خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل علل تحریف ناپذیری قرآن

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل علل تحریف ناپذیری قرآن – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل علل تحریف ناپذیری قرآن شامل 102 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل علل تحریف ناپذیری قرآن گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علل تحریف ناپذیری قرآن با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علل تحریف ناپذیری قرآن از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل علل تحریف ناپذیری قرآن با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل علل تحریف ناپذیری قرآن را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علل تحریف ناپذیری قرآن :

یکی از مسائل مهم در علوم قرآنی بررسی و رد عقاید باطل پیرامون قرآن است . از جمله این عقاید باطل، مساله تحریف قرآن است . اهمیت این بحث از آنجا ناشی می شود که بنابر قول به تحریف، علوم قرآنی متزلزل می گردد و حجیت آن از بین می رود . علاوه بر این در هیچ مساله ای حتی در خود مساله تحریف، دیگر نمی توان به آیات قرآنی تمسک جست .
قایلان به تحریف به دو گروه تقسیم می شوند: عده ای احتمال تحریف را در تمام آیات ممکن می دانند; اگر چه در عدم تحریف بسیاری از آیات قرآنی یقین دارند . دسته دوم فقط در برخی از آیات قایل به تحریف اند و در بقیه، احتمال تحریف را نمی دهند .
آنچه در این نوشتار خواهد آمد نظری اجمالی است به ادله تحریف ناپذیری قرآن از دیدگاه علما و طبیعی است که استدلال به آیات فقط مختص گروهی خواهد بود که احتمال تحریف در کل قرآن را نمی دهند . به همین جهت در آغاز با ادله عقلی، عدم امکان تحریف در کل قرآن بیان خواهد شد و سپس به عنوان دلیل، به آیات و روایاتی که بر عدم امکان تحریف قرآن دلالت دارند، تمسک خواهیم جست و در پایان با بیان یک بحث تاریخی به مساله مزبور اشاره ای خواهیم داشت .
  الف) ادله عقلی
۱- بدیهی ^(۱) است کتابی که مرجع اول برای انسانها در تمام ابعاد و شؤون بوده و شریعت بر آن بنا شده، و اسلام در اصول، فروع و در مسائل اعتقادی خود، بر آن مبتنی است، باید از هر گونه احتمال تغییر و تبدیل مبرا باشد; زیرا با متزلزل شدن آن، کلیه معارف وابسته به آن هم متزلزل می گردد; در نتیجه، دین حجیت خود را از دست می دهد و اصولا” پس از قبول خاتمیت پیامبر « صلی الله علیه و آله » و اینکه آیین اسلام آخرین آیین الهی است و رسالت قرآن تا پایان جهان بر قرار خواهد بود، چگونه می توان باور کرد که خدا این یگانه سند اسلام و پیامبر خاتم را پاسداری نکند؟ ^(۲)
سید مرتضی « رحمه الله » اینگونه استدلال می کند: “علم به صحت نقل قرآن درست مانند علم به شهرها، حادثه های بزرگ، وقایع عظیم و کتابهای مشهور است; افزون بر اینکه انگیزه مسلمانان بر حفظ و حراست و نقل قرآن بیشتر از انگیزه آنان در حفظ حوادث بزرگ و کتابهای مشهور است .
” … قرآن معجزه پیغمبر اکرم « صلی الله علیه و آله » است . لذا علمای مسلمین حداکثر زحمت خود را در حفظ و حراست آن کشیده اند تا آنجا که هر کجا از نظر قرائت اختلاف نظری بوده، در کتابهایشان ضبط و ذکر کرده اند . و از آنجا که علم به ابعاض قرآن (آیات و سور) مانند علم به قرآن است، همانطور که در اصل قرآن شکی نیست، در صحت نقل آیات و سوره هایش هم شکی نمی تواند باشد . بنابر این شما می بینید علما در مورد کتاب سیبویه یا مزنی، آنقدر توجه می کنند که اگر چیزی به آن کتابها ملحق شده، آن را شناسایی و جدا کنند و بدانند که آن مطلب از اصل کتاب نبوده و ملحق گشته است . حال آنکه توجه همین علما به قرآن خیلی بیشتر از توجه آنان به کتاب سیبویه است” . ^(۳)
بنابر این محال است علما در مورد کتابهای دیگر توجه و حساسیت به خرج دهند و به قرآن اعتنایی نکنند و بگذارند تحریف آن را فراگیرد . عجیب آن است که عده ای سلامت احادیث و حفظ و بقای آن را در محدوده زبانها و نوشته ها در کتابها، در مدت هزار و دویست سال، باور دارند ولی حکم به نقص قرآن می دهند!
