خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل روایاتی در زمینه روابط زن و شوهر

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روایاتی در زمینه روابط زن و شوهر :

در مجمع البیان در ذیل آیه شریفه: “و لا تتمنوا ما فضل الله…”، گفته: معنایش این است که هیچ یک از شما نگویید ای کاش فلان نعمت و آن زن زیبا که فلان آقا دارد من می داشتم، برای اینکه چنین آرزویی حسد به شمار می آید، ولی می توانید بگویید: پروردگارا مثل آن نعمت و مثل آن زن را به من نیز مرحمت بفرما آنگاه اضافه کرده همین معنا از امام صادق (ع) روایت شده است ^(۱).

مؤلف قدس سره: عیاشی نیز در تفسیر خود نظیر این معنا را از امام صادق (ع) نقل کرده است ^(۲).

و در تفسیر برهان از ابن شهر آشوب از امام باقر و امام صادق (علیهما السلام) روایت کرده که در تفسیر جمله: “ذلک فضل الله یؤتیه من یشاء من عباده”، و نیز در تفسیر جمله “و لا تتمنوا ما فضل الله به بعضکم علی بعض”فرموده اند: این آیات در باره علی (ع) نازل شده است ^(۳).

مؤلف قدس سره: البته منظور روایت مذکور تطبیق فضایل علی (ع) بر آیه های نامبرده است.

و در کافی و تفسیر قمی از ابراهیم بن ابی البلاد از پدرش از امام ابی جعفر (ع) روایت آورده که فرمود: هیچ کس نیست که خدا رزقش را مقدر نکرده باشد، هر نفسی از ناحیه خدای تعالی رزقش از راه حلال و توام با عافیت معین شده، ولی برای امتحان همان رزق را از راه حرام برایش پیش می آورد، تا معلوم شود آیا دست به حرام دراز می کند یا نه، اگر دست به سوی آن حرام دراز کرد، خدای تعالی همان مقدار از رزق حلالش را به عنوان تقاص سلب می کند، البته نزد خدا غیر این دو جور رزق فضل بسیاری هست، و همین فضل منظور بوده که فرموده: “و اسئلوا الله من فضله” ^(۴) ، (از خدا در خواست فضل او را بکنید) .

مؤلف قدس سره: این روایت را عیاشی از اسماعیل بن کثیر نقل کرده، (و آخر سند را بریده) که رسول خدا چنین فرمود ^(۵): و نیز این معنا از ابی الهذیل از امام صادق (ع) روایت شده ^(۶) ، و قمی نیز قریب به آن را در تفسیر خود از حسین بن مسلم از امام باقر (ع) نقل کرده است ^(۷).

در سابق در ذیل آیه: “و الله یرزق من یشاء بغیر حساب” ^(۸) ، در جلد سوم عربی این کتاب بحثی پیرامون حقیقت رزق، و این که خدای تعالی ضامن آن است، و این که رزق دو قسم است، حلال و حرام گذراندیم، خواننده عزیز به آنجا مراجعه کند.

و در صحیح ترمذی از ابن مسعود روایت کرده که گفت: رسول خدا (ص) فرمود: از خدای تعالی فضل او را بطلبید که خدا در خواست از او را دوست می دارد ^(۹).

و در الدر المنثور است که ابن جریر از طریق حکیم بن جبیر از مردی که نامش را نبرده روایت آورده که او گفت رسول خدا (ص) فرمود: از خدا فضل او را بطلبید که خدای تعالی دوست می دارد بندگانش از فضلش طلب کنند، و یکی از بهترین عبادتها انتظار فرج ^(۱۰) است.

و شیخ طوسی در تهذیب بسند خود از زراره روایت آورده که گفت: من از امام صادق (ع) شنیدم که آیه:

“و لکل جعلنا موالی مما ترک الوالدان و الاقربون”

را می خواند، و می فرمود: منظور خدای تعالی از این موالی اولی الارحام است، که در ارث بردن، اولای از دیگرانند، و منظور اولیا نعمت نیست، بلکه منظور این است که هر خویشاوند که به میت و به رحمی که میت را به سوی خود می کشاند نزدیک تر است او از دیگران به بردن ارثش سزاوارتر است ^(۱۱).

