خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل الخوف من اختلاط الحدیث بالقرآن

فایل پاورپوینت کامل الخوف من اختلاط الحدیث بالقرآن؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل الخوف من اختلاط الحدیث بالقرآن شامل 65 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل الخوف من اختلاط الحدیث بالقرآن را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل الخوف من اختلاط الحدیث بالقرآن با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل الخوف من اختلاط الحدیث بالقرآن با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل الخوف من اختلاط الحدیث بالقرآن تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل الخوف من اختلاط الحدیث بالقرآن را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الخوف من اختلاط الحدیث بالقرآن :

من أهمّ التبریرات التی ذکرت لمنع تدوین الحدیث هو التخوف من أن یکتب الحدیث، فیختلط بالقرآن، فیظنّ أنّه منه، فیکون قرآنا.
و حفاظا علی القرآن، و إبعادا له عن اختلاطه بشی ء من غیره، منع من کتابه الحدیث.
و قد صرّح عمر بهذا، لما صمّم علی المنع الرسمیّ من کتابه الحدیث، بعد أن أشار الصحابه علیه أن یکتبه، فخالف مشورتهم، و قال: إنّی و اللّه لا البس کتاب اللّه بشی ء أبدا.[۱]
و أبو سعید الخدریّ، هو أکثر من نقل عنه تعلیل المنع بهذا الأمر فیما روی عنه موقوفا :
قال أبو نضره له: لو کتبتم لنا، فإنّا لا نحفظ؟أو قال له: ألا نکتب ما نسمع منک؟أو قال : أکتبنا!أو قال: لو اکتتبتنا الحدیث!
316

فقال فی جوابه إحدی هذه العبارات:
۱ لا نکتبکم، و لا نجعلها مصاحف .[۲]
۲ أتجعلونه مصاحف تقرؤونها؟ [۳]
۳ تریدون أن تجعلوها مصاحف؟ [۴]
۴ أتتخدونه قرآنا؟ [۵]
۵ لن نکتبکم، و لن نجعله قرآنا . [۶]
۶ لن اکتبکموه، و لن اجعله قرآنا . [۷]
۷ لا نکتّبکم . [۸]
و قد عرفنا فی الفصل الأول أنّ أبا سعید الخدریّ هو الذی نسب الیه الحدیث المرفوع إلی النبیّ صلّی اللّه علیه و آله و سلّم أنّه قال: لا تکتبوا عنّی إلاّ القرآن، و من کتب عنّی غیر القرآن، فلیمحه.
و أنّ کبار المحدّثین مثل البخاریّ حکموا بوقف الحدیث، و أنّه من قول أبی سعید نفسه.
317

و قد ذکرنا أنّ البعض فهم منه کما لا یستبعد أن یکون النهی فیه خاصّا بکتابه غیر القرآن فی صفحه واحده مع القرآن .[۹]
و هذه الروایات الموقوفه علی أبی سعید، تؤیّد فهم ذلک المعنی من روایته المرفوعه إلی النبیّ صلّی اللّه علیه و آله و سلّم.
و قد نسب هذا الاحتمال إلی مسلم فی صحیحه .[۱۰]
و قال ابن الصلاح: محتملا هذا المعنی : نهی عن کتابه ذلک حین خاف علیهم اختلاط ذلک بصحف القرآن العظیم، و أذن فی کتابته حین أمن من ذلک .[۱۱]
و قد أوضح الخطیب البغدادیّ هذا الوجه، بشی ء من التفصیل، فقال: قد ثبت أنّ کراهه من کره الکتاب من الصدر الأوّل، إنّما هی لئلاّ یضاهی بکتاب اللّه تعالی غیره.
و نهی عن کتب العلم فی صدر الإسلام وجدته، لقلّه الفقهاء فی ذلک الوقت و الممیّزین بین الوحی و غیره، لأنّ أکثر الأعراب لم یکونوا فقهوا فی الدین و لا جالسوا العلماء العارفین، فلم یؤمن أن یلحقوا ما یجدون من الصحف بالقرآن و یعتقدوا أنّ ما اشتملت علیه کلام الرحمن .[۱۲]
318