۲- بنابر قاعده لطف، قرآن باید مصون و محفوظ از هرگونه تحریف باشد; چرا که با احتمال ورود هرگونه باطل در آن یا هر گونه تغییر و تبدیل، بندگان با تمسک و عمل به آن، به خداوند نزدیک نمی شوند و این بالطف بودن قرآن منافات دارد .
۳- غرض خداوند از نزول قرآن هدایت و رساندن انسانها به صراط مستقیم است و در صورت تحریف در قرآن، انسانها به هدایت و غرض نهایی خلقت دسترسی پیدا نمی کنند . و این نقض غرض مولای حکیم است .
۴- خداوند امر به باطل و متابعت از باطل نمی کند و حکمت او ایجاب می کند، مطالب باطل یا غلط بیان ننماید و از آنجا که خداوند امر به تبعیت از قرآن کرده است اگر قایل به تحریف قرآن باشیم بناچار باید قایل به امر کردن خداوند به باطل شویم و این خلاف است .
۵- در صورت قبول مساله تحریف، نسبت دادن تمام آیات به خداوند درست نخواهد بود و قرآن از حجیت خواهد افتاد; زیرا حجیت قرآن در صورتی است که بتوان آن را به خداوند نسبت داد . ب) استدلال به آیات
۱- مساله اعجاز قرآن: اعتقاد ما این است که قرآن معجزه جاویدانی است و بشر عاجز از آوردن کلامی به فصاحت و بلاغت آن است . عجز انسان به تحدی در همه جهات است . قرآن نه تنها از جهت فصاحت، بلاغت، نظم و اسلوب کلام معجزه است، بلکه از جهات دیگری چون استدلال و احتجاج (دلیل و حجت آوردن بر مطالب)، تشریع احکام و قوانین، اخلاق، سلامت از تناقض و اختلاف، جنبه تاریخی و خبر دادن از امور آینده و … نیز معجزه است .
شیخ محمد جواد بلاغی « رحمه الله » می فرماید: “فصاحت و بلاغت قرآن، حجت بودن قرآن بر ادعای رسالت و اعجاز آن، کافی است” . ^(۴) ماهیت قرآن، فصاحت، بلاغتش و محتوایش معجزه است و جن و انس از آوردن مثل آن، عاجزند . “قل لئن اجتمعت الانس و الجن علی ان یاتوا بمثل هذا القرآن لایاتون بمثله لوکان بعضهم لبعض ظهیرا” . ^(۵) این مطلب (تحدی و معارضه با قرآن) را خداوند در مواضعی از قرآن ذکر نموده تا در هر دوره از تاریخ این ندا شنیده شود و عجز بشر در هر زمان ثابت گردد .
این تحدی هر ادعای زیادی و تبدیلی را در سور و آیات قرآن، باطل می کند زیرا آنچه به قرآن اضافه شده، کلام خدا نیست و کلام تبدیل کننده اش خواهد بود و همانگونه که در قبل ذکر شد، اسناد آن به خدا درست نخواهد بود و نتیجه آن می شود که قرآن قطعی الصدور نباشد; حال آنکه این مخالف اجماع است . اخباری که شیخ نوری را بر این گمان واداشته که در قرآن تبدیل صورت گرفته، اخبار ضعیفی هستند .
از جهت دیگر ما تمامی آیات را با اوصافی می بینیم که قرآن به آن تحدی کرده است بدون آنکه آیه ای از آن، اوصاف مذکور را از دست داده باشد .
