خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی شامل 94 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معرفی کتاب : درآمدی بر کتاب ایمان عقلانی :

Rational Faith

Catholic Responses to Reformed Epistemology

Edited by Linda Zagzebski

University of Notre Dame Press, Indiana, 1993

.

لیندا زاگزبسکی
ترجمه: علیرضا هدائی

۱. جستجوی وصفی جدید از عقلانیّت باور دینی در حال حاضر یکی از علایق عمده فلسفه دینِ انگلیسی آمریکایی است. برای برخی از نگرندگان از چشم انداز فلسفی این امر صرفا واکنشی موقّتی در برابر شکاکیّت دینی است، اما درواقع بخشی از آرزوی رایج برای بازآزمایی ماهیّت عقلانیّت است آرزویی که در میان فیلسوفان، در زمینه هایی بسیار گونه گون همچون فلسفه اخلاق و سیاست، فلسفه علم، و فلسفه ذهن یافت می شود و از دانشمندانی برخاسته است که اصولاً تحت تأثیر قاره اروپا بوده و نیز کسانی که به گونه تحلیلی تربیت شده اند. یک نمونه مهم کندوکاو در این زمینه، از آلوین پلانتینجا (

Alvin Plantinga

) و دیگر فیلسوفان کالوینی

(

Calvinist

) که قابل توجه ترینشان نیکولاس ولترسترف (

Nicholas Wolterstroff

)، جرج ماوْرُدس (

George Mavrodes

)، و کنث کانیندیک (

Kenneth Konyndyk

) هستند برمی خیزد. کار این متفکران هم قوی و هم بدیع بوده و احساس بسیار مورد نیاز غرور را به فیلسوفان دین بخشیده است. این رهیافت به معرف و باور دینی را، به دلیل منشأ کالوینی اش، «معرفتشناسی اصلاح شده» (

Reformed

Epistemology

) نامیده اند.

شناخته شده ترین داعیه های پلانتینجا اینهایند که [۱] باور دینی می تواند بدون شاهد گزاره ای (

propositional evidence

) یا هرگونه پشتیبانی استدلال، عقلانی باشد؛ [۲] الهیّات طبیعی (

natural theology

) برای اعتبار معرفتشناختی دین، غیرضروری است؛ و [۳[ فیلسوفان مسیحی دست کم باید در برخی پژوهشهای فلسفی خویش آموزه های مسیحیّت را صادق فرض کنند. از اغلب این داعیه ها، ماوردس و ولترسترف نیز قویّا دفاع کرده اند. این دیدگاه پلانتینجا که «هیچکس برهان نیاورده که باور الهیاتی نمی تواند پایه به معنای خاص باشد یا بدون مبتنی بودن بر دیگر باورها به گونه ای عقلانی بدان باور ورزیده شود» مرتبط با داعیه نخست است. (در ابتدا بیشتر آثار در باب معرفتشناسی اصلاح شده متمرکز بر این داعیه و حمله به مبناگرایی کلاسیک (

classical foundationalism

) و شاهدگرایی (

evidentialism

) بوده است). بحث درباب این مسائل را فیلیپ. ل. کوین (

Philip L. Quinn

)، جان زیس (

John Zeis

)، هوگو می نل (

Hugo

Meynell

)، تامس د. سولیوان (

Thomas D. Sullivan

)، و پاتریک لی (

Patric Lee

) در کتاب پی گرفته اند؛ دفاع قوی از نیاز به کلام طبیعی را مقالات جان گرکو (

John Greco

)، فیلیپ کویین، و جان زیس انجام داده اند؛ و بحثی درباب تصور پلانتینجا از فلسفه مسیحی را رالف مک آینرنی

Ralph McInerny

)مطرح کرده است.

