خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مراتب و درجات توحید

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل مراتب و درجات توحید – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل مراتب و درجات توحید شامل 116 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل مراتب و درجات توحید گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مراتب و درجات توحید با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مراتب و درجات توحید از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مراتب و درجات توحید با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مراتب و درجات توحید را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مراتب و درجات توحید :

توحید، درجات و مراتب دارد، همچنانکه شرک نیز که مقابل توحید است مراتب و درجات دارد.تا انسان همه مراحل توحید
را طی نکند، موحد واقعی نیست.

۱ توحید ذاتی

توحید ذاتی یعنی شناختن ذات حق به وحدت و یگانگی.اولین شناختی که هر کس از ذات حق دارد، غنا و بی نیازی اوست،
یعنی ذاتی است که در هیچ جهتی به هیچ موجودی نیازمند نیست و به تعبیر قرآن «غنی » است، همه چیز به او نیازمند است
و از او مدد می گیرد و او از همه غنی است یا ایها الناس انتم الفقراء الی الله و الله هو الغنی ^(۱) و به تعبیر حکما واجب الوجود
است.

……………………………………………………..
1.فاطر/۱۵.

صفحه : ۱۰۰

و دیگر «اولیت » یعنی مبدئیت و منشئیت و آفرینندگی اوست.او مبدا و خالق موجودات دیگر است، موجودات همه «از او»
هستند و او از چیزی نیست و به تعبیر حکما «علت اولی » است.

این اولین شناخت و اولین تصوری است که هر کس از خداوند دارد.یعنی هر کس در مورد خداوند می اندیشد و به اثبات یا
نفی، و تصدیق یا انکار می پردازد، چنین معنی و مفهومی در ذهن خود دارد که آیا حقیقتی وجود دارد که وابسته به حقیقتی
دیگر نیست، همه حقیقتها به او وابسته اند و از اراده او پدید آمده اند و او از اصل دیگری پدید نیامده است؟
توحید ذاتی یعنی این حقیقت «دوئی » بردار و تعدد پذیر نیست، مثل و مانند ندارد لیس کمثله شی ء ^(۱) ، در مرتبه وجود او
موجودی نیست و لم یکن له کفوا احد ^(۲).

اینکه موجودی فرد یک نوع شمرده می شود، مثلا حسن فردی از نوع انسان است – و قهرا برای انسان افراد دیگر قابل فرض
است – از مختصات مخلوقات و ممکنات است، ذات واجب الوجود از این معانی منزه و مبراست.

و چون ذات واجب الوجود یگانه است، پس جهان از نظر مبدا و منشا و از نظر مرجع و منتهی یگانه است.جهان نه از اصلهای
متعدد پدید آمده و نه به اصلهای متعدد باز می گردد، از یک اصل و از یک حقیقت پدید آمده قل الله خالق کل شی ء ^(۳) و به
همان اصل و همان حقیقت باز می گرددالا الی الله تصیر الامور ^(۴) و به تعبیر دیگر، جهان هستی، یک قطبی و یک کانونی و تک
محوری است.

رابطه خدا و جهان، رابطه خالق با مخلوق یعنی رابطه علت(علت ایجادی)با معلول است، نه رابطه روشنایی با چراغ یا رابطه
شعور انسانی با انسان.درست است که خدا از جهان جدا نیست ^(۵) ، او با همه اشیاء است و اشیاء با او نیستندهو معکم اینما
کنتم ^(۶) اما لازمه جدا نبودن خدا از جهان، این نیست که پس خدا برای جهان مانند

……………………………………………………..
1.شوری/۱۱.
2.توحید/۴.
3.رعد/۱۶.
4.شوری/۵۳.
5. «لیس عن الاشیاء بخارج و لا فیها بوالج » (نهج البلاغه).
6.حدید/۴.

