خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی شامل 44 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : برضدّ نسبی گرایی :

Against Relativism: A Philosophical Defence of Method

James. F. Harris

La Salle Illinois: Open Court: 1992

.

فرشاد فرشته صنیعی

جیمز هریس، استاد فلسفه و رییس گروه فلسفه در کالج ویلیام و ماری (

William and Mary

)ویرجینیا است. وی در حوزه های معرفت شناسی، فلسفه زبان (

philosophy of language

) و فلسفه دین تخصص دارد. به عقیده وی، در نیمه دوم قرن بیستم، موجی از نسبی گرایی به ویژه در جامعه کنونی آمریکا پدید آمد که بر سراسر فرهنگ غرب، از موسیقی گرفته تا مطبوعات و از دین تا برنامه های درسی، حاکم شد. این نگرش از مرزهای آکادمیک خود فراتر رفته و بسیاری از مسائل مشابه را در باورهای اخلاقی، دینی، اجتماعی و سیاسی مطرح نمود. براساس اَشکال گوناگون نسبی گرایی، مفاهیم بنیادی در معرفت شناسی مانند صدق (

truth

)، تایید (

evidence

)، دلیل (

reason

)، عقلانیت (

rationality

)، منطق و از همه مهم تر شیوه های پژوهش، نسبت به برخی زمینه ها، چارچوب ها، پارادایم ها (

paradigms

) یا شاکله های شناختی (

cognitive

schemes

)، نسبی می باشند؛ ارزیابی نظریه های بنیادی، فراتر از دلیل است و معیاری برای ارزیابی وجود ندارد (جیمز هریس ۱۹۹۵: ۳۲۴).

هریس در کتاب «برضد نسبی گرایی» می کوشد به حوزه های فلسفی گوناگونی که به نسبی گرایی انجامیده اند بپردازد و قوی ترین احتجاجات را برای نسبی گرایی ذکر کند. وی سپس در مسیر خلافِ این موج حرکت می کند و آن احتجاجات را ارزیابی و نقد می کند.

این کتاب، دارای یک مقدمه و هشت فصل است. هریس در مقدمه به طور گذرا برخی زمینه ها و ریشه های نسبی گرایی معاصر را بیان می کند. به اعتقاد او، تحولاتی که در عرصه های فکری، اجتماعی و سیاسی در نیمه نخست قرن بیستم رخ داد صحنه را برای ظهور موج نسبی گرایی آماده نمود. در آغاز قرن بیستم، تفکر علمی به موفقیت بی سابقه ای در همه قلمروها دست یافت اما با نزدیک شدن به پایان قرن بیستم به جایی می رسیم که علم، روش علمی و درک علم از تعقل انسان، در معرض اتهام نژادپرستی و تعصبات فرهنگی و جنسیتی قرار گرفت. هریس معتقد است ریشه بسیاری از واکنش ها در قبال تجربه گرایی (

empiricism

) را می توان تا ناکامی برنامه پوزیتیویسم منطقی (

logical

positivism

) در به دست دادن مبنای عام و تجربی برای فلسفه دنبال نمود. عامل دیگری که سهم بسزایی در انتقال به عصر نسبی گرایی داشت رشد مردم شناسی نوین (

modern anthropology

) از اوایل قرن نوزدهم به بعد و ابراز تردید درباره هرگونه داوری میان فرهنگی و تاکید بر وجود تنوع فرهنگ ها و تفاوت میان انسان ها در نقاط مختلف جهان بود. از دیگر عوامل مهم در پیدایش نسبی گرایی، افول عصر استعمار و ظهور گرایش های ملی گرایانه و تاکید بر هویت های ملی و فرهنگی مستقل بود.