در جدیدترین اثر پلانتینجا، فرضیه معرفت بدیعی رخ نموده است. به طور خلاصه، او پیشنهاد می کند که معرفت، صادق و باور موجَّه است جایی که یک باورِ

B

برای

S

مجوّز (

warrant

)داشته باشد درست در موردی که

B

به وسیله قوای معرفتیِ

S

که در محیطی مناسب، به گونه ای خاص، و براساس طرحی که به گونه ای موفقیّت آمیز به سوی صدق و حقیقت جهت داده شده است کارآیی دارند در

S

تولید شده باشد.(۱) پلانتینجا که به این وصف جدید از مجوّز مسلّح شده است اکنون منابعی دارد تا از این موضع اثباتی که «باورهای دینی مجوّز دارند و آنگاه که صادق باشند معرفت می سازند» دفاع کند. این امر آشکارا از داعیه پیشین که «هیچکس نشان نداده است اعتقاد به باور متألّهانه (

theistic belief

) به گونه اساسی غیرعقلانی است» قویتر است. بحث در مورد این دیدگاه در مقاله خود من، و مقالات پاتریک لی، جان گرکو، تامس د. سولیوان، و به گونه ای مختصرتر در مقاله جیمز راس (

James Ross

) پی گرفته شده است.

هدف کتاب ایمان عقلانی این است که واکنشهای انتقادی نسبت به معرفتشناسی اصلاح شده را از سوی آن فیلسوفان کاتولیک که فرضیه های مورد بحث را می ستایند امّا خود نیز علاقه ای خاص به، و درکی خاص از، فلسفه کاتولیک هم سنّتی و هم معاصر دارند عرضه کند. مقالات به هیچ وجه کاملاً جدلی (

polemical

) نیستند. بسیاری از آنها مهمترین داعیه های پلانتینجا را می پذیرند، امّا می گویند که این داعیه ها باید به گونه هایی خاص بسط یابند یا اصلاح شوند. دیگر مقالات انتقادهای اساسیتری دارند، اما آنها نیز همراه با روح ستایش نسبت به اهمیّت کار پلانتینجا به سود فلسفه الهی عرضه شده اند. اعتراضها مبتنی بر ترکیبی از علایق فلسفی و دینی اند و جدا ساختن این دو غالبا دشوار است. هر مقاله پیشنهادهایی نیز مطرح می کند که بازتابنده طرحهای فلسفی شخصی نویسنده اند و بنابراین تنها به معنای کاتولیک بودنِ نویسنده، کاتولیکی خواهند بود.

نویسندگان کتاب دارای خصوصیاتی چندند که آنها را از اصلاح طلبان جدا می سازد. نخست اینکه تقریبا تمامی آنان توجه بسیار زیادی نسبت به نیروهای عقل انسان دارند، گرچه با تردید می توان آنها را عقلگرا خواند دست کم نه بدان معنایی که این واژه از زمان عصر روشنگری (

the Enlightenment

) تاکنون در آن به کار رفته است. الّبته احترام عمیق نسبت به الهیات طبیعی بخش مهمّی از سنّت کاتولیکی است و تأثیر عقل طبیعی در به دست آوردن معرفت دینی قویّا و مکررّا در اسناد مکتوب رسمی کلیسای کاتولیک اظهار شده است.(۲) علاوه بر اینکه دانش پژوهی کاتولیکی دیرزمانی است این نظریه را پذیرفته است که الهیات وحیانی مبتنی بر الهیات طبیعی یعنی کار فیلسوفان، و برجسته ترینشان فلسفه آکویناس (

Aquinas

) است. این مطلب در بخشنامه سال ۱۸۷۹ پاپ لئوی سیزدهم، که طی آن توجه خاصّ مسیحیان را به اهمیّت فلسفه تومایی (

Thomistic Philosophy

) جلب کرد و آن را مبنای الهیات آسمانی خواند، رسما تأیید شد. اکنون گرچه فلسفه تومایی دیگر موقعیّت ممتازی در کلیسا ندارد، فیلسوفان کاتولیک عموما اعتماد فلسفی به فلسفه مدرسی (

scholastic philosophy

) را دست کم در آنچه در مقالات این کتاب گردآوری شده است همچنان حفظ می کنند. این میراث فیلسوفان کاتولیک، آنان را از همکاران کالوینیستشان متمایز می سازد و تفاوت به بار آمده در نگرشها به خوبی در مقاله «اعتراض اصلاح طلبانه به الهیات طبیعی» نوشته پلانتینجا بیان شده است.(۳) با این حال، برخی کالوینیستها به همان اندازه نویسندگان مقالات این کتاب نسبت به دورنمای کلام طبیعی امیدوارند و درواقع خود پلانتینجا با شور و شوق استدلالهایی برای خداگرایی پیشنهاد کرده است که قابل توجه ترینشان در مقاله اخیر او «یک دوجین (یا در همین حدود) استدلال برای وجود خدا» آمده اند.(۴)