صفحه : ۱۰۱

روشنایی برای چراغ و شعور برای اندام است.اگر اینچنین باشد خدا معلول جهان می شود و نه جهان معلول خدا، چون
روشنایی معلول چراغ است نه چراغ معلول روشنایی.و همچنین لازمه جدا نبودن خدا از جهان و انسان این نیست که خدا،
جهان و انسان همه یک جهت دارند و همه با یک اراده و یک روح حرکت و حیات دارند.همه اینها صفات مخلوق و ممکن است،
خداوند از صفات مخلوقین منزه است سبحان ربک رب العزه عما یصفون ^(۱).

۲ توحید صفاتی

توحید صفاتی یعنی درک و شناسایی ذات حق به یگانگی عینی با صفات و یگانگی صفات با یکدیگر.توحید ذاتی به معنی نفی
ثانی داشتن و نفی مثل و مانند داشتن است و توحید صفاتی به معنی نفی هر گونه کثرت و ترکیب از خود ذات است.

ذات خداوند در عین اینکه به اوصاف کمالیه جمال و جلال متصف است، دارای جنبه های مختلف عینی نیست.اختلاف ذات
با صفات و اختلاف صفات با یکدیگر لازمه محدودیت وجود است.برای وجود لایتناهی همچنانکه دومی قابل تصور نیست،
کثرت و ترکیب و اختلاف ذات و صفات نیز متصور نیست.توحید صفاتی مانند توحید ذاتی از اصول معارف اسلامی و از
عالی ترین و پر اوج ترین اندیشه های بشری است که بخصوص در مکتب شیعی تبلور یافته است.در اینجا فقط به بخشی از یک
خطبه نهج البلاغه که هم تاییدی بر مدعاست و هم توضیحی برای این بخش است، اشاره می کنیم.در اولین خطبه نهج
البلاغه چنین آمده است:
الحمد لله الذی لا یبلغ مدحته القائلون و لا یحصی نعماءه العادون، و لا یؤدی حقه المجتهدون، الذی لا یدرکه بعد الهمم، و لا
یناله غوص الفطن، الذی لیس لصفته حد محدود و لا نعت موجود…

……………………………………………………..
1.صافات/۱۸۰.

صفحه : ۱۰۲

سپاس ذات خدا را، آنکه ستایش کنندگان نتوانند به ستایش او برسند و شمار کنندگان نتوانند نعمتهای او را برشمارند و
کوشندگان نتوانند حق بندگی او را ادا نمایند، آنکه همتها هر چه دور پروازی کنند کنه او را نیابند و زیرکیها هر اندازه در قعر
دریاهای فطانت فرو روند به او نرسند، آنکه صفت او را حد و نهایتی و تغیر و تبدلی نیست…

در این جمله ها – چنانکه می بینیم – از صفات نامحدود خداوند یاد شده است.

بعد از چند جمله می فرماید:
کمال الاخلاص له نفی الصفات عنه لشهاده کل موصوف انه غیر الصفه و شهاده کل صفه انها غیر الموصوف ^(۱) فمن وصف الله
سبحانه فقد قرنه و من قرنه…

اخلاص کامل، نفی صفات از پروردگار است، زیرا موصوف گواهی می دهد که ذاتش غیر از صفت است و صفت گواهی می دهد
که او چیزی است غیر از موصوف، و هر کس خداوند را به صفتی توصیف کند، ذات او را مقارن چیز دیگر قرار داده و هر کس
خدا را مقارن چیزی قرار دهد…الی آخر.

در این جمله ها، هم برای خداوند اثبات صفت شده است(الذی لیس لصفته حد محدود)و هم از او نفی صفت شده
است(لشهاده کل صفه انها…)از خود این جمله ها معلوم است که صفتی که خداوند موصوف به آن صفت است صفت نامحدود
به نامحدودیت ذات است که عین ذات است، و صفتی که خداوند مبرا و منزه از اوست صفت محدود است که غیر ذات و غیر از
صفت دیگر است.پس توحید صفاتی یعنی درک و شناختن یگانگی ذات و صفات حق.

