خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست (اندیشه سیاسی در عرصه عمل)(۱)

فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست (اندیشه سیاسی در عرصه عمل)(۱)؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست (اندیشه سیاسی در عرصه عمل)(۱) شامل 96 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست (اندیشه سیاسی در عرصه عمل)(۱) را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست (اندیشه سیاسی در عرصه عمل)(۱) با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست (اندیشه سیاسی در عرصه عمل)(۱) با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست (اندیشه سیاسی در عرصه عمل)(۱) تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست (اندیشه سیاسی در عرصه عمل)(۱) را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست (اندیشه سیاسی در عرصه عمل)(۱) :

۱. معرفی کتاب

رابطه اخلاق و سیاست از موضوعات مهمی است که ذهن بسیاری از اندیشمندان را به خود معطوف کرده است و بخش مهمی از آثار این اندیشمندان مربوط به تبیین رابطه این دو مقوله حساس و تعیین کننده در حیات بشری می باشد. کتاب «اخلاق و سیاست» به دنبال بررسی رابطه اخلاق و سیاست از دیدگاه اندیشمندان است. البته مؤلف صرفاً در حد تحلیل به بررسی موضوع نمی پردازد، بلکه به دنبال ارایه نظریه ای در این زمینه است که اساس آن، وحدت و یگانگی اخلاق و سیاست می باشد. این کتاب از یک مقدمه، یازده فصل و فهرست منابع تشکیل یافته و در مجموع ۲۷۲ صفحه است.
در مقدمه کتاب، مؤلف ضمن تأکید بر اهمیت اخلاق، به معرفی خاستگاه های آن اعم از دین، فرهنگ، عرف و تاریخ می پردازد و به وجود نظریه های بسیار درباره اخلاق و سیاست اشاره می کند و پس از معرفی فصول ده گانه کتاب، هدف خود را طرح نظریه اخلاقی سیاست معرفی می نماید.
فصل اول درباره مباحث مقدماتی و کلیات مربوط به اخلاق و سیاست است. از لحاظ تاریخی معمولاً حاکمان میل به سوء استفاده از قدرت سیاسی داشته اند و اینک هم بسیاری از اندیشمندان غربی نسبت به زوال اخلاقیات در سطح جامعه هشدار می دهند. با این حال، اندیشمندان همواره سیاست را بر پایه اخلاق مورد تبیین قرار داده و بر اهمیت آن تأکید کرده اند، ولی واقعیت سیاست و حکومت با رأی آنان چندان مطابق نبوده است و در واقع، تاریخ سیاست و حکومت به نوعی تاریخ دور شدن سیاست از اصول اخلاقی است که این امر در بین اندیشمندان هم تأثیرگذار بوده و به تبع آن، برخی اخلاق را تابع سیاست دانسته اند. از این نظر، تاریخ پیدایش دولت مدرن تاریخ تطور اخلاق می باشد و تاریخ تحول اندیشه سیاسی منعکس کننده سیر تحول و تطور اخلاق در زندگی اجتماعی انسان است.۱ منظور از اصول اخلاقی چیست؟ و رویکرد فلسفه اخلاق به این مقوله چگونه است؟ شیوه عمل دولت ها در این راستا چگونه می باشد؟ زیر پا گذاشتن قواعد اخلاقی در سیاست را چگونه می توان کنترل کرد؟ آیا اخلاق نسبی است یا مطلق؟ آیا کشورها می توانند اصول اخلاقی خود را جهانی معرفی کنند و درباره دیگر کشورها بر اساس آن قضاوت کنند؟ اینها سؤال هایی است که این کتاب به دنبال طرح و بررسی آن می باشد.
بحث اساسی این است که آیا برای دست یابی به هدف مشروع، استفاده از روش های نامشروع موجه و پذیرفتنی است؟ مؤلف ضمن اشاره به برخی دیدگاه ها در این زمینه، طرح نظریه اخلاقی سیاست را مطرح می کند که اساس آن، یگانگی و وحدت اخلاق و سیاست است که البته به معنای یگانگی دین و سیاست نیست، و هدف آن، اخلاقی کردن سیاست می باشد. مؤلف بیشتر به امور داخلی جوامع توجه دارد و در نظام بین الملل، مفهوم اخلاق سیاسی مورد نظر واقع گرایان را اولویت می دهد.
