خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار شامل 120 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار :

تاریخ دریافت: ۲۵/۹/۸۰ 
تاریخ تأیید: ۵/۱۰/۸۰
چکیده:
فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار نوعی نظریه هنجاری است که در عصر افول مدرنیته و ظهور پست مدرنیسم، همراه با ناکامی نظریه های اخلاقی در دستیابی به طرحی نو، برای نجات انسانیت، ضرورت احیاء آن جهت ابقاء ارزشهای اخلاقی به خوبی احساس می شود.
در روزگار غربت اخلاق و سرمازدگی وجدان اخلاقی که نتیجه مثله کردن حقیقت انسانیت است، محور قرار گرفتن فضائل اخلاقی و ارزشمند بودن شکوفائی بشر، این ضرورت را به اوج می رساند. از نوشتار حاضر که نگاهی اجمالی است، به این نظریه، پس از تعیین جایگاه جغرافیایی اخلاق فضیلت و گذاری کوتاه بر تاریخچه پر فراز و نشیب آن، به تعیین ماهیت آن می پردازیم. تقریرهای متفاوت اخلاق فضیلت، به رغم اشتراک آنها، دیدگاههای مختلفی را ساماندهی می کند که با توجه به آن، برای فهم و تبیین و اقدام عملی فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار لازم و ضروری به نظر می رسد.
واژگان کلیدی: فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار، سودگروی، وظیفه گروی، صواب، خطا، باید، نباید، الزام، خوب، بد، (فضیلت، رذیلت)
فلسفه اخلاق (Ethics) بینشی است، فلسفی و عقلانی درباره اخلاق – مسائل و احکام اخلاقی که بطور سنتی، دو قسم اخلاق هنجاری (normative – ethics) و فرا اخلاق^(۲) (meta – ethics) را در برمی گیرد. تعیین و دفاع از معیارهای افعال اخلاقی که بر مبنای آن فاعل اخلاقی می تواند، بطور معقولی افعال خوب، بد، صواب و خطا را از یکدیگر متمایز کند، در حوزه اخلاق هنجاری است. و تحلیل مفاهیم و گزاره های اخلاقی و طرح مباحث معرفت شناختی و منطقی مربوط به گزاره های اخلاقی بر عهده فرا اخلاق است که به عنوان معرفت درجه دوم، بدون قصد دفاع از هیچ حکم هنجاریی، درصدد تعیین پیش فرضهای اخلاق هنجاری برمی آید.^(۳) 1- جایگاه جغرافیایی فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار
از آن جا که تبیین ماهیت اخلاق فضیلت، در گرو تعیین جایگاه جغرافیایی آن، در بین دیگر نظریه های اخلاقی است و با توجه به این که این اخلاق، نوعی نظریه هنجاری است، تعیین این جایگاه، خود، متوقف بر ترسیم و تحلیل اقسام نظریه های هنجاری می باشد. از این رو لازم است، با اشاره مختصری به اقسام نظریه ها و تعیین معیار تمایز و تقسیم، راه تبیین را بر خود هموار سازیم. ۱-۱- اقسام نظریه های هنجاری: غایت گروی و وظیفه گروی
فلاسفه قرن بیستم، معمولاً نظریه های هنجاری را به دو دسته غایت گرا (Teleological theory) و وظیفه گرا (Deontological Theory)^(۴) تقسیم می کنند و نظریه های سنتی یونانی و رومی (فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار (Virtue ethics) و سود گروی (Utilitarianism) را تحت عنوان نخست و نظریه اخلاقی کانت را ذیل عنوان دوم قرار می دهند.