……………………………………………………..
1.[در نهج البلاغه، دو جمله اخیر با تقدم و تاخر ذکر شده است.]

صفحه : ۱۰۳

۳ توحید افعالی

توحید افعالی یعنی درک و شناختن اینکه جهان، با همه نظامات و سنن و علل و معلولات و اسباب و مسببات، فعل او و کار
او و ناشی از اراده اوست.موجودات عالم همچنانکه در ذات استقلال ندارند و همه قائم به او و وابسته به او هستند و او به تعبیر
قرآن «قیوم » همه عالم است، در مقام تاثیر و علیت نیز استقلال ندارند، و در نتیجه خداوند همچنانکه در ذات شریک ندارد در
فاعلیت نیز شریک ندارد.هر فاعل و سببی، حقیقت خود و وجود خود و تاثیر و فاعلیت خود را از او دارد و قائم به اوست.همه
حولها و قوه ها «به او» است(ما شاء الله و لا قوه الا به، لا حول و لا قوه الا بالله).

انسان که یکی از موجودات است و مخلوق اوست، مانند همه آنها علت و مؤثر در کار خود و بالاتر از آنها مؤثر در
رنوشت خویش است، اما به هیچ وجه موجودی «مفوض » و «به خود وانهاده » نیست(بحول الله و قوته اقوم و اقعد).اعتقاد به
تفویض و وانهادگی یک موجود – اعم از انسان و غیر انسان – مستلزم اعتقاد به شریک بودن آن موجود با خدا در استقلال و در
فاعلیت است و استقلال در فاعلیت، مستلزم استقلال در ذات است و با توحید ذاتی منافی است، چه رسد به توحید افعالی.

الحمد لله الذی لم یتخذ صاحبه و لا ولدا و لم یکن له شریک فی الملک و لم یکن له ولی من الذل و کبره تکبیرا. ^(۱) سپاس
ذات خدا را، آن که همسر و فرزند نگرفت و برای او شریکی در مدیریت جهان و همچنین کمکی از روی ناتوانی برای اداره عالم
نیست.او را بزرگ و برتر بدان، بزرگ و برتر دانستنی که لایق ذات پاک او باشد.

……………………………………………………..
1.مفاتیح الجنان، دعای افتتاح.

صفحه : ۱۰۴

۴ توحید در عبادت

مراتب سه گانه ای که در بالا گفته شد توحید نظری و از نوع شناختن است، اما توحید در عبادت، توحید عملی و از نوع
«بودن » و «شدن » است.آن مراتب توحید، تفکر و اندیشه راستین است و این مرحله از توحید «بودن » و «شدن » راستین.توحید
نظری بینش کمال است و توحید عملی جنبش در جهت رسیدن به کمال.توحید نظری پی بردن به «یگانگی » خداست و
توحید عملی «یگانه شدن » انسان است.توحید نظری «دیدن » است و توحید عملی «رفتن » .

