خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اسماء و صفات خدا در قرآن (حرف ف – ق)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل اسماء و صفات خدا در قرآن (حرف ف – ق) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل اسماء و صفات خدا در قرآن (حرف ف – ق) شامل 39 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل اسماء و صفات خدا در قرآن (حرف ف – ق) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اسماء و صفات خدا در قرآن (حرف ف – ق) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اسماء و صفات خدا در قرآن (حرف ف – ق) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل اسماء و صفات خدا در قرآن (حرف ف – ق) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل اسماء و صفات خدا در قرآن (حرف ف – ق) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اسماء و صفات خدا در قرآن (حرف ف – ق) :

۹۳ – فالق الحب و النوی

این اسم در قرآن یک بار و به عنوان وصف خدا وارد شده است، چنان که می فرماید: «ان الله فالق الحب والنوی یخرج الحی من المیت و مخرج المیت من الحی ذلکم الله فانی تؤفکون »(انعام، آیه ۹۵).

خدا شکافنده دانه و هسته خرما است، زنده را از مرده، و مرده را از زنده بیرون می آورد، این چنین است خدا چرا از حق سر می پیچید.

راغب می گوید: «حب » و «حبه » در گندم و جو و مانند آن به کار می رود چنان که می فرماید: «کمثل حبه انبتت سبع سنابل فی کل سنبله ماه حبه »مانند دانه ای که هفت سنبل رویانده و در هر سنبل یکصد دانه است.

«نوی » جمع «نواه » به معنی هسته خرما و مانند آن است.

مقصود این است که خدا با شکافتن دانه و هسته، موجودات زنده ای به نام گیاه و درخت پدید می آورد و از این طریق مردم را روزی می دهد.

اکنون باید دید مقصود از بیرون آوردن مرده از زنده و بالعکس خصوصا در مورد دانه و هسته چیست؟

در این جا می توان دو بیان ارائه کرد:

۱ – دانه و هسته از حیات و زندگی فقط استعداد آن را دارند که اگر تحت شرائطی قرار گیرند به صورت گیاه تبدیل می شوند، و هرگز در درون آنها حیات نباتی به صورت بالفعل موجود نیست، و اگر دانه را بجوشانیم دیگر سبز نمی شود زیرا استعداد موجود در آن از بین می رود.

۲ – گیاه شناسی امروز می گوید، اجزای زنده ای در درون هسته و دانه هست چیزی که هست احتیاج به شرائط خاصی دارد تا رشد و نمو کند.

بنا بر تفسیر دوم مقصود از «مرده » قشر دانه و حبه است که با شکافتن آن زنده بیرون می آید، درحالی که بنابر بیان اول خود هسته و دانه بر اثر داشتن استعداد تبدیل به موجود زنده می شود.

و در هر حال از نظر بیان عرفی می گویند: مرده را زنده کرد.

خلاصه این آیه مانند آیات دیگر بیانگر سنت های الهی است،چنان که می فرماید:

«تولج اللیل فی النهار و تولج النهار فی اللیل و تخرج الحی من المیت و تخرج المیت من الحی و ترزق من تشاء بغیر حساب »(آل عمران، آیه ۲۸).

شب را در روز، روز را در شب وارد می سازد، زنده را از مرده، و مرده را از زنده بیرون می آورد و هرکس را بخواهد روزی بی حساب می دهد.

در اینجا دو احتمال دیگر نیز وجود دارد که یادآور می شویم:

۱ – مقصود از مرده گل و خاک است که دانه و هسته در دل آنها پنهان است.

۲ – از آنجا که گاهی از انسان مؤمن فرزند کافر، و از انسان کافر، فرزند مؤمن به وجود می آید این نوع توالد را می توان اخراج حی از میت و بالعکس دانست و قرآن ایمان را حیات و نور، و کفر را مرگ و ظلمت می داند چنان که می فرماید:

«اومن کان میتا فاحییناه و جعلنا له نورا یمشی به فی الناس کمن هو فی الظلمات لیس بخارج منها»(انعام، ۱۳۲).

