خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳) شامل 99 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مراجعه الاستشراق فی مجله (الفکر العربی) العددین ۳۱ و ۳۲ (۱۹۸۳) :

مقدمه

هل یستحق منا الاستشراق والمستشرقون وموقف المشارقه من المستشرقین هذا الجهد فی دراسه مؤلفاتهم والبحث فی مناهجهم وطریقه نقدهم؟

الجواب من دون تردد! لقد قام المستشرقون بجمع المخطوطات العربیه وفهرستها وحققوا منها ما امکنهم وما راوه ضروریا لدراستهم وابحاثهم، فنشروها نشرا علمیا وقد طبعوا فی بلادهم الکم الکبیر والمهم من المؤلفات العربیه والمصادر فی التاریخ والادب والتفسیر والحدیث والفقه، وترجموا الی اللغات الغربیه عددا کبیرا من المؤلفات العربیه، کما وضعوا المعاجم وکتب القواعد التی خطط لها بطریقه علمیه، واهتموا بمثل ذلک معرفین الکتب المؤلفه باللغات الاسلامیه غیر العربیه، وواضعین النصوص الاصلیه المحققه مع ترجماتها احیانا بین ایدی الدارسین الغربیین .

الی ذلک فلقد درس وتعلم علی ایدی المستشرقین الآلاف من العلماء العرب والمسلمین، حاملین علومهم ومناهجهم الی اوطانهم . وبعد عودتهم الی بلادهم بداوا بنقد الاستشراق والتمییز بین ما هو سقیم وسلیم فیما کتب عن حضارتنا وثقافتنا، خصوصا ما یتعلق بالاسلام والثقافه العربیه، والیوم، بالرغم من انقضاء عهد الاستشراق الذهبی، فان نقده مستمر . واذا کنا نرید ان نؤسس لعلاقه جدیده بین الشرق والغرب، او بتعبیر ادق، بین الاسلام والغرب، علینا ان نطلع علی جذور المد المعرفی لکلا الحضارتین .

علی هذا الاساس بدات مجله الفکر العربی فی اعددیها ۳۱و ۳۲ اولی المحاولات اللبنانیه فی هذا المجال، فافردت ما یقارب الثمانمائه صفحه فی مقالات متعدده فی شتی المجالات المتعلقه بدراسه الاستشراق والبحث فیه . وفی هذا البحث حاولنا عرض هذین العددین من المجله علی بساط العرض والمراجعه اضاءه لحرکه الاستشراق فی الماضی والحاضر لکی نصل الی ما نصبو الیه فی هذه المراجعه .

الاستشراق لغه و اصطلاحا

ما یهمنا فی بحث الاستشراق هو المعرفه اللغویه والاصطلاحیه لهذا المفهوم مع تعریف لشخص المستشرق نفسه، ففی هذین المجلدین نقل العدید من التعریفات اللغویه والاصطلاحیه وعبرت هذه التعریفات عن رؤیه الباحثین والناقدین والکتاب وطریقتهم وتفکیرهم وانطباعاتهم ازاء مفهوم الاستشراق .

ورد فی موسوعه «لاروس » تعریف الاستشراق Orientaliste «العالم المتضلع فی معرفه الشرق وثقافته وآدابه » .

اما الدکتور شکری النجار فیعرف الاستشراق ^(۱) فی مقاله له بقوله : «یؤخذ الاستشراق عاده بعده معان متداخله ومختلفه، ولعل اهم معنی للکلمه هو المعنی الاکادیمی، اذ تطلق کلمه مستشرق بشی ء من التجاوز علی کل من یتخصص فی احد فروع المعرفه المتصله بالشرق من قریب او بعید» ^(۲) .

ویتابع : «ثمه مفهوم آخر للاستشراق اعم وهو اعتبار الاستشراق اسلوبا للتفکیر یرتکز علی التمییز الانسانی والمعرفی بین الشرق والغرب » ^(۳) .

