خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن شامل 56 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقد ترجمه ای از قرآن :

عضو هیات علمی دانشگاه قم

چکیده

تاکنون ترجمه هایی که از قرآن کریم به زبان فارسی نگاشته شده، هیچیک بی اشکال نبوده اند . یکی از این ترجمه ها از آن

دانشمندی از اهل سنت بنام شاه ولی الله محدث دهلوی است . برخی از مهمترین اشکالات آن که در این مقاله بررسی شده،

عبارتند از: ناهمسانی ترجمه یک کلمه در مواضع گوناگون، ترجمه ناصواب یا نارسایی بعضی از کلمات، مخالفت برخی از ترجمه ها با

قواعد صرفی و نحوی، ترجمه برخی از آیات قرآن به نحوی که با مذهب خود موافق آید و بالاخره عدم رعایت قواعد املائی و

چینش دستوری زبان فارسی

.

کلید واژه ها: ترجمه قرآن، محدث دهلوی، اهل سنت، زبان فارسی

.

۱)

مقدمه

یکی از ترجمه های معروف قرآن به زبان فارسی که از ترجمه آن بیش از دو قرن میگذرد و بارها در شبه قاره هند به صورت

گسترده ای انتشار یافته است، ترجمه شاه ولی الله محدث دهلوی (۱۱۱۴- ۱۱۷۶) می باشد

.

این ترجمه در سالهای اخیر توسط آقایان د . عبدالغفور بلوچ و شیخ محمد علی داری از سوی وزارت شؤن اسلامی و اوقاف

عربستان سعودی مورد بازبینی و بررسی مجدد قرار گرفته و مجمع ملک فهد دو سال پیش آنرا چاپ و در سطح وسیعی منتشر و

به حجاج فارسی زبان هدیه نموده است

.

انتشار مجدد این ترجمه آنهم بصورت رسمی و در سطحی وسیع از طرف کشور عربستان سعودی انگیزه ای شد تا نگارنده به

مطالعه آن پرداخته و ضمن دقت در آن نکاتی را که پیش روی دارید با عنوان نقد و بررسی این ترجمه عرضه بدارد

.

۲)

اشکالات ترجمه محدث دهلوی

۱-

یکی از اشکالات این ترجمه، تفاوت و ناهمسانی در ترجمه کلمات و واژه های پرکاربرد قرآنی است . تا جایی که واژه پراستعمال و

قابل فهمی مثل «العالمین » نیز که در اکثر ترجمه ها از قدیم و جدید به جهانیان ترجمه شده و ترجمه مناسب و قابل قبولی نیز

می باشد، از این ناهمسانی و تفاوت در ترجمه مصون نمانده است . این کلمه در سور حمد: ۱، اعراف: ۸۰، انعام: ۹۰، انبیاء: ۹۱ و ۱۰۷،

فرقان: ۱، عنکبوت: ۱۸ و صافات: ۷۱ عالمها، در انعام: ۸۶ اهل زمان، در سوره های مائده: ۱۱۵ و شعراء: ۱۶۵ اهل عالم، در سوره مائده

: ۲۰

عالمیان و در آل عمران: ۱۰۸ مردمان ترجمه شده است . غریب تر آنکه این کلمه در سوره الحجر: ۷۰ به غریبان برگردان شده

است

.

۲-

در آیه ۶۲ از سوره بقره «ان الذین آمنوا والذین هادوا و النصاری و الصابئین من آمن بالله و الیوم الآخر . . .» ; واژه صابئین را به

بی دینان ترجمه نموده است; اینچنین: «هر آئینه آنانکه مسلمان شدند و آنانکه یهود شدند و نصاری و بی دینان هر که از ایشان

ایمان آورد بخدا و بروز واپسین . . .» ; ولی همین واژه در آیه ۶۹ سوره مائده و آیه ۱۷ از سوره حج «ستاره پرستان » معنا شده است

.

این چندگانگی در مواردی دیگر نیز از این ترجمه وجود دارد

.

شایان ذکر است که هر دو ترجمه یعنی هم بی دینان و هم ستاره پرستان در برابر واژه صابئین بنا بر آنچه اهل تحقیق نسبت به

صابئان می گویند، ناصحیح و خلاف واقع است; زیرا صابئان نه ستاره پرست بوده اند و نه بی دین [۱

].

۳-

آیه «الحق من ربک فلاتکونن من الممترین » [بقره: ۱۴۷] چنین ترجمه شده است: «این درست است از پروردگار تو، پس مباش

از شک آرندگان » . اشکال این ترجمه در این است که کلمه «الحق » که در این آیه مبتدا می باشد به خبر تبدیل شده و یک مبتدای

محذوف در ترجمه اضافه گردیده است . همین اشتباه در ترجمه آیه ۶۰ از سوره آل عمران تکرار شده، در آنجا آیه «الحق من ربک فلا

تکن من الممترین » چنین ترجمه شده: «این سخن راست است از پروردگار تو . پس مباش از شک آرندگان » . در هر دو مورد گویا

چنین جمله ای ترجمه شده است: هذا حق من ربک و یا هذا الکلام حق من ربک; در حالی که ترجمه صحیح آیه چنین است: حق از

آن پروردگار توست . پس از شک آرندگان مباش

.

۴-

مترجم آیه ۶۱ سوره آل عمران یعنی آیه مربوط به مباهله را اینگونه ترجمه کرده است: «پس هر که مکابره کند، با تو درباره

عیسی بعد از آنچه آمد بتو از دانش پس بگو بیائید تا بخوانیم فرزندان خود را و فرزندان شما را و زنان خود را و زنان شما را و

ذات های خود را و ذات های شما را، پس همه بزاری دعا کنیم پس لعنت خدا گوئیم بر دروغگویان

» .

