خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی

فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی شامل 64 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی :

تاریخ دریافت: ۱۲/۱۲/۷۹
تاریخ تایید: ۱۳/۲/۸۰
چکیده:
جدا ناپذیری نوشتار و دموکراسی در یونان کلاسیک به عنوان یک واقعیت تاریخی، اندیشه افلاطون را به سوی طرح روایت و تفسیر خود از همراهی این دو مقوله در چارچوب دو موضوع فلسفه زبان و فلسفه سیاسی می کشاند . وی با تشخیص روح زمانه و گذار تمدن یونانی از مرحله گفتاری و شفاهی به کتابی و نوشتاری در آشکارترین لایه نسبت فرازبانی آن با نوع خاصی از پولیس یا دولت – شهر – شهروند را نشان می دهد . به تعبیر دیگر، گفتار نوشتاری در شروع و نیز طی مسیر خود با رژیم یا نظام سیاسی دموکراسی پیوند یافته و از آن قابل گسست و انفکاک نیست .
در این راستا به نظر می رسد از دو زاویه خاستگاه و ویژگی نوشتار و دموکراسی به نقاطی مشترک می رسیم: خاستگاه وابسته و تبعی این دو به سازنده و پدری به نام الیگارشی و گفتار، و نیز اشتراک آنها در دو صفت برابری و آزادی (به تناسب موضوع) در عکس العمل به وجود نابرابری، محدود بودن به ضروریات و نیازهای ضروری .
واژگان کلیدی: نوشتار، دموکراسی، خاستگاه و منشاء، آزادی، برابری .
فایل پاورپوینت کامل روایت افلاطون از همگامی نوشتار و دموکراسی مقدمه
در یونان کلاسیک به عنوان یک واقعیت تاریخی شاهد مجموعه تحولاتی چون گذار از خانوار، (genos) به دولت – شهر – شهروند، (Polis) ، از اریستوکراسی به دموکراسی; و از عدالت شخصی، (Themis) به عدالت قانونی، (dike) به همراه تحولاتی در زبان، (Logos) در دو وجه گفتاری و نوشتاری آن هستیم . ^(۳) البته این سخن به معنای ایجاد رابطه و نسبتی جبری، متعین و غیرقابل سرپیچی بین این مجموعه از تحولات نمی باشد، بلکه دلالت بر همراهی و همبودی و به عبارتی حضور توامان آنها با هم را دارد .
آنچه که از این مجموعه مورد نظر می باشد همراهی و تفکیک ناپذیری کلام نوشتاری ^(۴) و دموکراسی است . مبنای این ایده آن است که در سپهر اسطوره «خانوار یا گنوس » با «نام » همبودی داشته است، ولیکن در سپهر فلسفه خانوار به «دولت – شهر یا پولیس » متحول شده و نام نیز به «گفتار» یا «لوگوس » تبدیل می شود . از این رو تولد و تاسیس پولیس با زایش لوگوس همگامی دارد . جالب آن که در طول تحولات و فراز و نشیبهای پولیس، لوگوس نیز حیات و موضوعیت خود را به صور مختلف نشان می دهد . به بیانی دیگر می توان گفت که در سپهر فلسفه هم نشینی طبیعی ای مابین گفتار یا لوگوس و پولیس و امور مربوط به آن یا سیاست بوجود آمده و در این میان به عنوان یک واقعیت (Fact) تاریخی در سطحی خرد و موردی شاهد همراهی کلام نوشتاری (به عنوان وجهی از لوگوس) با دموکراسی (چه در هیات نظام و رژیم و چه فرد یعنی شخص دمکرات) هستیم . ^(۵)
به عبارت دیگر در این جا به گذار تمدن یونانی از سپهر اسطوره به سپهر فلسفه نظر داریم . در این حالت هر سپهر ممیزه و مشخصه ای غالب دارد که با آن شناخته و نمودار می شود . پس ویژگی دوره پیشین در دوره بعدی کاملا حذف نشده و از بین نمی رود . با پذیرش این مهم سخن ما آن خواهد بود که ویژگی غالب عصر اسطوره «خانوار و نام » ، و عصر فلسفه «پولیس و لوگوس » می باشد .