مؤلف زوال اخلاقی جوامع مختلف را انگیزه اصلی نگارش کتاب می داند، زیرا انحطاط اخلاقی را از عوامل زوال قدرت به شمار می آورد. ۲
در فصل دوم، اخلاق و سیاست از منظر روش شناختی مورد بحث قرار می گیرد و طی آن، اخلاق از دیدگاه فلسفی، علمی و علوم رفتاری، حقوقی، اعتقادی و فرهنگی بررسی می شود. از لحاظ فلسفی، در تقسیم بندی های رایج از حکمت، اخلاق و سیاست در مقوله حکمت علمی جای می گیرند. از لحاظ علمی، سیطره یافتن بینش علمی در عصر جدید موجب شده که این مسئله در بینش اخلاقی جوامع هم تأثیرگذار باشد و حتی برخی، علم را مذهب جدید انسان ها معرفی کنند. سؤالی که در این جا مطرح می شود، این است که آیا می توان از مسیر علم و هست ها به اخلاق و بایدها و ارزشها دست یافت؟ از این نظر، تفکیک منبع علم و اخلاق ضروری می نماید. البته راسل معتقد است که قضاوت در درستی یا نادرستی اخلاقیات، از توان و ظرفیت علوم خارج است.۳ از لحاظ حقوقی باید گفت که اصولاً اندیشه های اخلاقی و نظریه های حقوقی و نهادهای مربوط به آن به موازات هم توسعه پیدا کرده اند. از دیدگاه فرهنگی اعتقادی هم اصولا منبع بسیار مهم اخلاقیات، اعتقادات دینی و مذهبی از انواع مختلف آن بوده است.
در فصل سوم، اخلاق، سیاست و حکومت مورد بررسی قرار می گیرد. مؤلف ابتدا اخلاق را جزء جدایی ناپذیر فلسفه سیاسی تلقی می کند که برای ارزیابی عملکرد دولت در عرصه سیاست و جامعه ضروری است. سپس به بررسی ملاک فعل اخلاقی می پردازد و نظریه های مختلف احساسی، وجدانی، زیباشناختی و سودمندی در زمینه معیار فعل اخلاقی را مورد بحث قرار می دهد. ایشان معتقد است که عرصه اخلاق، عرصه تقابل خیر و شر است و با وجود دیدگاه های مختلف درباره خیر، باید گفت که خیر هر انسانی در اکمال و اتمام انسانیت است.۴
بحث مهم دیگر، مطلق یا نسبی بودن اخلاق است که مؤلف پس از نقل دیدگاه های مختلف به این نتیجه می رسد که در هر جامعه اخلاق عبارت از همان فضیلت های مورد پذیرش عام است. که از شرع، عرف، تاریخ و عقل سلیم ناشی می شود. بحث بعدی، رابطه الزام اخلاقی و تکلیف حقوقی است، چرا که هر دوی این ها کارکرد مشترکی دارند و آن، ایجاد محدودیت و بازدارندگی در رفتار انسان است. حقوق اخلاقی ملهم از قواعد اخلاقی جامعه است و از قوانین نشأت می گیرد، ولی حقوق قانونی دارای ضمانت اجرایی بوده و بیشتر هنجارهای درونی جامعه می باشد. ایشان واقعیت سیاسی و اخلاقی اجتماعی را هم مورد بررسی قرار داده، دیدگاه واقع گرایان و آرمان گرایان را در این زمینه مطرح می کند.
