خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل گزارش دیدار محققان مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه مجلس خبرگان و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی با رهبری معظم انقلاب

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل گزارش دیدار محققان مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه مجلس خبرگان و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی با رهبری معظم انقلاب – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل گزارش دیدار محققان مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه مجلس خبرگان و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی با رهبری معظم انقلاب شامل 64 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل گزارش دیدار محققان مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه مجلس خبرگان و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی با رهبری معظم انقلاب گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل گزارش دیدار محققان مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه مجلس خبرگان و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی با رهبری معظم انقلاب با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل گزارش دیدار محققان مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه مجلس خبرگان و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی با رهبری معظم انقلاب از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل گزارش دیدار محققان مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه مجلس خبرگان و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی با رهبری معظم انقلاب با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل گزارش دیدار محققان مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه مجلس خبرگان و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی با رهبری معظم انقلاب را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گزارش دیدار محققان مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه مجلس خبرگان و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی با رهبری معظم انقلاب :

مرکز تحقیقات علمی در دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری، عهده دار پژوهش در اندیشه سیاسی و مباحث حکومت اسلامی می باشد. این مرکز که تا کنون تحقیقات چندی را به پایان برده و برخی از آنها منتشر شده است، برخوردار از همکاری پژوهشی جمعی از محققان صاحب نظر در علوم اسلامی می باشد. اخیراً محققان مرکز و دست اندرکاران مجله حکومت اسلامی این توفیق را یافتند که به همراه ریاست محترم دبیرخانه خبرگان، حضرت آیت الله امینی، به حضور رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت الله خامنه ای برسند. در این دیدار که با استقبال گرم و صمیمانه رهبری معظم دام ظله همراه بود، رییس محترم دبیرخانه، گزارشی از فعالیتهای علمی تحقیقاتی دبیرخانه در مرکز تحقیقات علمی و فصلنامه حکومت اسلامی را به استحضار معظم له رساند. آنگاه محققان و دست اندرکاران مرکز به حضور ایشان معرفی شدند و زمینه های همکاری و عناوین پژوهشی هر یک از آنان به استحضار ایشان رسید. سپس، حضرت آیت الله خامنه ای رهنمودهای ارزنده ای را ایراد فرمودند. آنچه می خوانید متن کامل بیانات معظم له می باشد. امیدواریم در فرصتی مناسب گزارشی تفصیلی از فعالیتهای علمی پژوهشی دبیرخانه خبرگان را تقدیم خوانندگان محترم کنیم.

بسم الله الرحمن الرحیم

بنده، خدا را خیلی شکر می کنم و خوشحال می شوم از اینکه می بینم جمعی که هم از نیروی جوانی، هم از علم در حوزه علمیه باعظمت ما برخوردارند، به کارهای تحقیقی همت گماشته اند. بدون تحقیق، بدون تعمق و فتح سرزمینهای تازه فکری، هیچ کار نمی شود کرد. عیب کار ماها در حوزه های علمیه، این بوده است که در زمینه مسایل فقهی، یا اصولی هم که تحقیق کرده ایم عمدتاً اغلب تحقیقات ماها در همین دو مقوله است غالباً آفاق جدید را کمتر مورد نظر قرار داده ایم و همین طور عمیق، پایین رفته ایم. این کارهایی را که فقهای بزرگ کرده اند، می بینید دیگر؛ گاهی اوقات شگفت آور است! اما همه همین طور عمقی به طرف پایین است، هیچ سعه آفاقی ندارد و انسان، سرزمینهای جدید را مشاهده نمی کند.
فرض بفرمایید که فروع علم اجمالی، مثلاً صدتا، یا صد و پانزده تاست؛ یا یک نفر ده تا اضافه می کند. یا فرض کنید در لباس مشکوک، یک تحقیق جدید می آورد؛ غالباً هیچ چیزی بر گستره فکر و دید، افزوده نمی شود. لذا وقتی مثلاً ما وارد مقوله هایی می شویم که سابقه ندارد مثل همین مسأله ولایت فقیه، حکومت اسلامی، یا جهاد اسلامی می بینیم آفاق آنها تبیین نشده است. جهاد، فقط این نیست که ما به کشور ترکیه، یا افغانستان، اعلان جنگ بدهیم؛ انواع و اقسام جهاد را می شود در یک حکومت در نظر گرفت. ما خودمان را که در کسوت یک حکومت در نظر بگیریم، خواهیم دید که ممکن است انواع و اقسام جهاد در آن مفروض باشد؛ نه فقط جهاد فکری و سیاسی، جهادهای نظامی هم می شود در نظر گرفت. در مقوله جهاد هم که وارد می شویم، می بینیم که ما درست کار نکرده ایم؛ در زمینه های گوناگون حکومتی و اداره کشور هم همین جور. اهل تسنن از قدیم در این زمینه ها کار زیاد کردند؛ ما چون حکومت نداشتیم، کار نکردیم؛ لذا آفاق وسیع در مقابل چشممان نیست.
