خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه شامل 120 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقش رهبری در اشراف بر شئون جامعه :

چکیده

با توجه به صدور فرمان مبارک امام علیه السلام به مالک اشتر در زمان خلافت ظاهری آن حضرت، امروزه این فرمان برای مسؤولان ارشد جمهوری اسلامی ایران به عنوان مهمترین الگوی حکومت و رهبری مطرح است، که در این مقاله به ده بخش از آن اشاره شده است، امید آنکه مقدمه ای برای ورود این گونه مباحث در دستورالعملهای مملکتی باشد .

عناوین:

۱ – مردمخواهی در حکومت اسلامی

۲ – ضرورت مشاوره در امور مملکت

۳ – گزینش فرماندهان

۴ – مسئولان بلندپایه حکومت اسلامی

۵ – دادرسان و قضات

۶ – رسیدگی به کارمندان و بازرسی کارها

۷ – مالیات و خراج

۸ – رئیس و فرونشینان

۹ – مدیریت بازرگانی

۱۰ – دفاتر ویژه ایتام و درماندگان

۱ – مردمخواهی در حکومت اسلامی

عملکرد حکومتها نشانگر تفکر و آرمان و عواطف نسبت به مردم است، چه بسا افرادی که به قصد خدمت در مسند حکومت قرار می گیرند، ولی سرانجام به نفع عموم و توده محروم کاری از پیش نمی برند و خدمتشان به خیانت می انجامد و خود نیز در چاه ویل «حق الناس » و «حق الله » سر به نیست می شوند .

امیرالمؤمنین علی (ع) برای پیشگیری از چنین پیشامدی، احساس روح برادری و برابری را در فرمانروایان حکومت اسلامی از اصیل ترین عوامل می داند و به مالک اشتر می فرماید در قلبت احساس مهربانی و محبت به مردم داشته باش .

بدیهی است چنین قلب رئوف و مهربانی وقتی در برابر مشکل مراجعه کننده ای قرار گیرد سعی در حل و فصل آن دارد و موانع زائد اداری و بوروکراسی خشک و دست و پاگیر هرگز او را وادار نمی کند که بدون در نظر گرفتن همه شرایط انسانی و عفو و رحمت اسلامی چشم خود را بربندد و به نام اجرای یک قانون، قوانین دیگر را نقض کند .

مشکل دیگر والیان، خودبزرگ بینی و غرور و تکبر است که می پندارند کلیددار عالم هستی اند و همه باید بی چون و چرا تسلیم محض باشند و هیچگونه ابراز رای و نظر نکنند که امام (ع) در مورد چنین پنداری صریحا هشدار می دهند و آن را شرک معرفی می فرمایند .

و نیز، طبقات مرفه، سرمایه داران بزرگ و هزار فامیل که درصدد قبضه کردن حکومت و وضع قوانین و مقرراتی به نفع خود هستند اگر بدانها پاسخ مناسب داده نشود علم مخالفت و و نارضایتی برمی دارند و درصدد آشوب و ناامنی برمی آیند، و به همین خاطر حکومت های ضعیف تحت تاثیر این جوسازیها قرار گرفته و تسلیم می شوند، لذا امام (ع) می فرمایند مهم خشم عامه مردم است، نه نارضایتی طبقات خاص مرفه و لذا توده مردم باید پشتیبان دولت باشند و دولت هم باید به مستضعفان و عامه مردم بها دهد و نفع آنان را در نظر بگیرد .

در چنین موقعیتی آنها که از مقام و منزلت دیگران در رنجند به عیبجویی و کارشکنی می پردازند و سعی دارند به نام افشاگری با انتشار مطالبی به هدف شوم خود برسند که امام (ع) جلوی این خطر را هم گرفتند و برای جلب اعتماد مردم به حکومت اسلامی، رازداری را نیز به والیان توصیه فرمودند .

برادری و برابری:

«و اشعر قلبک الرحمه للرعیه و المحبه لهم و اللطف بهم و لا تکونن علیهم سبعا ضاریا تغتنم اکلهم فانهم صنفان اما اخ لک فی الدین و اما نظیر لک فی الخلق » . ^(۱)

دست را از رحمت و محبت و نرمش با مردم لبریز کن، مباد که چونان درنده ای شکارشان را غنیمت شماری، زیرا آنان از دو دسته بیرون نیستند: یا در دین با تو برادرند و یا در آفرینش با تو برابر .

