خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی شامل 58 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نکاتی درباره رساله ای کهن در باب اعجاز قرآن از عالمی زیدی :

اشاره

عبدالمجید شرفی در ۱۳۹۶/۱۹۷۶ کتابی به نام الرساله العسجدیه فی المعانی المؤیدیه تألیف عباس بن علی بن عمرو صنعانی (قرن ششم ق) به چاپ رسانده است. شرفی در مقدمه کوتاه خود بر این اثر بدون آن که بتواند گره ای از مشکل هویت مؤلف یا عنوان کتاب بگشاید به اهمیت این رساله در مباحث اعجاز قرآن اشاره کرده است. شرفی درباره مذهب مؤلف کتاب به دلیل نبود مدرک و سندی اظهارنظر نکرده است, تنها به دلیل برخی نقل قول های مؤلف از عالمی زیدی که شرفی آن را یکی از مشایخ مؤلف دانسته و دیگر یمنی بودن مؤلف, بتوان صنعانی را عالمی زیدی دانست. نوشتار حاضر بررسی این کتاب و ارتباط آن با اثر کمتر مورد توجه کهن زیدی در باب اعجاز قرآن به نام اثبات نبوهالنبی از عالم نامور زیدی ایرانی ابوالحسین احمد بن حسین بن هارون بطاحنی (متوفی ۴۲۱ق) است.

نکته مد توجه محققان در حوزه تمدن اسلامی, اهمیت پذیرش زبان عربی به عنوان زبان نگارش آثار علمی در قرون میانه است. این مطلب باعث ایجاد ارتباط میان بخش های مختلف جهان اسلام بوده است. این ویژگی اهمیت دیگری نیز داشته و آن امکان تبادل فرهنگی و بهره گیری از متون علمی تألیف شده در هر نقطه از جهان اسلام از سوی عالمان دیگر مناطق بوده است, از این رو همان گونه که محققان نیز اشاره کرده اند گاهی برای یافتن نسخه ای مدوّن در شرق جهان اسلام باید به سراغ کتابخانه های غرب جهان اسلام رفت و بالعکس. از این گونه آثار, رساله الرساله العسجدیه فی المعانی المؤیدیه است که در ضمن مجموعه ۴۳۷۲ آثار ادبی معرفی شده در فهرست نسخه های خطی کتابخانه جامعه التونسیه است که اینک در کتابخانه ملی تونس نگهداری می شود. این رساله که در ۸۹ برگ است از صفحه ۱۲۱ نسخه آغاز می شود و در صفحه ۲۰۹ پایان یافته است. در صفحه عنوان رساله که دست خط های مختلفی در بر دارد نام رساله و مؤلف چنین یاد شده است: (الرساله العسجدیه فی المعانی المؤیدیه, تألیف الشیخ الأجل الأوحد الأفضل لسان العرب و ترجمان الأدب عباس بن علی بن ابی عمرو الصنعانی رحمهالله تعالی رحمه واسعه بمنه و کرمه آمین). نام کاتب نسخه یا این که وی این متن را در کجا کتابت کرده نیامده, اما متن رساله به خط نسخ و متفاوت از خط کتابت شده در شمال آفریقاست و نشانگر آن است که نسخه در یمن کتابت شده است. در صفحه آخر نسخه (۲۰۹) تاریخ فراغت از کتابت (صبح دوم ذی الحجه سال ۹۹۱) یاد شده است. نبود هیچ اطلاعی درباره این کتاب و مؤلف آن, شرفی را برای یافتن هویت مؤلف و علت نام گذاری کتاب به رجوع به متن کتاب واداشته است. شرفی در بحث از تحلیل محتوای رساله, لقب المؤیَّد یا المؤیِّد را که در عنوان رساله ذکر شده, لقب فردی

دانسته کتاب به او تقدیم شده است. اما این پرسش را که چرا مؤلف در عنوان, لفظ المعانی را قبل از المؤید آورده که به گمان شرفی لقب شخصی است که کتاب به او اهدا شده, پرسشی در پرده ابهام یاد کرده است (ص۸).

صنعانی در آغاز کتاب علّتِ تألیف اثرش را چنین یاد کرده است: (ایراد لمع مما ذکره أهل العلم والأدب من الفرق بین السرقات والمارضات والتبدیلات والاحتذاءات والاستشهاد علی ذلک بملح من أشعار القدماء والمحدثین مع ایراد ما یوهم انه معارضه العلماء و اتباع ذلک بایراد فصوص من أمثله أنواع البدیع من القرآن الکریم والشعر الفصیح لیکون ذلک قدوه للمستقری و اماماً للقاریء). آنچه صنعانی را به تألیف چنین کتابی با چنین موضوعی واداشته بحثی در این خصوص در مجلس علی بن حاتم یامی, امیر صلیحی بوده که در حضور او سخن از فنون بلاغت رفته بود و در اثنای بحث اشاره ای نیز به عبارت هایی شده بود که عده ای با بهره گیری از آیات قرآن برای معارضه با قرآن بیان کرده اند. صنعانی بعد از این مطلب, عبارت هایی به شعر و نثر در مدح علی بن حاتم یامی (ص۲۴۳۳) نقل کرده است. اشاره صنعانی به علی بن حاتم یامی تنها اشاره ای است که می تواند به صراحت ما را در تعیین حدود زمانی حیات صنعانی کمک کند. علی بن حاتم یامی, امیر صیلحی حاکم بر صنعاء از ۵۵۶/۱۱۶۰ تا ۵۶۹/۱۱۷۴ بوده, اما منابعی که شرح حال او را آورده اند جملگی اشاره کرده اند که لقب او التوحید بوده و از المؤید به عنوان لقب او سخنی نگفته اند

