خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل آیا دموکراسی لیبرال تجربه موفقی است؟

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آیا دموکراسی لیبرال تجربه موفقی است؟ :

ایران، ۱۲ و ۱۴/۹/۷۹

چکیده: نویسنده دموکراسی را حاکمیت مردم می داند و معتقد است در جوامع لیبرال چنین حاکمیتی تحقق نیافته و نمی یابد; زیرا لیبرالیسم از حکومت انتظار دارد امنیت و آزادی را محقق سازد و گاهی مردم چنین خواسته هایی ندارند. بنابراین میان دموکراسی و لیبرالیسم تضاد می افتد. لیبرالیسم در واقع نوعی حکومت الیگارشی (نخبگان) است که اقلیتی را تشکیل می دهند.

مراد ما از دموکراسی در اینجا همان ایده حاکمیت مردم و حق فرمانروایی آدمیان بر سرنوشت سیاسی – اجتماعی خویش است. در این معنا، دموکراسی به مثابه یک حق، محرومان از قدرت را در برابر صاحبان قدرت قرار می دهد و صاحبان قدرت را می خواند که سهم دیگران از قدرت را ادا کنند.

این تعبیر، به روشنی دارای طنینی اخلاقی است. دوتوکویل، اخلاق را عظیم ترین پشتوانه دموکراسی و خودخواهی و فردگرایی افراطی را خطری برای آن می دانست. تقدس و مهابت امروزین دموکراسی مرهون همین تعبیر اخلاقی آن است. از طرفی انسانها از حکومت انتظاراتی دارند که دقیقا تابع درک آنها از غایت زندگی و فلسفه حیات و مفهوم سعادت انسان است. گرچه آدمیان تلقی واحدی از سعادت انسان ندارند اما همگی فلسفه سیاسی خود را بر آن استوار می سازند.

لیبرالیسم نیز از این قاعده مستثنی نیست و خوشبختی را در آزادی و امنیت انسان برای زندگی مطابق میل اش می داند; لذا لیبرالیسم انتظار دارد حکومت، آزادی و امنیت را محقق سازد و از آن پاسداری کند.

حال پرسش این است که لیبرالیسم با این انتظاری که از حکومت دارد، چه نسبتی با دموکراسی برقرار می کند؟ ابتدا نسبت واقعی این دو را به لحاظ مبانی نظری می سنجیم آنگاه با نگاهی به حکومتهای لیبرال موجود نسبت این دو را در عمل مورد مطالعه قرار می دهیم:

لیبرالیسم از حکومت انتظار دارد که امنیت و آزادی را محقق سازد; اما آیا در حکومت دموکراتیک همواره و لزوما این ارزشها پاس داشته می شود؟ به لحاظ نظری، کاملا ممکن است اراده آدمیان به امری جز اینها تعلق پیدا کند. آنها ممکن است محدودیت آزادی یا نقصان امنیت را مطالبه کنند. اینجاست که باطن پارادوکسیکال لیبرال – دموکراسی آفتابی می شود. لیبرالها خود متوجه این نکته اند و برای این منظور ارزشهای موردنظر خود را تحت عنوان حقوق بشر، حقوق اقلیت و غیره تئوریزه می کنند و معتقدند که رای اکثریت به این حقوق و حدود محدود می شود. از این رو، مردم حق ندارند کسی را برگزینند که این اصول را نادیده بگیرد. حتی اگر مردم از دل و جان خواستار حکومتی غیرلیبرال و فاشیستی باشند، آن حکومت فاقد مشروعیت است. به عبارتی لیبرالیسم با هرگونه مدارا و کثرت گرایی در حوزه نظریه سیاسی و حکومت آرمانی مخالفت می کند.

اما آنچه تحت عنوان لیبرال دموکراسی، امروزه در غرب وجود دارد در واقع الیگارشی لیبرال است; چراکه عرصه سیاسی را صاحبان واقعی قدرت کارگردانی می کنند نه آحاد مردم. موسکا نخستین کسی بود که مفهوم «اقلیتهای حاکم » را مطرح ساخت. او معتقد بود: هر قدر هم شکل حکومت، «خلقی » باشد، توده مردمی که تحت آن حکومت می کنند جز آلت فعل چیزی نیستند. ویلفرد پارتو، نیز ضمن تایید وجود «اقلیتهای حاکم »، تبیین جالبی از نحوه عمل ایشان به دست داد: ویژگی لاز