خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی )

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ) شامل 98 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جهان اسلا م و جهانی شدن (گفت و گو با دکتر عبدالقیوم سجادی ) :

اشاره:

من عبدالقیوم سجادی از طلا ب مرکز جهانی علوم اسلا می، و اهل افغانستان هستم. در سال۱۳۶۳ وارد حوزه ی علمیه ی قم شدم. از همان آغاز، در کنار دروس حوزوی به مباحث دانشگاهی علا قه داشتم.در سال ۱۳۷۳ توانستم مقطع کارشناسی را در مؤسسه ی آموزش عالی باقرالعلوم به پایان رسانم.

در سال ۱۳۷۵ نیز در مقطع کارشناسی ارشد پذیرفته شدم. در واقع آن سال آغاز فعالیت های پژوهشی من در مجلا ت می باشد. از جمله ی این کارها، نوشتن مقاله در فصل نامه ی علوم سیاسی است. سال ۱۳۷۸ در آزمون دکترا، در رشته ی روابط بین الملل، در دانشگاه شهید بهشتی، پذیرفته شدم. مدتی نیز در مرکز جامعه`الزهرا(س) مباحث جنبش اسلا می، ولا یت فقیه و انقلا ب اسلا می را تدریس کردم. در سال ۱۳۷۹ به عنوان عضو هیأت علمی مؤسسه ی آموزش عالی باقرالعلوم پذیرفته شدم. در این مؤسسه به تدریس دروس مربوط به رشته روابط بین الملل و دیپلماسی مشغول هستم. از دو سال پیش، در دانشگاه مفید نیز دروس مربوط گرایش روابط بین الملل را تدریس می کنم.

برخی از کارهای پژوهشی نیز چنین است: چهار پروژه ی تحقیقاتی را با مراکز مختلف انجام داده ام: مقالا ت دین و دنیا را با مرکز پژوهشی صدا و سیما کار کردم. موضوع تحزّب در اندیشه ی اسلا می با مرکز تحقیقات و مطالعات اسلا می دفتر تبلیغات، پژوهشکده ی اندیشه ی سیاسی اسلا م ارتباط داشتم.این کتاب با توجه به نو بودن بحث و موضوع، جزو کتب برگزیده کنگره ی بین ترجمان در سال ۸۰-۸۱ شد. پروژه ی بعدی را که با همین مرکز داشتم. با نام «درآمدی بر اسلا م و جهانی شدن» چاپ گردید. با توجه به این که در آن مقطع ادبیات جهانی شدن، نوپا و جدید بود، این کتاب برای مسؤولا ن مرکز، جالب بود.

از دیگر کارهای پژوهشی بنده تدوین متن درسی برای درس «دیپلماسی و رفتار سیاسی در اسلا م» است که با همین عنوان تألیف شد و اینک در اختیار دانشجویان قرار دارد.

هم اکنون با گروه سیاسی پژوهش گاه فرهنگ و اندیشه همکاری دارم و عضو شورای علمی گروه سیاسی هستم. پروژه ای نیز با این مرکز دارم با عنوان «جهان اسلا م و جهانی شدن». چندی پیش نیز پروژه ای با مرکز تحقیقات و مطالعات، در موضوع «جمهوری اسلا می ایران و جهانی شدن» داشتم. همچنین در همایش های مختلف مقالا تی ارائه کردم که برخی از آنها چاپ شده است، مانند همایشی که درباره ی اسلا م و تحزب در سال ۱۳۷۸ برگزار شد. مقاله ای با عنوان «حکومت مطلوب در اندیشه ی سیاسی حضرت امام(ره)» داشتم که به کنگره ی بین المللی حکومت اسلا می و امام خمینی، در سال ۱۳۸۲، مربوط بود. مقالا تی نیز درباره بحث های جهانی شدن و اسلا م و دین و جهانی شدن اختصاص داشت، به همایش ارائه کردم. علا وه بر این، از سوی کنگره ی دین پژوهان و با همکاری وزارت ارشاد همایشی در مدرسه ی امام(ره) برگزار شد. بحث من در آن جا حکومت جهانی اسلا م و جهانی شدن بود. در همایش بین المللی تقریب مذاهب، که در سال ۸۲ در تهران برپا شد، موضوع جهان اسلا م وجهانی شدن را مطرح کردم. یکسری مقالا ت نیز در مجلا ت مختلف مانند مجله ی علوم سیاسی، قبسات، کتاب نقد و بصیرت به چاپ رسانده ام. هم اکنون در حال تدوین رساله ی دکترای خود، با عنوان «اسلا م سیاسی و جهانی شدن در افغانستان پس از طالبان»، هستم.