پیش از آنکه توحید عملی را شرح دهیم لازم است نکته ای را درباره توحید نظری تذکر دهیم.آیا توحید نظری یعنی
شناختن خدا به یگانگی ذات و یگانگی ذات و صفات و یگانگی در فاعلیت، ممکن است یا غیر ممکن؟و به فرض امکان، آیا این
شناختنها در سعادت بشر تاثیری دارد یا هیچ ضرورت و لزومی ندارد و در میان مراتب توحید آنچه مفید است توحید عملی
است و بس؟
ممکن بودن یا ناممکن بودن این شناختها را ما در کتاب اصول فلسفه و روش رئالیسم مورد بحث قرار داده ایم، اما اینکه آیا
سعادت بخش است یا بیهوده، بستگی دارد به نوع شناخت ما از انسان و از سعادت او.موج افکار مادی درباره انسان و هستی
سبب شده که حتی معتقدان به خدا مسائل معارف الهی را بی فایده و بیهوده تلقی کنند و نوعی ذهن گرایی و گریز از عینیت
گرایی بشمارند، ولی یک نفر مسلمان که بینشش درباره انسان این است که واقعیت انسان تنها واقعیت بدنی نیست، واقعیت
اصیل انسانی واقعیت روح اوست – روحی که جوهرش جوهر علم و قدس و پاکی است – به خوبی می فهمد که توحید به
اصطلاح نظری علاوه بر اینکه پایه و زیر بنای توحید عملی است خود بذاته کمال نفسانی است، بلکه بالاترین کمال نفسانی
است، انسان را به حقیقت به سوی خدا بالا می برد و به او کمال می بخشد.الیه یصعد الکلم الطیب و العمل الصالح یرفعه ^(۱).

……………………………………………………..
1.فاطر/۱۰.

صفحه : ۱۰۵

انسانیت انسان در گرو شناخت خداوند است، زیرا که شناخت انسان، از انسان جدا نیست بلکه اصلی ترین و گرامی ترین بخش
وجود اوست.انسان به هر اندازه به هستی و نظام هستی و مبدا و اصل هستی شناخت پیدا کند، انسانیت – که نیمی از
جوهرش علم و معرفت و شناختن است – در او تحقق یافته است.

از نظر اسلام، خصوصا از نظر معارف مذهب شیعه، جای کوچکترین شک و تردیدی نیست که درک معارف الهی قطع نظر
از آثار عملی و اجتماعی مترتب بر آن معارف، خود هدف و غایت انسانیت است.

اکنون به توحید عملی بپردازیم:
توحید عملی یا توحید در عبادت یعنی یگانه پرستی، به عبارت دیگر، در جهت پرستش حق یگانه شدن.بعدا خواهیم گفت
که عبادت از نظر اسلام، مراتب و درجات دارد.روشن ترین مراتب عبادت، انجام مراسم تقدیس و تنزیه است که اگر برای غیر
خدا واقع شود مستلزم خروج کلی از جرگه اهل توحید و از حوزه اسلام است.ولی از نظر اسلام پرستش منحصر به این مرتبه
نیست، هر نوع جهت اتخاذ کردن، ایده آل گرفتن و قبله معنوی قرار دادن، پرستش است.آن کسی که هواهای نفسانی خود را
جهت حرکت و ایده آن و قبله معنوی خود قرار بدهد آنها را پرستش کرده است:
ارایت من اتخذ الهه هواه ^(۱).

آیا دیدی آن کس را که هوای نفس خود را خدا و معبود خویش قرار داده است؟
آن کس که امر و فرمان شخص دیگر را که خدا به اطاعت او فرمان نداده، اطاعت کند و در برابر آن تسلیم محض باشد او را
عبادت کرده است:
اتخذوا احبارهم و رهبانهم اربابا من دون الله ^(۲).

همانا عالمان دینی خود و زاهدان خود را به جای خدا، خدای خویش ساخته اند.

و لا یتخذ بعضنا بعضا اربابا من دون الله ^(۳).

……………………………………………………..
1.فرقان/۴۳.
2.توبه/۳۱.
3.آل عمران/۶۴.

صفحه : ۱۰۶

همانا بعضی از ما انسانها بعضی دیگر را خدای خویش و مطاع و حاکم بر خویش قرار ندهیم.

بنابر این، توحید عملی یا توحید در عبادت یعنی تنها خدا را مطاع و قبله روح و جهت حرکت و ایده آل قرار دادن، و طرد هر
مطاع و جهت و قبله و ایده آل دیگر، یعنی برای خدا خم شدن و راست شدن، برای خدا قیام کردن، برای خدا خدمت کردن،
برای خدا زیستن، برای خدا مردن، آنچنانکه ابراهیم گفت:
وجهت وجهی للذی فطر السموات و الارض حنیفا و ما انا من المشرکین… ^(۱) ان صلوتی و نسکی و محیای و مماتی لله رب
العالمین لا شریک له و بذلک امرت و انا اول المسلمین ^(۲).

