خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸

با فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ شامل 120 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۲/۶/۱۳۷۸ :

خطبه اول

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و الصلاه و السلام علی رسول الله و علی آله الائمه المعصومین، اعوذ بالله من الشیطان الرجیم ربنا آتنا فی الدنیا حسنه و فی الآخره حسنه و قنا عذاب النار، اوصی عباد الله بتقوی الله و اتباع امره و نهیه.

با توجه به بحثی که در خطبه های اول نماز جمعه در مورد اخلاق داشتیم امروز همان بحث را ادامه می دهیم و گفتم به این بحث توجه عمیق و جدی داشته باشید که حکمت عملی برای همه سعادت دنیا و آخرت ما در معارف اسلامی تعبیه شده در چند خطبه از تعریف علم اخلاق موضوع علم اخلاق اهمیت علم اخلاق و جریان تاریخی شکل گرفتن علوم اخلاقی صحبت کردیم و در آخرین خطبه بحث به اینجا رسید که هدف علم اخلاق را روشن کنیم در یک جمله بطور مجمل گفتیم که هدف علم اخلاق که همان حکمت عملی است تامین سعادت انسان است هم فرد و هم جامعه البته این سعادت احتیاج به توضیح دارد که بعدا خطبه ای برای خود سعادت ایراد خواهیم کرد مراد از سعادتی که اخلاق اسلامی دنبال می کند چیست قبل از این بحث دیگری باز شد که ناتمام ماند که در خطبه امروز می خواهم آن را تمام کنم و آن این بود که این سعادتی که اخلاق اسلامی دنبال می کند مال دنیا است یا آخرت است و یا هر دو و ادله آنها چیست؟ بطور مجمل در اواخر خطبه قبلی ام گفتم که این سعادت سعادت هم دنیاست و هم آخرت منتهی این بحث را باید یک مقدار باز کنیم باید ادله آن را بگوئیم چون یک بحث ما درس است و یک مساله نیست یک راه است و یک برداشت کلی است که مصادیق بسیار فراوانی دارد لذا می ارزد که بیش یک مورد یک فصل اخلاقی درباره آن حرف بزنیم در قرآن آیات مربوط به آخرت و دنیا خیلی زیاد است و در آخرت با عناوین مختلف کلمه آخرت یوم القیامه یوم الدین میعاد معاد و کلمات دیگری صدها مورد آیات مربوط به آخرت است و شاید هم بیش از هزار مورد قسمت دنیا هم آیات بسیار فراوانی دارد یک جمع بندی من فقط از اینها عرض می کنم و چند آیه را فقط بعنوان دلیل قرائت می کنم جمع بندی این است که از این آیاتی که در قرآن چون بحث من الان قرآنی است روایی نیست ما از سیر معرفی قرآن الان وارد بحث اخلاقی شدیم نه بعنوان یک بحث مستقل خارج از قرآن جمع بندی از آیات از نظر من این است که سعادت دنیا و آخرت هر دو مطلوب خداوند و قرآن است دوم این که سعادت آخرت مقدم و ارجح است و سوم این که سعادت دنیا آنطوری که بعضی از جریانهای فکری مخصوصا در تصوف شعبه هایی از تصوف پیگیری می کنند مذموم نیست به هیچ وجه و بلکه ممکن است که نداشتن سعادت دنیا به سعادت آخرت هم آسیب برساند گرفتاری ها و ریاضت ها بحث دیگر این است که نفی سعادت و رفاه دنیا هم مذموم است و مطلوب خداوند نیست و مسیر تربیتی قرآن را نقض می کند این مجموعه ای از برداشتهاست که از اینها می شود. در مورد آخرت فکر می کنم خیلی روشن است که سعادت اصلی در آخرت است از لحاظ عمق قابل مقایسه با سعادت دنیا نیست تنوع آن از لحاظ زمان بی پایان است و از لحاظ آلوده نبودن به گرفتاریها و تلخی ها