با عنایت به این مهم می توان گفت که تمدن یونانی غالبا تعریف انسان و امور انسانی را در ارتباط با دو مقوله زبان (در وجه کلان و موسع آن) و امر دیگری که به رابطه او با دیگران در سطح خرد (خانواده) و کلان (اجتماع و مردم) مربوط است لحاظ می کند .
با عنایت به سخن فوق الذکر به صورت مشخص می توان گفت همراهی و همداستانی نوشتار و دموکراسی از آن رو است که نوشتار به مثابه ملک مشترک و عمومی کلیه شهروندان به صورت همگانی و عام در دسترس مردم قرار می گیرد . و به طریقی کم و بیش مشابه نیز دموکراسی یا حکومت مردم (demos) بر نقش و ارزش برابر و یکسان همه مردم در اداره امور پولیس دلالت دارد . دموکراسی ملک مشترک و همگانی مردمی است که در اداره آن مشارکت برابر و یکسانی دارند . ^(۶) به بیانی موجز و مضمون وار می توان گفت که نوشتار و دموکراسی در دسترس یکایک و همه مردم قرار دارند، ^(۷) و محور چنین موضوعی اتصال و همبودی این دو مقوله است، از این رو طبیعی است که نوشتار و دموکراسی موجب تقویت، تایید و تسهیل زمینه برای دیگری شود .
با توجه به پس زمینه ذهنی یونانی در سپهر فلسفه یا همان ارتباط مابین زبان و رابطه یونانی با دیگری طبیعی است که فلاسفه یونانی در دوره های مختلف با شدت و ضعف به این مساله پرداخته و یا حتی آن را پیش فرض مباحث خویش دانسته باشند . و در دوره های بعدی نیز رابطه این دو مقوله کلان توسط فیلسوف – مورخ کشف شده، مورد تاکید قرار گرفته یا تبیین شود .
در آثار معاصر نیز شاهد پرداختن به نسبت دو موضوع زبان و سیاست به صورت کلی یا به صورت جزئی در یونان کلاسیک هستیم . برای نمونه در این راستا شاهدیم که اثری به طرح وجود رابطه میان گذار از اریستو کراسی به دموکراسی همراه با تحول در انواع لوگوس می پردازد، ولی در ادامه مؤلف به صورت متمرکز و مشروح به رابطه دموکراسی و نوشتار اشاره نداشته و تنها به پدیده ای به نام تورم نوشتار اشاره می نماید . ^(۸) منبعی دیگر از منظر تاریخی به تشریح جداناپذیری فرآیند دموکراتیزه کردن با نوشتار در یونان کلاسیک و فرق وضعیت نوشتار با موقعیت آن در شرق دور می پردازد . ^(۹) و در نهایت کتابی دیگر با منظر فلسفی در چارچوب فرارفتن از تاکید صرف بر گفتار یا نوشتار در نزد افلاطون و با تکیه عمده بر همپرسه فایدروس بر اساس ایده دسترس پذیری نوشتار برای همگان به شباهت آن با دموکراسی اشاره می نماید . ^(۱۰)
با عنایت به چنین وضعیتی از ادبیات بحث در دوره معاصر (البته با تمرکز بر سنت فرانسوی) سخن ما آن است که افلاطون فلسفه زبان (لوگوس) و فلسفه سیاسی (پولیس) داشته و در مکالمات مختلف مترصد نسبت سازی بین این دو مقوله می باشد . از این رو با توجه به منظومه فلسفی و نیز واقعیت تاریخی افلاطون از بی توجهی و عدم عنایت به نسبت دموکراسی و نوشتار به دور بوده است .