مؤلف در فصل چهارم، به اخلاق و سیاست در اندیشه دوران باستان می پردازد. به طور کلی، طرح اندیشه اخلاقی در مقابله با بحران و انحطاط اخلاقی است، از این رو از دیرباز فیلسوفان و اندیشمندان مختلف در این زمینه اندیشه ورزی کرده اند. در شرق باستان شاهد دو تفکر اخلاقی نیرومند کنفوسیوس و بودا هستیم. تعالیم اخلاقی کنفوسیوس به منظور ساماندهی به نظام اجتماعی و برقراری عدالت و اصول انسانیت مطرح شده است. از این نظر، کنفوسیوس اساس اخلاق را عدالت و نیکی می داند و بر ضرورت حاکمیت شایستگان در عرصه سیاست تأکید می کند. مکتب کنفوسیوس هنوز هم در چین پیروان زیادی دارد. مکتب اخلاقی دیگر شرق دور، تعالیم بودا می باشد.۵ اساس تعالیم اخلاقی بودا، سعادت روحی و نیک فرجامی است، به همین دلیل وی آزادی را در وارستگی فردی جست وجو می کند.
در ایران باستان شاهد تعالیم اخلاقی زردشت هستیم که محور آن، نبرد خیر و شر است و انسان ها از لحاظ اخلاقی وظیفه دارند که برای دست یابی به خیر مبارزه کنند. از آن جا که در ایران قدیم دین و سیاست همزاد بودند، این وظیفه اخلاقی در عرصه سیاست هم حاکم بود.
در یونان باستان نیز شاهد تفسیرهای مختلفی از اخلاق هستیم: از سویی، افلاطون هدف حکومت را تأمین سلامت اخلاقی جامعه می داند و اصولاً انگیزه وی در طرح مدینه فاضله، مسئله اخلاق در جامعه سیاسی و جلوگیری از انحطاط آن بوده است. سقراط بر ندای وجدان انسان تأکید می کند. ارسطو هم تنها راه بقای هر نوع حکومتی را توجه به موازین اخلاقی می داند. از نظر وی، رعایت اعتدال و توجه به مصالح و منافع عمومی بجا، منافغ شخصی حکمران است.۶ از سوی دیگر، ارسطو اخلاق را در خوشبختی و سعادت انسان جست وجو می کند که به دیدگاه سودمندی جرمی بتنام نزدیک است. سوفسطائیان در دوران یونان باستان تفسیر دیگری از اخلاق داشتند و نوعی دوگانگی را در عدالت و اخلاق مطرح می کردند.
اما رواقیون اخلاق را بر حکمت نظری اولویت می دهند و دو واژه بردباری و خویشتن داری، عصاره نگرش اخلاقی آنان است و خیر حقیقی، در اطاعت از احکام عقل است که البته بر اخلاق و اندیشه سیاسی دوران روم باستان هم تأثیر گذاشت. سیسرون هم پیروی از عقل را همان پیروی از اخلاق می داند.
فصل پنجم به اخلاق سیاست از حاکمیت دین تا رنسانس اختصاص دارد که ویژگی عمده این دوران، حاکمیت کلیسا و تقدس یافتن قدرت سیاسی است که موجب در هم تنیده شدن دو پدیده اخلاق و سیاست شد.۷ در عین حال، با وجود این که اساس مسیحیت بر اصل محبت و حاکمیت اخلاق استوار است۸ ، اما در عمل فرقه های عمده آن با این ایده فاصله اساسی داشتند. اندیشه های اگوستین در این دوران، انقطاعی اساسی از اندیشه یونانی محسوب می شود. وی در کتاب «شهر خدا»، مشروعیت حکومت را منوط به توفیق آن در تأمین اهداف اخلاقی افراد می داند.۹ توماس اکویناس هم به تبع آگوستین با محوریت مسیحیت تفسیری دین مدارانه از رابطه دین و سیاست ارایه می دهد.