که معمولا خوشی دنیا خالی از آلودگی ها و موارد تلخ نیست آخرت اینجوری نیست آنچه که سعادت است مطلق است و این چیزی که تقریبا همه الیهیون دنیا هم قبول دارند شما در هر یک از ادیان از حضرت ابراهیم و حضرت موسی و حضرت عیسی و ادیان شرقی مثل هندوئیسم بودیسم و هر جا که بروید می بینید که روی سعادت آخرت تکیه دارند حتی آنهایی که تناسخی هستند و آخرت را در همین دنیا می دانند مرحله بعد تجدید حلول روح را آخرتی برای این مرحله می داند باز هم برای آنها مفهوم دارند خیلی کم هستند افراد الحادی صرف و مادی که اصلا بعد از مرگ هیچ چیز قائل نباشند که تمام شده تلقی کنند اینها بسیار همیشه در دنیا کم بودند حالا هم کم هستند البته هستند پس از لحاظ وسعت قلمرو اعتقادات اکثریت نزدیک به اتفاق بشریت را در همه تاریخ بشریت شامل می شود و عمق و کیفیت و زمان را هر چقدر که حساب بکنیم قابل مقایسه نیست شکی هم خیلی در آن نیست که من در این معطل بشوم چون معمولا مردم متدین و حتی غیر متدین هم آنهایی که تا حدی با اسلام آشنا هستند قبول دارند فقط دو سه آیه را می خوانم بعنوان نمونه قل متاع الدنیا قلیل و الآخره خیر، اصلا رفاه و سعادت دنیا را در مقابل آخرت متاع تعبیر می کند متاع یک واژه ای است که در مقابل آن جمله بعدی که و الاخره خیر، بگذاریم خودش را نشان می دهد یعنی یک کالای کوچکی است همینطور هم هست بالاخره یک عمر کوتاه و خوشی های مخلوط به سختی ها لذات مخلوط به نکبت ها معلوم هست که متاع است و این مضمون در قرآن خیلی فراوان است یا مضمون دیگری که شبیه به این است و الآخره خیر و ابقی، اینجا ادامه زمانی است و دوام و خلود است یا از زاویه دیگری که قرآن نگاه می کند این مضمون هم خیلی هست در قرآن فاما من طغی و آثر الحیوه الدنیا فان الجحیم هی الماوی، کسی که از مرزها تجاوز بکند و دنیا را بر آخرت ترجیح بدهد آن آینده سختی دارد که همان جحیم است یعنی بحث تقدم و تاخر و ارزش کمتر و بیشتر اینجا مطرح است که ترجیح دنیا اینجا خطرناک است و آدم یک وقت سعادت دنیا را هم می خواهد این ترجیح نیست یک بار ترجیح می دهد این را بر آخرت یعنی در هنگام تعارض دنیا را انتخاب می کند این خطرناک است فان الجحیم؟ تهدیدیش هست. یا تعبیر دیگری و ما الحیوه الدنیا فی الآخره الا متاع، نسبت به آخرت که نگاه می کنیم فقط یک کالای کم ارزشی است آیات زیادی داریم که خرید و فروش مطرح است خرید دنیا و فروختن آخرت که همه آن مذمت است بنابراین بخشی از بحث خیلی روشن است و فرهنگ دینی و همه ادیان هم به این توجه دارند در بعضی از ادیان بیشتر و در بعضی از ادیان کمتر دو فرض دیگر باقی می ماند یک فرض این که دنیا را مساوی با آخرت بدانیم یا این که دنیا را ترجیح بدهیم برای آخرت هر دو آنها نادرست است آخرت ترجیح دارد بر دنیا یک فرض دیگر این است که من الان این قسمت را بیشتر می خواهم تکیه بکنم و آن این است که سعادت دنیا را هم بی اهمیت ندانیم البته در عمل خیلی کم هستند آنهایی که بی اهمیت می دانند شاید خیلی احتیاج به نصیحت نداشته باشد و ما باید بر عکس آن نصیحت کنم که مردم خیلی اهل دنیا نشوند ولی من می خواهم معارف قرآنی را بگویم قرآن حقیقتا با واقعیت های زندگی و با فطرت انسان سروکار دارد قرآن که نمی خواهد ما را