در این تقسیم در نظریه های غایت گرایانه، اخلاقی بودن فعل، یعنی صواب و خطا، یا خوب و بد بودن افعال، بر حسب پیامدها و نتایج فعل رقم می خورد؛ در حالی که نظریه وظیفه گرا بدون لحاظ نتایج خوب یا بد، درستی فعل را به عنوان یک ارزش مستقل لحاظ می کند و بر آن است که برخی افعال فی نفسه صواب یا خطایند و اخلاقی بودن، به ماهیت ذاتی آن فعل یا تطابق آن با یک قاعده یا اصل و انگیزه اطاعت از قانون بستگی دارد.(Kant / 1972/63)
نظریه های غایت گرا که برای رهایی از دور، خیر مندرج در نتیجه را، غیر اخلاقی قلمداد می کنند، به دلیل اختلاف در تعیین ماهیت نتایج مربوط به فعل و تفسیر خوب (به لذت، قدرت، معرفت، تحقق نفس و کمال) به گروههای مختلفی تقسیم می شوند. با معادل دانستن خیر و سعادت در این نظریه و توجه به تقریرهای متفاوت سعادت، با لذت گرایان (Hedonists)، سود گرایانی که سعادت (Happiness) را به معنای «لذت و فقدان رنج و درد می دانند» (Mill / 1999 / 55)، (مانند جرمی بنتام و جان استوارت میل) و سود گرایان آرمانی(Ideal Utilitarian)، غیر لذت گرایانی که مرادشان از سود، معرفت و تأملات زیبایی شناختی است، (مانند مورد و شوال) و نظریه پردازان اخلاق فضیلت مواجه می شویم که در حالی که سعادت (به andaimonia) را به عنوان خیر نهایی بشر معرفی می کنند، با توجه به نقش اصلی فضیلت، در تحقق سعادت بشری، از آن به زندگی فضیلت مندانه تعبیر می نمایند. ۱-۱-۱ – ابهام در تقسیم غایت گروی
مشاهده شد که فلاسفه اخلاق، نظریات فضیلت و سود گروی را در گروه نظریه های غایت گرایانه قرار دادند. اما به رغم اشتراک این دو نظریه، در غایت گرا بودن و تأثیر آن در تعیین فعل اخلاقی، وجود تفاوتهای ناشی از معیار و غایت مورد نظر در دو نظریه، صحت تقسیم را در پرده ابهام و یا حتی در معرض انکار قرار می دهد. چرا که نظریه های سود گرایانه (اعم از سود گروی عمل نگر، قاعده نگر و عام) با وجود تفاوتهای ساختاریی که با یکدیگر دارند، غایت فعل را «حصول سود بیشتر برای بیشترین افراد جامعه» می دانند؛ در حالی که در اخلاق فضیلت، غایت و سعادت فاعل به معنای کمال نفسانی (بر اساس دیدگاه سقراط و افلاطون) و یا فعالیت مطابق با فضایل (بر مبنای نظریه ارسطو) (۱۰۹۸ a /GBs^(۵)/ ۸ / ۳۴۳) می باشد. ذاتی بودن و یا ابزاری بودن فضیلت در دو نظریه فضیلت و سود گروی، مهر تأیید دیگری بر تمایز بین آنهاست.
کرسگارد علاوه بر تفاوتهای مذکور، تقدم خیر یا صواب^(۶) را به عنوان عامل افتراق بر می شمرد و ادعا می کند که در اخلاق فضیلت، برخلاف سود گروی، عمل صواب بر حسب خیر تعیین نمی شود، بلکه برعکس، فهم کاملی از زندگی خوب بر تصور پیشینی از فعل صواب مبتنی است، (به دلیل تأکید ارسطو بر عقل عملی و نقش آن در صدور اعمال صحیح)، (in REP / 9 / 294) اما به نظر می رسد، بتوان معیار مهمتری را به عنوان عامل تمایز این دو نظریه و بلکه افتراق اخلاق فضیلت از دو نظریه سود گروی و وظیفه گروی معرفی نمود.
فلاسفه قرن بیستم به دلیل معضل فوق، از نظریه سود گروی با نام نظریه «پیامد گرایانه» (Consequentialism) و از اخلاق فضیلت ارسطویی با عنوان «غایت گرایانه» یاد می کنند، که با انضمام وظیفه گروی، در مجموع تعداد نظریه های هنجاری به سه می رسد: اخلاق فضیلت، وظیفه گروی و پیامدگرایی. ۲-۱-۱- الزام و ارزش اخلاقی، معیاری تمام، برای تقسیم
می توان نظریه های هنجاری را با توجه به این که ناظر به الزام یا ارزشهای اخلاقیند به دو دسته تقسیم نمود و نظریه های وظیفه گروی و سود گروی را تحت عنوان نخست و اخلاق فضیلت را به عنوان نظریه ای ارزشی معرفی کرد. علت نامگذاری دو نظریه مورد نظر به نظریه های الزام این است که هر دو در مقام بحث از معیار اخلاقی بودن فعل، از صواب و خطا بودن آن سخن می گویند.