دوره رنسانس هم گسستی اساسی از قرون وسطی است که با انتقاد از اصول حاکم در آن آغاز می شود و در این دوره، اوضاع فکری و اخلاقی به طور اساسی متحول می گردد. اوج این تحول، کتاب «شهریار» ماکیاول است که حد فاصل اندیشه سیاسی جدید از اندیشه سیاسی کهن می باشد. ماکیاول عامدانه اعمال غیر اخلاقی را در سیاست توصیف می کند و اصولاً آن را ناشی از فضیلت و سلامت دولت می داند.۱۰ البته آیزایابرلین معتقد است که ماکیاول اخلاق مسیحی را با سیاست سازگار نمی داند. در مقابل، در همین دوره است که توماس پین در کتاب «اوتوپی» خود به طرح ویژگی های دولت اخلاقی در قالب آرمانی می پردازد. منتسکیو و روسو از دیگر اندیشمندان این دوره به شمار می آیند که در این باره به طرح نظریه هایی پرداخته اند.
در فصل ششم، اخلاق و سیاست در عصر روشنگری مورد بررسی قرار می گیرد. در این جا چند چهره کاملاً متفاوت جلوه می نماید: از سویی، افرادی چون هابس، جان لاک و روسو به طرح قرارداد اجتماعی و حقوق ناشی از آن برای افراد جامعه می پردازند؛ از سوی دیگر، کسانی چون لایب نیتس تفکیک حقوق از اخلاق و خداشناسی را کاری عبث می دانند و در سوی سوم، افرادی چون هولباخ با ترویج مادیگرایی، به نفی مفهوم رایج از اخلاق پرداخته، آن را صرفاً به جست وجوی لذت تقلیل می دهند.۱۱
در حالی که کانت با ردّ همه مکتب های اخلاقی مبتنی بر نفع پرستی، نظریه وجدانی اخلاق را که مبتنی بر تکلیف و مطلق گرایی اخلاقی است مطرح می کند۱۲ ، هگل هم به طرح نظریه اخلاقی دولت می پردازد که اساس آن، بر تقدیس دولت استوار است و با هنجارهای اخلاقی واقعی کمتر همخوانی دارد. از نظر هگل، دولت عالی ترین نهادی است که به طور کامل عقلی و اخلاقی می باشد. البته این دیدگاه مبتنی بر دستگاه فلسفی خاص وی می باشد۱۳ از نظر وی، انسان در صورت تابعیت از دولت است که خصلت اخلاقی پیدا می کند. اما دیدگاه نیچه، رد کامل اخلاق مسیحیت و تبیین کننده اخلاق اقتدارگرا می باشد. وی با طرح اراده معطوف به قدرت، تنها این اراده را ملاک فضیلت و اخلاق در انسان می داند.۱۴ اگوست کنت با طرح فلسفه اثباتی، علم را در برابر اخلاق و ما بعدالطبیعه مطرح کرد و در عین حال به تَبَع سن سیمون، به رهبری اخلاقی اجتماع از سوی متفکران و دانشمندان تأکید نمود. ایشان اصول اخلاقی را نه در متافیزیک بلکه در جامعه و در بین دانشمندان جست وجو می کند. هیوم هم با نقد اخلاق مبتنی بر عقل کانت، اخلاق تجربی را مطرح کرد. به اعتقاد وی؛ اخلاق متعلق به حوزه عقل عملی و اعتباری است و عقل نظری که به دنبال کشف حقایق است، نمی تواند خوبی و بدی را تشخیص دهد.۱۵
در فصل هفتم، اخلاق در اندیشه سیاسی معاصر بررسی شده است. مؤلف ابتدا سه مکتب اخلاقی شهود گرایی، احساس گرایی و تجویزگرایی را معرفی می کند. شهودگرایان منبع اخلاق را فراتجربی می دانند. در احساس گرایی، عقلانیت چندان جایگاهی ندارد و اصول اخلاقی ناشی از احساس است و برای خوبی یک فعل نمی توان دلیلی اقامه کرد، بلکه معیار اصلی مطلوبیت آن می باشد. تجویزگرایی هم به دنبال هدایت عمل به سوی اخلاق است. از این نظر، گفتار اخلاقی راهنمای عمل است که در قالب جمله های ساده ای چون «دروغ نگو» متجلی می شود.۱۶
