خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲) شامل 76 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دانش و فرهنگ در قرن چهارم (۲) :

دانش تاریخ

اشاره کردیم که دلبستگی مسلمانان به این دانش، از روی علاقه ای بود که به سیره پیامبر خدا صلی الله علیه و اله داشتند.به همین دلیل، کتاب های فراوانی از قرن دوم به بعد درباره سیره آن حضرت نوشته شد.در کنار آن، به تحولات سیاسی دنیای اسلامی، از فتوحات گرفته تا جنگ ها و شورش های داخلی نیز توجه فراوانی صورت گرفت.در این باره، کتاب های زیادی تألیف شد که متأسفانه بسیاری از آنها از میان رفته است.در اینجا به چند نمونه از این کتاب ها اشاره می کنیم.

دو مورخ برجسته قرن دوم و سوم، یکی ابو مخنف و دیگری هشام کلبی است که مواد تاریخی فراوانی را تهیه و در اختیار منابع بعد از خود قرار دادند.بعد از آنان، چندین مورخ، به تدوین تاریخی عمومی اسلام پرداختند که بخش مهمی از کتاب های آنها، تاریخ شرق اسلامی و در درجه نخست عراق و ایران بود.از میان آنها، باید به ابو حنیفه دینوری (م ۲۸۲) و یعقوبی (م ۲۸۴) اشاره کرد که کتاب دینوری اخبار الطوال و کتاب یعقوبی، با نام تاریخ یعقوبی شهرت دارد.به طور معمول، در این کتاب ها، تاریخ اسلام، به صورت تاریخ خلفا نوشته شده و رویدادهای تاریخی دوران هر یک از آنان ارائه شده است.

مشهورترین و مفصل ترین کتاب تاریخی که در اواخر قرن سوم هجری نوشته شد، کتاب تاریخ الرسل و الامم و الملوک از محمد بن جریر طبری آملی (م ۳۱۰) است.این کتاب که به تاریخ طبری شهرت دارد، داستان زندگی بشر را از هبوط آغاز کرده و رخدادهای تا سال ۳۰۳ هجری را در آن آورده است.طبری در این اثر، از صدها کتاب و مقاله بهره برده و در جای جای کتاب خود، منابعش را یاد کرده و کتابی مستند فراهم آورده است.این کتاب، مطالب نادرست فراوانی نیز دارد که مورد نقد محققان و نقادان قرار گرفته است.

از خوش نام ترین مورخان قرن چهارم هجری، علی بن حسین مسعودی (م ۳۴۶) است که کتاب پر ارج او مروج الذهب و معادن الجوهر همیشه مورد استفاده مورخان و پژوهش گران بوده است .وی این کتاب را که یک دوره تاریخ جهان از دید تمدنی، سیاسی و فرهنگی است، در کنار کتاب بزرگ تری با نام اخبار الزمان تألیف کرده که با کمال تأسف آن اثر امروزه در دسترس نیست .مسعودی، تاریخ را تنها از کتاب ها و گوشه کتابخانه به دست نیاورده، بلکه با مسافرت به اقصا نقاط عالم، مواد کتاب خود را فراهم آورده است.وی با دیدن اجتماعی و تحلیلی به تاریخ نگریسته و تاریخ را نه به صورت مرده که به صورت موجودی زنده و دارای روح به تصویر کشیده است.

از ارجمندترین کتاب های تاریخ قرن چهارم، کتاب تجارب الامم از احمد بن محمد مسکویه (م ۴۲۱) است که گفته اند از روستای مشکویه ری بوده است.وی فیلسوفی فرزانه و مورخی آگاه است که در زمینه های مختلف فلسفه و اخلاق و تاریخ، آثاری از خود بر جای نهاده است.

کتاب تجارب الامم، یک دوره تاریخ عمومی اسلام است.اهمیت این کتاب، در ثلث پایانی آن است که مؤلف به بیان رویدادهای معاصر خود پرداخته و با دقت و گستردگی، اخبار جهان اسلام، به ویژه بخش شرقی و مخصوصا دوران امارت آل بویه را در آن آورده است.نگرش وی به تاریخ از هر جهت اهمیت دارد.او تاریخ را از دید عبرت و تجربه امت ها می نگرد.مسکویه در مقدمه کتابش می نویسد:

من چون سرگذشت مردمان و کارنامه شاهان را ورق زدم و سرگذشت کشورها و نامه های تاریخ را خواندم، در آن چیزها یافتم که می توان از آنها، در آن چه مانندش همیشه پیش می آید و همتایش پیوسته روی می دهد، پند گرفت.همچون گزارش آغاز دولت ها و پیدایش پادشاهی ها و رخنه هایی که سپس در آنها راه یافته و کارسازی کسانی که آن رخنه ها چاره کرده اند تا به بهترین روزبازگشت، و سستی کسانی که از آن بی هش ماندند و رهایش کردند تا کارشان به آشفتگی و نیستی کشید…نیز دیدم، اگر از این گونه رویدادها، در گذشته نمونه ای بیابم که گذشتگان آن را آزموده باشند و آزمون شان راهنمای آیندگان شده باشد، از آن چه مایه گرفتاری کسانی می بود دوری جسته، بدانچه مایه نیکبختی کسانی دیگر، چنگ زده اند.چه کارهای جهان همانند و در خور یکدیگرند.رویدادهایی از این دست که آدمی به یاد می سپرد، گویی همگی آزموده خود اوست، گویی خود بدانها دچار آمده و در برخورد با آنها فرزانه و استوار شده است، گویی خود در هنگامه آنها زیسته و خود با آنها روبرو بوده است.

