن اساس، مسلمانان مسائل سیاسی خود را که غالبا مسائل مولود عصر خویش هستند، از آن اخذ و استنباط کنند؟ آیا با نصی یکسان از قرآن می توان مسائل و موارد کاملا متفاوت و گاه متضاد را از آن کشف و اخذ کرد؟

براین اساس، یافتن پاسخ های فقهی از مرآ و منظر فقها در این باره، موضوع و محور مقاله حاضر است .

به تبع پرسش اخیر، می توان این سؤالات را مطرح کرد که فقه به مساله اخیر چگونه می نگرد؟ آیا فقها به سؤالات فوق پاسخ مثبت داده اند و این پاسخ را از بدیهیات فرض کرده اند؟ یا آن که بر عکس، پاسخ منفی داده اند؟ آیا می توان احکام و تکالیف دینی مربوط به زندگی فردی و اجتماعی انسان ها را از منابع فقهی به صورت عام (کتاب، سنت، عقل و اجماع) و قرآن به صورت خاص استخراج کرد؟ آیا منابع فقهی به صورت عام و قرآن به صورت خاص پاسخ گوی مسائل و احکام سیاسی روزانه هستند؟ دیگر آن که چه ارتباطی میان مثبت یا منفی بودن پاسخ به سؤال گذشته با جایگاه سیاسی عالم دینی هست؟

در کاوش و بررسی سؤالات فوق در میان آثار فقهی امامیه به اندیشه های متفاوتی بر می خوریم . اندیشه هایی که نماینده ایده ها و مبانی مکتب اخباری و اصولی است . در حالی که اصولیون چهار دلیل کتاب، سنت، عقل و اجماع را منابع فقهی اسلامی بر می شمرند، اخباری ها صرفا کتاب و سنت را منبع فقهی تلقی می کنند . علی رغم اشتراک دو منبع کتاب و سنت میان این دو مکتب نگرش آنها به مساله «پاسخ گویی قرآن به مسائل و احکام سیاسی » متفاوت است .

آیا ظواهر و الفاظ کتاب در حق ما حجیت دارند یا خیر؟ به عبارت دیگر، آیا انسان های غیرمعصوم، توان درک و فهم معانی قرآن را دارند یا آن که فقط معصومین چنین توانی را دارند؟ در این جا پاسخ این سؤالات را در قالب دو مکتب اخباری و اصولی بررسی و کاوش می کنیم .

۱ . دیدگاه اخباری ها

با تامل در آثار، علمای اخباری، می توان آنان را به دو مرام افراطی و میانه رو تقسیم کرد که از اندیشمندان برجسته افراطی، میرزا محمد امین استرآبادی است و از نمایندگان برجسته طیف میانه رو، علامه بحرانی را می توان نام برد .

الف) اخباری های افراطی

استرآبادی در کتاب فوائد المدنیه در پاسخ به مساله امکان فهم قرآن برای غیرمعصوم و تکامل و اجتهاد در آیات آن برای دست یابی بر احکام شرعی و الهی می نویسد:

احکام نظریه شرعیه اعم از اصول و فروع خبر از طریق اهل عصمت علیهم السلام قابل درک نیستند و استنباط احکام نظریه از ظواهر کتاب و سنت نبویه صلی الله علیه و آله تازمانی که وضع آنها (ظواهر) از طرف اهل ذکر (ائمه اطهار علیه السلام) معلوم نگردد جایز نیست . در غیر این صورت توقف و احتیاط واجب است . ^(۲)

وی آن گاه با حرام دانستن اجتهاد در آیات و روایات معصومین یعنی ائمه اطهار می نویسد:

اجتهاد مجتهد در احکام خداوند اگر به خطا باشد تکذیب و افترا بر خداوند است و اگر به درستی باشد اجر و پاداشی ندارد . ^(۳)

به اعتقاد استرآبادی، انسان های غیرمعصوم، خواه مجتهد و خواه غیرمجتهد، حق و شانیت مراجعه به آیات و ظواهر قرآن را ندارند، چرا که اساسا خطابات قرآنی متوجه معصوم علیهم السلام است و کتاب خداوند به قدر عقول آنان نازل شده است، ^(۴) چون آنان اهل ذکر علیهم السلام ^(۵) و راسخان در علم ^(۶) و خزانه علم پیامبرند . ^(۷)

با این دیدگاه استرآبادی، اساسا عقول بشری غیرمعصوم توان و صلاحیت فهم آیات قرآن را ندارند تا پی کشف احکام الهی برآیند . استرآبادی در ادامه می افزاید: از مدلول اخبار متواتر در مورد «حدیث ثقلین » می فهمیم که اگر به کلام ائمه علیهم السلام تمسک کنیم هم به کتاب خداوند عمل کرده ایم و هم به روایات وارده از عترت علیه السلام زیرا راهی برای فهم مراد خداوند جز از طریق ائمه نداریم; آنها هستند که ناسخ و منسوخ و . . . قرآن را می شناسند . وی سپس هشدار می دهد که وارد شدن به کتاب خداوند جهت فهم احکام الهی به جز از راه آن که ائمه اطهار هستند، افتادن در خطا گمراهی است که به اختلاف فتوا و دروغ بستن به خداوند منجر می شود . سرانجام استرآبادی یاد آور می شود: این که انسان های غیر معصوم توان یافتن و دسترسی به احکام الهی را از کتاب خداوند ندارند به جهت قصور و کوتاهی کتاب نیست، بلکه این قصور از ناحیه عقول مردمان است . وی آن گاه در تایید مدعای خود از امام صادق علیه السلام نقل می کند: هیچ امری نیست که دو نفر در آن اختلاف کنند مگر آن که حکم آن در کتاب خداوند آمده است; عقل مردم بر آن نمی رسد . ^(۸)