بحث دیگری که شرفی از طریق آن سعی کرده تا اطلاعی درباره هویت مؤلف کتاب بیابد منابع صنعانی در تألیف اثرش است. شرفی (ص ۱۳۱۱) این منابع را چنین یاد کرده است:

۱. الوحید (بند۱۹) که احتمالاً شرحی از صنعانی بر دیوان متنبی بوده است; ۲. اثری از جاحظ که عنوان آن ذکر نشده و در آثار موجود و منتشر شده او نیز این عبارت یافت نشده است (بند۸۸); ۳. الوساطه بین المتنبی و خصومه از جرجانی (ص۱۲۵); ۴. النکت فی اعجاز القرآن از زمانی که صنعانی از این اثر به کرات و گاهی بدون اشاره به نام او نقل قول کرده است. همچنین منابعی که صنعانی در تألیف اثرش از آنها بهره برده, اما به نام آنها اشاره ای نکرده و این منابع عبارتند از: العمده ابن رشیق, العقد الفرید ابن عبدربه و تأویل مشکل القرآن ابن قتیبه. سوای این منابع مکتوب شرفی به یک منبع شفاهی نیز اشاره کرده و آن اقوالی از یکی از امامان زیدی مذهب است که صنعانی در چندین مورد از او با عنوان لبعض الائمه علیهم السلام یاد کرده است. اما آیا این عبارت ها از منبعی شفاهی نقل شده یا اثری مکتوب از عالمی زیدی مذهب که صنعانی وقتی کتاب را به امیر صیلحی تقدیم کرده, از آوردن نام آن اجتناب کرده است احتمالی است که شرفی به آن توجه نکرده است. به این پرسش در ادامه مقاله پاسخ داده خواهد شد. نکته جالبی که صنعانی در بخش معارضه با قرآن نقل کرده, عبارت هایی از ابن مقفع در معارضه القرآن است; همان گونه که در ادامه خواهیم گفت, این عبارت ها و نقل قول های نقل شده از یکی از ائمه که درود خدا بر آنان باد می تواند ما را به شناخت یکی از منابع مهم کتاب و این که اساساً این رساله شرحی بر آن کتاب است رهنمون شود.

مجموعه نسخه های خطی اهدایی مرحوم سید مشکوه به دانشگاه تهران بی هیچ تردیدی یکی از از ارزنده ترین مجموعه های خطی این کتابخانه است. دلیل آن نیز وجود نسخه های گاه منحصر به فرد در این مجموعه است که از آن تاریخ تاکنون, برخی از این آثار منتشر نیز شده اند. یکی از این نسخه ها اثری در اعجاز قرآن است که به دلیل افتادگی برگ نخست آن که نام کتاب و مؤلف در آن ذکر شده, عنوان نسخه و مؤلف آن مجهول مانده است. از این نسخه که اصل آن به شماره ۹۳۷ مجموعه مشکاه در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگهداری می شود, تصویری در معهد المخطوطات العربیه قاهره به شماره ۳۱ نسخه های تهیه شده از ایران در ۱۰۴ برگ موجود است. زکریا سعید علی, استاد بلاغت و نقد ادبی در دانشکده دارالعلوم قاهره در راستای پژوهش های خود و تلاش برای یافتن نسخه های خطی در باب اعجاز قرآن به این نسخه برخورده و گزارشی از آن با عنوان مخطوط فرید فی اعجاز القرآن در مجله معهد المخطوطات العربیه, مجلد ۴۱ (شماره اول محرم ۱۴۱۸/ مایو۱۹۹۷) منتشر کرده است. همان گونه که گفته شد به دلیل افتادگی برگی از این نسخه, هویت مؤلف و عنوان آن مجهول است, از این رو زکریا سعید علی تلاش کرده تا با بررسی محتوای نسخه بتواند حدود زمان تألیف یا مؤلف احتمالی آن را بیابد. آنچه از نسخه می توان دریافت چنین است:

۱. زمان تألیف این رساله قرن چهارم است, چرا که مؤلف آن در جایی از کتاب اشاره کرده, اکنون که مشغول تألیف کتاب است حدود چهارصد سال از بعثت پیامبر می گذرد (ثم ابتعث الله النبی محمداً صلی الله علیه وآله و ختم به الرساله و نحن من

مبعثه علی نحو من أربعمائه عام). اشاره ای دیگر به همین حدود تألیف در جایی دیگر از نسخه نیز آمده است.