هیچ خطبه، رساله و محاوره ای نظم، اسلوب، فصاحت و بلاغت قرآن را ندارد . و اگر در آیه “افلا یتدبرون القرآن و لو کان من عند غیر الله لوجدوا فیه اختلافا کثیرا” ^(۶) به اختلاف نداشتن قرآن تحدی شده این خصوصیت در عصر ما نیز هست . اگر با معارف یا اخبار غیبی، اخلاق یا قوانین و احکام و جنبه شرعی اش تحدی می نماید قرآن عصر ما نیز دارای همین اوصاف است .
مرحوم علامه طباطبایی « رحمه الله » معتقدند که هیچ یک از اسامی قرآن در دلالت بر آثار و شؤون قرآن مانند اسم “ذکر” نیست . این وصف از جامعترین اوصافی است که قرآن برای خود قایل شده و از آن جهت که ذکر است – از روز نزولش تا آینده نه باطلی در آن رخنه می کند و نه نسخ و تغییر و تحریفی خاصیت ذکر بودنش را از بین می برد . چنانکه خدای متعال می فرماید: “ان الذین یلحدون فی آیاتنا لایخفون علینا افمن یلقی فی النار خیرام من یاتی آمنا یوم القیامه اعملوا ما شئتم انه بها تعملون بصیر ان الذین کفروا بذکر لما جاءهم و انه لکتاب عزیز لا یاتیه الباطل من بین یدیه و لا من خلفه تنزیل من حکیم حمید” . ^(۷)
لذا مرحوم علامه « رحمه الله » ^(۸) این را عمده ترین دلیل بر عدم تحریف قرآن می دانند و می فرمایند: قرآنی که امروز در دست ماست همه آن صفات را که خدای تعالی در قرآن برای کلام خود آورده، واجد است و همانگونه که قرآن زمان نزول قول فصل و رافع اختلاف در هر چیزی هست ^(۹) قرآن زمان ما نیز هست . اگر آن ذکر، هادی و نور است، این نیز هست . اگر آن معجزه است و کسی نمی تواند سوره ای مانندش بیاورد، این نیز هست و هر صفت دیگری که آن دارد، این نیز دارد; لذا می فرمایند: قرآن کریم هر جا باشد و به دست هر کسی و از هر راهی به دست ما رسیده باشد، حجیت و دلیلش با خودش است . قرآن خودش دلیل بر کلام خدا بودنش می باشد .
۲- اما از میان مهمترین آیاتی که می توان به واسطه آنها بر عدم تحریف قرآن استدلال نمود، به چند نمونه اشاره می کنیم:
۱- “انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون” ^(۱۰)
علامه طباطبایی « رحمه الله » می فرمایند: سیاق صدر این آیه سیاق حصر است و حصر در آن ناظر به گفتار مشرکان است که قرآن را هذیان دیوانگی و رسول خدا « صلی الله علیه و آله » را دیوانه نامیده بودند; همچنین ناظر به پیشنهاد مشرکان است که نزول ملائکه را خواسته بودند تا آن را تصدیق نموده، قرآن را بعنوان کتابی آسمانی و حق بپذیرند . بنابراین معنای آیه “و خدا داناتر است” این می شود که تو این ذکر را از ناحیه خودت نیاورده ای تا مردم علیه تو قیام کنند و بخواهند آن را بزور و قلدری خود باطل سازند و تو در نگهداری اش به زحمت بیفتی و سر انجام هم نتوانی آن را نگه داری; همچنین از ناحیه ملائکه نازل نشده تا در نگهداری اش محتاج آنان باشی، بلکه ما آن را نازل کرده ایم و تدریجا نازل کرده ایم و خود نگهدار آن هستیم (و انا له لحافظون) و به عنایت کامل خود آن را با صفت ذکریتش حفظ می کنیم .
پس آیه شریفه بر مصونیت قرآن از تحریف دلالت می کند – . علاوه بر آنکه دلالت دارد بر زنده و جاودانی بودن آن ذکر و محفوظ بودن آن از زوال و فراموشی، و مصون ماندن آن از زیادتی که ذکریتش را باطل کند یا نقصی که این اثرش را از بین برد یا جابجایی آیاتی که دیگر ذکر و مبین حقایق معارف الهی نباشد – . و همانطور که خود خدا تا ابد هست ذکرش نیز هست .
