خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت علی علم‌الهدی فومنی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت علی علم‌الهدی فومنی :

محتویات

۱ تولد و تحصیلات
2 فعالیتهای اجتماعی سیاسی
3 وفات
4 پانویس
5 منابع

تولد و تحصیلات

علی علم‌الهدی فومنی، در سال ۱۲۵۰ ش. در خانواده‌ای مذهبی و در محله «حلقه سر» فومن گیلان دیده به جهان گشود. وی در دوران کودکی قرآن را در مکتب‌خانه، زیر نظر استادانی که از طالقان برای امرار معاش و آموختن قرآن بدان نواحی می‌‌رفتند، به خوبی آموخت. سپس به امر و تشویق والدینش راهی حوزه علمیه رشت گردید و در مدرسه جامع، واقع در محله صالح‌آباد رشت، اقامت گزید و به تحصیل علوم دینی پرداخت.

به نام استادان وی در این مقطع تصریح نشده است؛ اما با وجود عالمان بزرگ و برجسته‌ای مانند حاج ملا محمد خمامی‌‌ (متوفای ۱۳۲۷ ق) و حاج سید محمود روحانی رشتی که از عالمان رشت بودند، وی مشغول فراگیری مقدمات علوم دینی شد. در همین مدرسه بود که وی با میرزا کوچک خان جنگلی آشنا و روحیه جوانمردی، آزادگی و مبارزه در وجودش جوانه زد و تا پایان عمر با همین روحیات عالیه انسانی و اسلامی ‌‌زندگی کرد. شیخ علی علم‌الهدی در این مدرسه در میان دوستان و طلاب، با همان نامِ زادگاهش «حلقه سر» خوانده می‌‌شد؛ یعنی شیخ علی حلقه سری. وی پس از مدتی توقف در رشت، راهی تهران شد و در مدرسه صدر واقع در در میدان مُنیریه سکنی گزید. وی در تهران مشغول فراگیری علوم معقول و منقول گردید. مهمترین استادان او در تهران عبارتند از:

میرزا هاشم اشکوری گیلانی (م ۱۳۳۲ ق)؛[۲]
میرزا ابوالحسن جلوه (م ۱۳۱۴ ق)؛[۳]
میرزا محمدحسن آشتیانی (م ۱۳۱۹ ق) علم‌الهدی فقه و اصول را نزد این فقیه بلندآوازه تلمذ کرده است.[۴]
شیخ فضل اللّه نورى.

آیت الله علم الهدی خود نیز از مدرسان حوزه تهران بشمار می‌‌آمد و سطوح پایین‌تر را برای جمعی از فضلا و طلاب تهران تدریس می‌‌نمود.

هجرت به نجف:

آیت الله علم الهدی بعد از مدتی تحصیل در تهران، برای تکمیل معارف به شهر نجف اشرف مشرف شد و از محضر عالمان و فقیهان نامدار آن حوزه بهره‌ها برد تا این که به درجه اجتهاد نائل آمد. مهمترین استادان آن بزرگوار در نجف عبارتند از:

ملا محمدکاظم خراسانی، صاحب کفایه الاصول (متوفای ۱۳۲۹ ق)؛
سید محمدکاظم یزدی، صاحب العروه الوثقی (متوفای ۱۳۳۷ ق)؛
ملا فتح‌الله شریعت اصفهانی، معروف به «شیخ الشریعه» (متوفای ۱۳۳۹ ق)؛
ملا عبدالله دیوشلی گیلانی، معروف به «مازندرانی» (متوفای ۱۳۳۰ ق)؛
شیخ شعبان دیوشلی گیلانی، (متوفای ۱۳۴۸ ق).

آیت الله علم‌الهدی بعد از سال‌ها تحصیل در مکتب پویای علوی و رسیدن به مقام شامخ فقاهت و دریافت اجازات کم‌نظیر از استوانه‌های علمی ‌‌یاد شده، نجف اشرف را ترک و به زادگاهش بازگشت.