«المامور معذور!

و لا تقولن انی مؤمر آمر فاطاع فان ذلک ادغال فی القلب و منهکه للدین و تقرب من الغیر» . ^(۲)

هرگز چنین سخنی را بر زبان میاور که من مامورم و لذا فرمان می دهم و باید از من چشم و گوش بسته – اطاعت شود – که هیچگونه مهر و انعطافی را نپذیری و اگر گفتند کلاه بیاور، سر و کلاه و انگشت و انگشتری را ببری – ، زیرا این کار قلب را تباه، و دین را سست و ثبات کشور را به ناپایداری نزدیک می گرداند .

پرهیز از تفرعن:

«ایاک و مساماه الله فی عظمته و التشبه به فی جبروته فان الله یذل کل جبار و یهین کل مختال » . ^(۳)

زنهار با خدا در عظمت، همشانی مورزی و در قدرت، خود را با وی همانند مپنداری، که او هر گردنکشی را خوار و هر خویشتن بینی را پست کند .

حمایت و پشتیبانی از مستضعفان:

«و لیکن احب الامور الیک اوسطها فی الحق و اعمها فی العدل و اجمعها لرضی الرعیه فان سخط العامه یجحف برضی الخاصه و ان سخط الخاصه یغتفر مع رضی العامه » . ^(۴)

باید محبوب ترین کارها نزد تو سازگارترین آنها با حق، و گسترده ترین آنها در عدالت، و فراگیرترین آنها در جلب رضایت مردم باشد، چه، نارضایی عموم مردم، رضایت خواص را بی اثر سازد در حالی که از نارضایی خواص، در برابر رضایت عموم می توان چشم پوشید .

پشتیبانی توده مردم از دولت:

«و انما عماد الدین و جماع المسلمین و العده للاعداء العامه من الامه فلیکن صغوک لهم و میلک معهم » .

و همانا این توده امت و مردمند که تکیه گاه بلند دین، و جمعیت انبوه مسلمین، و نیرویی آماده در برابر دشمنانند، پس باید پشتیبانیت از آنان، و گرایشت به ایشان باشد .

«ولیکن ابعد رعیتک منک و اشناهم عندک اطلبهم لمعایب الناس فان فی الناس عیوبا الوالی احق من سترها» . ^(۵)

و باید آن کسی که بیشترین عیبجویی را از مردم کند، نزد تو دورترین و ناپسندترین کس باشد، زیرا مردم البته دارای عیبهایی هستند که زمامدار باید بیش از هر کس دیگر در پرده پوشی آنها عیبها بکوشد .

۲ – ضرورت مشاوره در امور مملکت

یک رهبر و مدیر خوب آن است که مسئولان و کارگزاران خوبی را برگزیند و به کار بگمارد و سپس با ارتباط و نظارت، آنها را یاری دهد و با ایجاد هماهنگی بین بخشهای مختلف، جامعه را در رسیدن به حق کمک کند .

بدیهی است کار اصلی مدیر پرداختن مستقیم به کارها نیست، بلکه نظارت بر کار مسئولان و هدایت آنان است و این مهم قطع نظر از مدیریت و کاردانی نیاز مبرم به مشاوران و کارگزاران لایق و کاردان دارد و مهمتر آنکه از نفوذ طاغوتیان جلوگیری به عمل آید .

از همین رو امام صریحا دستور می دهند که مسئولان رده بالا نباید از طاغوتیان و وابستگان باشند، بلکه کارهای کلیدی ملکت باید به دست افراد انقلابی مؤمن و معتقد به دگرگونی باشد .

البته نظام انقلابی که با درهم کوبیدن تمام روابط اصلی و شاهرگهای حیات وابستگی روی کار آمده، با مشکلات فراوانی روبرو خواهد شد که بسیاری از آنها طبیعی است، ولی کارگزاران نباید به بهانه انقلاب و جنگ در فکر برطرف کردن مشکلات مردم نباشند، بلکه باید هنر و ابتکار خود را بکار گیرند تا حتی المقدور از مشکلات مردم بکاهند، زیرا اگر مشکلات ادامه یابد و اوج گیرد مردم تحمل خود را از دست می دهند و حسن ظن آنها از بین خواهد رفت .