بیش تر کار من، پژوهشی و آموزشی است. تعداد بسیاری از پژوهش های بنده روی کرد دینی داشته یا در موضوعات دینی بوده است. سال گذشته به دلیل عضویت در لویی جرگه ی قانون اساسی افغانستان به منظور قانون اساسی جدید افغانستان به آن کشور سفر کردم. تابستان امسال هم به آن جا رفتم و با همکاری برخی از دوستان مرکز مطالعات و تحقیقات راه بردی را، برای انجام تحقیقات و پژوهش های دینی، ایجاد کردیم که با استقبال خوبی هم روبه رو شد.

پژوهه: جهانی شدن بر تمام جهان تأثیر می گذارد که جهان اسلا م نیز با آن مواجه می شود. لطف کرده بفرمایید چه روندی در جهانی شدن اتفاق می افتد و این جریان در طی زمان چه تأثیراتی بر جهان اسلا م دارد؟

سجادی: آثار و پیامدهای جهانی شدن در جهان اسلا م برگرفته از برداشتی است که ما از این پدیده داریم. به هرحال یکسری از این تأثیرات بار ایدئولوژیک و ارزشی ندارند. در این حوزه مناظره های زیادی موجود نیست، ولی زمانی که با تعدادی از مفاهیم جهانی شدن روبه رو می شویم، اهمیت پیدا می کنند. علا قه داریم که بفهمیم بار معنایی یا تأثیرات نرم افزاری جهانی شدن، در جهان اسلا م، چیست. مقصود این است که ما باید دو رویه ی جهانی شدن، یعنی رویه ی تکنولوژیک و ایدئولوژیک آن را، از یکدیگر تفکیک کنیم. هرچند این کار به سختی امکان پذیر است، ولی می توان آن را برای روشن شدن بحث انجام داد.