و در همان کتاب به سند خود از ابراهیم بن محرز روایت کرده که گفت من نزد امام ابی جعفر (ع) حاضر بودم، که شخصی از آن جناب پرسید: مردی به همسرش می گوید: اختیارت با خودت حضرت فرمود: چگونه ممکن است اختیارش با خودش باشد، با اینکه خدای تعالی اختیار او را به دست شوهرش داده، و فرموده:

“الرجال قوامون علی النساء”

نه این سخن هیچ ارزش و اعتباری ندارد ^(۱۲).

و در الدر المنثور است که ابن ابی حاتم از طریق اشعث بن عبد الملک از حسن روایت کرده که گفت: زنی نزد رسول خدا (ص) آمد، و از شوهرش شکایت کرد که به وی سیلی زده است، رسول خدا (ص) فرمود: باید قصاص شود لیکن چیزی نگذشت که آیه: شریفه:

“الرجال قوامون علی النساء…”

نازل شد، و زن بدون قصاص برگشت ^(۱۳).

مؤلف قدس سره: الدر المنثور این روایت را به چند طریق دیگر از رسول خدا (ص) نقل کرده، و در بعضی از آن طرق چنین آمده: رسول خدا (ص) فرمود تو چیزی می خواستی و لیکن خدای تعالی چیزی دیگر را خواست ^(۱۴) ، و شاید مورد آن زن از موارد نشوز بوده، و گرنه ذیل آیه شریفه که می فرماید: “فان اطعنکم فلا تبغوا علیهن سبیلا”، (اگر زن در طاعت شما باشد به هیچ راهی نمی توانید به او ستم کنید) منافات با روایت دارد.

در ظاهر این روایات اشکال دیگری هست، از این جهت که از ظاهر آنها بر می آید این که رسول خدا (ص) فرمود: “القصاص” (باید قصاص شود) بیان حکم مساله ای است که آن زن پرسیده، نه این که آن جناب به عنوان یک قاضی حکم به قصاص کرده باشد، چون اگر چنین بوده باید هر دو طرف دعوی در محکمه حاضر شده باشند، و لازمه بیان حکم بودن این است که آیه شریفه”الرجال”برای تخطئه رسول خدا (ص) نازل شده باشد، و خواسته باشد بفرماید پیامبر در حکمی که کرد و تشریعی که فرمود اشتباه کرد، و این با عصمت رسول خدا (ص) منافات دارد، نسخ هم نمی تواند باشد زیرا نسخ وقتی تصور دارد که به حکم منسوخ عمل شده باشد، و معلوم است که به چنین قصاصی که گفتیم یک طرفی است عمل نشده بود.

ممکن است بگویید: خدای تعالی در قرآن کریم چند جا احکام رسول خدا (ص) را برداشته، و یا در جایی که آن جناب حکمی که باید می کرد و نکرده حکم فرموده چه عیبی دارد که این مورد هم از آن موارد باشد؟ .

جوابش این است که درست است که خدای تعالی در بعضی از احکام رسول خدا (ص) تصرف کرده، یا برداشته، و یا حکمی که آن جناب نکرده وضع نموده، و لیکن این تنها در احکامی است که آن جناب به عنوان ولایت بر جامعه کرده است، نه در احکامی که برای امت و جامعه تشریع کرده، تصرف در احکام تشریعی آن جناب تخطئه آن جناب بوده و باطل است.

و در تفسیر قمی در روایت ابی الجارود از امام باقر (ع) آمده که کلمه (قانتات) را به معنای زنان مطیع تفسیر فرموده ^(۱۵).

و در مجمع البیان در تفسیر جمله: “فعظوهن و اهجروهن فی المضاجع و اضربوهن…”، از امام ابی جعفر (ع) روایت کرده که فرمود: هجر در مضاجع به این است که در رختخواب زن برود، ولی پشت خود را به او کند، و نیز در معنای (زدن) از آن جناب روایت کرده که باید با مسواک او را زد ^(۱۶).