لام در “الذکر” لام عهد ذکری است، (یعنی همان ذکری که قبلا” اسمش برده شد در آیه ۶ همین سوره “و قالوا یا ایها الذی نزل علیه الذکر انک لمجنون” که قرینه بر مراد خدای تعالی از کلمه ذکر در آیه حفظ می باشد) . و مراد از وصف الحافظون حفظ در آینده است . چون اسم فاعل ظهور در آینده دارد .
این گفته که اگر قرآن به جهت وصف ذکریتش طبق دلالت این آیه مصون از تحریف مانده، باید بر مصونیت انجیل و تورات نیز دلالت کند – ولی آنها محفوظ نمانده و تحریف شده اند پس قرآن هم تحریف پذیر است – به وصف لحافظون و لام عهد در الذکر پاسخ داده می شود که ذکریت ذکر، علت حفظ خدایی نیست، بلکه خدا در این آیه تنها وعده حفظ این ذکر را (قرآن) که رسالتش تا پایان جهان برقرار خواهد بود، می دهد . خلاصه آنکه این آیه ضمانی است برای رسول خدا « صلی الله علیه و آله » و عهدی است از خدا بر این که قرآن سالم باقی مانده و محفوظ از دستبرد نامحرمان خواهد ماند، تا زمانی که اسلام باقی است . حکمت تکلیف نیز این بقا و سلامت ابدی را اقتضا می کند . ^(۱۱)
نظیر این ضمان در آیات دیگر نیز وارد شده، از جمله آیات ۱۶ تا ۱۹ سوره قیامت که خداوند می فرماید: “لا تحرک به لسانک لتعجل به × ان علینا جمعه و قرآنه فاذا قراناه فاتبع قرآنه × ثم ان علینا بیانه × ” که خداوند حضرت را از شتاب و عجله در حفظ و ضبط آیه نهی می فرماید – زیرا پیامبر « صلی الله علیه و آله » به جهت ضبط و حفظ آیه شتاب می کردند تا مبادا آیه ای فراموششان شود یا ضایع گردد – . و به او اطمینان می دهد که خودش آیات را حفظ و صیانت می نماید و می فرماید: “سنقرئک فلاتنسی × الا ما شاءالله انه یعلم الجهر و ما یخفی” ^(۱۲)
ممکن است گفته شود که استدلال به این آیه صحیح نیست ، زیرا ممکن است همین آیه خودش از موارد تحریف باشد، در نتیجه استدلال به آن موجب دور شود; دور نیز باطل است .
در جواب این اشکال باید گفت، این شبهه برای کسی پیش می آید که عترت طاهر و مقام ولایت اهل بیت رسول خدا « صلی الله علیه و آله » را نمی شناسد; چرا که این بزرگواران به همین قرآن تمسک می جستند و اصحاب را نیز به همین کار امر می فرمودند، امری که کشف از حجیت همین قرآن می نماید; علاوه بر آنکه اجماع همه علما و مفسران بر عدم تحریف این آیه، جواب گویایی برای این شبهه است و آنان که به گمان خود دست بر مواضع تحریف قرآن گذاشته اند به صحت این آیه و اینکه در آن تبدیل و زیادتی نبوده، اعتراف دارند .
آیه دوم: ” و انه لکتاب عزیز× لایاتیه من بین یدیه و لا من خلفه تنزیل من حکیم حمید” . ^(۱۳)
این آیه شریفه بر عدم ورود باطل در کتاب و عدم امکان تبدیل آیات دلالت می کند و دلالتش واضحتر از آیه اول است; زیرا همه علما، حتی دشمنان، اعتراف دارند که مطلق تغییر در قرآن، باطل محسوب می شود و به همین جهت تحریف از کاملترین و تمامترین مصادیق باطل است .