پرسش اساسیی که هر دو نوع نظریه متعهد پاسخگویی، به آنند این است که از نظر اخلاقی چه کاری را «باید» و یا «نباید» انجام داد؟ اخلاق سود گروی به «حداکثر رسیدن سود، بیشتر برای بیشترین افراد» (Mill / 1999 / 55) را معیار می داند و وظیفه گروی مطابقت با وظیفه و قوانین اخلاقی همراه با انگیزه اطاعت از قانون را.(Kant / 1972/ 63)
اما اخلاق فضیلت که به جای سخن از افعال، از اشخاص، انگیزه ها، نیّت ها و ویژگیهای منشی فاعل می گوید، در واقع پاسخی است به این پرسش دیرینه سقراط که در قلب اخلاق یونان می پرسد: «چگونه باید زیست؟» و صاحبان اصلی این اخلاق، سقراط، افلاطون و ارسطو پاسخ می دهند: «فضیلت مندانه.»
در حالی که نظریات سابق بر عمل تأکید می کردند، اخلاق فضیلت بر بودن اصرار می ورزد. آنها می پرسیدند چه باید انجام دهم و این «از چه نوع انسانی باید بشوم؟»^(۷) سراغ می گیرد.
اخلاق فضیلت می کوشد تا انسانهای متعالیی را پرورش دهد که در نهایت خوبی، عمل و رفتار می کنند و الگویی برای تشویق دیگران می باشند، احکام اخلاقی در این جا نه ناظر به وظیفه اند و نه ناظر به الزام. بدین ترتیب برای اخلاق فضیلت، ارزیابی اخلاقی عمل یا نتایج آن در درجه نخست از اهمیت، قرار ندارد، بلکه فاعل و منش اخلاقی اوست که ارزشمند بودن افعال را معین می کند و فعل اخلاقی همان است که فاعل فضیلت مند انجام می دهد.
البته از این نکته نباید غفلت کرد که تمایز نظریه ها بر اساس معیار الزام و ارزش بدین معنا نیست که تنها، اخلاق فضیلت به ارزشهای اخلاقی اهمیت می دهد و دو نظریه دیگر به انکار آن پرداخته یا حداقل از آن غفلت کرده اند، بلکه مراد این است که یکی فضیلت را محور قرار می دهد و بقیه امور را بر مبنای آن می سنجد و دیگری، صواب، خطا و الزامی بودن فعل را معیار سنجش اخلاقی بودن افراد می داند. ۲- تاریخچه فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار ۱-۲- ظهور و ترویج اخلاق فضیلت
ظهور و پیدایش اخلاق فضیلت به یونان عهد باستان برمی گردد. گر چه بحث از ماهیت فضائل (aretai)، اقسام آن، آموختنی یا موهوبی بودن فضیلت در بین فلاسفه قبل از سقراط، از جمله سوفسطائیان، مشهور و معروف بوده است، اما تاریخ فلسفه، آغازگر این راه پرفراز و نشیب را سقراط می داند، زمانی که در جمع جوانان شهر حاضر می شد و از آنان می پرسید چگونه باید زیست؟ و خود قولاً و فعلاً پاسخ می داد: «فضیلت مندانه.»(گاتری: ۸۰-۲۶۰)
مدارک گزنفون و افلاطون هر دو در این جهت متفقند که مباحث سقراط پیوسته در ارتباط با فضائل بوده است و وی بدون آن که درصدد دستیابی به نظریه ای باشد، سعی در پایه گذاری بنای اخلاقی در بین مردم داشت، (Cooper / REP / 9 / 9-10) با این باور که این رسالت از جانب خدای دلفی به او داده شده، تا مردم را برانگیزاند که به عالی ترین دارایی خویش، یعنی نفسشان، از طریق حکمت و فضیلت توجه کنند.