من در مقاله خود مطرح می کنم که تفاوت میان نگرشهای کاتولیکی و کالوینیستی نسبت به الهیات طبیعی مرتبط با تفاوت میان دیدگاههای کاتولیکی و کالوینیستی درباب هبوط (

the Fall

) است. گرچه هر دو سنّت موافقند که قوای طبیعی بشر در نتیجه گناه اصلی (

original sin

)آسیب دیده اند، الهیات کاتولیکی عموما بر آن است که اراده بیش از عقل آسیب دیده است، و اینکه نیروهای استدلال ما همچنان می توانند امید دستیابی به بسیاری از نکات در طریق به سوی باور مسیحی را داشته باشند. فلسفه کاتولیکی همچنین سنّتی دیرپا از قانون طبیعی دارد که می گوید عقل ما منبعی توانمند از معرفت نسبت به موضوعات اخلاقی است. گسترش دادن آن به موضوعات ماوراءالطبیعی، نسبتا آسان است. تصوّر بر این است که هم معرفت اخلاقی و هم معرفت ماوراءالطبیعی بنیانهایی مهمّ در شناخت ماهیّت انسانند، و شناخت ماهیّت انسان در دسترس عقل معمولی بشری است.

ترکیب یک معیار مشخّص عقلگرایی و این نظر که اگر باورها را به گونه ای شکل دهیم که از این معیار فراتر روند سزاوار سرزنش خواهیم بود، دیدگاهی را می سازد که اکنون شاهدگرایی (

evidentialism

) خوانده می شود. از همان آغاز، این مجموعه عقاید هدف اصلی حمله فیلسوفانِ اصلاحگرا بوده است. افراطی ترین اظهارِ شاهدگرایی را و. ک. کلیفورد (

W.K. Clifford

) مطرح کرده، که گفته است: «همیشه، همه جا، و برای هرکس غلط است که مبتنی بر شاهد ناکافی به چیزی معتقد شود.»(۵) گونه های کمتر افراطیِ شاهدگرایی با اینکه کمتر جالبند، بیشتر معقولند، و در باب این موضوع مطالب بسیاری نوشته شده است. جالب است که گرچه شاهدگرایی اصلاً بخشی از آموزه کاتولیکی نیست، برخی از فیلسوفان کاتولیک، شاهدگرایند. آنان مدعی اند که باورهای دینی و حتّی برخی می گویند حقایق وحیانی به گونه ای کافی به وسیله شاهد موجَّه شده اند.(۶) در این کتاب، نمایندگی موضع شاهدگرایانه را هوگو می نل بر عهده دارد.

امر دیگری که نویسندگان این کتاب را از اصلاح طلبان متمایز می سازد این است که اغلب نویسندگان تا حدی از اراده گراییِ معرفتی (

cognitive voluntarism

) پشتیبانی می کنند، با اینکه پلانتینجا و ماوردس به وضوح در سوی دیگرند. دلایل این اختلاف، پیچیده است. من می گویم این امر تا حدی مرتبط با اختلاف دیدگاهها درباب ماهیّت ایمان است دیدگاه کاتولیکی از حیث تاریخی تحت سلطه فلسفه تومایی بوده است. هر دو سنّت می گویند که ایمانِ رستگاری بخش، موهبتی الهی است، امّا تاریخ درگیریهای عقیدتی نشان می دهد که کاتولیکها در مقایسه با پروتستانها عموما درجه بالاتری از مهار ارادی نسبت به باور و روندهای منجر به یک باور را در نظر داشته اند. مشخصا، آکویناس کارکردی را که منجر می شود به شکل دادن به یک باور از سوی یک فرد در هنگامی که عقل از آن باور کاملاً پشتیبانی نمی کند، به اراده نسبت می دهد. این موضع را می توانیم در نقل قولی که مقاله تامس سولیوان از آکویناس می کند ببینیم: «اراده، تحت تأثیر جنبش خیرِ موجود در وعده الهی، چیزی را که برای درک طبیعی آشکار نیست به عنوان امری قابل پذیرش مطرح می کند.»(۷) آنچه در اینجا پیش نهاده می شود این است که سازوکارهای عقیده سازیِ انسانها، به یقین کارکردی را برای اراده روا می دارد. بیش از آن، آکویناس مطرح می کند که زمینه امر یقینیِ باورهای مربوطه، اراده است نه عقل، و این خود اشاره دارد به اینکه آکویناس شاهدگرا نبوده است.

