خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نکته هایی در نقد مقاله « دفاع از حدیث(۴) »

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل نکته هایی در نقد مقاله « دفاع از حدیث(۴) »؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل نکته هایی در نقد مقاله « دفاع از حدیث(۴) » انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 55 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل نکته هایی در نقد مقاله « دفاع از حدیث(۴) »:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل نکته هایی در نقد مقاله « دفاع از حدیث(۴) » آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل نکته هایی در نقد مقاله « دفاع از حدیث(۴) » با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل نکته هایی در نقد مقاله « دفاع از حدیث(۴) » از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل نکته هایی در نقد مقاله « دفاع از حدیث(۴) »، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نکته هایی در نقد مقاله « دفاع از حدیث(۴) » :

مقاله«دفاع از حدیث(۴)» با اعتراضهای متعدد از سوی علاقه مندان فصلنامه علوم حدیث مواجه شد. عمده این اعتراضها به لحن و شیوه نویسنده در بحث بر می گردد و اینگونه نوشتن را شایسته مباحث علمی و به ویژه حدیثی نمی دانند.
گفتنی است مجله در شماره پنج (ص۸۱) به این نکته توجه داد و سبک و لحن نگارنده را قابل دفاع ندانست.
در این شماره یک نقد و یک نامه اعتراض آمیز که به مجله رسیده، در اختیار دوستداران دانش حدیث قرار می گیرد.

فصلنامه علوم حدیث

جناب مهدی حسینیان قمی در شماره چهارم از سلسله مقالات «دفاع از حدیث» که در شماره پنچ فصلنامه علمی تخصصی علوم حدیث، صفحه هفتاد و پنج به بعد منتشر شده است، در دفاع از حدیث «نقصان عقل زنان» و حدیث «جهاد المرأه حسن التبعّل» مطالبی آورده اند که موجب شده است مقاله ایشان نقد پذیر و پر اشکال گردد. من با بیان هجده نکته از باب أحبّ إخوانی من أهدی إلیّ عیوبی به مطالبی اشاره می کنم و برخی اشکالات گران را که بر مقاله ایشان وارد است یادآور می شوم. پیش از آن تذکرّ دو مطلب را لازم می دانم:

یک: اینجانب نه آقای مهدی حسینیان قمی را می شناسم و نه خانم منیره گرجی را؛ لذا تصوّر نشود که حقیر در صدد دفاع از یکی یا نقد دیگری هستم؛ هرگز چنین نیست. من نه از کسی دفاع می کنم و نه بر کسی می تازم، بلکه سعی دارم فقط بخشهایی از نوشته برادرم جناب حسینیان را با رعایت تمام اصول اخلاقی و انسانی مورد توجه و نقد قرار دهم تا حقایقی چند درباره حدیث و قواعد دفاع از آن آشکار شود و از این طریق کمکی به «دفاع آگاهانه و درست از حدیث» کرده باشم.

دو: اینجانب درنوشته حاضر، در صدد قضاوت درباره اعتبار یا عدم اعتبار احادیث «نقصان عقل زنان» و «حُسن تبعّل» نیستم، بلکه صرفاً می خواهم اثبات کنم که شیوه جناب حسینیان در دفاع از این احادیث، بسیار پر اشتباه و روش ایشان «غیرعلمی» و توأم با پیشداوری و غلبه ذهنیت بر کردار علمی است. من می خواهم به ایشان و سایر برادران و خواهران دینی عرض کنم که قبل از ورود در هرکاری دفاع یا نقد ضروری است که ابتدا روش صحیح و متناسب با آن کار انتخاب شود و سپس آن روش، دقیقاً به کار گرفته شود. متأسفانه نویسنده «دفاع از حدیث» از این دو ضرورت غافل هستند و کاملاً سلیقه ای و جانبدارانه، والبته با نواقص بسیار، به دفاع از حدیث می پردازند.