نخستین تحقیق سازمان یافته در مورد فضائل را افلاطون بنا نهاد^(۸)، اما تبیین کلاسیک مربوط به فضائل، از آن ارسطوست.^(۹) ارائه طرح پرسشهای سقراط درباره فضائلی مانند: پارسایی، شجاعت، عدالت، رابطه معرفت با ماهیت فضائل، وحدت یا کثرت آنها و نحوه عمل به فضائل برای دستیابی به خیر، ارسطو و افلاطون را بر آن داشت تا با بسط پژوهشهای سقراط، ابعاد ضروری روانشناختی – سیاسی و متافیزیکی هر فضیلت، نظریه جامعی را در باب فضائل مشخص نمایند.
تقارن قرون وسطی با استیلای فرهنگ مسیحی در اروپا و تأکید مسیحیت بر ترویج فضائل اخلاقی و تعلیمات اخلاقی عهد جدید، همراه با زندگی فضیلت مندانه حضرت مسیح علیه السلام مشوق آگوستین و بویژه آکوئیناس در تفسیر و تبلیغ اخلاق فضیلت گردید. از این رو با وجود تبعیت این متفکران، از نظریه ارسطو، شاهد تأثیر تفکرات مسیحیت بر نظریات اخلاقی آنها می باشیم. احکام اخلاقی در این زمان، نه صرفا به عنوان قواعد غایت انگارانه، بلکه علاوه بر آن، به مثابه بیانگر قوانین الهی نیز، تلقی می شدند. افزودن فضائل کلامی مانند ایمان، امید و محبت به فهرست فضائل ارسطویی و عدم اکتفا به سعادت دنیوی مورد نظر ارسطو و طرح و تأکید بر رؤیت خداوند به عنوان سعادت اخروی، اخلاق توماس را رنگ و بویی الهی می دهد. ۲-۲- افول و تحلیل اخلاق فضیلت
با پایان پذیرفتن قرون وسطی و رخداد رنسانس و تحولات ایجاد شده در فلسفه اخلاق قرون ۱۷ و ۱۸، اخلاق فضیلت به تدریج رو به افول و اضمحلال نهاد، تا آن جا که برخی مانند ماکیاولی (Nicolo Machiavelli) فضیلت مند نبودن را عامل ترقی و رشد بشریت قلمداد نمودند و یا مانند «مندویل» (Bernard Mandeville) رذائل فردی مانند: حسادت، عجب و حیله گری را عامل رونق تجارت پرمنفعت و سود فراوان تلقی کردند. (Macintyre / EE / 2 / 1279).
مفسرین، عوامل مختلف و متعددی را در این غفلت و افول دخیل می دانند:
«ج، بی، شنیوند» در مقاله «ناکامیهای اخلاق فضیلت»، ضعف و انتقادات وارده بر این اخلاق را، از جمله عوامل غفلت، برنمی شمرد؛ بلکه در نظر او، روی آوردن و محدود شدن به نظریه های جدید اخلاقی، عامل این فراموشی است. وی فرو ریختن تفکر غایت شناختی ارسطو را، سبب بدبختی و فلاکت این اخلاق نمی داند، چرا که غایت شناختی مسیحیت آماده بود، تا جای اخلاق ارسطو را بگیرد، بلکه این خود مسیحیت بود که با پناه بردن به اخلاق وظیفه – فضیلت، نابسامانیهایی را ببار آورد. به نظر او بزرگترین مشکل، از زمان ظهور قوانین طبیعی شروع گردید، بویژه آن گونه که توسط «هوگوگروتیوس» مورد استقبال واقع شد. (Schneewind / 18-83)