«امیل دورکیم» از معدود اندیشمندان معاصری است که به روابط اجتماعی از منظر اخلاقی نگریسته است. او اخلاق را پدیده ای متحول می داند که با تحول نوع و مشکل روابط اجتماعی، متحول می شود. و برای حفظ انسجام اجتماعی ضرورت اساسی دارد که البته به طور منطقی به نسبی گرایی اخلاقی هم از لحاظ زمانی و هم از لحاظ مکانی منجر می شود. برخی معتقدند که دورکیم در اواخر، دین و باورهای مذهبی را منبع اساسی اخلاقیات تلقی می کرد.۱۷
رابطه اخلاق و سیاست با «ماکس وبر» وارد مرحله جدیدی می شود. وی با تفکیک اخلاق مسئولیت از اخلاق اعتقاد، در حوزه سیاستْ اخلاق مسئولیت را تجویز می کند که در آن، سیاست مدار فضیلت جمع را بر فضیلت فردی خود ترجیح می دهد. بنابر این، در عرصه سیاست کار آمدی هدف اساسی است. ماکس وبر عمل عقلانی معطوف به هدف را کنشی اخلاقی می داند. از این نظر، اخلاق اعتقاد چندان سازگاری با عمل سیاسی ندارد و البته ایشان در نهایت، بر ترکیبی از این دو نوع اخلاق تأکید می کند. اما «جان دیویی» در مکتب پراگماتیسم بر نسبی بودن اخلاق و تعدیل دایمی بر حسب زمان و مکان تأکید می کند. در نظر وی، اخلاق مبتنی بر معرفت ما قبل علم نمی تواند در دوران حاکمیت علم کارایی مثبتی داشته باشد، بنابراین با تجدید بنیاد فلسفه و علم، اخلاق هم باید متحول شود۱۸ اصولاً ایشان رسالت فلسفه معاصر را پایان دادن به بحران اخلاقی جوامع مدرن می دانست که تشکیلات دیگر قادر به این امر نبود.
اما اخلاق تکاملی و طبقاتی، محصول تحولات علمی و فکری عصر جدید بود. بحران اخلاق مسیحی نیز در این زمینه تأثیر داشت. افرادی چون هگل، مارکس و انگلس و سوسیالیست های علمی و تخیلی چون سن سیمون و پرودون در این مکتب قرار دارند که به طور کلی، به هیچ گونه اخلاق دایمی قائل نبودند و اخلاق را صرفاً در فرایند تکامل انسان در جامعه طبقاتی جست وجو می کردند.
فصل هشتم کتاب به بررسی اخلاق در اندیشه سیاسی اسلام می پردازد. منابع اخلاق در اسلام قرآن، منابع دینی و کتاب های دیگری چون نهج البلاغه است. در اسلام، پشتوانه اصلی اخلاق ایمان به خدا، و معیار فضیلت اخلاقی هم تقرب به خداوند است، بنابراین خداوند هم مبنای اخلاق و هم غایت اخلاق می باشد، قدرت نیز متعلق به خداوند است و اندیشه سیاسی فرع بر اصل کلی می باشد. نهج البلاغه، منبع عمده اخلاق و سیاست در اسلام است و حضرت علی علیه السلام در آن، موازین اخلاقی خاصی را در عرصه سیاست مطرح می کند.۱۹
مؤلف در قسمت بعدی به اخلاق و سیاست از دیدگاه متفکران اسلامی پرداخته، غزالی را پیشگام این متفکران می داند. تفکر غزالی انعکاسی از زمانه او و تحت تأثیر اندیشه اسلامی و سنت فکری ایرانی و یونانی است. مؤلف پس از بررسی اندیشه سیاسی غزالی به تقسیم بندی وی از علوم اشاره می کند که چندان هم به بحث اخلاق و سیاست مربوط نمی شود.
اما از میان اندیشمندان اسلامی، فارابی تأمل عمیقی در این باب کرده و به نوعی دیدگاه اشراف اخلاق بر سیاست را مطرح کرده است. ایشان در تقسیم بندی علوم، علم اخلاق و علم سیاست را جزء علوم عملی قرار داده که از این زاویه، علم اخلاق مطیع علم سیاست است و البته این، به معنای پیوند دو سویه اخلاق و سیاست در اندیشه وی می باشد.