به عبارت دیگر دو رویه ی جهانی شدن بار سخت افزاری و نرم افزاری این جریان می باشند. جهانی شدن به لحاظ رویه ی سخت افزاری (بُعد تکنولوژیک)، چیزی است که خیلی از اندیشمندان آن را فرآیندی ناشی از پیش رفت تکنولوژی اطلا عات(IT) می دانند که در اثر این پیش رفت، شاهد فشردگی فضا و مکان هستیم. به عبارت دیگر، ما شاهد مرگ فاصله ها یا کم رنگ شدن مرزها و سرانجام کاهش یا فرسایش حاکمیت ملی دولت ها بر مرزهای جغرافیایی شان خواهیم بود. گروهی از صاحب نظران در برخی روی کردها تنها همین چهره را در جهانی شدن می بینند و می گویند که جهانی شدن یعنی همین. این بحث بیان می دارد که جهانی شدن، فضا، زمینه یا فرصتی است که همگان می توانند از آن بهره مند شوند و صدای خود را به مخاطبانشان، در دورترین نقاط جهان، برسانند. امروزه در ادبیات جهانی شدن اندیشمندانی که از این دیدگاه امور را تحلیل می کنند، بسیارند. بُعد دیگر جهانی شدن و پیش رفت تکنولوژی، مرگ فاصله ها و کم رنگ شدن مرز جغرافیایی، بار معنایی ویژه ای را جهان گیر می کند. بنابراین بُعد نخست، همه ی جهان را تحت تأثیر قرار می دهد؛ و برای همگان اجتناب ناپذیر است، ولی رویه ی نرم افزاری جهانی شدن، برای جهان اسلا م، در قالبی فراتر از مجموعه ای معنایی و جغرافیایی حایز اهمیت است. در این جا جهان اسلا م را بر محور جغرافیا بیان نمی کنیم، بلکه بر محوریت یک معنا تعریف می نماییم. بنابراین جهانی شدن از این دیدگاه تأثیر ویژه ای در جهان اسلا م خواهد گذاشت. مهم ترین تأثیری که می تواند داشته باشد، ایجاد گفتمانی نو در دنیای اسلا م و تمام جهان است. این گفتمان، از نظر محتوایی، بیش تر از آموزه های لیبرال یا نیولیبرال الهام گرفته است و به صورت بندی یا پیکره بندی زندگی سیاسی و اجتماعی جوامع انسانی می انجامد. بنابراین می توان گفت مهم ترین تأثیر جهانی شدن بر جهان اسلا م، به چالش گرفتن معنا، مفهوم و هدف ویژه ای از زندگی است که در گفتمان اسلا می داریم. بدین ترتیب، بار معنایی و صورت بندی جدیدی را، از زندگی، معنا و معنویت، برای جهان اسلا م ایجاد می کند. به طور طبیعی آن بار معنایی جدید، که توسط گفتمان جدید به درون جهان اسلا م تزریق می شود، فضای سنگینی را بر زندگی سیاسی و اجتماعی مسلمانان تحمیل کرده است. چنین وضعیتی، به دلیل ناهم خوانی های شدیدی که با باورهای دینی جوامع اسلا می دارد، پیامدهای گسترده ای در عرصه ی هویت سازی در معنادهی به زندگی، تعریف هدف زندگی، فلسفه ی زندگی، الگوهای زندگی و الگوهای مختلف سیاسی، فرهنگی و اقتصادی، از خود نشان خواهد داد. در این مرحله شاهد نوعی تعارض در بحث رویارویی و محاجه ی جهان اسلا م با پدیده ی جهانی شدن هستیم.

پژوهه: به نظر می رسد رویه ی سخت افزاری به کسانی که دارای آن هستند کمک می کند تا رویه ی نرم افزاری آنها نیز بر جهان چیزه شود. یعنی کسی که سخت افزار را دارد، می تواند اندیشه ی خود را تا اندازه ی زیادی بر جهان مسلّط نماید. در این میان وظیفه ی جهان اسلا م چیست؟ گفتمان لیبرال بدین شکل و با ابزاری که دارد، در حال تهاجم به جهان اسلا م است؛ جهان اسلا م در این زمینه چه باید انجام دهد و چه تدبیری باید بیندیشد؟

سجادی: ابتدا به درآمدی کوتاه بر این پرسش می پردازیم و سپس پاسخ آن را بیان می کنیم: برخی جهانی شدن را از دیدگاه تکنولوژی می بینند و آن را امری اجتناب ناپذیر می دانند. ناگفته پیداست چنین افرادی می گویند که اجتناب از بار معنایی این تکنولوژی ناممکن است.

شما وقتی از(IT) استقبال کردید، محتوا را هم به نوعی دریافت می نمایید. اما هیچ چیزی در فضای مناسبات قدرت در عرصه ی جهانی، پایدار نیست؛ یعنی سیطره ی یک گفتمان ویژه نمی تواند حتمی و پاینده باشد. حتی اگر بپذیریم که جهانی شدن، به سیطره ی گفتمان، لیبرال یا نیولیبرال می انجامد، به این معنا نیست که این سیطره ، قطعی، پایدار و باثبات است. به تعبیر نظریه پردازان نظریه ی گفتمان، هر گفتمان امری محتمل است و همواره در معرض نابودی قرار دارد. هیچ ضرورتی در چارچوب یک گفتمان وجود ندارد. برای این که همواره تثبیت معنای ویژه ای در دالّ یا نشانه ای، قطعی نیست. اگر امروزه گفتمان لیبرالیسم، چیرگی دارد و می تواند مفهوم و غایتی جدید را از زندگی مطرح کند، گفتمان هایی دیگر هم در کنار و حاشیه قرار دارند که بازگشت معنای آنها، در الفاظ و نشانه ها نیز ممکن است.این امر به ما کمک می کند تا بتوانیم به راهکار یا استراتژی مناسبی دست پیدا کنیم.