از نظر گروتیوس، اخلاق، مستلزم انطباق اعمال انسان با قوانین اخلاقیی است که در طبیعت تثبیت شده اند و حتی خدا هم نمی تواند، آن را تغییر دهد. (Grotius /1925 /Sec.43)
بدین ترتیب پس از رنسانس به جای قانون الهی، معادل دنیوی آن، قانون اخلاقی جایگزین گردید.^(۱۰)
«مک اینتایر» در کتاب «در جستجوی فضیلت» ظهور نهضت روشنگری، ارائه نظریات کانت، سود گروی جان استوارت میل و بنتام، عاطفه گرایی و… را از عوامل این غفلت برمی شمرد. وی برخلاف شنیوند، معتقد است که از دست رفتن نظریه غایت گرایی ارسطویی که پیامد تحولات و تفکرات عصر مدرنیته می باشد از جمله علل مهم این فراموشی است. (۱۹۸۱ / Sec.5) 3-2- احیاء اخلاق فضیلت
با آن که فلاسفه و نویسندگان بطور معمول، مقاله فلسفه اخلاق نوین «تألیف الیزابت آنسکوم (۱۹۵۸) را عامل احیاء اخلاق فضیلت در قرن بیستم می دانند، اما به گفته برخی از متفکران، «آچ، ای، پریکارد» با طرح این سؤال: «آیا فلسفه اخلاق مبتنی بر خطاست؟» که در مجله «مایند» به چاپ رسید (۱۹۱۲ / ۲۱-۳۷) در برانگیختن مباحثی پیرامون اخلاق فضیلت پیشگام بوده است.(Alderman / 27)
خانم آنسکوم^(۱۱) با انتقاد از فلسفه اخلاق نوین، بویژه نقد نظریه کانت و سودگروی می گوید: خطاست که ما نظریاتی را در اخلاق اتخاذ کنیم که در مفاهیم بسیار قانونیی مانند «الزام» و «وظیفه» زمینه داشته باشند، زیرا این مفاهیم در زمان بی اعتقادی به وجود قانونگذاری الهی، دیگر بی معنا می شوند. وی در این مقاله با تأکید بر سه عامل ذیل:
۱- نبودن مفاهیم فعلی موجود در فلسفه اخلاق در فلسفه ارسطو و تغییر مفاهیم با ظهور مسیحیت.
۲- ارتباط قوانین با مسیحیت و اعتقاد به وجود خداوند و از دست رفتن آنها.
۳- نبودن جایگاهی برای دیگر نظریات بدلیل اشکالات وارده بر آنها.
ادعا می کند که تنها راه برای فراهم نمودن مبنا و اساسی برای اخلاق را باید در مفهوم فضیلت جستجو کرد. مفهومی که مستقل از الزام به عنوان بخشی از شکوفایی انسان فهمیده می شود. او در بحث از شکوفایی ما را به فیلسوف یونان قدیم، ارسطو، ارجاع می دهد. البته آنسکوم، معتقد است که فلسفه روانشناسی باید جایگزین فلسفه اخلاق شود تا صورت مناسبی از مفاهیم اصلی و محوری اخلاق مثل محبت و عمل را ارائه کند. (PP. 26-7)
پس از آنسکوم، شخصیت مهم دیگری که در جهت احیاء و ترویج اخلاق فضیلت تلاش کرد و آثارش مؤثر واقع شد، خانم «فیلیبافوت» (Philippa Foot) می باشد. وی سعی می کند تا با تعقیب مسیر فلاسفه کهن، بویژه ارسطو بین خوب زیستن و فضائل، ارتباطی را بنا نهد. به نظر او فلسفه اخلاق باید با نظریه ای درباره فضائل و رذائل آغاز گردد. مقاله «فضائل و رذائل» (Virtue and vices / 1978) او که در آن به تبیین برخی مسائل مربوط به اخلاق فضیلت پرداخته است مشهور است.