برخی از قویترین اظهاراتِ اراده گرایی معرفتی را می توان در نوشته های جان هنری نیومن (

John Henry Newman

) یافت که تأثیرگذاری اش بر تعدادی از نویسندگان این کتاب به وضوح مشهود است. من نقل قول سولیوان از نیومن را بازمی گویم:

بنابر این، ایمان نتیجه گیری از مقدمات نیست، بلکه نتیجه فعلِ اراده است که در پی این اعتقاد که «باور داشتن یک وظیفه است» می آید. پرسش ساده ای که لازم است از خود بپرسید این است که «آیا اعتقاد دارم که باید آیین کاتولیک (روم) را به عنوان کلام خدا بپذیرم…؟» چون مستقیما اعتقاد دارید که باید باور داشته باشید، عقل سهم خود را انجام داده است، و آنچه برای ایمان لازم است دلیل نیست، بلکه اراده است».(۸)

آنچه با اراده گرایی معرفتی مرتبط است درونگرایی (

internalism

) است. تمایز درونگرا/ برونگرا (

externalist

) در معرفتشناسی متأخّر اهمیّت یافته است. به اختصار، یک فرضیّه درونگرا است تا بدانجا که شرایط توجیه (تجویز) در دسترس شعور شخصِ معتقد قرار داشت باشند؛ و یک فرضیه برونگرا است تا بدانجا که شرایط چندان در دسترس نباشند. معیار پلانتینجا برای مجوّز، اساسا برونگرا است، گرچه آنقدر مبهم هست که انبوهی از فرضیه ها را دربر گیرد. (برونگرایی فقط در بیان معیار پلانتینجا نیست که به صراحت آمده است.) مثالها و کاربردهای پلانتینجا می گویند این واقعیّت که قوای باورساز یک فرد به خوبی کار می کنند چیزی نیست که نوعا در دسترس شعور آن فردِ معتقد باشد، گرچه هیچ چیز در معیار وجود ندارد که چنین در دسترس بودنی را مستثنا کند. این تفاوت میان پلانتینجا و کسانی که می خواهند عنصر درونگرای قویتری را در وصف مجوّز ببینند احتمالاً در این مسأله که «آیا یک باور دارای مجوّز، کاملاً درگیرِ قوای عامل است یا نه» کمتر محل نزاع است تا در مورد اختلاف در حدّی که فرد معتقدِ عامل، نسبت بدان «خود بازتاب» (

self-reflective

) است. در کتاب حاضر، اعتراضها نسبت به جنبه برونگرای فرضیه پلانتینجا در مقالات لی، گرکو، راس، کویین، و مقاله خود من مطرح شده اند.

ما فقط نکات کلّیِ قابل توجه ترین خصوصیات مقالات این کتاب را که موجب تمایز آنها از معرفتشناسی اصلاح شده می شود برشمرده ایم: احترام زیاد نسبت به عقل و الهیات طبیعی، و تمایل به اراده گرایی معرفتی و درونگرایی. آنچه کمتر مورد توجه قرار گرفته اما شایان ذکر است مشخّصه چندین مقاله است که امکان دارد دست کم تفاوت گرایش میان رهیافتهای کاتولیکی و کالوینی به معرفتشناسی را بازتابند. برخی از مقالات در مورد عقلانیّت دیدگاهی دارند که از آنچه در آثار اصلاحگران یافت می شود اجتماعی تر است؛ رهیافت اجتماعی را جان گرکو، جیمز راس، و خودم به صراحت مورد بحث قرار داده ایم و جان زیس بدان اشارتی دارد. این حدس که ردپای دلیل این تفاوت را می توان در تفاوت در مورد کلیساشناسی (

ecclesi