خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ورع و پارسایی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ورع و پارسایی :

و الذین یبیتون لربهم سجدا و قیاما ^(۱)

خاندان پیغمبر به پیروی از سید و مهتر خود در عبادت پروردگار اهتمامی خاص داشتند.

قرآن به پیغمبر اسلام امر کرد که پاسی از شب را به نماز بگذراند تا آنکه خدا او را به مقامی محمود برساند ^(۲) و او چنان در کار عبادت اهتمام ورزید که قرآن بدلداریش آمد. «ما أنزلنا علیک القرآن لتشقی» ^(۳) پس از او امامان دین سیرت جد خود را زنده نگاه داشتند و در میان آنان گذشته و از علی بن ابی طالب و علی بن الحسین (ع) در کثرت عبادت امتیازی خاص یافته است، چنانکه از لقب های او سید العابدین، سید الساجدین و ذو الثفنات است. او بیشتر شب های عمر خود را به نماز و طاعت خدا گذرانیده. ابن شهرآشوب باسناد خود از طاوس فقیه آرد:

او را دیدم از شامگاه تا سحر طواف و عبادت کرد. چون اطراف خود را خالی دید بآسمان نگریست و گفت خدایا ستاره های آسمانت فرو رفتند و دیده های آفریدگانت خفتند. درهای تو بروی خواهندگان باز است! نزد تو آمدم تا مرا بیامرزی و بر من رحمت کنی! و در عرصات قیامت روی جدم محمد (ص) را بمن بنمایانی! سپس گریست و گفت بعزت و جلالت سوگند با معصیت خود قصد نافرمانی ترا نداشتم و درباره تو در تردید و به کیفر تو جاهل نبودم. و عقوبت تو را نمی خواستم. اما نفس من مرا گمراه کرد و پرده ای که بر گناه من کشیدی مرا بر آن یاری داد. اکنون چه کسی مرا از عذاب تو می رهاند؟ و اگر رشته پیوند خود را با من ببری برشته چه کسی دست زنم؟ چه فردای زشتی در پیش دارم که باید پیش روی تو بایستم!

روزی که به سبک باران میگویند بگذرید و به سنگین باران میگویند فرود آئید، آیا با سبکباران خواهم گذشت؟ یا با سنگین باران فرود خواهم آمد؟ وای بر من هرچه عمرم درازتر می شود گناهانم بیشتر میگردد و توبه نمیکنم آیا هنگام آن نرسیده است که از روزگارم شرم کنم. سپس گریست و گفت:

أتحرقنی بالنار یا غایه المنی

فأین رجائی ثم أین محبتی

أتیت بأعمال قباح ردیئه

و ما فی الوری خلق جنی کجنایتی ^(۴)

پس گریست و گفت: پاک خدایا ترا نافرمانی می کنند، چنانکه گویی ترا نمی بینند. و تو بردباری می کنی چنانکه گوئی ترا نافرمانی نکرده اند. با بندگانت چنان نکوئی میکنی که گوئی بآنان نیازمندی و تو ای سید من از آنان بی نیازی سپس به مسجد رفت.

من نزد او رفتم سرش را بر زانوی خود نهادم و چندان گریستم که اشکم بر گونه هایش روان شد. برخاست و نشست و گفت کیست که مرا از یاد پروردگار بازمیدارد؟

من طاوس هستم ای فرزند رسول خدا این جزع و فزع چیست؟ بر ما است که چنین زاری کنیم لیکن بجای عبادت، جنایت و نافرمانی پیشه می سازیم. پدرت حسین بن علی است! مادرت فاطمه زهراست! جدت رسول خداست! به من نگریست و گفت:

طاوس! هیهات هیهات. از پدر و مادرم مگو! خدا بهشت را برای فرمانبرداران و نیکوکاران آفریده اگرچه بنده حبشی باشد. و آتش را برای کسی که او را نافرمانی کند آفریده هرچند سید قریشی باشد.

