خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سرمقاله

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سرمقاله :

ادیان الهی در قالب مجموعه نظام های فکری منسجم و یکپارچه مدعی راهنمایی پیروان خود تا سرمنزل نجات و رسیدن به کمال مطلق اند. این ادیان دارای زوایای فردی و اجتماعی پیدا و پنهانی هستند که هر یک باید به طور شایسته مورد مطالعه و تحقیق قرار گیرد. یکی از ابعاد مهم و چشمگیر آن ها، ارائه گروه های مرجع(۱) برای الگوگیری پیروان است.

اصولاً همه مکاتب فکری و نظام های ایدئولوژیک جامع، در کنار آموزش مستقیم و بی واسطه مفاهیم و آموزه ها به پیروان خود، از شیوه عرضه الگوهای عملی بهره می گیرند. برای مثال، به مفهوم «عدالت» به عنوان یک مفهوم کلیدی در اصول فکری اسلام توجه کنید. تعریف مفهوم «عدالت» و ارائه شاخصه های آن همواره با مشکل مواجه بوده است؛ در قالب مباحثات نظری فیلسوفان و متکلّمان و لغت شناسان، همواره با نقض و ابرام همراه بوده است. ولی چهره های نمونه ادیان و اسوه های حسنه مذاهب چالش هایی تا این حد نداشته اند. ادیان الهی به طور هنرمندانه ای در تعریف مفاهیم کلامی خود، از ارائه مصداق اکمل و نوع آرمانی(۲) این گونه مفاهیم سود جسته اند. پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله و امام علی بن ابی طالب علیه السلام برای مسلمانان و شیعیان از نمونه های آرمانی عدالت اسلامی تلقّی می شوند و بدین سان، مجموع اعمال و رفتارهای آنان شاخصه های عدالت اسلامی و علوی به شمار می آیند.

صرف نظر از کارکرد شفّاف سازی مفاهیم، گرایش به الگوگیری از اسوه های عملی به صورت یک امر متعارف و معمول در زندگی اجتماعی و تاریخی انسان ها مشاهده می شود. انسان ها همواره به امور محسوس و ملموس تمایل داشته و علاقه مندند از طریق واسطه های محسوس و قابل رؤیت، به مفاهیم معنوی / غیرمحسوس رهنمون شوند. شاید انحراف مسیحیت در زمینه توحید نیز از همین نیاز بشری نشأت گرفته باشد؛ زیرا در این دین، تمایل به محسوسات، منجر به خداانگاری مسیح گردیده است. در پاسخ به این نیاز انسانی است که وحی الهی به جوامع انسانی همواره از طریق انبیایی ارسال گشته که خود بشر بوده و همانند سایر انسان ها از حیات و ممات و اکل و شرب برخوردار بوده اند. (قل اِنّما اَنَا بَشَرٌ مِثلُکم کهف: ۱۱۰) از این رو، درخواست کافران و دین گریزان از ارسال وحی به وسیله فرشتگان و نه رسولان بشری در واقع، بهانه جویی است؛ زیرا به دلیل عدم سنخیت و مشابهت الگوگیری و پیروی را به دنبال نخواهد داشت.

در پاسخ به این نیاز، ادیان الهی همواره اولیا، اوصیا و حواریانی را معرفی کرده اند که پیروان آن ها، هم مفاهیم و معانی کلامی و الهیّاتی خود را با آن ها معنا کنند و هم با اقتدا به آن ها به عرصه متعالی و معنوی گام نهند