در پاسخ به پرسش حضرت عالی می توان این گونه گفت: اگر ما بپذیریم که گفتمان مسلط پایه های خود را بر کار آمدی مدیریت سیاسی، باورها، نظام ارزشی، هنجارها و توانایی های مادی استوار ساخته، یعنی سه ضلع فرهنگ، سیاست و اقتصاد را پایه های قدرت بدانیم، تردیدی وجود ندارد که با برتری در این سه حوزه یک گفتمان تسلّط پیدا خواهد کرد. امروزه الگوی لیبرال، خود را در عرصه های اقتصاد، سیاست و فرهنگ الگوی برتر معرفی می کند. نقطه ی ورود من برای پاسخ به شما، فرهنگ است؛ قدرت مسلّط ناگزیر است که توانمندی و کارآمدی خود را در هر سه عرصه نشان دهد. برای نمونه، اگر الگویی از توانایی مادی و نهادهای کارآمد سیاسی بهره ببرد، ولی بار معنایی قوی ای نداشته باشد، نمی تواند مسلط شود. بنابراین به نظر می رسد نقطه ی ضعف گفتمان برتر، حوزه ی فرهنگ است؛ یعنی در حوزه ای که به هدف و فلسفه ی زندگی، معنادادن به آن و هویت بخشیدن به انسان مربوط می شود، با یکسری چالش های جدی روبه رو است. بااستفاده از این چالش ها، می توان استراتژی کارآمدی در برابر این پدیده انتخاب کرد. با این حساب، شناسایی آن گفتمان، بررسی نقاط ضعفش و ورود از آن نقاط، یکی از راه کارهای منطقی و کارآمد خواهد بود. به دلیل ناتوانی درونی در عرصه ی فرهنگ، الگوی لیبرال ارزش های فرهنگی خود را از درون فرهنگ و تمدن غرب به دست آورده است. بنابراین وقتی می خواهد این الگو را در تمدن ها و فرهنگ های دیگر گسترش دهد، نه از نظر درونی، ظرفیت و استعداد بیرون رفتن از مرزهای ملّی را دارد و نه از نظر بیرونی، آماده ی پذیرش این ارزش های ویژه وجود دارد. به یاد داشته باشیم که ارزش ها و باورهایی می توانند جهان شمول شوند که پاسخی برای خواسته های درونی جوامع و فرهنگ های مختلف داشته باشند. چون باورها و ارزش های نظام لیبرال ازدرون فرهنگ ویژه ای استخراج شده، توانایی و ظرفیت درونی را برای جهانی شدن ندارد. بنابراین جهان اسلا م از طریق صورت بندی جدید زندگی روزگار ما و تعریف هدف و معنای زندگی، می تواند گفتمان حاکم را به چالش بکشاند. بنابراین می توانم بگویم که نزرع گفتمانها در عرصه جهانی امروزه عمدتاً ناظر به سیاست هویت و سیاست فرهنگی است.