مگر کلام خدا را نشنیده ای که «فإذا نفخ فی الصور فلا أنساب بینهم یومئذ و لا یتسائلون» ^(۵).

بخدا فردا جز عمل صالح چیزی تو را سود ندارد. ^(۶)

مفید از عبدالله بن محمد قرشی روایت کند:

چون علی بن الحسین وضو میگرفت رنگش زرد می شد. بدو میگفتند تو را چه میشود میگفت:

میدانید می خواهم پیش چه کسی برپا بایستم؟ ^(۷)

نافله هایی را که در روز از او فوت شده بود در شب قضا میکرد و می فرمود:

فرزندانم! این نماز بر شما واجب نیست ولی دوست دارم شما بر کار خیر عادت کنید و آنرا ادامه دهید. ^(۸)

زهری میگفت:

در روز قیامت ندا میدهند سید عابدان زمان خود برخیزد. در آنوقت علی بن الحسین خواهد برخاست ^(۹).

مردی به سعید بن مسیب گفت: با ورع تر از فلان ندیدم!

علی بن الحسین را دیدی؟

نه!

اگر دیده بودی میگفتی با ورع تر از او ندیدم ^(۱۰)

هرگاه نام او برده می شد می گریست و می گفت زین العابدین ^(۱۱) و می گفت، سید عابدان علی بن الحسین است ^(۱۲).

روزی در سجده بود، آتش در خانه اش افتاد. بدو گفتند یابن رسول الله آتش. آتش! و او همچنان در سجده بود تا آتش خاموش شد. بدو گفتند:

چه چیز تو را از آتش بخود مشغول کرد؟

آتش آخرت ^(۱۳)

روزی طفلی از او در چاه افتاد و او در نماز بود، چون از نماز فارغ شد گفت:

من متوجه نشدم، چه با پروردگاری بزرگ به مناجات مشغول بودم. ^(۱۴)

و یعقوبی نویسد مشهور آنست که از امام باقر پرسیدند! چرا پدرت فرزندان بسیار نداشت. گفت: تعجب میکنم که من چگونه متولد شدم. پدرم در شبانه روز هزار رکعت نماز می خواند . ^(۱۵)

خادمه او گوید نه شب برای او رخت خوابی گستردم و نه در روز برای او سفره ای نهادم. ^(۱۶)

مفید از طاوس آرد که:

شب داخل حجر اسماعیل شدم. علی بن الحسین نیز به حجر آمد و به نماز ایستاد. چون به سجده رفت با خود گفتم مردی صالح از بهترین اهل بیت است. بشنوم چه میگوید. و شنیدم که در سجده می گفت: بندگک تو در آستانه تو است. مستمند تو در آستانه تو است. گدای تو در آستانه تو است. خواهنده از تو در آستانه تو است. ^(۱۷)

طاوس گوید این دعا را در هیچ اندوهی نخواندم مگر آنکه برطرف شد. ^(۱۸)

اصمعی گوید: شبی گرد خانه کعبه می گشتم. جوانی نیکو صورت را دیدم که بر پرده کعبه چسبیده بود و میگفت:

خدایا. دیده ها خفته و ستاره ها به فراز آمده است. تو پادشاه زنده و قیومی!

پادشاهان درهای خود را بسته و نگهبانان بر درها گمارده اند و درهای تو بروی خواهندگان گشوده است. آمده ام تا بر من بدیده رحمت بنگری که تو أرحم الراحمین هستی! سپس گفت:

یا من یجیب دعا المضطر فی الظلم

یا کاشف الضر و البلوی مع السقم ^(۱۹)

قد نام وفدک حول البیت قاطبه

و أنت وحدک یا قیوم لم تنم ^(۲۰)

أدعوک رب دعاء قد أمرت به

فارحم بکائی بحق البیت و الحرم ^(۲۱)

إن کان عفوک لا یرجوه ذو سرف

فمن یجود علی العاصین ب