نکته مهمی که در این رابطه مطرح است تندروی های جاهلانه است، زیرا نباید به بهانه انقلاب و ایجاد حکومت اسلامی با تمام سنت ها و برنامه های اجتماعی مخالفت کرد، بلکه باید سنت های خوب را در جامعه حفظ و بدعتها را رها کرد و ملاک را برنامه هایی دانست که با اصل مکتب مخالفت نداشته باشند .

بدیهی است که این مهم تنها با حضور دانشمندان و افراد آگاه و مطلع و مؤمن فراهم می آید و از همین رو است که باید مشاوران از دانشمندان و علماء باشند .

کارهای کلیدی و طاغوتیان:

«ان شر وزرائک من کان للاشرار قبلک وزیرا و من شرکهم فی الآثام فلا یکونن لک بطانه فانهم اعوان الاثمه و اخوان الظلمه » . ^(۶)

بدترین وزیران تو آنانند که پیش از تو وزیر طاغوت بوده اند و آنان که در گناهان ایشان همکاری داشته اند، پس به هیچ وجه چنین کسان نباید همراز تو گردند زیرا آنان یاران گنهکاران و برادران ستمگرانند .

کاستن مشکلات مردم و جلب رضایت آنان:

«و اعلم انه لیس شی ء بادعی الی حسن ظن راع برعیته من احسانه الیهم و تخفیفه المئونات علیهم و ترک استکراهه ایاهم علی ما لیس له قبلهم » . ^(۷)

و بدان که هیچ چیز در برانگیختن خوش گمانی حاکم نسبت به رعیت، مؤثرتر از آن نیست که به ایشان نیکی کند، و هزینه زندگیشان را سبک گرداند، و آنان را به آنچه وظیفه شان نیست واندارد .

حفظ آداب و روشهای پسندیده:

«و لا تنقض سنه صالحه عمل بها صدور هذه الامه و اجتمعت بها الالفه و صلحت علیها الرعیه » . ^(۸)

و سنت شایسته ای را که بزرگان این امت بدان عمل کرده اند و براساس آن اتفاق نظر به وجود آمده و کار مردم بدان سامان یافته است، برهم مزن .

گزینش مشاوران از دانشمندان:

«و اکثر مدارسه العلماء و مناقشه الحکماء فی تثبیت ما صلح علیه امر بلادک و اقامه ما استقام به الناس قبلک » .

هر چه بیشتر با دانشمندان و فرزانگان همنیشینی و همدمی کن تا موجبات سامان یابی کشور فراهم آید و آنچه مردم را بیش از این استوار می داشت، برپا گردد .

۳ – گزینش فرماندهان

بی تردید سپاهیان و رزم آوران و نهادهایی که آماده دفاع از سرزمین های اسلامی و درگیری مستقیم با دشمنان در میادین جنگ هستند و از آنجا که دارای قدرت و روحیه تهاجمی می باشند، نیاز به کنترل بیشتری دارند تا از این روحیه و قدرت اجتماعی، سوء استفاده نشود .

و نیز از آنجا که سپاهیان و ارتشیان زیرنظر فرماندهان اداره می شوند و بیش از نهادها و ارگانهای دیگر باید زیرنظر و مطیع حاکم باشند; خواه ناخواه ویژگی های فرماندهان به سربازان و پاسداران منتقل می شود، بدیهی است اگر آنان از روح والا و سجیه برجسته انسانی و روحیه تقوا و مراقبت درونی برخوردار باشند، سربازان و پاسداران نیز به همان درجه و مرتبه رشد می کنند و در پوشش ایمنی تقوا و ایمان قرار می گیرند، و در نتیجه سرزمینهای اسلامی حفاظت، و مسلمانان از نعمت و رفاه و امنیت برخوردار خواهند شد .