روی دل و چهره قلب خود را حقگرایانه به سوی حقیقتی کردم که ابداع کننده همه جهان علوی و سفلی است، هرگز جزء
مشرکان نیستم…همانا نمازم، عبادتم، زیستنم و مردنم برای خداوند، پروردگار جهانهاست.او را شریکی نیست.به این فرمان
داده شده ام و من اولین تسلیم شدگان به حق هستم.

این توحید ابراهیمی، توحید عملی اوست.کلمه طیبه «لا اله الا الله » بیش از هر چیزی ناظر بر توحید عملی است، یعنی جز
خدا شایسته پرستش نیست.

انسان و رسیدن به یگانگی

مساله به یگانگی رسیدن واقعیت وجودی انسان در یک نظام روانی و در یک جهت انسانی و تکاملی و همچنین رسیدن
جامعه انسان به یگانگی و یکپارچگی در یک نظام اجتماعی هماهنگ تکاملی، و متقابلا مساله تجزیه شخصیت فردی انسان به
قطبهای مختلف و قطعه قطعه شدن واقعیت وجودی او به بخشهای ناهماهنگ و تجزیه جامعه انسان به «من » ها و به گروهها
و طبقات متضاد و متناقض و ناهماهنگ، مسائلی هستند

……………………………………………………..
1.انعام/۷۹.
2.انعام/۱۶۲ و ۱۶۳.

صفحه : ۱۰۷

که همواره اندیشه ها را به خود معطوف داشته اند.چه باید کرد که شخصیت انسان از جنبه روانی و از نظر اجتماعی در یک
جهت انسانی و تکاملی به یگانگی و وحدت (توحید)برسد؟در اینجا سه گونه نظریه است: ماتریالیستی، ایده آلیستی،
رئالیستی.

الف.نظریه ماتریالیستی

این نظریه که تنها به ماده می اندیشد و برای روان هیچ گونه اصالتی قائل نیست، مدعی است آنچه فرد انسان را از جنبه
روانی و جامعه انسان را از نظر اجتماعی تجزیه و متلاشی می کند و به صورت قطبهای ناهماهنگ در می آورد، تعلق
اختصاصی اشیاء به انسان(مالکیت)است.این اشیاء هستند که با تعلق اختصاصی خود به انسان، انسان را از نظر فردی و روانی
و از نظر اجتماعی قطعه قطعه می کنند.انسان موجودی «ژنریک » (بالطبع اجتماعی)است.در فجر تاریخ، انسان به صورت
اجتماعی و به صورت «ما» می زیست، «من » وجود نداشت، یعنی «من » را حس نمی کرد، «ما» را حس می کرد، وجود فردی خود
را نمی شناخت، وجود جمعی خویش را می شناخت، دردش درد جمع بود و احساسش احساس جمع، برای جمع می زیست نه
برای خود، وجدانش وجدان جمعی بود نه وجدان فردی.انسان در آغاز تاریخ، زندگی اشتراکی داشت و به همین جهت با روح
جمعی و احساس جمعی می زیست، زندگی اش با شکار می گذشت، هر کس همان اندازه می توانست از دریا و جنگل تحصیل
روزی کند که رفع مایحتاج زندگی خودش می شد، تولید اضافی وجود نداشت، تا بشر زراعت را کشف کرد و امکان تولید
اضافی و در نتیجه امکان کار کردن گروهی و خوردن و کار نکردن گروهی دیگر پیدا شد و همین امر منجر به اصل مالکیت
گشت.اصل مالکیت اختصاصی و به تعبیر دیگر تعلق اختصاصی مال و ثروت – یعنی منابع تولید از قبیل آب و زمین و ابزار
تولید از قبیل گاوآهن – به گروه خاص، روح جمعی را متلاشی کرد و جامعه را که به صورت «واحد» می زیست به دو نیم کرد:
نیم برخوردار و بهره کش و نیم محروم و بهره ده و زحمتکش.جامعه که به صورت «ما» می زیست، به صورت «من » ها درآمد و
انسان به واسطه پیدایش مالکیت، از درون خود با خود واقعی اش که خود اجتماعی بود و خود را عین انسانهای دیگر احساس
می کرد، بیگانه شد و به جای اینکه خود را «انسان » احساس کند «مالک » احساس کرد