۲. مؤلف در آغاز کتاب خود سخن از اسماعیلیه به میان آورده و از حمایت باطنیان از کسانی که طعن در اسلام می زنند سخن گفته و چنین نوشته است: (فکیف نظن ان معارضه القرآن لو کانت کان یخفی نقلها لاسیما فی زماننا هذا, والباطنیه قد اتسعت أحوالهم وکثر بذلهم الأموال علی الاستدعاء الی ما هم علیه من الجحد للتوحید و النبوات فلو وجدوا سبیلاً الی ذلک لحصوا بما لهم من طریق و تلید…) (برگ۳۰). همچنین مؤلف این رساله علت تألیف رساله خود را طعن باطنیان در نبوت پیامبر ذکر کرده است و همان اتهامات رایج در قرون میانه به اسماعیلیه را تکرار کرده و از نخواندن نماز و نپرداختن زکات و حلال نمودن محرمات در نزد اسماعیلیه سخن گفته و عقیده آنها در باب نبوت پیامبر را چنین ذکر کرده است: (ان محمد صلی الله علیه و آله انما کان له التأیید دون ما سواه من الوحی والارسال و نزول جبرائیل و یشیرون بالتأیید الی المزیه التی تحصل الکلام من تقدم فی صناعه وبرع فیها من شاعراً و طبیب او فقیه أو متکلم أو منجم و یسمون الشرایع نوامیس و یتوصلون الی جحدها أو ابطالها بادعاء أن لکل شیء منها باطناً اذا عرف سقط وجوب العمل به وینکرون البعث و النشور ویقولون معنی القیامه هو قیام محمد بن اسماعیل بن جعفر) (برگ۲). این عبارت مؤیدی است بر گفته مادلونگ که گروهی از اسماعیلیه ایران, خاصه بخش اعظمی از پیروان نسفی به همان سنت اولیه اسماعیلیه اعتقاد به بازگشت محمد بن اسماعیل وفادار بوده اند و این گفته ها مؤیدی دیگر بر این ادعاست. در ادامه سخن از اسماعیلیه, مؤلف رساله به آثاری اشاره می کند که علما در رد اسماعیلیه نوشته اند و او خواننده را برای اطلاع بیشتر به این آثار ارجاع می دهد. مؤلف این رساله در اشاره به این آثار می نویسد: (ولولا أنه لیس غرضنا فی کتابنا هذا نقل أحوالهم ونشر فضائحهم و بسط مقابحهم لبینت من فساد عقائدهم و مساوی دفائنهم و ما بینه شیوخنا رحمهم الله من الاشراف و سائر العلماء فی کتبهم المصنفه من هتک اساریر استارهم و اذاعه اسرارهم, نحو ابی زید محمد بن عیسی بن محمد العلوی الحسینی

[۱]

و ابی جعفر بن قبه و ابی عبدالله بن رزام الکوفی و ابی محمد بن عبدک الجرجانی و غیرهم رحمهم الله ثم ذکرت ما فی رسالتهم الموسومه بالبلاغ السائغ و ربما سموها بالبلاغ الاکبر و الناموس الاعظم. لکنی احیل من اراد الوقوف علی باطنهم و اسرارهم الی هذه الکتب فانها مشهوره معروفه لمن ارادها).با وجود این اشارات و شواهد, امکان شناخت هویت مؤلف یا نام رساله وجود ندارد و تنها نتیجه ای که زکریا سعید علی گفته آن است که مؤلف این رساله یکی از عالمان زیدی قرن چهارم است. زکریا سعید علی فهرست تفصیلی محتویات نسخه را آورده اما متوجه اهمیت برخی از مطالب کتاب که می تواند موجب شناسایی مؤلف کتاب گردد نشده است و آنان نقل قول هایی از ابن مقفع و ادعای وی در معارضه با قرآن است.

[۲]

بی شک پژوهش سترگ اسلام شناس نامدار ویلفرد مادلونگ درباره زیدیه به نام امام قاسم بن ابراهیم و معتقدات زیدیه (برلین ۱۹۶۵) هنوز کامل ترین و جامع ترین اثری است که در باب زیدیه منتشر شده و نه در حوزه خاورشناسی و نه تحقیقات مسلمانان هنوز اثری که قابل برابری با این کتاب باشد, تألیف نشده است.

[۳]

مادلونگ در همان پیش گفته در بحث از رساله الرد علی الزندیق اللعین ابن مقفع تألیف قاسم بن ابراهیم رسی (متوفی ۲۴۶ق) به رساله ای از عالم زیدی المؤید بالله احمد بن حسین بن هارون بطاحنی (متوفی۴۱۱ق) اشاره کرده که در آن نیز از رد ابن مقفع سخن رفته است.

[۴]

این رساله هارونی که در آن هنگام مادلونگ از نسخه خطی آن استفاده کرده, اثبات نبوه النبی نام دارد و حداقل سه نسخه از آن موجود است. کهن ترین نسخه در قاهره, دارالکتب کلام ۱۵۶۷ که در ۵۵۱/۱۱۵۶ کتابت شده و دو نسخه دیگر یکی در واتیکان, نسخه های عربی, مجموعه ۱۰۱۹, برگ های ۷