فعالیتهای اجتماعی سیاسی

دستگیری در بغداد:

آیت الله علم‌الهدی هنگام بازگشت به ایران به قصد زیارت عتبات عالیات، به بغداد رفت ولی توسط نیروهای عثمانی دستگیر و ماه‌ها در زندان این شهر گرفتار شد. علت دستگیری و چگونگی محاکمه و مدت زندانی شدن وی بر ما پوشیده است.

آیت الله صادق احسان بخش نماینده اسبق ولی فقیه در گیلان و امام جمعه رشت می‌‌نویسد: آیت الله علم‌الهدی در نجف اشرف بود که جنب و جوش میرزا کوچک خان در گیلان[۵] او را متوجه خود ساخت. بنابراین تصمیم گرفت به گیلان بیاید. وی در مسیر راه موفق به زیارت عتبات عالیات شد. او چون مرد رشید، سرخ گونه و شبیه اروپایی‌ها بود، توسط افندی‌های بغداد دستگیر شد و سال‌ها در زندان به سر برد. احتمال داده می‌‌شود که وی با دخالت عالمان نجف از زندان آزاد شده باشد.[۶]

آیت الله علم‌الهدی در جریان انقلاب مشروطه در تهران حضوری فعال داشت. وی چون مشاهده کرد آشفتگی‌های پدید آمده توسط طرفداران مشروطه و حامیان استبداد، فرساینده و مانع تلاش‌های علمی ‌‌او است، رهسپار نجف گردید. احتمال دارد دستگیری وی توسط عمال استعمار بی‌ارتباط با نقش وی در قضایای مشروطیت نبوده باشد. چنانچه در شرح حال آیت الله میرزا علی هسته ای از قول فرزندش اشاره شده که برخی از فعالان مشروطه بعدها توسط عمال رژیم دستگیر و زندانی شدند.

تدریس:

آیت الله علم‌الهدی بعد از بازگشت به گیلان، شهر رشت را که نقش محوری در مسائل علمی ‌‌این استان داشت برای سکونت برگزید. وی علاوه بر ارشاد و هدایت مردم، با نهایت فروتنی ادبیات عرب را در مدرسه علمیه مهدویه رشت برای طلاب و فضلا تدریس می‌‌کرد.

آیت الله صادق احسان بخش از شاگردانش می‌‌نویسد: استاد ما آیت الله علم الهدی قطعاً از نظر علمی‌ ‌یکی از شخصیت های برجسته گیلان و از لحاظ بینش سیاسی با آن موقعیت علمی، بی‌نظیر بود؛ اما با کمال تواضع، کتب دینی از مطوّل تا اسفار را تدریس می‌‌کرد… درس ایشان بسیار شیرین و جذاب بود. وی به طلاب عشق می‌‌ورزید و به یک‌یک طلبه‌ها احترام می‌‌گذاشت. غیر از درس و بحث حرف‌های داخل و خارج زدن در حضور ایشان ممنوع بود. روزی در محضرشان جمع بودیم یکی از طلبه‌ها دیر کرد و استاد درس را شروع نمی‌‌کرد. یکی از طلاب گفت: او که در درس شما چرت می‌‌زند! چه فایده! ایشان کتاب را بست و گفت: در مجلسی که در آن غیبت شود درس گفتن را روا نمی‌‌دانم و کلاس را تطعیل کرد.[۷]

تحلیل سیاسی استاد:

آیت الله علم‌الهدی در طول عمر شریفش علاوه بر تحصیل و تدریس، هیچ‌گاه از مسائل و اوضاع سیاسی جامعه غفلت نکرد و در پاره‌ای از مقاطع فعالانه در صحنه حضور داشت. دوران تحصیل وی در تهران مصادف با فعالیت‌های مشروطه خواهان و انحراف مشروطیت از مسیر دینی و شرعی خود، اعدام شیخ فضل الله نوری و وقایع دردناکی بود که موجب شد وی به شدت از مشروطیت و مشروطه‌خواهان متنفر گردد؛ بلک