شیخ حرعاملی از دیگر عالمان تند روی مکتب اخباری است . وی در کتاب فوائد الطوسیه – به پیروی از کتاب فوائد المدنیه استرآبادی نوشته – در علت عدم حجت ظاهر کتاب برای غیرمعصوم می نویسد:

روایات مانعه از حجیت ظواهر کتاب بدون روایت و نصی که مفسر آن باشد – چه آنهایی که در باب قضا و وسائل الشیعه آورده ام و چه آنهایی که در جای دیگر جمع کرده ام – مجموعا به دویست و بیست حدیث می رسد که از حیث سند دلالت تام دارند بر این که قرآن کریم دارای محکم و متشابه، ناسخ و منسوخ و عام و خاص است که جز ائمه علیهم السلام کس دیگری آنها را نمی شناسد; از این رو واجب است که به آنان رجوع کرد، چرا که به جز آنها کسی به تفسیر و تاویل و ظاهر و باطن کتاب را نمی شناسد . ^(۹)

وی در تایید مدعای خود از حضرت علی علیه السلام روایت می کند:

کلام خداوند به سه دسته تقسیم می شود: ۱- دسته ای که عالم و جاهل می تواند آن را بفهمد; ۲- دسته ای که تنها برای کسانی که دارای ذهن با صفا و احساس لطیف هستند قابل درک است; ۳- دسته ای که جز خداوند و ملایکه او و راسخان در علم (ائمه اطهار علیهم السلام) کس دیگری توان درک آن را ندارند . ^(۱۰)

حر عاملی درباره عدم امکان دسترسی به احکام الهی از طریق آیات می نویسد:

آن دسته از آیات که مربوط به احکام نظری است تمامی آنها از قبیل قسم سوم است و دست کم احتمال دارد که از قسم سوم باشد و همین احتمال هم کافی است برای عدم استنباط احکام نظری از آیات احکام . این احتمال چگونه پدید نیاید در حالی که بسیاری از آیات نسخ شده اند بلکه اصولا نسخ در غیر از آیات احکام وجود ندارد . ^(۱۱)

محمد حسین کرکی صاحب کتاب هدایه الابرار، دیگر اخباری تند رو است . وی همانند استرآبادی و حرعاملی معتقد است ناسخ و منسوخ، حکم و متشابه، مطلق و مقید . . . قرآن را فردی جز معصوم نمی تواند بشناسد; از این رو خطاب قرآن صرفا متوجه ائمه اطهار علیهم السلام است . کرکی در این باره می نویسد:

آنچه از اخبار وارده از ائمه اطهار به دست می آید، منع و حذر مردم از تفسیر قرآن و کلام خداوند بر ظواهر آن و استنباط و احکام است . ^(۱۲)

ب) اخباری های میانه رو

علامه بحرانی صاحب حدائق الناضره از اخباری های میانه روست . وی در مورد استناد به ظواهر آیات برای استنباط احکام الهی در نزد اصولیون می نویسد:

فی مدارک الاحکام الشرعیه، و هی عندالاصولیین الاربعه: کتاب و السنه و الاجماع و دلیل العقل . . . المقام الاول فی الکتاب العزیز و در خلاف بین اصحابنا الاصولیین فی العمل به فی الاحکام الشرعیه و الاعتماد علیه حتی صنف جمله منهم کتابا فی الآیات المتعلقه الفقهیه و هی خمسمائه آیه نمدهم . ^(۱۳)

بحرانی آن گاه به دیدگاه های افراطی و تفریطی برخی اخباری ها اشاره کرده و می نویسد:

اخباری ها در موضوع حجیت ظواهر کتاب راه افراط و تفریط را پیموده اند و برخی از آنان به حدی راه تفریط رفته اند که حتی می گویند معنای «قل هو الله احد» هم بدون روایت از طریق ائمه علیهم السلام قابل فهم نیست، ولی برخی دیگر از آنان چنان راه افراط را برگزیده اند که نزدیک است که مردم و رعیت را با اهل عصمت در حل مبهمات و مشکلات قرآن شریک بدانند!

روایات مانعه از نظر عدد بیشتر و به لحاظ دلالت صریح تر از روایاتی هستند که دلالت بر حجیت ظواهر قرآن دارند . ^(۱۴)

با عبارت فوق به نظر می رسد بحرانی نیز همانند استرآبادی، حرعاملی و کرکی مخالف حجیت ظواهر آیات است; اما وی در جمع بندی نهایی میان اخبار و روایات متعارض می گوید: محکمات قرآن بدون شبهه حجت است و قابل فهم و درک برای همه است و کسانی که ظواهر محکمات قرآن را حجت ندانند قول آنها جز زورگویی چیز دیگری نیست . بحرانی با این قول به استقبال تقسیم بندی معانی قرآن از دیدگاه شیخ طوسی می رود که این معانی چهار قسم است:

۱- آیاتی که علم به معنای آنها مختص به خداوند است و جز او کسی دیگر توان فهم آنها را ندارد، مانند قوله تعالی «ان الله عنده علم الساعه » ; ^(۱۵)

۲- آیاتی که ظاهرشان مطابق معنایشان است . هر کسی که با لغت عربی آشنا باشد، می تواند معنای آنها را بفهمد، مثل «و لاتقتلوا النفس التی حرم الله الا بالحق . . .» ;

۳- آیاتی که مجمل است و ظاهرشان، معنای تفصیلی آنها را نمی رساند، مانند «اقیمواالصلاه