امام (ع) در این فراز روحیه زبون «تملق » را مردود می داند و می فرماید:

فرمانده در همان حال که باید از فرماندهی کل اطاعت و تبعیت کند، نباید از ابراز اشتباهات و نارسایی ها خودداری ورزد و این نکته مدنظر او باشد که معاون خوب آن نیست که تسلیم محض و بی چون و چرا باشد و هیچ انتقادی نکند، بلکه باید کسی باشد که از اظهار نصیحت و خیرخواهی مضایقه ننماید و انتقادات و اشکالات را صریحا بگوید .

و نیز برای کنترل روحیه تهاجمی و رزم آوری باید از قدرت تحمل و بردباری زیادی برخوردار باشد تا از افراط و تفریط برکنار بماند .

نکته دیگر در این رابطه، در نظر گرفتن ریشه های خانوادگی و اصالتهای نسبی است که جزو ملاکهای گزینش به حساب می آید .

آنها که هنوز در برابر امکانات و موقعیتها آزمایش نشده و گوهر وجودشان از محک نگذشته است نباید در پست فرماندهی قرار گیرند، روحیه های کوچک اگر در برابر زمینه های گسترده قرار گیرند سقوط خواهند کرد و از عهده مدیریت و انجام کارهای بزرگ برنخواهد آمد .

فرمانده باید بزرگوار، بلندنظر و کریم باشد، و افزون بر مدیریت رزمی، از امکانات شخصی و حتی حقوق و لوازم خود ایثار کند و خانواده های رزم آوران را مورد رسیدگی و محبت قرار دهد و در واقع آنان را خانواده خود بداند .

اداره سپاه و ارتش تنها از راه بوروکراسی ممکن نیست، بلکه باید پیوند قلبی و عاطفی برقرار گردد و این پیوند از راه محبت و خدمت شکل خواهد گرفت .

گزینش شایسته ترین، پاکترین و بردبارترین برای فرماندهی:

«فول من جنودک انصحهم فی نفسک لله و لرسوله و لامامک و انقاهم جیبا و افضلهم حلما» . ^(۹)

فرمانده سپاهیانت کسی باشد که در حق خدا و رسولش و امام تو، او را خیرخواه ترین دانی و نیز پاکدل ترین و بردبارترین .

بزرگواری، حسن سابقه و اصالت خانوداگی:

«ثم الصق بذوی المروءات و الاحساب و اهل البیوتات الصالحه و السوابق الحسنه ثم اهل النجده و الشجاعه و السخاء و السماحه » . ^(۱۱)

و آنگاه با جوانمردان و کسانی که خاندان درستکار و پیشینه نیکو دارند و نیز با سلحشوران و دلیران و سخاورزان و بزرگواران بپیوند .

ویژگی های فرماندهی کل:

«و لیکن آثر رءوس جندک عندک من واساهم فی معونته و افضل علیهم من جدته بما یسعهم و یسع من وراءهم من خلوف اهلیهم حتی یکون همهم هما واحدا فی جهاد العدو» . ^(۱۱)

باید گزیده ترین سران لشکر در نزد تو آن باشد که ایشان را با یاری خویش همراهی کند و از آنچه در دست دارد بدیشان ببخشد، چندان که خود و کسانشان که به جای مانده اند آسایش یابند تا در جهاد با دشمن یکدله شوند .

۴ – مسئولان بلندپایه حکومت اسلامی

درست است که همه در حکومت اسلامی مسئولند، ولی این هم روشن است که مسئولیت همه در یک سطح نیست و قهرا (هر که بامش بیش برفش بیشتر) و هرکس مسئولیتش بزرگتر و خطیرتر باشد باید از ویژگی های بیشتری هم برخوردار باشد .

آنچه از وزرا و استانداران انتظار می رود دخالت در امور کوچک نیست، آنها موظفند چهارچوبها و کلیات طرحها را فراهم آورند تا مسئولان درجه دوم براساس آن طرحها حرکت کنند .

آنها باید در راه برپایی حاکمیت عدل در جامعه تلاش کنند و راههای ظلم و تجاوز را کور کنند و طرحهایی را با جدیت پیش بینی کنند که موجبات برپایی عدالت و اشاعه پاکی و درستی در جامعه را فراهم سازد .

آنان موظفند با اعلام و اجرای برنامه های جالب و حساب شده مودت و محبت عمومی را نسبت به دولت و متقابلا لطف و مهربانی دولت به مردم را در دلها افزایش دهند .