شاید یاد آوری این نکته نیز مفید باشد که در آغاز، تاریخ نگاری کمتر با نقادی همراه بود.این زمان، یعنی قرن چهارم، تاریخ نگاران، با دقت بیش تری به ثبت حوادث پرداخته و روحیه نقادانه داشتند.مناسب است عبارتی از ابو ریحان بیرونی (۳۶۲ ۴۴۲) را که در مقدمه کتاب با ارزش تحقیق ما للهند آورده بیاوریم.وی در مقدمه این کتاب که آن را درباره عقاید هندوان نوشته و خود در هندوستان به صورت میدانی تحقیقات مفصلی در آن باره انجام داده، می نویسد:

هیچ کس منکر این نخواهد شد که در مسأله صحت تاریخی، شنیده ها با دیده ها برابری نمی کند، چه در دیده ها، چشم شخص، جوهر آنچه را که روی داده، هم در زمان و هم در مکان وقوع آن، ادراک می کند، در صورتی که برای فهم شنیده ها موانعی وجود دارد، اما این شنیده ها بر دیده ها ترجیح دارد، چه موضوع دیده ها، تنها وجود فعلی آنی دارد، در صورتی که شنیده ها متساویا گذشته و حال و آینده را شامل می شود…

صحت و سقم روایت مربوط به یک پیشامد، در صورتی که با قوانین منطقی و فیزیکی تناقض نداشته باشد، پیوسته به خصلت راویان آن بستگی دارد که تحت تأثیر اختلاف منافع و انواع گوناگون دشمنی ها و بی مهری هایی واقع اند که در میان اقوام مختلف وجود داشته است.یک راوی از آن جهت دروغ می گوید که می خواهد به سود خود کار کند، خواه این عمل، به آن باشد که به مدح خاندان یا قوم خویش بپردازد که خود عضوی از آن است، و خواه به آن که به خاندان یا قوم مقابل حمله ورزد، بدین امید که از این راه به مقصود خویش برسد.در هر دو حال، عمل وی برخاسته از انگیزه هایی است که از آزمندی و دشمنی مذموم سرچشمه گرفته است…آن کس قابل ستایش است که از شنیدن دروغ روی در هم کشد و تنها از حقیقت پیروی کند…این کتاب را درباره عقاید هندوان تألیف کردم و هرگز در حق آنان، که با ما اختلاف دینی دارند، تهمت زدن بی اساس را بر ایشان روا نداشتم.

یکی از کارهای با ارزش تاریخی فرهنگی، کتاب الاثار الباقیه ابو ریحان بیرونی است که اثری دقیق و پر مطلب می باشد.بیرونی این کتاب را به ولی نعمت خود، شمس المعالی از سلاطین آل زیار تقدیم کرده است.کتاب یاد شده، یک اثر گاه شناسانه است که به بیان انواع و اقسام تقویم های ملت ها، اعیاد رسمی امت های مختلف، دوران های تاریخی برخی از سلسله های بزرگ، تاریخ مدعیان پیامبری و بسیاری از مسائل دیگر پرداخته است.

این کتاب، منبعی با ارزش از آداب و رسوم ایرانیان پیش از اسلام و پس از آن است.همچنین آگاهی های زیادی درباره ادیان مختلف از جمله یهودیت و مسیحیت دارد که از نظر تاریخی و تمدنی بسیار ارزشمند است.می توان گفت که چنین اثری در مجموعه تمدن اسلامی بی مانند است.نقل یک نمونه از آگاهی هایی که این کتاب درباره روز عاشورا در اختیار گذاشته مناسب است:

ملت اسلام همواره این روز [عاشورا] را معظم می دانستند تا آن که قتل حسین بن علی بن ابی طالب در این روز اتفاق افتاد و او و یارانش را از راه بستن آب بر آنان، گذراندن از دم شمشیر، آتش در خیام حرم، بر نیزه کردن سرها، اسب دوانیدن بر اجساد که در هیچ امتی با اشرار خلق نیز چنین نکرده اند از میان بردند و از این تاریخ، مسلمانان، عاشورا را شوم دانستند، ولی بنی امیه در این روز لباس نو پوشیدند و زیب و زیور کردند و سرمه به چشم خود کشیدند و این روز را عید گرفتند و عطرها استعمال کردند و مهمانی ها و ولیمه ها دادند و تا زمانی که ایشان بودند این رسم میان توده مردم پایدار بود، حتی این که پس از انقراض ایشان، باز هم این رسم باقی مانده.ولی شیعیان از راه تأسف و سوگواری به قتل سید الشهداء در مدینه السلام بغداد و شهرهای دیگر گریه و نوحه سرایی می کنند و تربت مسعود حسین را در کربلا در این روز زیارت می نمایند.