حالا انسان می بیند که شما آقایان جوان و باروح تحقیق، وارد این مقوله شده اید؛ واقعاً من خدای متعال را شکر می کنم، از شماها هم تشکر و از آقای امینی هم واقعاً صمیمانه سپاسگزاری می کنم. این کارها خیلی باارزش است ….
آن چیزی که مهم است، یکی این است که باید تحقیقات ما کاربردی باشد؛ یعنی تحقیق خشکِ خارج از زمینه عمل، راه دور و دراز پیمودنِ در زمان و فرصت کم است. باید شماها ببینید این نظام اسلامی که یک آرزوی بزرگ همه موحدین و مصلحین و مؤمنین بالله و به اسلام بوده و تحقق پیدا کرده است، امروز به چه چیزهایی احتیاج دارد؛ باید دنبال این بگردید. انصافاً ما دیر به این پرداختیم؛ ای کاش از اول انقلاب، یک صد نفر از قبیل شماها پیدا می شدند که نه به جنگ کار داشتند و نه به دولت؛ می رفتند، می نشستند و این مسایل را برای این نظام اسلامی تحقیق می کردند!
ما در این زمینه ها یک خرده عقب هستیم؛ دشمنان ما که با پدیده حکومت اسلامی و حضور اسلامی و فقهی مواجه شدند، فوری دست به کار شدند و سمینار گذاشتند، تحقیق کردند، مأموریت دادند و جوانب مختلف را در جهت تخریب و در جهت مبارزه و معارضه، رسیدگی کردند و نتایجی را هم گرفتند. ما الان داریم نشانه هایش را در این القاء شبهه ها و در این حرفها مشاهده می کنیم. ما بایستی زودتر وارد می شدیم؛ خوب، حالا تأخیر شده است.
الان آن چیزی که مهم است، این است که ما ببینیم نیاز این نظام و این حکومت از جهت فکری توجیه فکری و پایه های مستحکم فکری کجاست؛ برویم و با این پیش فرض اقامه حکومت اسلامی، بررسی کنیم. عیب کار بعضی از محققین خرده ریزها که معلوم نیست چه مقدار مایه تحقیق داشته اند ممکن است فاضل و خوب هم بوده اند، حرفی نداریم این است که این پیش فرض را نادیده گرفته اند! در واقع در اصل مشروعیت حکومت اسلامی، در اصل مشروعیت فقیه، یا حکومت فقه، بنا کردند به مناقشه و بحث کردن و شبهه انداختن!
نه، ما بایستی با این فرض بحث کنیم که اسلام آمده است تا اینکه یک جامعه و یک مجموعه بشری را که این مجموعه بشری، اندازه مشخصی هم ندارد؛ ممکن است شامل همه بشر بشود از جهت مادی و معنوی اداره کند؛ حالا این به چه چیزهایی احتیاج دارد؟ پایه ها و اُسس آن چه چیزهایی هستند؟ لیکن فرض بر این است که اقتدار در دست اسلام و نظام اسلامی است و او می خواهد اداره بکند؛ نمی خواهد بنشیند و تماشاچی اداره دیگران باشد. با این پیش فرض بایستی همه تحقیقاتمان را جهت بدهیم و نیازهایمان را بسنجیم؛ ببینیم چه چیزی لازم داریم و وارد بشویم.
الان دارد در اولی ترین و بدیهی ترین مبانی نظام سیاسی اسلام، با ادله واهی و با خدشه های پوچ، خدشه می شود! و آن عبارت است از اینکه اصلاً آیا اسلام به سیاست، کاری دارد، یا ندارد! یعنی این فکری که یک روز نهضت اسلامی، با جرأت، با قدرت، با اتکای به نفس و اتکای به منابع فراوان، قرص و محکم آمده و آن را بیان کرده است و آنچنان این حرف را سبز کرده، که توانسته است یک نظام سیاسی را بر اساس آن به وجود بیاورد، اصل این را با حرفهای سست و بی مبنا و بی منطقی دارند زیر سؤال می برند! که اگر این جور بشود، آیا حیثیت، آبرو و محبوبیت دین، با این حرفهای حقیقتاً بی معنا و بی ارزش و پوچ از لحاظ استدلالی و نظری حفظ خواهد شد؟!