۲۳ سال پس از تألیف مقاله آنسکوم، «مک اینتایر» کتاب «در جستجوی فضیلت» را منتشر نمود (۱۹۸۱)، که در رنسانس معاصر در احیاء علاقه به فضائل – نقطه عطف دیگری بود، نقطه عزیمت مک اینتایر مانند آنسکوم، ناکامی فلسفه اخلاق نوین و در واقع ناکامی وجدان اخلاقی بیشتر تمدنهای اخیر غربی می باشد، مهمترین ادعای مک اینتایر، شکست مدرنیته و ناموفق بودن آن در طرح یک نظریه اخلاقی مناسب و حل و فصل ناپذیری منازعات موجود در نظریات اخلاقی است. (Sec, 1 and 2)
«ادموند ینیکانس» با نگارش کتاب «اخلاق مسأله محور و فضائل» در راستای احیاء و تبیین اخلاق فضیلت گام دیگری برداشت. وی با نقد نظریات رایج به دلیل عدم توجه به منش و خصوصیات اخلاقی فاعل و غفلت از ترابط بین تأملات و داوریهای اخلاقی یا منش فاعل اخلاقی و ابطال طبیعت تحویل پذیر این نظریات (بدین معنا که نظریات رایج تنها یک اصل را به عنوان معیار ملاحظات اخلاقی می پذیرند که در مقام واقع غیرممکن است) و… تنها، اخلاق فضیلت را شایسته معیارها و ملاکهایی می داند که از نظر او باید در اخلاق جای داشته باشند. (۱۹۸۶ / ch.1)
از دست رفتن اخلاق در جهان امروزی به دلیل فقدان یک مرجعیت الهی (P.24) و آسیب پذیر بودن مرجعیت والدین و اصالت خانواده ها (P.25) و عجز و ناتوانی نظریات جامعه شناختی در جهت ارائه راه حلی برای معضلات اخلاقی (همان)، دلیل فیلیپس (Phillips) برای احیاء اخلاق فضیلت می باشد. (P.27)
با آن که مقاله خانم آنسکوم، تأثیر بسزایی در روند رشد اخلاق فضیلت داشت، اما نحوه تأثیر آن بدین صورت نبود که تمام فلاسفه در جهت انجام روانشناسیی برای ارائه این اخلاق برآیند، بلکه برخی، تنها از انتقادات او بر نظریه اخلاقی مدرن پیروی کردند و بعضی در صدد برآمدند تا اخلاق فضیلت را از درون خود فلسفه بدست آورند.
«برنارد ویلیامز» (Bernard Williams) از جمله منتقدان مشهوری است که به رغم ارزشمند بودن ادله او در ابطال دو نظریه سود گروی و وظیفه گروی از اخلاق فضیلت حمایت نکرده است. با آنکه به گفته «کریپ» پیشرفت اخلاق فضیلت تا حد زیادی مرهون ادله اوست، اما گاه ایرادات او این اخلاق را با مشکل مواجه می کند. (REP / 9 / 623)
«سوزان وولف» (Susan wolf) در مقاله «قدیسان اخلاقی»، «میخائیل استوکر» (M. Stocker) در «شیزوفرینای نظریه های جدید اخلاقی» و «اکریس مورداک» (I. Mordock) در «تفوق خیر بر دیگر مفاهیم» هر کدام بطریقی متفاوت با آنسکوم در جهت نقد نظریات اخلاقی و تبیین اخلاق فضیلت برآمدند.
در کنار حامیان این اخلاق می توان از «لودن» (louden) مک دوول (MCdowell) و «شنیوند» به عنوان منتقدان این اخلاق نام برد. «رزالین هورستوس» (R. Hursthous) و «میخائیل سلوت» (M. Slote) با طرد نظریه های رقیب، گونه دیگری از اخلاق فضیلت را مطرح می کنند.
به هر حال علی رغم برخی تفاوتهای بانیان، حامیان و احیاگران اخلاق فضیلت در تأیید و ترویج این اخلاق، از این حیث که همه آنها در آغاز بجای تأکید بر «عمل» بر «عامل» و بجای «فعل» بر «فاعل» تأکید دارند و در تمام این نظریات برای شخصیت فاعل و منش و ویژگیهای درونی اهمیت ویژه ای قائلند، می توان آنها را تحت عنوان واحد «فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار» قرار داد. ۳- ماهیت فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار
پس از تعیین جایگاه جغرافیایی فایل پاورپوینت کامل اخلاق فضیلت مدار، لازم است به اختصار با ذکر مؤلفه های اساسی این نظریه به تبیین ماهیت و جایگاه ارزشی آن بپردازیم. ۱-۳- غایت گرا بودن
اشاره شد که اخلاق فضیلت نوعی نظریه هنجاری از نوع غایت گرایانه است. مطابق این نظریه، همه موجودات از جمله انسان، دارای غایتی هستند که به سوی آن در حرکتند و همه افعال خود را در جهت رسیدن به غایتی که ارسطو از آن تعبیر به «خیر» می کند، ساماندهی می کنند، (1095a/GBs/ 8 / 340). بر پایه دیدگاهی درباره طبیعت بشری است که غایت گروی ارسطویی قابل توجیه است انسان طبیعتا توان و استعداد دست یازیدن به آن غایتی را که از آن به سعادت (ائودایمونیا) و کمال و شکوفایی بشر تعبیر می کند، داراست. در این نظریه تنها بواسطه افعال فضیلت مندانه است که می توان به آن غایت دست یافت، (1098a / 343) و فضائل اوصافی هستند که فرد را قادر می کنند تا به ائودایمونیا دست یابد. در بین پیروان این نظریه در تبیین سعادت به غایتی که حاصل افعال فضیلت مندانه است و فعالیت منطبق با فضائل و یا بهترین فضیلت اختلاف وجود دارد. ارسطو معنای دوم را برمی گزیند و چهره های دینی این اخلاق، با تأیید نظر ارسطو بر تعریف نخست تأکید می ورزند.