واما الدکتور احمد حسن عبدالسلام فیعتبر المستشرق هو الفاعل والشرق هو المفعول به المحدد ^(۴) .

اما الدکتور رضوان السید وعلی اساس الاهتمام الموجود فی هذین المجلدین، فانه یقبض ویبسط فی هذا المعنی فیقول:

«ان الاستشراق یتناثر ویدخل فی تخصصات متباینه کالتاریخ وعلم الاجتماع وعلم الانسان والاقتصاد والسیاسه، ولم یعد هناک عالم واحد اسمه الاستشراق بل هنا عوالم متباینه یحمل کل منها عنوان المجال الذی یهتم به، فاذا کانت مفاهیم الشرق والعالم الثالث والشرق الاوسط متباینه وغیر علمیه، فان مفهوم الاستشراق صار الیوم کذلک ^(۵) ۵، فی حین ان کثیرا من المقالات الوارده فی هذین المجلدین یقصد بالاستشراق الاستعراب (دراسه افکار اولئک الذین اهتموا بالشرق الاوسط العربی او الشرق الادنی – الشرق العربی – ونقدها) او الکتاب الغربیین الذین یکتبون عن الفکر الاسلامی وعن الحضاره الاسلامیه .

السؤال المهم الذی یطرح هنا هو هل ان هذا الترکیز سببه کون ان غالبیه الکتاب عرب ام ان لهذا الترکیز والتحدید خلفیه علمیه بالامکان الاعتماد علیها؟ .

بامکاننا ان نجیب عن هذا السؤال من خلال ما ورد من کلام للدکتور شکری النجار اذ یقول: «کان الشرق یعتبر – باستثناء الاسلام – مجرد امتداد للغرب وتابعا له ومسرحا لسیطرته، وظل هذا الفهم قائما حتی القرن التاسع عشر . هذا القول ینطبق علی التجربه البریطانیه فی الهند والتجربه البرتغالیه فی جزر الهند الشرقیه والصین والیابان ، والتجربه الفرنسیه ، والتجربه الایطالیه فی مناطق کثیره فی الشرق، ولکن فیما عدا ذلک کان الشرق الاسلامی والعربی هو المنطقه الوحیده التی کانت تمثل تحدیا سافرا لاوروبا، سواء فی المجالات السیاسیه او الثقافیه، ولذا کان الاستشراق یتمیز خلال مرحله طویله من حیاته، بهذا الموقف المعادی للاسلام والمناوئ للثقافه الاسلامیه والعربیه » .

کما ان الدکتور بطرس حلاق فی مراجعته لفکر ^(۶) جان بول شارنیه یصف الاستشراق بانه نمط علاقه بین حضارتین او بالاحری بین حضاره مرکزیه واخری (والحضاره المرکزیه تکون الغرب بالذات والشرق هو الاخری! .) ان هذا الکلام الموجز یوضح لنا سبب اعتبار الاستشراق بمعنی الاستعراب للذین یکتبون عن الفکر الاسلامی .

وادوارد سعید یعتبر ان المستشرقین هم کل اولئک الذی یعنون بالشرق من غیر الشرقیین .

اما مالک بن نبی فی مقاله له تحت عنوان «انتاج المستشرقین یحدد مصطلح الاستشراق ^(۷) » فیقول: «اننا نعنی بالمستشرقین الکتاب الغربیین الذین یکتبون عن الفکر الاسلامی وعن الحضاره الاسلامیه » ^(۸) .

وعن تعریف المهتمین بالمشرق او وصفهم یقول رضوان السید فی هذا المجال: «ان المهتمین بالمشرق قدیما (لنقل منذ القرن الثامن عشر) کان منهم الرحاله والمبشرون والضباط ورجال الاداره الاستعماریه واللغویون واللاهوتیون وعلماء علم الانسان ومؤرخو الحضارات والخیالیون والآثاریون، واضیف الیهم مطلع هذا القرن التربویون ورجال المخابرات والمؤرخون والاقتصادیون، ومتدربو الشرکات وخبراء الاسواق التجاریه والسیاسیون وذوو النیات الطیبه من المهتمین بحوار الشرق والغرب وعلاقات المسیحیه بالاسلام ^(۹) .