این نشان دهنده آن است که آنها فضا را خالی می بینند؛ و الاّ اگر آنچنان فضای فرهنگی مستحکمی وجود داشت که به مجرد مطرح شدن این حرف، خود حرف، «هو» می شد، طبعاً گفته نمی شد ؛ ولی می بینیم که کسانی این حرفها را می گویند! لذاست که ما خیلی به این تحقیقات، نیاز داریم و باید ببینیم این نیازها کدام است؛ آنها تحقق پیدا کند.
نکته دوم این است که ما در نوآوریهای اسلامی در گذشته های قبل از انقلاب، همیشه دچار خطایی بودیم؛ خود بنده جزو همان کسانی هستم که در این وادی، دچار این خطا بودم و ما اُبرّی ءُ نفسی در واقع همه ماها در آن زمان الا شذّ و ندر دچار این خطا بودیم؛ و آن اینکه تفکرات حاکم بر ادبیات سیاسی جهان، بر روی جهت گیری ما اثر می گذاشته است. مثلاً یک روز بود که سوسیالیسم در ادبیات جهان، موقعیت بسیار والا و بالایی داشت؛ هر کس در باره اقتصاد اسلامی بحث می کرد همانهایی که معتقد به اسلام بودند و می خواستند برای اسلام کار کنند یک جور قضیه را به طرف آن چیزی که به آن سوسیالیسم گفته می شد، می کشاندند! حتی کسانی که واقعاً معتقد به اسلام بودند! و خیلی انحرافات از این جا به وجود آمد؛ یعنی واژه ها گرفته شد، تعبیرات سیاسی رایج در فرهنگ سیاسی دنیا گرفته شد و همینها بدون موشکافیهای درست، مورد قبول قرار گرفت و هیمنه آن بر ذهن محقق، اثر گذاشت!
به نظر من قویترین و بهترین کسی که در این زمینه وارد شد، خود امام بود. خود امام هم البته از اول نهضت که آن وقت ایشان دیگر در میدان مسایل فکری، بروز و ظهوری نداشت مطالبشان بیشتر سیاسی بود و گرایش به دین، کمتر محسوس بود؛ اما بعد از آنکه ایشان آمدند و انقلاب شد و حرفهای ایشان مکرر شد، ما دیدیم ایشان بر روی مُرّ اسلام، تکیه می کنند؛ درست در موضع یک فقیه که منابع فکری خودش را از کتاب و سنت می گیرد و می خواهد بفهمد کتاب و سنت، چه می گوید؛ ولو با همه حرفهای رایج در همین ادبیات جهانی سیاست و اقتصاد و اینها منافات و مغایرت داشته باشد! واقعاً بهتر از همه کس در این زمینه، امام بود. یکی از همین طلبه های خودمان رفقا که حالا هم جزو مسؤولین است، چند سال قبل از این بعد از رحلت امام گفت که شما قبل از انقلاب در این زمینه ها، این جور می گفتید، حالا جور دیگری می گویید؛ به ایشان گفتم بله، فرق من با بعضیهای دیگر این است که من در آن نقطه، متوقف نماندم، عبور کردم؛ ولی بعضیها همان جا متوقف ماندند. بله، ما این جور می گفتیم، منتها بعد خودمان را به امام، عرضه کردیم. امام، هم صاحب فکر بود، هم صاحب
علم بود؛ یعنی تنها یک آدم صاحب فکر بی علم نبود، عالم بدون تفکر وسیع و قوت اندیشه و فکر هم نبود؛ او درست فهمیده بود. من عرضه کردم، دیدم آن را که ایشان می گوید، درست است؛ تحلیل کردم، به خودم برگشتم، دیدم این درست است، لذا من هم تصحیح کردم.
حالا واقعش این است؛ الان هم متأسفانه همین بلا وجود دارد البته خیلی کمتر از گذشته امروز هم باز همه آنچه که در زمینه مردم سالاری گفته می شود، با توجه به مفهوم دموکراسی غربی است؛ حالا بحث سکولاریزم و این حرفها که هیچ، دموکراسی غربی به عنوان یک معیار گرفته می شود! در حالی که همان دموکراسی غربی هم به قول خود آقایان، قرائتهای مختلف دارد. دموکراسی غربی هم که یک قرائت ندارد؛ دموکراسی غربی را انواع و اقسام معنا می کنند. حتی کشورهای کمونیستی، خودشان را دولت دمکراتیک می دانستند. کدام