و در کافی به سند خود از ابی بصیر از امام صادق (ع) روایت کرده که در تفسیر جمله: “فابعثوا حکما من اهله و حکما من اهلها”فرمود: این دو حکم باید با زن و شوهر شرط کنند، که هر حکمی که کردند آن دو قبول کنند، اگر حکم کردند که باید از هم جدا شوند، بپذیرند، و اگر حکم کردند که باید با هم باشند بپذیرند ^(۱۷).

مؤلف قدس سره: این معنا و همچنین قریب به آن به چند طریق دیگر هم در کافی و هم در تفسیر عیاشی آمده است.

و در تفسیر عیاشی از ابن مسلم از امام باقر (ع) روایت آورده که فرمود:

امیر المؤمنین در مورد زنی که به ازدواج مردی در آمده بود و مرد با او و کسان او شرط کرده بود که اگر همسری دیگر اختیار کند و از او کناره گیری نماید، و یا کنیزی بر سرش بگیرد خود به خود طالق باشد، چنین قضاوت کرد: که شرط خدا قبل از شرط شما واجب الوفا است، (و خدای تعالی قبل از اینکه شما چنین شرطی بکنید بر عموم امت شرط کرد که مرد، اختیار گرفتن چهار همسر را دارد) بنا بر این شوهر اگر خواست می تواند به شرط خود وفا کند و اگر خواست می تواند او را طلاق ندهد، و همسر دیگری نیز بگیرد، و یا کنیزی اختیار کند، و اگر او سر راهش را بگیرد، شوهر می تواند قهر کند، و در بستر پشت به او بخوابد زیرا خدای تعالی فرموده:

“فانکحوا ما طاب لکم من النساء مثنی و ثلاث و رباع”

و نیز در باره گرفتن کنیزان فرموده: “احل لکم مما ملکت ایمانکم”و در باره رابطه زناشویی فرموده: “و اللاتی تخافون نشوزهن فعظوهن، و اهجروهن فی المضاجع، و اضربوهن، فان اطعنکم فلا تبغوا علیهن سبیلا ان الله کان علیا کبیرا” ^(۱۸).

و در الدر المنثور ^(۱۹) است که بیهقی از اسما بنت یزید انصاری روایت کرده که نزد رسول خدا (ص) شده در حالی که آن جناب در بین اصحابش قرار داشت، اسما عرضه داشت: پدر و مادرم فدایت باد، من از طرف زنان خدمت شما آمده ام، یا رسول الله جانم به فدایت بدان که هیچ زنی در شرق و غرب از آمدن من به نزد تو خبردار نشده، مگر آن که نظریه اش مثل همین نظریه ای است که من عرض می کنم.

خدای تعالی تو را به حق مبعوث کرد به سوی مردان و زنان (عالم) و ما به تو ایمان آوردیم، و به معبود تو که تو را فرستاده نیز ایمان آوردیم، و ما طایفه زنان محصور در چهار دیواری خانه ها، و تحت سیطره مردان هستیم، و در عین حال پایه و اساس خانه و زندگی شما مردانیم این مائیم که شهوات شما را بر می آوریم، و به فرزندان شما حامله می شویم، و اما شما مردان در دین اسلام برتری هایی بر ما یافته اید، شما به نمازهای جمعه، و جماعت و به عیادت بیماران، و به تشییع جنازه می روید، همه ساله می توانید پشت سر هم به حج بروید، و از همه اینها ارزنده تر این که شما مردان می توانید در راه خدا جهاد کنید، و چون شما به سوی حج و یا عمره و یا به سوی جهاد می روید اموال شما را حفظ می کنیم، و برای شما پارچه می بافیم، تا لباس برایتان بدوزیم، و اموال شما را تر و خشک می کنیم، (در نسخه ای دیگر آمده اولادتان را