حال می پردازم به نقد مقاله «دفاع از حدیث» در قالب بیان نکته های هجده گانه:
نکته اول: گفته اند که از آیه الرّجال قوّامون علی النساء، کاستی عقل زنان برداشت می شود (ص۷۸)، درحالی که آیه مذکور بر لزوم اطاعت زن از مرد، و بر برتری مردان بر زنان دلالت دارد، نه بر ضعف عقل زنان نسبت به مردان. آنچه ایشان برداشت کرده اند از ظاهر و نصّ آیه استفاده نمی شود.

نکته دوم: گفته اند که از آیه للرّجال علیهنّ درجه کاستی عقل زنان و فزونی عقل مردان برداشت می شود؛ این نیز برداشتی کاملاً شخصی و تفسیر به رأی است؛ زیرا اولاً: آیه درباره طلاق و ولایت مرد در امر طلاق است؛ ثانیاً: آیه به برتری مردان بر زنان تصریح کرده است، ولی قرینه ای وجود ندارد که اثبات کند این برتری، برتری عقل است و یا بر این امر نیز تسرّی می یابد.

نکته سوم: گفته اند که از آیه وهو فی الخصام غیر مبین، کاستی عقل زنان برداشت می شود؛ این نیز برداشتی اجتهادی و ناصحیح است، بلکه آیه به صراحت بر ضعف بیان زنان به هنگام جدل، دلالت دارد نه بر ضعف عقل آنها. اگر بگویند ضعف بیان، ناشی از ضعف عقل است (چنانکه ابوالفتوح رازی در تفسیرش گفته است) می گوییم: چه بسا که ضعف بیان، ناشی از غلبه احساس باشد، نه ضعف عقل.

نکته چهارم: گفته اند: از روایاتی که می گوید با زنان مشورت نکنید معلوم می شود که عقل زنان نقصان دارد؛ در حالی که این برداشتی شخصی و نادرست است؛ زیرا به نظر می رسد که علّت منع مشورت با آنها چیرگی احساس و عواطف و عجز آنها باشد، نه نقصان عقل. بهتر است نویسنده یک بار بدون پیشداوری و ذهنیّت، روایات این باب را مرور کند البته اگر به روایت صحیحی در این زمینه دست یافتند تا بر ایشان معلوم شود که درهیچ یک از آن روایات صحبتی از ضعف عقل نشده است.

نکته پنجم: گفته اند: از روایات «نکوهش اطاعت از زنان»، و روایات «منع ولایت برای زنان» و… نیز نقصان عقل زنان برداشت می شود؛ در حالی که به نظر می رسد علّت منع و نکوهش در این گونه روایات نیز همان غلبه احساس و عواطف و عجز و امثال اینها باشد، چنانکه همین تعلیل در متن برخی روایات آمده است.

نکته ششم: در مجموع، بیانات ایشان درباره حدیث «حُسن تبعّل» که ظاهراً آن را در نقد مصاحبه خانم منیره گرجی با مجله «زن روز» نوشته اند، تُند، بی ادبانه و توأم با توهین و تهمت، رکیک، و از طرف دیگر کاملاً عامیانه و غیر علمی است. برای من جای بسی تعجب است که مقاله ای حاوی چنین اشکالاتی توسط نشریّه ای علمی تخصصی منتشر شده است.

نکته هفتم: جناب حسینیان برای اثبات اعتبار حدیث جهاد المرأه حُسن التبعّل، شش دلیل اقامه کرده اند:

۱ این حدیث در کتابهای معتبر شیعی مانند: کافی، من لایحضره الفقیه، نهج البلاغه، الخصال، تحف العقول، مکارم الأخلاق، جعفریات، احکام النساء، قصص الأنبیاء، خصائص الأئمه و مستدرک الوسائل آمده است (ص۸۲).

۲ این حدیث آنقدر مشهور است که جای هیچ تردیدی در صدورش باقی نمی ماند. (ص۸۳).