فریب بدهد می خواهد حیاتی که برای ما خواسته در دنیا و آخرت قلم آفرینش برای ما نوشته ما را به آن حیات برساند فطرت است فطره الله التی فطر الناس علیها لا تبدیل لخلق الله، تعبیر آن هم این است که ذلک الدین القیم، دین ثابت استوار و ماندنی و جاویدان اینست که با فطرت منطبق باشد و ما هم می دانیم خودمان بالاخره بشر هستیم با فطرتهای دیگران هم آشنا هستیم فطرت بشری در دنیا هم بسیار علاقه مند به سعادت است اگر هم صرفنظر می کند بعنوان آخرت صرفنظر می کند و به عنوان ایثار از محبوب خودش می گذرد در محبوبیت دنیا تردیدی نیست حالا من آیاتی که وارد شده و اکثر آن را شما می دانید اما با مورد آن عرض کنیم برای شما روشن شود یکی از آیات همین آیه ای است که خواندم مورد این کجاست این که در قنوت ها بچه هایی که نماز می خوانند هم می دانند و شماها همه و همه مردم ما می دانند این آیه را: ربنا آتنا فی الدنیا حسنه و فی الآخره حسنه و قنا عذاب النار، در حدود آیه ۲۰۰ در سوره بقره آیات بعد از حج اول آیات حج است. ببینید محل گفتن این آیه کجاست انسان رفته مکه اعمالش را انجام داده عرفات مشعر و منا را حالا خداوند موقع را برای دعا کردن مناسب دیده و دارد یاد می دهد به حاجی که چگونه دعا بکند می گوید( فاذا قضیتم مناسککم فاذکروا الله کذکرکم آباءکم ) با خدا مواجه بشوید و ذکر تکیه خدا را مانند آن که پدرانتان را می خوانید یعنی همان حالا شفقت و حجت و علاقه به خیر و برکت که برای پدر هست بر خدا هم هست بعد بالاتر می زند «او اشد ذکرا» خدا بیشتر از پدر، خوب قطعا صحبت خداوند به ماها قابل مقایسه با پدران و مادران و اینها نیست، یک محبت عمیقی است که خداوند عاشق مخلوقات خودش است همانطوری که ما باید عاشق خداوند باشیم لذا خداوند می گوید اشد ذکر از پدر و مادر خوب چه بخواهید، خوب این خیلی روشن است، قرآن تقسیم می کند می گوید بعضی مردم هستند که می گویند خدایا در دنیا به ما سعادت بده بعضی ها می گویند دنیا و آخرت ما را آباد کن سومی را نمی گوید که بعضی ها بگویند فقط آخرت ما را آباد کن برای این که با فطرت انسان خیلی نمی سازد و کم هستند کسانی که آبادی دنیا را نخواهند اگر هم اینطوری هستند یا منحرف هستند یا قابل تاویل هست نمی شود بگوئیم کسی نمی خواهد در دنیا راحت باشد و سعادت داشته باشد سعادت را بعدا معنا می کنیم بعد خداوند می فرماید بعضی ها می گویند خدایا دنیا ما را آباد کن اینها را مذمت می کند می گویند اینها خیلی چیزی به دست نمی آورند (فمن الناس من یقول ربنا آتنا فی الدنیا و ما له فی الآخره من خلاق) این دنیا را خواسته و از آخرت سهل نمی برد خوب معلومه کسی که رفته مکه و آن همه معارف را دیده، آن همه بساط ملکوتی را در کنار خانه خدا دیده، یاد آخرت را نمی کند خوب معلوم است که توجهی به آخرتش ندارد در مقابل آن کسانی هستند که دنیا و آخرت را می گویند که همین آیه بعد می فرماید (اولئک لهم نصیب مما کسبوا) اینها سهم خوبی را می برند از عملشان خوب این سند قاطعی است من فکر می کنم قابل تشکیک نیست. آیه بعدی را که برای شما می خوانم سوره آل عمران است که این هم یک موضع جالبی است (فاتاهم الله ثواب الدنیا و حسن ثواب الآخره) یک جریانی را نقل می کند بعد خداوند می فرماید ما به اینها