مسئولان بلندپایه مملکتی باید به مدیریت و ابتکار، خود مردم را حامی و نگاهبان خود سازند و بار آنها را به دوش کشند و بار سنگین معیشت را بر آنان هموار سازند، و گرهی را که می توان با دست باز کرد با دندان باز نکنند .

لازم است به مردم شخصیت بدهند و از کارها و طرحهایی که موجب تحقیر و اهانت به عامه است جدا بپرهیزند . مردم باید احساس کنند که مسئولان عالی مقام کشور نسبت به خدمتگزاران و خیرخواهان عنایت دارند و هرکس به هر مقدار که خدمت و ایثار کند به همان درجه مورد محبت و لطف زمامداران قرار می گیرد و هیچ چیز جز خدمت و تلاش، در تشویق مردم مؤثر نیست و خودخواهی ها و ارتباطات مادی و خونی هیچگاه مزاحم و معارض مردم خواهی ها نخواهد شد .

آنها باید احساس کنند که مقامات ظاهری و عناوین پوچ و خیالی هرگز با خصال عالی انسانی و خدمات صادقانه انسانی برابری نمی کند و با کمال آرامش خاطر، به خلاقیت های ارزشمند و مفید دست زده و ضمن اداره جامعه، موجب اعتلاء و عظمت حکومت اسلامی گردند .

خطاب به وزراء و استانداران:

«ان افضل قره عین الولاه استقامه العدل فی البلاد و ظهور موده الرعیه و انه لا تظهر مودتهم الا بسلامه صدورهم » . ^(۱۲)

بی شک برترین مایه خشنودی زمامداران برپاداشتن عدالت در کشور و آشکار شدن محبت میان مردم است، و همانا محبت مردم جلوه نکند مگر هنگامی که سینه هاشان از نارضایتی و نفرت خالی باشد .

حمایت مردم از کارگزاران:

«و لا تصح نصیحتهم الا بحیطتهم علی ولاه الامور و قله استثقال دولهم و ترک استبطاء انقطاع مدتهم » . ^(۱۳)

و مردم، خیرشان دوام نگیرد مگر با نگهداری زمامدارانشان و حکومتی که بر دوش مردم سنگینی نکند و پایان روزگارش را انتظار نبرند .

همواره مردم را ستایش کن و به آرمانشان احترام بگذار:

«فافسح فی آمالهم و واصل فی حسن الثناء علیهم و تعدید ما ابلی ذوو البلاء منهم، فان کثره الذکر لحسن افعالهم تهز الشجاع و تحرض الناکل ان شاء الله تعالی » . ^(۱۴)

بنابراین – ای مالک – آرزوهای مردم را برآور، و به آرمانهایشان میدان ده، پیاپی از آنان به نیکی یاد کن و کار آنهایی را که تن به رنج داده اند بر زبان آور، زیرا برشمردن کارهای نیکوی آنان – به خواست خدا – دلاوران را نشاط بخشد و سست قدمان را برانگیزد .

قدرشناسی به اندازه

«ثم اعرف لکل امرئ منهم ما ابلی و لا تضمن بلاء امرئ الی غیره و لا تقصرن به دون غایه بلائه » . ^(۱۵)

رنجمایه هر کسی را بشناس و فداکاری هیچ کسی را به پای دیگری مگذار، و هرگز در بزرگداشت رنج و فداکاری کسی کوتاهی مکن .

کارهای مردم ملاک است نه شخصیت اجتماعی:

«و لا یدعونک شرف امرئ الی ان تعظم من بلائه ما کان صغیرا و لا ضعه امرئ الی ان تستصغر من بلائه ما کان عظیما» . ^(۱۶)

و هرگز موقعیت اجتماعی اشخاص موجب آن نشود که تو کار کوچک آنها را بزرگ و یا کار بزرگ ایشان را کوچک شماری .

دادرسان، رکن مهم دادرسی

هر قدر هم که قوانین، عالی و قانونگذاران والا باشند، خواه ناخواه، در جوامع بشری، قانون شکنی هایی صورت خواهد گرفت . بنابراین هیچ مملکتی از دادرسی و دادرسان بی نیاز نیست مساله مهم، قاضیان و کیفیت قضاوت آنهاست و اینکه چگونه با مردم برخورد کنند و سوءنظرها و توطئه های مالی و شهوانی نتواند در دادرسی اثر گذارد .