۳ این حدیث را پنج تن از معصومان بیان کرده اند: پیامبر(ص)، امیرالمؤمنین و امامان باقر و صادق و کاظم علیهم السلام (ص۸۳).

۴ این روایت در کتب اربعه شیعه به صورت مکرر آمده است: دوبار در کافی و دوبار در من لایحضره الفقیه (ص۸۳).

۵ این روایت در حدّ استفاضه است و مناقشه سندی در آن راه ندارد. (ص۸۳)

۶ این روایت سند خوبی دارد.(ص۸۳).

هر شش دلیل ایشان مخدوش است که توضیح آن را در زیر می آوریم.

دلیل اوّل: گفته اند چون این حدیث در کتب معتبر شیعه وارد شده است، معتبر است؛ با توجه به این که معتبرترین این کتابها کتاب کافی و من لایحضره الفقیه است، برای کوتاه شدن بحث، سخن را بر این دو کتاب متمرکز می کنیم و می گوییم: تمامی روایات و احادیثی که در این کتابها وارد شده است معتبر وصحیح نیست، (مراجعه شود به وجیزه فی علم رجال، مشکینی، ۱۳۵۸ه، صفحه ۲۱ به بعد؛ بحوث فی فقه الرجال، علی حسین مکّی عاملی، صفحه ۱۴۱ به بعد؛ کلیات فی علم الرجال، جعفر سبحانی، صفحه ۳۴۵ به بعد.)
به بیان استاد سبحانی در این مورد توجه کنید:
کتاب کافی بهترین مرجع برای مراجعه فقها و مجتهدان است، امّا این توجه بدان معنی نیست که تمام روایات اینکتاب قطعی الصدور یا متواتر و مستفیض است بلکه کتاب کافی کتابی است که در آن هم احادیث صحیح و جود دارد و هم احادیث سقیم، پس بر مجتهد واجب است که رأساً صحت و سقم احادیث آن را بررسی کند. (ص۳۶۶).
نکته مهم تر دیگر درباره این کتابها آن است که در آنها روایاتی از صدها راوی ضعیف نقل شده است، و برخی از احادیث آنها مرسل، مرفوع یا منقطع است، و البته اینها از اقسام احادیث ضعیف و غیرمعتبر هستند. این است وضعیت احادیث این دو کتاب معتبر و مشهور. با این وجود، آیا می توان گفت فلان روایت چون در این کتب آمده معتبر است، از طرف دیگر هنگامی که وضع مشهورترین و معتبرترین کتابها چنین باشد، دیگر چه جای استنادبه کتابهایی چون تحف العقول، مکارم الاخلاق، قصص الأنبیاء و غیره است؟ بنابراین وجود یک حدیث در کتابهای معتبر، دلیل کافی برای اعتبار آن حدیث نیست.

دلیل دوم: گفته اند: حدیث «حُسن تبعّل» آنقدر مشهور است که تردیدی در صدورش باقی نمی ماند، این دلیل نیز مخدوش است زیرا:
اولاً: این حدیث اگر مشهور باشد مشهور روایی است و شهرت روایی فاقد اعتبار است.
ثانیاً: اگر اصرار کنید که مشهور فتوایی است می گوییم: مشهور فتوایی رأساً اعتبار ندارد و حجیّت خبر را اثبات نمی کند، بلکه آگر آن را معتبر بدانیم جابر ضعف سندی خواهد بود، ضمن آنکه می دانید بسیاری از فقها و اصولیان، شهرت فتوایی را در هیچ حدّی معتبر نمی دانند.
ثالثاً: این خبر، مشهور روایی نیست؛ زیرا از میان صدها کتاب روایی شیعه، فقط در چند کتاب وارد شده است.
رابعاً: شهرت، «قطعیت صدور خبر از معصوم» را اثبات نمی کند، بلکه اگر آن را معتبر بدانیم حداکثر موجب «ظنّ به صدور» خواهد بود و این در حالی است که نویسنده مقاله معتقد است شهرت موجب «علم به صدور» می شود. به عبارت «تردیدی در صدورش