سعادت و ثواب دنیا و بهترین سعادت آخرت را داده ایم اینها چه کسانی هستند این مربوط است به ربیونی که در رکاب انبیاء جهاد می کردند حدود آیه ۱۴۵ به بعد (و کاین من نبی قاتل معه ربیون کثیر) تاریخ پیامبران نشان می دهد ربیون اشخاص ممتاز الهی در رکاب انبیاء همیشه جهاد کرد (فما وهنوا لما اصابهم فی سبیل الله و ما ضعفوا و ما استکانوا) مصیبتهایی که در راه خدا دیدند نه ضعیفشان کرد و نه از جهاد بازشان داشت و دعا کردند… بعد خداوند می فرماید: این انسانها را ما ثواب آخرت و دنیا دادیم خوب ثواب نتیجه اش سعادت است دیگر خوب ببینید موضوع ربیون افراد ممتاز شاخص مجاهد در رکاب انبیاء در تاریخ هستند وقتی خداوند می خواهد دستاورد اینها را معرفی کند می گوید ما به اینها ثواب دنیا و آخرت را دادیم اگر مزموم بود سعادت دنیا که چنین تعبیری نمی کرد می گفت اینها در آخرت مقام عالی دارند دنیا را هم نمی خواهند دیگر از اینها که بهتر من فکر می کنم ان السابقون السابقون که ما در سوره واقعه داریم اینها هستند اگر مصداقی داشته باشند سابقون در قرآن در تاریخ ما ربیونی هستند که در رکاب انبیاء جهاد کردند. دیگر از اینها که ما بهتر نداریم از مقام انبیاء و اولیاء که پائین بیائیم نوبت اینها می شود بنابر این این سند بسیار خوبی است جایش بود آن یکی مکه را گفتم آن نکته حساس دعا این یکی از لحاظ موردی انسانهایی را گفتم که انسانهای ممتایزند و دنیا و آخرت را دارند این دو. سوم درباره حضرت موسی است میعادی که حضرت موسی داشت و رفت با خوبان خودش برای مناجات خداوند و آن حادثه برای ایشان پیش آمد بعد با گرفتاری هایی که پیدا کرد اینها مردند و چه بر سرشان آمد حضرت موسی با خدا مناجات می کند آخرش این است بعد از اینکه مشکلش حل می شود و در آن نقطه ای که قطعا دعا مستجاب است و مذاکره مستقیم پیامبر با خداوند است و آنجاست که خط اصلی را از خداوند می گیرد و هدف رسالت خودش را تامین می کند این است. این در سوره اعراف آیه ۱۵۶ است (و اکتب لنا فی هذه الدنیا حسنه و فی الآخره انا هدنا الیک) از چیزهایی که از خداوند می خواهد یکی این است که می گوید در دنیا و آخرت برای ما حسنه بنویس یعنی تقدیر کن ما را در راهی قرار بده که خوبی و سعادت دنیا و آخرت را با هم داشته باشیم دیگر شما جایی حساس تر از آن پیدا می کنید یک پیغمبری در آن شرایط ممتاز که هر لحظه عمرش آنجا ارزش یک عمر انسانهای دیگر را دارد که باید از آن استفاده بکند جزء خواسته های اصلی آن این است نه خواسته خودش تنها «ما» یعنی برای امت خودش و اینها اصلا قرآن مساله را مطرح می کند به این صورت حدود آیه ۳۰ فکر می کنم «قل من حرم زینه الله التی اخرج لعباده و الطیبات » قرآن ملامت می کند کسانی که نعمتهای خداوند را برای دنیا می خواهند ندیده بگیرند می فرمایند پس این همه نعمتهایی که خداوند قرار داده اینها را برای چه کسی خواسته آخرش آیه طولانی است آخرش می فرماید «این مال مردم مسلمان مؤمن است » یعنی حق آنها است در دنیا البته خالصش و بهترش در قیامت است که آخر آیه این است اولش سرزنش است نسبت به کسانی که بی اعتنایی می خواهند بکنند به نعمتهای الهی در دنیا نتیجه گیری آخر این است «قل هی للذین آمنوا فی الحیوه الدنیا خالصه یوم القیمه » بگو