نام فصل اول کتاب «تعلیق حکم اعدام گالیله» است. به عقیده هریس، حمله بی امان نسبی گرایی معاصر، متوجه تفکر معرفت شناختی سنتی و علمی است. چنین تفکری پس از رنسانس آغاز شد و در عصر روشنگری (

Enlightenment

) ادامه یافت. گالیله و بیکن از شخصیت های برجسته این دوران به شمار می آیند. گالیله قهرمان روش علمی بود و تحول روش در روزگار وی را باید پیروزی روش تحقیق علمی دانست. گالیله درباب ماهیت علم و پژوهش های علمی معتقد بود میان رویدادها و نظریه های علمی تمایز وجود دارد. وی دیدگاه خاصی درباره عقلانیت داشت. به اعتقاد هریس، شخصیت های نسبی گرایی معاصر، نگرش هایی را مطرح می کنند که کاملاً مخالف با دیدگاه گالیله است برای نمونه برخی از این شخصیت ها، حمله خود را متوجه تمایز رویدادها و نظریه ها نموده اند و بعضی دیگر، چیزی را ذاتی عقلانیت علمی نمی دانند و اصرار دارند که ادعای هر کس، نسبت به خودش و معیارهای عقلانی خاص خودش عقلانی است.

در فصل دوم با عنوان «دیدگاه های کواین درباره نسبی گرایی منطقی و هستی شناختی (

logical and ontological relativism

)» بخشی از آرای کواین (

Quine

) بررسی می شود. به گفته هریس: کواین یقینا یکی از مهم ترین شخصیت ها در موج جدید نسبی گرایی است و مجموعه آثار وی یکی از جدی ترین چالش ها را در قبال معرفت شناسی سنتی مطرح نموده است. دیدگاه کواین در این باره که: «هیچ گزاره ای، مصون از بازنگری (

revision

) نیست» به طرد گزاره های پایه و درنتیجه به طرد مبناگرایی می انجامد. وی بدین ترتیب، دیدگاه کل گرایی (

holism

) را مطرح می کند که براساس آن معیارهای معرفتی در شبکه ای از باورها تحقق می یابد. پیامد این دیدگاه آن است که هیچ گاه نمی توانیم به صدق یک گزاره، اعتقاد مطلق داشته باشیم. کواین گزاره های منطقی و گزاره های مربوط به واقع را تلفیق می کند و تمام گزاره های مربوط به هستی شناسی را به گزاره های زبان شناختی تحویل می برد. کواین با از میان بردن تمایز میان منطق و واقعیت، تمایز میان محتوا و ساختار را انکار می کند و از این راه دیدگاه اساسی در معرفت شناسی کلاسیک را تضعیف می کند. در دیدگاه معرفت شناسی کلاسیک چنان مرسوم است که شیوه ای عام و فراگیر برای صورتبندی و ساختارمند نمودن (

structuring

) تجربه انسان وجود دارد. هریس در فصل دوم کتاب احتجاجات کواین را درباره حقیقت منطقی (

logical truth

) و معرفت شناسی مطرح می کند تا تأثیر آن را بر دیدگاه های معرفت شناسی سنتی درباره عقلانیت و روش ارزیابی کند.

عنوان فصل سوم: «دیدگاه های گودمن درباره شیوه های جهان سازی» است. به عقیده هریس، نلسون گودمن (

Nelson Goodman

) در تخطئه تمایز تحلیلی ترکیبی (

analytic-synthetic distinction

) با کواین همرأی است. گودمن از دو راه ملاحظات مهمی را در بحث نسبی گرایی به انجام رسانده است. نخست از طریق ایده خود با عنوان «معمای جدید استقرا» (

new riddle of induction

)، و دوم از طریق نسبی گرایی متافیزیکی (

metaphysical relativism

) که آن را در کتاب خود با عنوان شیوه های جهان سازی (

Ways of Worldmaking

) مطرح نموده است. به عقیده گودمن، جهان های بدیل و بی شمار ممکن است به طور یکسان، صادق یا حق باشند و این، اساس نسبی گرایی است. او این نحوه نسبی گرایی را پیامد این رأی می داند که «صدق صرفا باید مطابقت با یک جهان تلقی گردد». هریس در بررسی دیدگاه گودمن اظهار می دارد ایده های گودمن برخلاف آنچه که در وهله نخست به ن