و ذکر السمعانی هذا الوجه أوّلا، فقال: و قد ذکرت جواز الکتابه و عدم جوازها علی الاستقصاء فی کتاب طراز الذهب و حاصله: أنّ کراهه کتابه الأحادیث إنّما کانت فی الإبتداء، کی لا یختلط بکتاب اللّه، فلمّا وقع الأمن عن الاختلاط، جاز کتابته . [۱۳]
و یقول بعض المعاصرین: نهی الرسول صلّی اللّه علیه و آله و سلّم عن کتابه الأحادیث أوّل نزول الوحی، مخافه التباس أقواله و شروحه و سیرته بالقرآن، و لا سیما إذا کتب هذا کلّه فی صحیفه واحده مع القرآن .[۱۴]
و ذکرنا فی توجیه الأحادیث المرفوعه أنّ أحادیث أبی هریره، قابله للحمل علی هذا التوجیه، حیث جاء فیها، قوله صلّی اللّه علیه و آله و سلّم: أمحضوا کتاب اللّه، و أخلصوه .[۱۵]
فإنّه صریح فی إراده عدم کتابه شی ء مع کتاب اللّه فی کتاب واحد.
المناقشات فی هذا الوجه
:
و لا یمکن الالتزام بهذا مبرّرا لمنع تدوین الحدیث الشریف، و یمتنع أن یستند الشارع إلی هذا، فیجعله سببا للمنع و النهی عن کتابته، و ذلک: لأنّ الاحتیاط فی المحافظه علی نصّ
319

القرآن الکریم، أمر واجب قطعا، فإذا کانت کتابه شی ء إلی جنبه، و معه، مؤدّیه الی اختلاطه بغیره، لزم الاجتناب من هذه الکتابه أو النهی عنها، بالضروره، لکن هذا النهی عن کتابه شی ء إلی جنب القرآن، مقیّد بقیدین أساسیین:
الأوّل: أن تکون کتابه ذلک الشی ء إلی جنب القرآن و معه، لا منفصله عنه.
الثانی: أن تکون الکتابه موجبه و مؤدّیه إلی الاختلاط، لا متمیّزه، و إذا فرض وجود هذین القیدین، کان النهی عن الکتابه، واجبا علی الشارع، مستمرا، غیر قابل للتغییر حینئذ، لأنّ المحافظه علی القرآن کذلک واجبه دائما.
فلیس لأحد أن یسمح بکتابه ما یوجب الاختلاط فی أیّ زمن، فکیف بصاحب الشّرع و الصادع بالوحی صلّی اللّه علیه و آله و سلّم!
و إذا کان النهی عن کتابه شی ء، دائرا مدار أحد القیدین السالفین، فمعنی ذلک انتفاء النهی إذا لم یکن هناک أحد هذین القیدین.
و الحاصل أنّ النهی لیس مطلقا، و لا دائما، و لا عامّا فی الأزمان، بل:
۱ إذا کانت کتابه الحدیث متمیّزه، بحیث یعرف النصّ القرآنیّ منها عن غیره، لم یکن ثمّه نهی، لعدم خوف الاختلاط، کما روی عن أبی سعید الخدری قوله: ما کنّا نکتب شیئا غیر القرآن و التشهّد .[۱۶]
320