اشکال عمده این ترجمه که شاید به عمد هم صورت پذیرفته باشد، ترجمه «انفسناو انفسکم » به «ذات های خود و ذات های شما

»

است; در حالی که در اینجا نفس به معنای ذات نیست; گرچه در جاهای دیگر به این معنا بکار رفته باشد . زیرا پیامبر صلی الله علیه

و آله وسلم خود دعوت کننده به مباهله بوده اند و درست نیست انسان خویشتن را دعوت نماید و لزوما باید داعی غیر از مدعو

باشد; بعلاوه آنگونه که مفسران فریقین آورده اند، پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم پس از نزول این آیه برای مباهله، علی، فاطمه،

حسن و حسین علیهم السلام را با خود به محل موعود آوردند . طبق روایت طبری، پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم این چهار تن

را با خود برای مباهله انتخاب کرد . شیخ طوسی (ره) در تفسیر تبیان در این باره می گوید: «رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم

علی علیه السلام را به منزله نفس خویش معرفی کرد; زیرا او مصداق «انفسنا» بود، چرا که بلاخلاف مراد از ابنائنا را حسن و حسین

و مراد از نسائنا را فاطمه علیها السلام و مراد از انفسنا را خویشتن و علی می دانسته است; چه این روشن و مسلم است که جز آنها

کسی دیگر در مباهله حضور نداشته اند

» .

شیخ طبرسی در مجمع البیان در تفسیر «انفسنا» آورده است که مراد از آن فقط علی علیه السلام است و جایز نیست که از آن خود

رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم اراده شده باشد; زیرا آن حضرت فراخوان بودند و درست نیست که انسان خودش را فرا خواند

و اگر پذیرفتیم که مراد از انفسنا، کسی غیر از رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم باشد، قطعا مصداق و مرجع آن علی علیه السلام

خواهد بود; زیرا کسی ادعا نکرده که بجز رسول الله، علی، فاطمه و دو فرزندشان حسن و حسین علیهم السلام شخص دیگری در

مباهله شرکت داشته است . عمده مفسران فریقین همین قول را در تفسیر آیه ذکر کرده اند

.

اصحاب لغت نیز از جمله معانی نفس را برادر و دوست گفته اند . بنابراین انفسنا را در آیه باید بگونه ای معنا کرد که بین داعی و

مدعو فرق گزارده و با آنچه در شان نزول آیه اتفاق افتاده است و نیز آنچه اغلب مفسرین فریقین بر آن هستند، سازگار باشد; یعنی

باید گفت: معنای «انفسنا و انفسکم » نزدیکان ما و نزدیکان شما یا برادران ما و برادران شما و یا عزیزانمان و عزیزانتان است [۲

].

۵-

در ترجمه آیه «شهدالله انه لااله الا هو و الملائکه واولوالعلم قائما بالقسط، لااله الا هوالعزیز الحکیم [آل عمران ۱۸] چنین آمده

: «

گواهی داد خدا آنکه نیست هیچ معبود برحقی مگر او و گواهی دادند فرشتگان و خداوندان دانش در آن حال که خدا تدبیرکننده

عالم است بعدل، نیست هیچ معبود بر حقی مگر او . غالب استوار کار است

» .

این ترجمه نارسا و بلکه ناصحیح است; چون قائما بالقسط حال برای الله می باشد; براین اساس در ترجمه صحیح آن باید گفت

:

خدای یگانه که پیوسته دادگر است گواهی داد که

. . .

۶-

در ترجمه آیه «بلی ان تصبروا و تتقوا و یاتوکم من فورهم هذا یمددکم ربکم بخمسه آلاف من الملائکه مسومین [آل عمران ۱۲۵

]

چنین آمده که: «بلی اگر صبر کنید و پرهیزگاری نمایید و بیایند کافران بسوی شما باین جوش خود امداد کند شما را پروردگار

شما به پنج هزار کس از فرشتگان نشان مند کرده

» .

ترجمه کلمه مسومین با توجه به قرائت مشهور به «نشان مند کرده » درست نیست; چون در قراءت مشهور که قرآن موجود نیز با

این قراءت موافق است، مسومین به کسر واو خوانده شده و نه به فتح واو

.

طبرسی در مجمع البیان آورده است که ابوالحسن گفته است: «کسانی که مسومین را با کسره خوانده اند، از آن روست که

فرشتگان اسبهای خود را نشان زده بودند و کسانی که با فتحه خوانده اند، از آن روست که آنان نشان خورده بودند

. . .»

علی بن عیسی گفته است: آنان که قراءت با کسره را اختیار کرده اند، از آن جهت است که اخباری چند وارد است که آنان اسبان خود

را نشان زده بودند و رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند: شما نیز نشان بزنید، زیرا فرشتگان نشان زده اند [۳

].

ترجمه کلمه «من فورهم » به «این جوش خود» نیز در آیه بسیار نامفهوم و نارسا و نامانوس است

.

۷- «

لیس لک من الامر شی ء اویتوب علیهم اویعذبهم فانهم ظالمون » [آل عمران ۱۲۸] را اینچنین ترجمه کرده است: نیست ترا از

این کار چیزی یا به مهربانی توبه ایشان را می پذیرد یا غالب کند ایشان را زیرا که ایشان ستمکارند

» .

دو اشتباه عمده در این ترجمه رخ داده است: اول اینکه در ترجمه قسمت اول آیه از این نکته غفلت شده که «تاب » اگر با «علی

»

استعمال شود به معنای «غفرله و رجع علیه بفضله » ، یعنی آمرزش و رحمت را از سرگرفتن است و نه به معنای قبول توبه . اشتباه