این حق انسانهای مؤمن است در دنیا و خالصش در قیامت خوب این چهار مورد که همه اش سند است. در مورد دیگر درباره حضرت ابراهیم علیه السلام برگردیم به عقب تر تا پدر ادیان الهی می خواهیم برویم ادیان ابراهیمی هر دو مورد برای ابراهیم یک تعبیری است «و آتیناه فی الدنیا حسنه و انه فی الآخره لمن الصالحین » و همین مضمون هم در سوره عنکبوت دارد این در سوره نحل است، و در سوره عنکبوت هم همین در سوره عنکبوت آیه ۲۷ اینجا هم آیه ۱۲۲ تعبیرش هم این است که ما به ابراهیم در دنیا و آخرت حسنه دادیم در آخرت جزو صلحاست و در دنیا هم حسنه دادیم حالا ممکن است بعضی ها خیلی دیگر ریاضت طلب باشند بگویند حسنه دنیا نعمت دنیا نیست این دیگر درنمی آید از این حسنه هائی که ما برای شما گفتیم این نیست درباره مجاهدین مهاجر مهاجر فی سبیل الله در سوره نحل قرآن می فرماید «لنبوئنهم فی الدنیا حسنه » یعنی مکانت حسن و سعادتمندی را در دنیا به ایشان دادیم در سوره زمر «للذین احسنوا فی هذه الدنیا حسنه » باز همین تعبیر است و آخرین آیه این که برای شما می خواهیم نصیحتی است که خود بان قوم حضرت موسی علیه السلام به قارون می گفتند حالا که این همه پول داری «و اتبع فیما اتاک الله دار الاخره و لا تنس نصیبک من الدنیا» از این همه پول و ثروت خانه آخرتت را آباد کن و سهم دنیا را هم فراموش نکن دنیا را داشته باش در حد خودش همان که الان بحث من است یعنی قابل مقایسه نیست دنیا چیز کم ارزشی است آخرت بسیار پر ارزش است لذا اینجا اینجا لا تنسی نصیبک من الدنیا است و دار آخرت را می گویند آباد . این بخشی از آیاتی است که می خواستم بخوانم و خلاصه حرفم این است که این سعادتی که ما تعریف می کنیم برای جامعه و می گوئیم علم اخلاق دنیا این سعادت است و این سعادت را برای بشریت خواسته با همین آیاتی که در قرآن هست و تعداد بسیاری از آیات دیگر که شما می توانید اگر اهل مطالعه باشید پیدا کنید نتیجه این است که جامعه اسلامی باید تلاش کند که همه دنیایش را آباد و هم آخرتش را آباد بکند. اینجا یک نکته بسیار مهمی را باید اضافه کنم که قدری یک پله می خواهم برویم بالاتر و آن این که تلاش برای آباد کردن دنیا اینهایی که تا بحال من گفتم همه شخصی است یعنی این آیاتی که می خواندم همه این بود که دنیای خودمان را آباد کنید. زندگی خودمان را سعادتمند کنیم در دنیا که خیلی از افراد دنبال تصوف و زهدهای غیر اسلامی هستند اینطور حرفها را منکرند قدم مهمش این است حرف بالاترش این که اگر آباد کردن دنیا و دادن رفاه به اهل دنیا برای دیگران باشد برای جامعه باشد برای امت باشد در خدمت دیگران باشد این اصلا دنیا نیست این اصلا آخرت است. یعنی اگر تقسیم بندی کنیم و بگوئیم یک کسی از صبح تا شب تولید می کند تجارت می کند ولی هدفش این است که امت اسلامی را کشور اسلامی را آباد کند آزاد بکند مستقل بکند نیتش این است این در آن طرف قضیه قرار می گیرد یعنی دارد آخرت خودش را آباد می کند. بنابراین دوتا هم مخلوط نشود یک وقت صحبت سر این است که تلاش بکنیم زحمت بکشیم بی خوابی بکشیم عرق بریزیم برای این که مملکتمان را آباد کنیم برای این که منابع زمینی را برای امت اسلامی نقد بکنیم برای این که انقلابمان را قوی کنیم این را از مقوله آخرت