در نتیجه وقتی امکان ورود باطل در قرآن طبق ظاهر آیه منتفی شد، امکان ورود تحریف در آیه نیز منتفی می شود . ^(۱۴)
با توجه به دو آیه فوق و آیات تحدی که گفته شد، و همچنین آیاتی که اوصاف قرآن در آن وارد شده است، هر گونه احتمال تحریف قرآن منتفی می گردد . ج) استدلال به اخبار
دلیل اول: در روایات زیادی می بینیم قرآن به عنوان یک معیار سنجش قابل اطمینان، به مسلمانان معرفی شده است، مانند روایتی که از پیامبر اکرم « صلی الله علیه و آله » نقل شده که فرموده اند: “تکثر لکم الاحادیث بعدی، فاذا روی لکم عنی حدیث فاعرضوه علی کتاب الله فما وافق کتاب الله فاقبلوه و ماخالف فردوه” ^(۱۵) یا “ان علی کل حق حقیقه، و علی کل صواب نورا، فما وافق کتاب الله فخذوه و ما خالف کتاب الله فدعوه” .
شیخ علی بن عبدالعالی در رساله ای که در نفی تحریف قرآن نوشته می گوید: “اگر حدیثی بر خلاف دلیل قاطع از کتاب و سنت متواتر و اجماع بیاید و تاویل آن حدیث به برخی از وجوه امکان نداشته باشد، واجب است حدیث کنار گذاشته شود . ” ^(۱۶)
مؤلف در کتاب اکذوبه تحریف القرآن از این احادیث دو نتیجه می گیرد: اول اینکه قرآن مقدم بر اخبار است و دوم قرآن میزان در تصحیح اخبار است . و همین امر دلالت بر سلامت قرآن و عدم تحریف آن می کند و الا امر به عرضه اخبار بر قرآن با وجود تحریف یا احتمال آن غیر معقول است .
کسانی که با استناد به بعضی روایات، قرآن را تحریف شده می دانند، تمسک آنان به این روایات مخالف با عمل به این روایات است; زیرا از طرفی همانگونه که گفته شد بعضی از آیات بر عدم تحریف قرآن صراحت دارد و از طرف دیگر بنابر مفاد روایت فوق اگر روایتی مخالف ظاهر قرآن باشد، باید آن روایت را کنار گذاشت نه قرآن را; در نتیجه روایات دال بر تحریف کنار گذاشته می شود .
دلیل دوم: روایات بسیاری از طریق شیعه و سنی از رسول خدا « صلی الله علیه و آله » نقل شده که فرموده اند: “فاذا التبست علیکم الفتن کقطع اللیل المظلم فعلیکم بالقرآن”
در هنگام بروز فتنه ها و برای حل مشکلات به قرآن مراجعه کنید ^(۱۷) . و این خود دلیل بر عدم تحریف قرآن است .
دلیل سوم: روایت ثقلین – که به قول عرب “اشهر من نار علی علم فی تواتره” است – دلالت بر سلامت قرآن از تحریف می نماید; زیرا رسول خدا « صلی الله علیه و آله » در این حدیث فرمودند: انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی، اهل بیتی، ما ان تمسکتم بهما، لن تضلوا بعدی ابدا” ^(۱۸) ; بدرستی که در میان شما دو چیز گرانقدر باقی می گذارم: کتاب خدا، و عترتم، مادام که به آن دو تمسک جویید هرگز گمراه نخواهید شد . یا آنگونه که امیرالمؤمنین « علیه السلام » می فرمایند: ” … وعلیک لکتاب الله فانه الحبل المتین و النور المبین و الشفاء النافع و الری الناقع و العصمه للمتمسک و النجاه للمتعلق، … ” . ^(۱۹)
یا می فرماید: “واعلمو ان هذا القرآن هو الناصح الذی لا یغش، و الهادی الذی لا یضل، و المحدث الذی لا یکذب، و ما جالس هذا القرآن احد الا قام عنه بزیاده او نقصان، زیاده فی الهدی او نقصان فی العمی، اعلموا انه لیس علی احد بعد القرآن من فاقه، لا لاحد قبل القرآن من غنی، فاتشفوه من ادوائکم، و استعینوه علی لاوائکم فانه فیه شفاء من اکبر الداء و هو الکفر و النفاق و الغی و الضلال ” . ^(۲۰)
اگر محتمل بود قرآن دستخوش تحریف شود پیغمبر اکرم « صلی الله علیه و آله » یا ائمه اطهار « علیهم السل