و قد علّق الخطیب علی هذه الروایه بما نصّه: و أبو سعید هو الذی روی عنه: أنّ رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم، قال: لا تکتبوا عنّی سوی القرآن، و من کتب عنّی سوی القرآن، فلیمحه»ثمّ هو یخبر: أنّهم یکتبون القرآن، و التشهّد؟!.
ثمّ قال الخطیب: و فی ذلک دلیل علی أنّ النهی عن کتب ما سوی القرآن إنّما کان علی الوجه الذی بیّناه من أن یضاهی بکتاب اللّه تعالی غیره. . . فلمّا أمن ذلک، و دعت الحاجه إلی کتب العلم، لم یکره کتبه، کما لم تکره الصحابه کتابه التشهد، و لا فرق بین التشهّد و بین غیره من العلوم، فی أنّ الجمیع لیس بالقرآن .[۱۷]
۲ و إذا کانت کتابه الحدیث منفصله، بحیث لم یکن فی صفحه واحده مع القرآن و إلی جنبه، أو لم یکن فی أوراق من نوع ما یکتب فیه القرآن، لم یبق هناک خوف من الاختلاط.
کما یفهم ذلک من روایه أبی هریره: «أمحضوا کتاب اللّه و أخلصوه»حیث تدلّ علی إراده أن یکون القرآن فی صفحات مستقلّه، ممحّضه لکتابته، و خالصه له دون غیره.
و قال ابن الدیبع: إنّما نهی أن یکتب الحدیث مع القرآن فی صفحه واحده، فیختلط به، فیشتبه . [۱۸]
و قال الخطّابی: إنّما عنی أن یکتب الحدیث مع القرآن فی صحیفه

321

واحده، لئلاّ یختلط به و یشتبه علی القاری ء، فأمّا أن یکون نفس الکتاب محظورا، و تقیید العلم بالخطّ منهیّا، فلا .[۱۹]
و إلی هذا تشیر الآثار المنقوله عن بعض کبار التابعین:
فقد قال الضحّاک بن مزاحم الهلالیّ (ت ۱۰۵ه) و هو ینهی عن کتابه الحدیث فی نفس الأوراق التی یکتب فیها القرآن : لا تتّخذوا للحدیث کراریس ککراریس المصاحف .[۲۰]
و عن إبراهیم بن یزید النخعیّ (ت ۹۶) أنّه کان یکره أن تکتب الأحادیث فی الکراریس، و یقول: یشبّه بالمصاحف . [۲۱]
و أمّا کتابه الحدیث منفصلا، و بعیدا عن کراریس القرآن، فلا نهی فیه لعدم وجود خوف الاختلاط .
۳ إنّ النهی یدور مدار علّته، و هی خوف الاختلاط، فإذا زالت العلّه فی مورد، لم یثبت النهی.
و الاختلاط إنّما یخشی من الأعراب الذین لم یکونوا فقهوا فی الدین و لا جالسوا العلماء العارفین، فلم یؤمن أن یلحقوا ما یجدونه مکتوبا فی الصحف إلی جنب القرآن، بالقرآن، کما ذکره الخطیب، فیما نقلنا عنه . [۲۲]
322

و أمّا أهل العلم و طلاّب الحدیث و رواته منهم فلا یخشی منهم ذلک، و کیف یمکن أن یختلط علیهم أمر القرآن بغیره، من الحدیث أو التفسیر؟و تشتبه علیهم آیاته، مع أنّ القرآن کان یبذل فی کتابته و تنظیمه الجهد الوفیر، منذ عهد الرسول صلّی اللّه علیه و آله و سلّم، و بإشرافه، و کان متمیّزا فی نصّه، و منحصرا بما بین الدفّتین.
و لنا هنا ملاحظه هامّه، و هی:
إنّ نسبه خوف الاختلاط بین القرآن و الحدیث إلی الشارع الکریم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم أمر غیر مقبول، بل و لا معقول، و ذلک: لأنّ القرآن الکریم و هو کتاب الوحی الإلهی له میزه بلاغیّه فائقه، و عبقه قدسیّه رائقه، یتمیّز بها عن کلام سائر البشر، حتّی کلام النبیّ صلّی اللّه علیه و آله و سلّم، حیث أنّ آیات الکتاب کانت تحاط عند نزولها بامور خاصه و تعرض علی النبیّ صلّی اللّه علیه و آله و سلّم لنزولها عوارض ممیّزه، کما هو معروف، فکانت قرینه حالیه تمیّز القرآن عن سائر کلامه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و قد انتشرت آیاته منذ الساعه الاولی لنزولها، و کان لکلّ آیه منه عند نزولها صدی بالغ المدی، یتباشر بها المسلمون، و یتهادونها، ممّا یکشف عن أبعاد الاحتفاء و الاحترام الذی یکنّونه لهذا النصّ المقدّس.
و قد اختصّت کلمات القرآن فی الشریعه بأحکام خاصّه فلا یجوز أن یمسّه إلاّ المطهّرون، و لقرائته الفضل المذکور فی الأحادیث، و لحفظه الأثر المشهور.
323

