خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل الف نقد ساختاری

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الف نقد ساختاری :

به جهت بعد جهانی و الحاق بسیاری از کشورها و الزام آنها به اجرای مفاد کنوانسیونهای بین المللی به عنوان قانون و برنامه عمل ملل، انتظار می رود که این کنوانسیونها از نظر ساختاری نظامند و سیستماتیک تدوین شده باشند، در این نوشتار وضعیت ساختاری کنوانسیون حقوق کودک مورد نقد و بررسی قرارمی گیرد.

کنوانسیون حقوق کودک،از یک مقدمه و سه بخش تشکیل شده و شامل ۵۴ ماده است. هر یک از این قسمتها به شرح زیر بررسی شده اند:

۱ مقدمه کنوانسیون

مقدمه این کنوانسیون مشتمل بر ۴۰ سطر و ۱۱ پاراگراف (بند) است. در این قسمت، پیشینه های حقوق بین المللی کنوانسیون ذکر گردیده و به مستنداتی اشاره شده است که مبنای مواد این کنوانسیون بوده اند. عمده این مستندات شامل موارد ذیل است:

منشور سازمان ملل؛

اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیونهای بین المللی حقوق بشر؛

اعلامیه حقوق کودک ژنو ۱۹۲۴ و مصوب ۲۰ نوامبر ۱۹۵۹ مجمع عمومی؛

مواد ۲۳ و ۲۴ میثاق بین المللی حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی؛

اسناد و احکام سازمانهای تخصصی و سازمانهای بین المللی مربوط به رفاه کودکان؛

قانون حداقل استاندارد سازمان ملل در موارد اجرای عدالت برای افراد صغیر (قوانین پکن)

اعلامیه حمایت از زنان و کودکان در مواقع اضطراری و جنگها.

۱-۱) واژه های کلیدی مقدمه

در مقدمه، واژه «آزادی»، ۴ بار تکرار شده است. حمایت از کودکان، طی ۱۱ بند در مقدمه، با ترکیب های «مراقبت ها و مساعدت های ویژه»، «حمایت ها و مساعدت های لازم»، «انجام مراقبت های ویژه»، «مراقبت و حمایتها»، «حمایت و رفاه»، «توجهات ویژه» و «حمایت»، جمعاً هفت بار تکرار شده است. به این ترتیب جنبه حمایتی کنوانسیون حقوق کودک، اهمیت و ضرورت بیشتری را نشان می دهد. مفهوم تساوی، با واژه های «مساوی»، «برابری» و «بدون هرگونه تبعیض» هر کدام، یک بار ذکر شده است. «عدالت» و «صلح» نیز هر یک دو بار در این قسمت دیده می شود.

۲ بخش اول کنوانسیون

بخش اول، بخش اصلی کنوانسیون است که مشتمل بر ۴۱ ماده می باشد و مواد آن نسبت به بخشهای دوم و سوم، از شمول و کلیت بیشتری برخوردار است.

در این بخش هیچگونه انسجام و تفکیک موضوعی دیده نمی شود و مواد مختلف، از جهت ترتیب، دایره شمول و اهمیت موضوعی، نوعی اغتشاش را گزارش می کنند. واژه ها و عبارات تکراری در مواد این بخش، بسیار است، چنانکه گاهی یک ماده با ماده دیگر از نظر ظاهری و نیز مفهومی، تنها در یک یا دو واژه تفاوت دارند. فقط یک ماده از این بخش (بند سوم از ماده ۲۰) به قوانین اسلامی، درباره تعیین سرپرست و کفیل برای کودکان اشاره می نماید.

در این بخش از کنوانسیون، واژه آزادی ۱۴ بار تکرار شده است. از مجموع ۴۱ ماده بخش اول، مواد ذیل به صورت مستقل و کلی در یک پاراگراف ذکر شده است.

مواد: ۱، ۴، ۵، ۲۵، ۳۰، ۳۳، ۳۵، ۳۶، ۳۹ (جمعاً ۹ ماده)

مواد زیر با ترتیب شماره، دارای زیر مجموعه های مرتبط هستند:

مواد: ۲، ۳، ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۳، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۸، ۱۹، ۲۰، ۲۲، ۲۳، ۲۴، ۲۶، ۲۷، ۲۸، ۲۹، ۳۱، ۳۳، ۳۸، ۴۰ (جمعاً ۲۷ ماده)

مواد زیر از طریق حروف الفبا (ابجد) دارای زیر مجموعه های توضیحی هستند.

مواد: ۱۳، ۱۷، ۲۱، ۲۴، ۲۸، ۲۹، ۳۲، ۳۴، ۳۷، ۴۰ (بندهای ۷-۱)، ۴۱ (جمعاً ۱۱ ماده)

مواد تکراری مربوط به مواردی است که در توضیح آنها هم از شماره ردیف استفاده شده و هم حروف الفبا، آنها را از یکدیگر تفکیک کرده است.