سعادت گرایی و کمال گرایی عناوین دیگری است که گاه جایگزین ویژگی غایت گرایی می شوند. ۲-۳- تأکید بر بودن تا بر عمل نمودن
اخلاق فضیلت نظریه ای است در باب ارزشهای اخلاقی که بجای تأکید بر «عمل» بر «بودن» تأکید داشته و بجای پرسش از «چه عملی» از «چگونه بودن و چگونه زیستن» سؤال می کند. این نظریه به دلیل آن که هدف اصلی اخلاق را پرورش فضائل و ملکات نفسانی و در یک کلام رشد انسانیت بشر می داند و بویژه بواسطه تعریف خُلق در نزد برخی از حامیان این نظریه به «ملکه نفسانی» (فیض کاشانی/ ۵ / ۹۵؛ نراقی / ۱ / ۵۵؛ خواجه نصیر الدین طوسی / ۱۰۱) فاعل مدار و فضیلت محور بوده و بر این باور که فاعل اخلاقی باید با کسب فضائل و زندگی فضیلت مندانه در جهت شکوفایی نفس و سعادت خود تلاش کند. خوب و بد یا صواب و خطا بودن افعال بر اساس منش خوب یا بد فاعل رقم می خورد. در این نظریه درستکاری بیش از درست عمل کردن اهمیت دارد و نیکخویی ارزنده تر از نیکوکاری است.
سقراط می گوید:
«کاری که می کنم جز این نیست که شما را اعم از پیر و جوان، تشویق می کنم که بجای آن که یا بیش از آن که به تنها و اموال خود بیندیشید در فکر پسوخه (نفس) خود باشید و تا حدی که می توانید آن را بهتر بسازید.» (Plato / GBs/ 6/206-7)
به گفته «پینکافس» در این نظریه انسان، موجودی ناشناخته، فاقد تاریخ و از نظر اخلاقی بی هویت و واقع در خلاء نیست آن گونه که دیگر نظریات تصور می کنند^(۱۲) و آن گاه در صدد یافتن جای پایی برمی آیند. (۱۹۸۶ / ch.3) 3-3- فضیلت و ارزش ذاتی آن
صاحبان این نظریه، فضیلت را نه تنها به عنوان عاملی برای رسیدن به سعادت، ارزشمند و ضروری می بینند، بلکه برای آن ارزش ذاتی قائلند، در حالی که در دو نظریه دیگر، فضیلت از اهمیت ثانوی برخوردار بوده و دارای ارزش ابزاری است. سودگرایان فضیلت را به عنوان «ابزاری برای دستیابی به سعادت یعنی لذت و اجتناب از درد» (Mill 86؛/۱۹۹۹ / ۳۵) و در عبارتی دیگر به منزله بخشی از سعادت و لذت (p.82) می پذیرند. همان گونه که «غذا هم بخشی از سعادت است» (PP. 82-3) و در نظریه وظیفه گرایی به عنوان ابزاری که باعث می شود تا فاعل، وظیفه را به انگیزه انجام وظیفه و احترام به قانون انجام دهد.» (Kant / GBs / 39 / 367) اما در اخلاق فضیلت – عدالت بما هو عدالت، فی حد نفسه ارزشمند است، به گونه ای که حتی اگر عادل مطابق با عدالت خود عمل نکند از ارزش ذاتی عدالت کاسته نمی شود.