باید حساب کنیم. من تازه روی آن بخش دیگرش حرف می زنم که اگر انسان یک تلاش بکند برای این که زندگیش را راحت کند خانواده اش راحت باشند مسکنش خوب باشد غذایش بد نباشد محتاج دیگران نباشد حتی اینها هم در آن مقوله اولی می گنجد. بنابراین امت اسلامی چون این یک مقدار هم این بحث مربوط می شود به خطبه دوم که می خواهم درباره برنامه و کارهای اقتصادی که این روزها مورد توجه رهبری بوده و دولت دنبالش است من درباره اینها می خواهم صحبت کنم آن بخش اصلا به دنیا خیلی مربوط نمی شود یعنی کسانی که در آن بخش تلاش می کند برای عمران و آبادی کشور و اسلام و تقویت بنیه جامعه آنها را بالاتر از این ما ببینیم آنها را عبادت می بینیم و کارهای مهمتری از اینهاست. در همین حد متعارف مردم که بالاخره شغل بگیرند کاسبی بکند تجارت بکند برای آن که آبرومند زندگی کند برای این که بچه هایش درس بخواند، بچه هایش راحت باشند من همینها را می گفتم یعنی اینها هم جز مواردی است که محبوب و مطلوبش این است که انسان را از خداوند و از آخرت و از آبادی و سعادت آخرتش دور نکند و تشخیص آن هم مشکل نیست برای همه یا اکثریت قابل تشخیص است که کجا این مانع سعادت آخرت است و کجا مانع نیست که دیگر وارد بحث ریز این موارد نمی شوم. بسم الله الرحمن الرحیم قل هو الله احد الله الصمد لم یلد و لم یولد و لم یکن له کفوا احد.

خطبه دوم

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و الصلاه و السلام علی رسول الله و علی علی امیر المؤمنین و علی الصدیقه الطاهره و سبطی الرحمه و علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و الخلف الهادی المهدی -عجل الله تعالی فرجه الشریف-. اوصیکم عباد الله بتقوی الله، امیدواریم که جوهر تقوی و تحصیل اخلاق اسلامی برای همه امت ما میسر گردد و آنهائی که از این زینت الهی برخوردارند بتوانند راهشان را تقویت کنند در مناسبتهای هفته گذشته و آینده چند نکته را عرض می کنم یاد شهدای گرانقدر هفته قبل و هفته آینده شهید عراقی و فرزند عزیزش حسام شهید لاجوردی همراه و همرزم دوران مبارزه و در انقلاب شهید قدوسی دادستان مظلوم و پرتلاش انقلابمان شهدای ۱۷ شهریور که برای آنها یک بحث مستقلی هم داریم و شهدای انفجار دفتر نخست وزیری که بحث اصلی ما همین هفته دولت و آثار شهادت آنهاست و مسائل دیگری که از مسائل مهم هفته است در بحثهای کوتاه این خطبه خواهم داشت. ۱۷ شهریور یکی از روزهای تاریخی و تاریخ ساز دوران مبارزه انقلاب اسلامی است جمعه خونینی که کمر رژیم پهلوی را شکست و اعتماد مردم را و امام ما را به تداوم جهادشان بیشتر کرد رژیم با دیدن آن راهپیمائی های عظیم تر شده بود و خواست مردم ما را بترساند مثل ۱۵ خرداد تا دوباره خودش را برای یک دوره ای راحت کند که این فاجعه را بوجود آورد و عمدا هم این کار را ترتیب داد و تا اینطوری بشود چون شب اواخر شب و شاید ساعت ۱۲ و یا دیرتر اینها تصمیم گرفتند که حکومت نظامی را برقرار نمایند و خب آن موقع ساعات بعد اعلام کردند و تمام مردم هم خوابند و خبری ندارند و می دانستند که امت ما در راهپیمائی قبلی خود اعلام کرده بودند که روز جمعه و هفده شهریور را برای حضور وسیع مردم در خیابانها و این را می دانستند و بعد از نیمه شب اعلام بکنند