امام (ع) در این مورد دو نکته فرموده است:

اول: جنبه های علمی و روحی است که باید قاضی واجد آنها باشد، اگر او از دانشهای لازم تهی و از جنبه روحی ضعیف و سست عنصر باشد و در وجود او آثاری از اخلاق ناپسند دیده شود هرگز نمی تواند در حکومت اسلامی جایگاه یک دادرسی واقعی را پرکند و حتی اختلال در نظام اجتماعی پدید خواهد آورد .

و نیز اگر زودباور و سطحی نگر باشد تصمیمهای عجولانه و نادرست خواهد گرفت و عرض و آبرو و جان مردم را بر باد خواهد داد، این در رابطه با جنبه های روحی و علمی قاضی است که امام می فرماید:

قاضی باید برترین مردم و دقیق ترین و پاکترین افراد باشد .

دوم: جنبه های مالی و اقتصادی است که اگر تامین نباشد خطرناک است مخصوصا در مورد کسی مانند قاضی که زمینه سوءاستفاده بیش از دیگران در اختیار اوست . بنابراین حکومت اسلامی باید به امور مالی دادرسان بیش از دیگران رسیدگی کند تا از این راه گرفتار نشوند، شایعه معروفی که می گویند بعضی از حکومتهای غربی چک سفید در اختیار قاضیان می گذارند، اصل و ریشه آن در این کلام امام می باشد که فرمود:

ای مالک: به قاضیان آن مقدار بپرداز که دیگر عذری برای آنان نماند و طوری زندگیشان را اداره کن که نگویند علت خیانت ما تامین نبودن زندگی ما بود .

دادرسان باید اینگونه باشند:

«ثم اختر للحکم بین الناس افضل رعیتک فی نفسک ممن لا تضیق به الامور و لا تمحکه الخصوم و لا یتمادی فی الزله و لا یحصر من الفی ء الی الحق اذا عرفه و لا تشرف نفسه علی طمع و لا یکتفی بادنی فهم دون اقصاه و اوقفهم فی الشبهات » . ^(۱۷)

ای مالک، برای داوری بین مردم برترین فردی را که می شناسی برگزین، کسی که دشواری کارها او را در تنگنا نیفکند، و کشمکش دادخواهان او را به لجاجت نیندازد و نفسش را میدان ندهد و بر پرتگاه حرص قرار نگیرد . و از همه بیشتر در شبهه ها درنگ کند .

حقوق دادرسان:

«ثم اکثر تعاهد قضائه و افسح له فی البذل ما یزیل علته و تقل معه حاجته الی الناس و اعطه من المنزله لدیک ما لا یطمع فیه غیره من خاصتک » . ^(۱۸)

آنگاه باید داوری او را کاملا زیر نظر بگیری و بر او دست بخشش بگشایی تا وی را بهانه ای نماند و نیازش به مردم کم شود . و نیز باید به او نزد خویش چنان جایگاهی بخشی که هیچ یک از نزدیکان تو نتواند در تصاحب آن طمع ورزد .

۶ – رسیدگی به کارمندان و بازرسی کارها

گزینش در کادر دولتی، ضرورت اداره و چرخش کار است و آگاهی به سوابق و عملکرد کارمندان و اطلاع از پاکی و لیاقت آنان عامل مهم در پیشرفت کارهای مردم است، اگر بدون گزینش و بررسی، افراد جذب بازار کار شوند و در میان آنها حتی افراد معدودی فاسد و ناسالم وجود داشته باشند ضرر آن متوجه کل نظام می شود .

نکته مهم دیگر که ممکن است جنبه انسان دوستی هم بخود بگیرد، عنوان (دست و بال کسی را بند کردن) است، یعنی بجای اینکه در فکر کارپردازی مسلمانان و مردم باشند در فکر اداره زندگی شخصی فردی می افتند، در حالی که فرد برای جامعه است، نه جامعه برای فرد .

آنها که فرد نالایق و ناشایست را به بیت المال تحمیل می کنند در واقع به همه مردم خیانت کرده اند . بنابراین باید در فکر ایجاد