بیرونی در باره عید غدیر نیز مطلبی دارد که بنا به اهمیت آن، آن را نقل می کنیم:

در روز هفدهم [ذی حجه ] عثمان رضی الله کشته شد و روز هیجدهم عید غدیر خم می باشد و آن نام منزلی است که پیغمبر پس از حجه الوداع، در آنجا فرود آمد و جهاز شتران را جمع کرد و بازوی علی بن ابی طالب را گرفت و از آن جهازها بالا رفت و فرمود: «ای مردم! آیا من از خود شما، به شما اولی نیستم؟ گفتند: آری.فرمود: بر هر کس که من مولی باشم، علی مولای اوست.خداوندا! دوست دار علی را دوست بدار و با دشمنانش دشمنی کن و آنان که علی را یاری می کنند ایشان را یاری نما و آنان که می خواهند او را خوار و زبون کنند، تو ایشان را خوار و ذلیل کن و از هر راهی که علی می رود، حق و حقیقت را با او بگردان.» روایت کرده اند که پس از این گفتار، سر مبارک خود را به سوی آسمان بلند کرد و سه مرتبه گفت: خداوندا! آیا مأموریت خود را رسانیدم.و در روز بیست و چهارم این ماه امیر المؤمنین در حال رکوع انگشتر خویش را به سائل بخشید و در روز بیست و پنجم عمر بن خطاب کشته شد و سوره هل اتی در این روز نازل شد.

دانش جغرافی

یکی از وجوه تمدنی جهان اسلام، به ویژه ایران، سیری در ایالات مختلف ایران و وصف آنهاست .در قرن چهارم، راههای میان شهرها مملو از مسافرانی بود که سرتاسر بلاد اسلامی را بدون مشکل می پیمودند.زائران خانه خدا، تاجران و طالبان علم، بیش تر این مسافران را تشکیل می دادند.

جهانگردان نیز گردشگری در جهان اسلام را پیشه کرده و برخی از آنان که دانشمندان برجسته ای بودند، به نگارش آثاری در باب جغرافی جهان اسلام دست زدند.آنان در این آثار خود اطلاعات گرانبهایی از وضعیت ایالات و ممالک مختلف دنیای اسلام در قرن چهارم برای ما بر جای گذاشتند .این آثار که از هر جهت، آثار مهمی در تمدن اسلامی هستند، ارکان دانش جغرافی را در دنیای اسلام به وجود آوردند.روشن نیست به چه دلیل تا این اندازه در قرن چهارم هجری، به این مسأله بها داده شد و اصولا چرا در قرون بعد، مورد بی توجهی واقع گردید.به هر روی ادبیات جغرافی در تمدن اسلامی در قرن چهارم از غنی ترین بخش های علمی دنیای اسلام است.برخی از این آثار عبارتند از:

حدود العالم ابن حوقل (تألیف در سال ۳۶۷)

اشکال العالم ابو عبد الله جیهانی (دو دهه پایانی قرن سوم)،

المسالک و الممالک ابن خرداد به (حدود سال ۳۰۰)،

احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم محمد بن احمد مقدسی (تألیف در ۳۷۵)،

البلدان ابن فقیه همدانی (تألیف در قرن چهارم)،

همه این آثار متعلق به قرن سوم و چهارم هجری است.پیش از اینها، یعقوبی با نگارش کتاب البلدان خود در قرن سوم، زمینه این دانش را فراهم آورده بود.هر یک از اینها، به نوعی، در وصف اقالیم هفتگانه عالم سخن گفته و به دلیل آشنایی بیش ترشان با دنیای اسلام، از این بخش با تفصیل بیش تری سخن گفته اند.شگفت آن که بیش تر این آثار همراه با نقشه هایی از ایالات مختلف دنیای اسلام و اقالیم هفتگانه عالم است که این خود پیشرفت دانش جغرافی و نقشه نگاری را در آن روزگار نشان می دهد.

در کنار این آثار، برای هر شهری، تاریخ های متعددی در قرن سوم تا ششم تألیف شد.این آثار به طور معمول در دو بخش بود.نخست تاریخ شهر، معنای نام شهر، و جغرافیای شهر.بخش دوم درباره عالمان شهر بود.در این قسمت، از قدیمی ترین عالمان آن شهر تا زمان تألیف کتاب سخن گفته می شد.در این زمینه، کمتر شهر بزرگی را می توان یافت که در آن دوران، تاریخی برای آن نوشته نشده باشد.برخی از این کتاب ها عبارتند از: اخبار اصبهان از ابو نعیم اصفهانی، تاریخ سیستان (تألیف شده م