خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه شامل 24 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نظر علمای بزرگ شیعه :

بی مناسبت نیست در این جا برخی از تصریحاتی را که بزرگان علمای امامیه، در

زمینه نفی تحریف ابراز داشته اند، عرضه کنیم تا روشن شود هیچ گاه علمای شیعه

قایل به تحریف قرآن نبوده اند و آن چه به آنان نسبت داده می شود کذب محض

است.البته برخی از اخباریون افراطی که در زمره شاخصین علمای شیعه قرار

نگرفته اند در این زمینه مطالبی را گفته اند که نباید به حساب عموم شیعه گذاشت.

اگر بخواهیم بزرگان علمای امامیه را به دو دسته محققین و محدثین ^(۱) تقسیم کنیم

باید بگوییم محققین از روز نخست تا کنون، بالاتفاق شبهه تحریف را مردود

شمرده اند و محدثین نیز از دوران رئیس المحدثین ابو جعفر صدوق تا زمان خاتم

المحدثین شیخ حر عاملی و نیز محدث کاشانی، همه با محققین هم گام بوده و منکر

تحریف بوده اند.صرفا از سده یازدهم گروهی به نام اخباریون که جای گزین محدثین

شدند، مسأله تحریف را مطرح ساختند و این غائله را بر پا نمودند، بنا بر این نباید

این نظر ناصواب را به همه شیعیان نسبت داد.در این جا برای اثبات ادعای فوق

سخنانی از بزرگان را به عنوان شاهد می آوریم:

۱.شیخ المحدثین ابو جعفر محمد بن علی بن الحسین بن بابویه صدوق

(متوفای ۳۸۱) در رساله اعتقادات چنین می گوید: «اعتقاد ما بر این است قرآنی که

بر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نازل گردیده، همین قرآن موجود است که در دست مردم قرار دارد

با ۱۱۴ سوره، بی کم و کاست و هر کس به ما نسبت دهد که قرآن را بیش از این

می دانیم، دروغ گوست» ^(۲).

۲.عمید طائفه محمد بن محمد بن نعمان، معروف به شیخ مفید (متوفای ۴۱۳)

در کتاب پر ارج خود «اوائل المقالات» ، می گوید: «برخی از اهل امامت بر این باورند

که از قرآن هرگز چیزی کم نشده است، نه کلمه و نه آیه و نه سوره ای، به جز آن چه در

مصحف علی علیه السلام بوده و عنوان شرح و تفسیر را داشته است» .آن گاه گوید: «این قول،

نزد من به حقیقت نزدیک تر است از قول کسانی که گفته اند برخی کلمات از قرآن

افتاده و رأی من همان است.و اما زیادت در مصحف، هرگز نبوده و نیست و این

مطلب اجماعی علماست، زیرا اگر افزوده شدن سوره ای مورد نظر باشد با مسأله

اعجاز منافات دارد و اگر افزوده شدن کلمه یا کلماتی مقصود باشد آن نیز به دلیل

عدم رجحان مردود است، پس قرآن از هر گونه زیادتی در سلامت است.علاوه بر

استدلال مذکور در این زمینه از امام صادق علیه السلام روایتی در دست دارم» ^(۳).

۳.علم الهدی سید مرتضی علی بن الحسین (متوفای ۴۳۶) در جوابیه اول از

مسایل رساله طرابلسیات می گوید: «علم به صحت نقل قرآن مانند علم به وجود

شهرهای بزرگ و حوادث تاریخی معروف و کتاب های مشهور جهان و اشعار

شعرای عرب است، زیرا عنایت به قرآن، پیوسته بیش از امور یاد شده

بوده است…» .

۴.شیخ الطائفه ابو جعفر محمد بن الحسن طوسی (متوفای ۴۶۰) در مقدمه

تفسیر نفیس خود «التبیان» آورده است: «احتمال زیادت در قرآن به طور کلی منتفی

است، زیرا اجماع امت بر عدم زیادت است و اما نقیصه، این عقیده نیز با ظاهر

آرای مسلمین مخالف است و همین شایسته مذهب ماست که هرگز در قرآن زیادتی

و نقصی رخ نداده است.کلام سید مرتضی و ظاهر روایات اهل بیت بر همین دلالت

دارد…» ^(۴).

۵.جمال الدین ابو منصور حسن بن یوسف بن المطهر، علامه

حلی (متوفای ۷۲۶) در «أجوبه المسائل المهناویه» در جواب سید مهنا گوید: «حق

آن است که هرگز تبدیل، تأخیر و تقدیم در قرآن رخ نداده است.هم چنین زیادت و

نقصی بر آن وارد نشده است.پناه می برم به خدا از این که کسی چنین چیزی را باور

داشته باشد، زیرا موجب طعن در معجزه جاوید اسلام می شود و اساس نبوت را

متزلزل می کند» ^(۵).

برای این که نقل اقوال علما موجب طولانی شدن بحث نشود، در این جا فقط به

نام و آدرس گفتار دانش مندان ن