پژوهه: به نظر می رسد جدا کردن فرهنگ، سیاست و اقتصاد، کار سختی است. این گزینه ها مجموعه ای هستند که به سادگی از هم جدا نمی شوند؛ باورهای فرهنگی، اجتماع قانونمندی را درست کرده و این اجتماع قانون مند، توانسته به اقتصاد سامان مند دست پیدا کند. بنابراین نمی توان گفت که من فرهنگ دارم، ولی طبق این فرهنگ نمی توانم اقتصاد سامان مند یا اجتماع مطلوب داشته باشم. آنها می گویند ما این فرهنگ را – هرچند مشکل دارد – در اختیار داریم. که در آن مجموعه، مذکور طبق این فرهنگ، اجتماع، اقتصاد و سیاست شکل گرفته است. آنان در مقایسه با بسیاری از جوامع، در اجتماع، اقتصاد و سیاستشان موفق تر بوده اند. این امر شاید به آنها کمک کند که بگویند این فرهنگ، برتر است. از سوی دیگر احتمال دارد آنها بگویند ارزش هایی که ما مطرح می کنیم، جهانی هستند. دست یابی انسان به عدالت، برابری و آزادی، آرمان هایی است که همه ی جوامع بشری دنبال آنها بوده اند، هرچند شاید این افکار درون جغرافیای ویژه ای شکل گرفته باشد. آیا از این محورها می توان به سادگی گذشت؟

سجادی: البته بنده به سخن شما توجه دارم؛ سیاست، فرهنگ و اجتماع را نمی توان از یکدیگر تفکیک کرد. من نیز در پی تفکیک آنها نیستم. من این پرسش را بیان کردم که ما از کجا وارد شویم؟ نقطه ی آغاز مورد نظر من، این بود. من می گویم که به هرحال از کجا باید شروع کرد؟ بنده معتقدم که در نظام لیبرال، از دیدگاه سیاسی و اقتصادی، کارآیی نسبی وجدی دارد، ولی این نظام را، از نظر فرهنگی، دچار یکسری چالش ها می بینم. با توجه به این نکته، من از نقطه ی فرهنگ شروع می کنم. بنابراین من دنبال یافتن آن نقطه ی چالش پذیری گفتمان مسلّط هستم. این موضوع تا حدودی با ادبیات جهانی شدن و دیدگاه هایی که صاحب نظران مطرح می کنند، هم خوانی داشته و قابل تأیید است. جهانی شدن در عرصه ی اقتصاد و سیاست به مراتب راحت تر و آسان تر از جهانی شدن در میدان فرهنگ است؛ زیرا: ۱. بحث ارزش ها و هویت ها در این دو مطرح نیست و به همین دلیل حساسیت ها دراین موارد، کم تر است؛ ۲. به لحاظ حل المسایلی بودن حوزه ی سیاست و اقتصاد، امکان جهان شمولی یا عام شدن الگویی که برای اداره ی جامعه کارآیی دارد، بسیار بالا ست. اما فراگیر شدن هرالگوی فرهنگی، با چالش های جدی ای روبه رو است، زیرا شما با ارزش ها، هویت و باور افراد سروکار دارید. شما می خواهید باور جدیدی درافراد ایجاد و نظام ارزشی تازه ای برای جوامع تعریف نمایید. و این بسیار مشکل است. به این دلیل، بنده از نقطه ی فرهنگ شروع کردم؛ یعنی نقطه ی باورها و ارزش های گفتمان مسلط. از سویی نباید فراموش کنیم وقتی، در حوزه ی فرهنگ، از جهانی شدن سخن می گوییم، در واقع ارزش های فراگیر و عام بشری را طرح می نماییم. شما به مفهوم عدالت، آزادی، برابری و مانند این ها اشاره کردید؛ این مفاهیم، مشترک است، ولی بار معنایی ای که به این مفاهیم تزریق می شوند، بسیار مهم است. این مفاهیم معنای ثابتی ندارند؛ ظرفی است که مظروف های گوناگونی در آن جای می گیرند. حال، چه کسی معنایی را تعریف می کند؟ چه کسی عدالت و آزادی را تعریف می نماید و آن را گفتمان مسلّط می داند؟ گفتمان مسلّط، معنا و هدف زندگی را، آن گونه که در بستر فرهنگی خود می فهمد، بیان می نماید. هرگز بحث برابری و عدالت، به مفهومی که ما در فرهنگ و تفکّر دینی داریم، در نظام لیبرال وجود