حدود المفهومیه للاستشراق:

غالبیه الذین کتبوا فی هذین المجلدین یحددون حدود المفهومیه للاستشراق فی ظل علاقه الغرب بالشرق الاسلامی .

لتاصیل مساله الاستشراق فی حدودها المفهومیه، یبرز فی الاقل ثلاثه مفاهیم صالحه للتداول ویعالجها الدکتور خلیل احمد خلیل:

اولها: کون الاستشراق ذا دلاله اکادیمیه ای کونه بحثا جامعیا فی معرفه الآخرین .

ثانیها: کونه اسلوبا فکریا قوامه تمایزان اساسان، وجودی ومعرفی، بین غرب یدعی انه یعرف نفسه تماما – بنفسه – وشرق قابل للمعرفه وعاجز ذاتیا عن معرفه نفسه .

ثالثها: کون الاستشراق متداخلا مع بنی الدوله الحدیثه فی الغرب ومتشابکا مع توجهات المجتمع المدنی فیه قد صار مؤسسه مشترکه للتعامل مع الشرق ^(۱۰) ۱۰ .

علی اساس هذا التحدید نستطیع ان نقول ان الموضوع الذی یطرح فی البدایه هو المعرفه العلمیه (ابیتمولوجیه) ویعتبر د . خلیل احمد خلیل ان المستشرقین اخذوا البشر الشرقی حدا للاختبار ^(۱۱) .

دوافع الاستشراق:

یطرح خلال المقالات الوارده فی العددین ۳۱و ۳۲ من مجله «الفکر العربی » عده اسباب للاستشراق، ویمکننا ان نحددها علی النحو التالی، ولکن قبل تحدیدها نشیر الی ان میشال جحا اورد فی کتابه تحت عنوان «الدراسات العربیه والاسلامیه فی اوربا» دوافع واسبابا متعدده للاستشراق، وفی العدد ۳۲ من مجله «الفکر العربی » راجعه یحیی حمود بشکل موجز:

۱ . المعرفه العلمیه: المقالات الوارده فی هذین العددین لا تشیر بشکل مباشر الی کلام علی الدافع والسبب العلمی للاستشراق، الا ان بعضهم من خلال طرح افکار بعض المستشرقین ذکروا نیات حسنه وعلمیه لهم . ومن جمله هؤلاء یعد اسماء بعض المستشرقین الروس وبعض المستشرقین الاوربیین امثال لوی ماسینیون .

۲ . التبشیر: جمله من الکتاب فی هذین العددین کتبوا بالتندید عن سبب تبشیری للاستشراق واشد ما کتب فی هذا المجال مقاله الدکتور محمد البهی تحت عنوان «المبشرون والمستشرقون وموقفهم من الاسلام » فهو یعتبر فی هذا المقال ان السبب الرئیس المباشر الذی دعا الاوربیین الی الاستشراق، هو السبب الدینی فی الدرجه الاولی ویصف کلا من التبشیر والاستشراق بالاستعمار ویقول هما یدعوان الی توهین القیم الاسلامیه وهذا لم یکن الدعوه الی المسیحیه والعمل علی ارتداد المسلمین الی النصرانیه مباشره، وانما کانت طریقه تشویه للاسلام ومحاوله اضعاف قیمه، ثم تصویر المسلمین فی وضعهم الحالی بصوره مزریه بعیده عن المستوی الحضاری فی عصرنا الحاضر ^(۱۲) .

۳ . الاستشراق السیاسی: جمیع الکتاب الذین کتبوا علی اساس محور بحثهم عن استعمار الدول الاسلامیه وطبیعته طرحوا الاتجاه السیاسی او بالاحری الدور السیاسی للاستشراق ، فلذلک یوازی الدکتور رضوان السید فی مقدمه المجلد الاول لهذین العددین عامل السیاسه مع علم الاجتماع وعلم الانسان والاقتصاد .