فمع کلّ هذه الخصوصیات: أفهل یمکن أن یتصوّر فیه الاختلاط بغیره؟أو أن یشتبه علی المسلمین المعترفین بقدسیته؟
ثمّ إذا کان العرب بما اوتوا من فصاحه و بلاغه، یمیّزون بین آیات الوحی بمجرّد سماعها و بین غیرها، و ینجذبون إلی روعتها لأوّل وهله«حیث استقر القرآن فی نفوس و عقول العرب، و استقلّت به ألسنتهم، و میّزت أذواقهم بین اسلوب القرآن و اسلوب غیره، و أصبح أبسط رجل منهم یمیّز بین القرآن و بین أفصح کلام للعرب بمجرّد سماعه» . [۲۳]
فکیف یمکن أن نتصوّر فی حقّ رواه الحدیث من الصحابه أن یشتبه علیهم ذلک، فیختلط علیهم الوحی الذی عرفوه نصّا مقدّسا منزلا من عند اللّه، و له عندهم کرامته المعروفه، بکلام الرسول صلّی اللّه علیه و آله و سلّم؟
ألیس هذا التصوّر فیهم، إزدراءا بحقّهم؟إن لم یکن تهوینا لروعه القرآن!أو إغضاء عن إعجاز آیاته البادی من خلال عبقریّته البلاغیّه؟تلک الروعه و العبقریّه التی کانت سببا لإیمان المشرکین!؟بله إعجاب المؤمنین؟!
و من هنا فإنّا نقطع بأنّ الرسول صلّی اللّه علیه و آله و سلّم لم یطرح مثل هذا التخوّف .
لماذا کتب القرآن مع أنّه معجز ببلاغته الفائقه؟
324

لقد اثیر سؤال فی هذا المجال حاصله: أنّ إعجاز القرآن إذا کان یمیّزه عن السنّه، لم تکن حاجه إلی کتابته .[۲۴]
و قد أجاب عن ذلک الدکتور عبد الغنی عبد الخالق بقوله: إعجاز القرآن إنّما یدرکه أساطین البلغاء من العرب أیّام أن کانت بلاغه العرب فی أوجها، و ذلک فی عصره صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و الأعصر القریبه منه.
فأمّا غیر البلغاء منهم، فی هذه الأعصر و هم الأکثرون و جمیع العرب، فیما بعد ذلک، و جمیع الأعاجم و المستعربین، فی جمیع العصور، فلا یمکنهم تمییزه عن السنّه، خصوصا إذا لاحظنا أنّ السنّه القولیّه کلام أفصح العرب و أبلغهم، و أنّها تکاد تقرب من درجه القرآن فی البلاغه، و لا یستطیع أن یقف موقف الممیّز بینهما إلاّ من کان من فرسان البلاغه و البیان و ممّن یشار إلیه بالبنان.
و لا یتمکّن غیر البلغاء أیضا من إدراک إعجاز القرآن بأنفسهم، و إنّما یدرکونه بواسطه عجز من تحدّاهم النبیّ صلّی اللّه علیه و آله و سلّم من أساطین البلاغه و امراء الفصاحه عن الإتیان بأقصر سوره منه، و إذا ما ثبت إعجازه ثبتت لهم