آیا آن کس که مرده بود و او را زنده کردیم و برای او نوری قرار دادیم که در میان مردم در پرتو آن راه می رود مانند کسی است که در تاریکی ها باشد و از آن بیرون نیاید.؟!

۹۴ – الفتاح

فتاح در قرآن یک بار و به عنوان وصف خدا وارد شده است،چنان که می فرماید:

«قل یجمع بیننا ربنا ثم یفتح بیننا بالحق و هو الفتاح العلیم »(سباء، ۲۶۱).

بگو پروردگار ما، ما را گرد می آورد آنگاه میان ما به حق داوری می کند زیرا او داوری کننده داناست.

معنای لغوی «فتح » که «فتاح » مبالغه آن است، گشودن است. ولی در این جا کنایه از حکم و داوری است. بنابراین «فتاح » از اسماء حسنی است و به معنی داور می باشد، به گواه این که بعد از آن کلمه علیم آمده است.

گاهی تصور می شود که «فتاح » به معنی «فاتح » و پیروز است درحالی که اگر مقصود این بود، مناسب بود جای علیم با اسم «عزیز» همراه باشد گواه دیگر بر این که فتاح به معنی داور است، آغاز آیه است که می فرماید: «قل یجمع بیننا ربنا» واز این جا روشن می شود که مقصود از «خیرالفاتحین » همان «خیرالحاکمین » است زیرا داوری دیگران گاهی بر اساس عدل و گاهی براساس جور است، گاهی به واقع می رسد و گاهی خطا می کنند درحالی که داوری خدا از این نقایص پیراسته است.

حرف قاف

۹۵ – القائم علی کل نفس

این اسم مرکب در قرآن یک بار و به عنوان وصف خدا وارد شده است، چنان که می فرماید:

«افمن هو قائم علی کل نفس بما کسبت و جعلوا لله شرکاء قل سموهم ام تنبئونه بما لا یعلم فی الارض ام بظاهر من القول بل زین للذین کفروا مکرهم و صدوا عن السبیل و من یضلل الله فما له من هاد»(رعد،۳۳).

آیا کسی که بر کار هر انسانی ناظر است (مانند بتها است) برای خدا شریکانی قرار داده اند، بگو آنها را نام ببرید، یا اینکه می خواهد او (خدا) را در زمین به چیزی آگاه کنید که از آن بی خبر است، یا گفتاری ظاهری و نادرست می گویید بلکه مکر کافران در نظرشان زیبا جلوه کرده واز راه راست باز مانده اند و هرکه را خدا گمراه کند راهنمائی ندارد.

مفاد آیه این است که موجود شایسته عبادت است که از همه حالات انسان عبادت کننده آگاه باشد و او جز خدا کسی نیست، این که گروهی برای خدا شریک قرار می دهند در مورد آنها سه فرضیه باطل مطرح است:

۱ – نام این شرکا را ببرند تا درباره آنها مطالعه شود که آیاواقعا واجد صفات خداوندی می باشند تا مورد پرستش قرار گیرند، واگر آنها لات و عزی را نام ببرند همگی می دانیم که آنها جمادی بیش نیستند و شایستگی عبادت را ندارند.

۲ – یا این افراد ناآگاه می خواهند خدا را از شریکانی آگاه سازند که خدا از آنها خبر ندارد، این فرضیه نیز باطل است، زیرا چیزی از دایره علم الهی بیرون نیست.

۳ – آنان گفتاری ظاهری و نادرست می گویند و آنچه را که خدا نیست، خدا می نامند.

و شاید فرض اخیر درست تر باشد زیرا آنان هم می دانستند که بتهای مورد پرستش آنها کاره ای نیستند و صفات معبود در آنها وجود ندارد، و همچنین از احاطه علم خدا آگاه بودند و پس فرض اخیر متعین است و در ذیل آیه می فرماید:

مکر و حیله کافران برای آنها زیبا جلوه کرده واز راه حق باز مانده اند، و هرگز هدایت نخواهند شد.

واین جمله می رساند که آنها با الفاظ بازی می کنند، غیر خدا را خدا می نامند و آن را می