در نتیجه بحث ما باید بتواند به صورت مشخص و متمایز، فلسفه و تاریخ را در کنار هم گرد آورد و بدین وسیله کاستی و نقصان کمتری داشته باشد . با توجه به چنین فضا و بستری زمینه برای طرح این سؤال که حالت ترکیبی نیز دارد مهیا می گردد: افلاطون به عنوان فیلسوفی که در دو حوزه سیاست و زبان به فلسفیدن دست یازیده نسبت دو مقوله دموکراسی و نوشتار را چگونه مطرح ساخته؟ و به عبارتی چگونه مورد تفسیر قرار می دهد؟ برای پاسخ به این سؤال و به تعبیری دستیابی به ارائه فرضیه، گامهای ذیل باید برداشته شود . الف) گرایش سیاست و سیاستمدار به نوشتار و نویسندگی
افلاطون با صراحت گرایش سیاست و سیاستمداران عصر به نوشتار و نویسندگی به عنوان روح زمانه (Zeitgeist) را خاطر نشان می سازد . چنین جو عام و کلی نشانگر گذار و گسست از کلام گفتاری و ریطوریقا (Rhetoric) به عنوان هم نشین اولیه و طبیعی پولیس یا دولت – شهر و رسیدن به کلام نوشتاری (Logographias) و ساختن نوشتار، همراه با تعبیر خاصی از سیاست و امور مربوط به پولیس می باشد . ^(۱۱) چنین تحولی فی نفسه از نظر افلاطون نشانه توهین، تحقیر و ضعف نیست، بلکه دلالت بر فرآیندی غیر قابل اجتناب، ستایش برانگیز و قدرتمند دارد . ^(۱۲) مشروط بر آن که شالوده و مبنای هر دو طرف درست و بر پایه حقیقت باشد . از این رو تغییر و تحولات این چنینی بر اساس قیاس و سنجش با معیار برتر و والای مورد نظر افلاطون مورد داوری و ارزیابی قرار می گیرند . افلاطون گرایش و تمایل سیاست و سیاستمداران به نوشتار را از طریق طرح مفهوم و ایده اتانتوس (Othantos) که توامان دلالت بر نامیرایی، و یافتن شهرت پایدار و زوال ناپذیر دارد مورد بحث و بررسی قرار می دهد .
سیاست و سیاستمدار خواهان تحصیل نامیرایی در میان هم عصران خود و نیز در نزد آیندگان هستند و نوشتار، چنین هدفی را تامین می سازد . بدین ترتیب سیاست به نوشتار گرایش پیدا کرده و آن را دوست می دارد، و سیاستمدار با این کار به همسری و برابری با خدایان دست می یازد . ^(۱۳) اما این تمام مطلب نیست، زیرا که به نظر افلاطون عینیت بخشیدن به اتانتوس یا نامیرایی به تایید و ستایش مردم (demo) نیاز دارد . به عبارت دیگر نوشتار به مرجع، مقام و محملی برای تایید و تصویب نیازمند است و از ابتدا و آغاز نوشتن و نگارش چنین مرجعی همراه و همیار آن می باشد، و نوشتار و نگارنده با صراحت به این مهم اشاره می کنند . به گفته سقراط:
– به نظر می رسد که فایدروس تو با حکایت گربه و گوشت ناآشنایی، و علاوه بر این به نظر می رسد نمی دانی که جاه طلب ترین سیاستمداران بسیار علاقمند نوشتار و بر جای گذاشتن نوشتار در پس از خود هستند، از آن رو که آنها اهمیت بسیاری به ستایش می دهند وقتی که سخنرانی را می نگارند در آغاز آن نام کسانی را که در هر موردی آنها را مدح می کنند می آورند .
– منظورت چیست؟ من در نمی یابم .
– نویسنده چنین می گوید: این نوشتار توسط مجلس (boulh) یا مردم (dhmw) یا هر دو تصویب و مقرر شد، . . . . ^(۱۴)
چنین سر نخ و نشانه ای ضرورت پرداخت مشروح تر و عمیق به بحث و موضوع خاستگاه نوشتار و فرد انگارنده، و دموکراسی و فرد دموکرات را پیش می کشد . ب) خاستگاه نوشتار و دموکراسی
از منظر افلاطون رژیم و نظام دموکراسی و نوشتار و نیز فرد نویسنده و دموکرات به عنوان دو موضوع تبعی، غیر مستقل و ساخته شده نیازمند منشاء و خاستگاهی هستند تا از آن به وجود آمده و با تکیه بر آن به حیات و زندگی خود ادامه دهند . که در این خصوص به تناسب کلام گفتاری و تئوت (theuth) در قبال نوشتار و نگارنده، و نظام الیگارشی و الیگارک در مورد نظام دموکراسی و فرد دمکرات نقش پدری و خاستگاه و منشاء را بر عهده دارند .
تئوت چه از جانب خود و چه تاموس (thamus) به عنوان بوجود آورنده، سازنده و پدر نوشتار و حروف (grammata) ، و تبعی بودن آن نسبت به گفتار نیز در قالب واژه گفتار نوشتاری (logographa) نمودار م