۱-۲ ) تفکیک موضوعی

در مجموع کلیه مواد بخش اول، دارای ۱۲۸ تقسیم بندی است. تفکیک موضوعی مواد و بندهای بخش اول در سه عنوان: حقوق فردی، حقوق خانوادگی و حقوق اجتماعی به شرح جدول (۱) قابل ملاحظه است.

مطابق این تفکیک موضوعی، ۵/۳۶ درصد موضوعات به حقوق فردی، ۵/۱۷درصد آنها به موضوعات خانوادگی و ۴۶درصد بقیه، به موضوعات حقوق اجتماعی اختصاص یافته است. بدین ترتیب این کنوانسیون، در رتبه اول، به حقوق اجتماعی، در رتبه دوم حقوق فردی و بالاخره در رتبه سوم بر حقوق خانوادگی تأکید دارد.

اجمالاً به نظر می رسد این کنوانسیون در موضوعاتی از قبیل موارد زیر، دارای خلاء است:

توارث فرزند از والدین؛

ازدواج کودک؛

سقط جنین؛

تنوع مجازات بر مبنای جنسیت یا تساوی در آن؛

ارتباط جنسی مجاز با جنس مخالف و مرزهای ارتباط جنسی با جنس مخالف؛

کودکان نامشروع از دختران و پسران نابالغ؛

حقوق سیاسی کودک در مواردی مانند شرکت در انتخابات و حق رأی کودک …؛

تساوی یا تنوع مسئولیتهای والدین پس از طلاق؛

تساوی یا تنوع سرپرستی دختر و پسر پس از طلاق والدین؛

مسئولیت اعضای دیگر خانواده (جد پدری و …) در باره نگهداری فرزند پس از طلاق یا فوت والدین؛

حقوق والدین نسبت به کودک؛

مسئولیت کیفری کودک در برابر اعمال خود؛

اهلیت فعالیتهای اقتصادی و انجام معاملات؛

حقوق مربوط به ورزش؛

…

به نظر می رسد این کنوانسیون از نظر پردازش تفضیلی، نسبت به حقوق متقابل خانوادگی فرزند و والدین دارای ضعفها و کاستی هایی است که به شکل مستقل یا در حیطه های موضوعی و موردی قابل طرح می باشد و می توان خلاءهای آن را به تفصیل، بیان نموده و پیشنهاداتی را ارائه کرد، لیکن در مجال این نوشتار نیست.

۲-۲ ) تکرار در مواد بخش اول

در سراسر متن بخش اول کنوانسیون، ترکیب ها و عبارت های تکراری دیده می شود. به نظر می رسد با حذف این موارد، تعداد مواد بندهای کنوانسیون محدودتر می گردید و با محتوای بیشتری در دسترس قرار می گرفت. نمونه هایی از تکرار در مواد بخش اول به شرح ذیل است:

(۱)- بند ۱ از ماده ۲ تکرار متن بند سوم از مقدمه کنوانسیون است که به بخشی از اعلامیه حقوق بشر و کنوانسیونهای بین المللی آن استناد کرده است:

بند ۳ مقدمه «… با تشخیص اینکه سازمان ملل در اعلامیه جهانی حقوق بشر و در کنوانسیونهای بین المللی حقوق بشر اعلام و موافقت نموده که هر یک از افراد بدون هرگونه تبعیض از نظر نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقاید سیاسی، جایگاه اجتماعی یا ملی، تولد و سایر خصوصیات، در تمام حقوق و آزادیهایی که در آن کنوانسیونها و اعلامیه ها اعلام شده، ذیحق می باشند»،…

ماده ۲، بند ۱: «کشورهای طرف کنوانسیون، حقوقی را که در این کنوانسیون در نظر گرفته شده، برای تمام کودکانی که در حوزه قضایی آنها زندگی می کنند، بدون هیچگونه تبعیضی از جهت نژاد، رنگ، مذهب، زبان، عقاید سیاسی، ملیت، جایگاه قومی و اجتماعی، مال، عدم توانایی، تولد و یا سایر احوال شخصیه والدین و یا قیم قانونی، محترم شمرده و تضمین خواهند نمود.»

(۲) بند ۲ ماده ۱۸، تکرار بند ۳ از ماده ۳ است؛

ماده ۳، بند ۳: «کشورهای طرف کنوانسیون تضمین خواهند نمود که مؤسسات، خدمات و وسایلی که مسئول مراقبت و حمایت کودکان هستند مطابق با معیارهایی باشند که توسط مقامات ذیصلاحیت خصوصاً در زمینه های ایمنی، بهداشت، تعداد کارکنان آن مؤسسات و نحوه نظارت و بازرسی، تعیین شده است.»