گر چه در مکتوبات ارسطو صراحتا به تمایز بین ارزش ذاتی و ابزاری و ارتباط درونی بین فضائل و سعادت اشاره نشده است، اما از مجموع سخنان وی می توان چنین استنباط کرد که وی بر ذاتی بودن ارزش فضائل و ضرورت وجود آنها برای دستیابی به سعادت تأکید می ورزد. از سویی می گوید: «انسان شجاع از آن رو پایداری می کند که پایداری ورزیدن شریف است و پایداری نورزیدن ننگ آور.» (1117a / 363)
از سوی دیگر فضائل را به عنوان اوصافی تعریف می کند که برای فضیلت مندانه زیستن ضروریند و زندگی فضیلت مندانه غایت همه افعال آدمی است.
گر چه ممکن است جمع بین این دو ویژگی در نگاه نخست یک پارادوکس به نظر برسد، اما واقعیت این است که پارادوکسی در کار نیست، چرا که به رغم رابطه ضروری بین فضائل و سعادت، فضائل به عنوان ابزار دستیابی به سعادت و به بیان دیگر به عنوان یک خیر برونی لحاظ نمی شوند، بلکه فضیلت بخشی از سعادت است و توصیف سعادت به «فعالیت مطابق با فضائل یا بهترین فضیلت» و در گرو فعالیتهای فضیلت مندانه است. حتی در نظریه های فضیلت مبتنی بر شریعت نیز که سعادت را اعم از سعادت دنیوی و اخروی می دانند، چنین معضلی وجود ندارد. در آن جا نیز فاعل از طریق عمل به فضائلی، به سعادت اخروی دست می یابد که فی حد نفسه ارزشمندند. تمایز بین اخلاق شریعت و فضیلت ارسطویی را باید در نیات الهی و اخلاقی و طرح سعادت دنیوی و یا اعم از آن و اخروی جست. ۴-۳- تقدم فضیلت بر الزام و تأثیر آن در معرفت شناسی
در اخلاق فضیلت ارسطویی بر خلاف دو نظریه رقیب که نظریه ای بودند در باب الزام و قائل به تقدم قواعد بر فضیلت، ما مجموعه ای از قوانین انتزاعی و کلی را در اختیار نداریم تا بر اساس آنها تعیین کنیم که چه کاری را باید و یا نباید انجام داد. (Ross / 197)
در دو نظریه سودگروی و وظیفه گروی (البته قسم قاعده نگر) فاعل با توجه به مجموعه ای از قواعد دست به صدور حکم اخلاقی می زند، اما اخلاق فضیلت از حیث معرفت شناسی احکام اخلاقی با این دو تفاوت دارد. در این اخلاق، شخص فضیلت مند بواسطه برخورداری از فضیلت حکمت عملی است که تصمیم می گیرد، در شرایط مختلف، چه فعلی را چگونه انجام دهد. (1140b / GBs / 8 / 389).
با توجه به نظریه ارسطو در باب وحدت فضائل می توان، ادعا کرد که در این نظریه، فضائل، تعیین کننده قوانین هستند. به گفته «آنتیس تنس» مرید سر باخته سقراط، آدم فرزانه در کردار خود به عنوان شهروند، پیرو قوانین جا افتاده نخواهد بود، بلکه مطابق فضیلت عمل خواهد کرد. (گاتری / ۱۰/ ۲۱۱)
ممکن است در ابتدا چنین به نظر برسد که اخلاق فضیلت، نوعی اخلاق وضعیت است. بدین معنا که وضعیت و موقعیت خاص، تعیین کننده فعلی است که فاعل باید از حیث اخلاقی انجام دهد و از این جهت نظریه ای است، شبیه سود گروی عمل نگر یا وظیفه گروی عمل نگر، با این تفاوت که در آن دو، فاعل بر اساس شهود (مطابق نظر شهود گرایان) و یا تصمیم شخصی (مانند اگزیستانسیالیستها) تصمیم می گیرد و در اخلاق فضیلت بر اساس حکمت عملی. اگر چنین ر