خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تاثیر فرهنگ اسلامی بر نام آبادیهای کشور

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تاثیر فرهنگ اسلامی بر نام آبادیهای کشور :

قسمت دوم

دانشگاه پیام نور خوانسار

«

بخش اول مقاله فوق در فصلنامه مشکوه شماره ۵۶ و۵۷ منتشر گردید و اینک بخش دوم آن

»

آهوان

آهوان نام آبادی است در چهل کیلومتری سمنان به سمت امیر آباد و در فرهنگ جغرافیایی ایران «آهوانو

[Ahevana

ضبط شده است و آن را دهی از دهستان رودبار بخش حومه شهرستان دامغان در هجده کیلومتری شمال باختری دامغان

ذکر کرده است. صاحب تحفه الرضویه می نویسد: چون حضرت امام رضاعلیه السلام به نواحی دامغان که در حال حاضر به

آهوان مشهور است رسید آهویی چند به خدمت آن حضرت رسیدند و عرض کردند یابن رسول الله مخالفان قصد کشتن

شما را دارند خوب است معاودت فرمائید. آن حضرت فرمود: از اجل نتوان گریخت و برای آنها دعای خیر فرمود و بدین

جهت آن محل را آهوان می گویند

: ^(۱)

همچنین در این خصوص گویند حضرت امام رضاعلیه السلام هنگام سفر از مدینه به

مرو در منزلگاه مذکور توقف می کند و در این جا آن حضرت مشاهده می کند که صیادی آهو ماده ای را در بند انداخته و

خیال کشتن آن را دارد

.

حضرت از دیدن پستانهای پرشیر آهو در می یابد که آهوی دستگیر شده دارای بچه هایی می باشد که در اثر گرفتار شدن

مادرشان آنها بی غذا مانده اند. بنابراین از صیاد درخواست می کند که آن آهو را در راه خدا آزاد کند. بدین ترتیب آهو به

ضمانت حضرت رضا آزاد می گردد و آن منزلگاه «آهوان » نامیده می شود

. ^(۲)

احمدرضا

احمدرضا از جمله آبادیهای شهرستان تیران و کرون می باشد وجه نامگذاری این آبادی آن است که در مرکز روستا

امامزاده ای به نام احمدبن موسی مبرقع مشهور به احمدرضا وجود دارد. احمدبن موسی مبرقع مشهور به احمدرضا

فرزند گرامی حضرت موسی مبرقع ونوه گرامی امام جوادعلیه السلام است. در این باره شیخ علی فلسفی (لطفی زاده

)

می نویسد از گفتار مردم آن دیار و از قول نیاکان و شواهدی استفاده نمودم که می توان گفت امامزاده احمدرضا نسب

شریفش به امام زاده موسی مبرقع می رسد که در شهر قم مدفون می باشد و آن حضرت فرزند حضرت جوادعلیه السلام و

نوه حضرت رضاعلیه السلام می باشد

. ^(۳)

پدر گرامی ایشان به آن سبب به مبرقع مشهور بوده است که دارای صورتی بسیار

زیبا بوده و چهره خود را با پارچه ای می پوشانیده است (مبرقع به معنی پوشیده روی می باشد) احمدرضا بدست عمال

هارون الرشید در همین مکان به شهادت رسیده است و در کنار کوهی که به کوه گر مشهور است دفن گردیده. در کنار کوه

چشمه های فصلی فراوانی وجود دارد و چند درخت چنار در کنار مقبره ایشان غرس گشته تا نشانه ای باشد بر شناسایی

محل دفن این بزرگوار بعدها چند نفر از ساکنان روستاهای چاوگان وافجان مقبره کوچکی بر روی قبر ایشان بنا نموده و

اندک اندک ساکن شدن جمعیت در این مکان و گسترش روستایی بدین نام، در محوطه مرکزی امامزاده حوضی بزرگ

قرار دارد که در داخل آن ماهیان بسیار وجود دارد که در بین اهالی شایع است که این ماهیها نظر کرده هستند و

نمی توان از آنان استفاده کرد نظیر چنین عقایدی در سایر نقاط نیز وجود دارد

.

اسلام آباد

شهرستان اسلام آباد از شمال به پاوه از جنوب به ایلام، از مغرب به سرپل ذهاب و از مشرق به کرمانشاه محدود است

.

مرکز شهرستان، شهر اسلام آباد است که قبلا روستایی به نام «هارون آباد» بوده است. در سال ۱۳۱۴ شمسی نامش را به

شاه آباد تغییر داده اند و از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی «اسلام آباد» نامیده شده است

. ^(۴)

توضیح آن که شورای عالی

انقلاب فرهنگی طرحی به تصویب رسانده که شهرهای جمهوری ایران به لحاظ ظاهری و باطنی باید هر یک نمایانگر

تاریخ و جغرافیای تمدن اسلامی باشند و در اجرای این طرح از کلیه مسؤولان نامگذاری خواسته شده که حتی المقدور از

نام شخصیتهای بزرگ فرهنگی در تاریخ تمدن اسلامی در ایران و دیگر کشورها استفاده کنند. تغییر نام برخی از شهرها

بعد از انقلاب نیز بر همین اساس صورت گرفته است از جمله شهر اسلام آباد و دهها شهر دیگر

. ^(۵)

شهرک ابوالفضل

شهرک ابوالفضل واقع در استان یزد از جمله آبادیهایی است که هسته اولیه آن در سال ۱۳۵۳ با شروع بنای مسجدی به نام

مبارک حضرت ابوالفضل علیه السلام نهاده شده است. گرچه از نظر جغرافیایی مجاورت با راه استراتژیک مهم یزد

–

بندرعباس و یزد – کرمان از امتیازهای مهم نهادی شهرک به شمار می آید. ولی به واقع هسته پرتوان اولیه آبادی یعنی

مسجد، آن هم منتسب به حضرت ابوالفضل که در میان جماعت رانندگان وسایطنقلیه و بویژه رانندگان خودروهای سنگین

شیفتگان زیادی دارد و مهمترین عامل ایجاد این شهرک می باشد چرا که بررسیها نشان می دهد که در این محل قبل از

مسجد هیچ گونه اثری از مظاهر جغرافیایی انسانی وجود نداشته است. چنین شهرت دارد که راننده معتقدی که از گزند

حادثه هولناکی جان سالم به در برده به فکر بنای مسجدی به نام حضرت ابوالفضل می افتد. جمعی از نیکوکاران متدین

این فکر را دنبال می کنند و نهایتا در دل کویر ایران جایی که به ظاهر از زیر ساخت جغرافیایی مناسبی برخوردار

یست حول مسجد فضای جغرافیایی خاصی شکفته می شود و در کوتاه مدت بسرعت رشد می کند و به صورت شهرکی

پرجنب و جوش به نام حضرت ابوالفضل علیه السلام انظار را به خود جلب می کند

(۶)

و دائما رو به گسترش است. نکته

جالب توجه آن که کلیه مراکز خدماتی موجود در شهرک نیز به نام مبارک حضرت ابوالفضل علیه السلام نامگذاری

گردیده است

.