صفحه : ۱۰۸

و با خود بیگانه شد و کاستی گرفت.

تنها با بریدن این قید و این تعلق است که انسان بار دیگر به یگانگی اخلاقی و سلامت روانی و هم به یگانگی اجتماعی و
سلامت اجتماعی باز می گردد.حرکت جبری تاریخ به سوی این یگانگیهاست.

مالکیتها که وحدت انسانی را تبدیل به کثرت و جمع او را تبدیل به تفرقه کرده است، مانند همان کنگره هایی است که
مولوی در مثل زیبای خویش آورده که نور واحد و منبسط آفتاب را تقسیم و قسمت قسمت می کند و منشا پیدایش سایه ها
می گردد.البته سخن مولوی ناظر است به یک حقیقت عرفانی، یعنی ظهور کثرت از وحدت و بازگشت کثرت به وحدت، ولی
با یک تحریف و تاویل، تمثیلی برای این نظریه مارکسیسم شمرده می شود.

منبسط بودیم و یک گوهر همه
بی سر و بی پا بدیم آن سر همه
یک گهر بودیم همچون آفتاب
بی گره بودیم و صافی همچو آب
چون به صورت آمد آن نور سره
شد عدد چون سایه های کنگره
کنگره ویران کنید از منجنیق
تا رود فرق از میان این فریق

ب.نظریه ایده آلیستی

این نظریه تنها به روان و درون انسان و رابطه انسان با نفس خودش می اندیشد و آن را اصل و اساس می شمارد.این نظریه
می گوید درست است که تعلق و اضافه مانع وحدت و موجب کثرت است، عامل تفرقه و متلاشی شدن جمع است، فرد را به
تفرقه روانی و جامعه را به تجزیه گروهی می کشاند، اما همواره «مضاف الیه » سبب تفرقه و تجزیه «مضاف » است نه «مضاف »
سبب تفرقه و تجزیه «مضاف الیه » . «مضاف » به دست «مضاف الیه » قطعه قطعه می شود نه «مضاف الیه » به دست «مضاف » .
اضافه و تعلق اشیاء – مال، زن، پست و مقام و غیره – به انسان سبب قطعه قطعه شدن روان و تجزیه جامعه انسان نیست،
بلکه اضافه و تعلق درونی و قلبی انسان به اشیاء سبب تفرقه ها و تجزیه ها و بیگانگیهای انسان است. «مالکیت » انسان او را از
خودش و جامعه اش جدا نکرده، بلکه «مملوکیت » انسان او را از خودش و جامعه اش جدا

صفحه : ۱۰۹

ساخته است.آنچه «من » را از نظر اخلاقی و از نظر اجتماعی تجزیه می کند، «مال من » ، «زن من » ، «پست و مقام من » نیست،
بلکه «من مال » و «من زن » و «من پست و مقام » است.برای اینکه «من » تبدیل به «ما» بشود، قطع تعلق اشیاء به انسان ضرورت
ندارد، تعلق انسان به اشیاء باید بریده شود.انسان را از قید اشیاء رها سازید تا به واقعیت انسانی اش بازگردد نه اشیاء را از قید
انسان.به انسان آزادی معنوی بدهید، از آزاد کردن و رها ساختن ا