ماده ۱۸، بند ۲: «کشورهای طرف کنوانسیون به منظور تضمین و اعتلای حقوقی که در این کنوانسیون بیان شده است، همکاریهای لازم را با والدین و قیم قانونی در جهت اجرای مسئولیتهایشان برای کودک به عمل خواهند آورد و ایجاد مؤسسات، تسهیلات و خدماتی را برای نگهداری کودکان تضمین خواهند کرد.»

(۳) قسمت «ب» بند ۲ ماده ۱۳ تکرار انتهای بند ۲ از ماده ۱۰ است:

ماده ۱۰ انتهای بند ۲: «… و برای حفظ امنیت ملی، نظم عمومی، سلامت عمومی یا اخلاقیات یا حقوق یا آزادیهای دیگران یا سایر حقوقی که در این کنوانسیون به رسمیت شناخته شده اند، ضروری است.»

ماده ۱۳، بند ۲، قسمت ب: «برای حفاظت از امنیت ملی یا نظم عمومی یا به خاطر سلامت عمومی و یا مسائل اخلاقی.»

(۴) – بند ۲ ماده ۱۵، تکرار بند ۳ ماده ۱۴ و بند ۲ ماده ۱۳ است:

ماده ۱۳ بند ۲: « اعمال این حق ممکن است منوط به محدودیتهای خاصی باشد، ولی این محدویتها، فقط منحصر به مواردی است که در قانون تصریح شده و ضرورت دارند.»…«ب – برای حفاظت از امنیت ملی یا نظم عمومی یا به خاطر سلامت عمومی و یا مسائل اخلاقی.»

ماده ۱۴ بند ۳: «آزادی ابراز عقیده و مذهب فقط طبق محدودیتهایی که در قانون تصریح شده و برای حفظ امنیت، نظم، سلامت و اخلاقیات عمومی و یا حقوق و آزادیهای اساسی دیگران محدود می شود.»

ماده ۱۵ بند ۲:«به غیر از محدودیتهایی که در قانون تصریح شده و یا برای حفظ منافع امنیت ملی یا امنیت عمومی، نظم عمومی، سلامت عمومی و اخلاقیات و یا حقوق و آزادیهای دیگران ضروری است، هیچ محدودیتی در اعمال این حقوق وجود ندارد.»

(۵)- بند ۴ ماده ۲۴ با موضوع آن ماده نامربوط است. ماده ۲۴ در حیطه موضوعات و استانداردهای بهداشتی است، در حالیکه بند ۴، تحقق کامل حقوق شناخته شده در ] کل [ کنوانسیون را اشاره می کند. این بند همچنین پاراگراف انتهایی مقدمه کنوانسیون را تکرار می کند.

ماده ۲۴ بند ۱: «کشورهای طرف کنوانسیون حق کودک را جهت برخورداری از بالاترین استاندارد بهداشت و از تسهیلات لازم برای درمان بیماری و توانبخشی به رسمیت می شناسند. آنان برای تضمین اینکه هیچ کودکی از رسیدن به این حق و دسترسی به خدمات بهداشتی محروم نخواهد شد، تلاش خواهند نمود.»… و بندهای ۲ و ۳ ماده ۲۴…

ماده ۲۴ بند ۴: «کشورهای طرف کنوانسیون پیشبرد و تشویق همکاری های بین المللی برای دستیابی تدریجی به تحقق کامل حقوق شناخته شده درکنوانسیون حاضر را متقبل می شوند. در این ارتباط، به نیازهای کشورهای در حال توسعه توجه خاصی خواهد شد.»

چنانکه ملاحظه می شود بند ۴ این ماده، شمول و کلیت بیشتری از مسائل بهداشتی مطروحه در بندهای دیگر این ماده را دارد. تکرار این بند در انتهای مقدمه کنوانسیون به شرح زیر دیده می شود:

انتهای مقدمه: «و با عنایت به اهمیت همکاری های بین المللی برای بهبود شرایط زندگی کودکان در تمام کشورها خصوصاً کشورهای در حال توسعه، به توافقات ذیل نائل شدند…»

(۶)- در ماده ۳۱، بندهای ۱ و ۲ تکرار یک مطلب است:

ماده ۳۱ بند۱: «کشورهای طرف کنوانسیون حق کودک را برای تفریح و آرامش و بازی و فعالیتهای خلاق مناسب سن خود و شرکت آزادانه در حیات فرهنگی و هنری به رسمیت می شناسند.»

ماده ۳۱ بند ۲: «کشورهای طرف کنوانسیون حق کودک را برای شرکت کامل در حیات فرهنگی و هنری محترم شمرده و توسعه می دهند و فراهم نمودن فرصتهای مناسب جهت شرکت در فعالیتهای فرهنگی، هنری خلاق و تفریحی را تشویق خواهند نمود.»

(۷)- ماده ۴۰ تکرار ماده ۳۷ است، این دو ماده با مفاهیمی مشابه و سیاق متفاوت دیده می شوند:

ماده ۳۷: «کشورهای طر