الکاتب تیسیر شیخ الارض فی مقاله له تحت عنوان «علی هامش الصراع الاوربی الاسلامی » یقدم عنوانا «الاستعمار الاوربی » فی احد محاور بحثه من صفحه ۱۰۶ الی ۱۲۷ من المجلد الاول .

۴ . العداوه ضد المسلمین العرب: یعتبر هذا السبب من اقدم الاسباب لضروره معرفه الشرق وخرجت فی اعقاب الحرکه الصلیبیه فی القرن الثالث عشر المیلادی وفی هذا الخصوص کتب د . علی الشامی فی مقاله مفصله تحت عنوان «الحرکه الصلیبیه واثرها علی الاستشراق الغربی » یقول:

الحرکه الصلیبیه لعبت دورا مرکزیا علی مستوی الاحداث العالمیه التی تمحورت فی بدایه العصر الوسیط بین اهم قوتین: الشرق الاسلامی والغرب المسیحی، وخاصه فیما یتعلق بنوعیه العلاقه التی ترافقت معها واعقبتها ومدی تاثیراتها علی الرؤیه المستقبلیه لکل منهما .

وجدیر بالذکر ان هذه الحروب والعامل الدینی الذی غلفها وضع جنباالی جنب رجال الدین ورجال الدنیا وهذا دام حتی عصر النهضه فی اوربا ^(۱۳) .

وفی هذا السیاق یدخل الزمن الصلیبی فی صلب العلاقه التاریخیه المتوتره والعدائیه، التی وضعت الاسلام دائما فی حاله دفاع متواصل ضد الغرب الذی لم یکتف بنتائج معرکه بواتییه .

کما اسلفنا فان نظره معظم الکتاب فی هذین العددین من مجله «الفکر العربی » للاستشراق هی نظره سلبیه .

الخلاصه: ان الاستشراق کان یرید انتاج نماذج راکده ثابته للموضوع الشرقی، ومما یلفتنا الیه ادوارد سعید من جهه ثانیه هو تحولات المنظومه الاستشراقیه، نذکر منها بایجاز الاستشراق الجامعی، الاستشراق المسیحی الغربی الدینی ، الاستشراق المعلمن المبطن، الاستشراق السیاسی، وهکذا ومن خلال ادب الرحلات، والاستشراق الثقافی الشعبی تطورت عملیات البحث عن معرفه الآخر لقهره وغزوه والاستمرار فی استغلاله، الی مؤسسه تابعه للدول باشکال متعدده .

التطور التاریخی لمعرفه الغرب بالشرق

التطور المعرفی للشرق یستقطب قسما مهما من المقالات الوارده فی هذین العددین، وکل منها یقدم قراءه عن هذا الموضوع حسب تعاریف المعرفی للشرق والغرب والصراع بینهما . . .

علی سبیل المثال، الدکتور نقولا زیاده فی العدد۳۱ من مجله فی مقاله تحت عنوان «الغرب یشرق » فی البدایه قدم تعریفا جغرافیا عن الغرب والشرق ثم یتناول خلال مقالتیه بحثا عن تطور المعرفه الاوروبیه للشرق . .

فهو یعتقد بان تعرف الغرب واوربا بالذات الی الشرق باعتباره الرقعه التی تمتد من سواحل البحر المتوسط غربا الی البحار الشرقیه النائیه، فی الهند والصین واندونیسیا شرقا، عبر قرون طویله، وعن طریق عدد کبیر من الکتاب والرحاله والجغرافیین والمؤرخین، وقد کانت الفترات تختلف ووسائل اتصال الاوروبیین فیها بهذا الشرق باختلاف الدوافع وتعدد البواعث، ویمکن القول اجمالا بان الآلاف من الکتب والنشرات التی وضعت عن هذه المنطقه الواسعه لم تکن جمیعها تقدم للقراء حقائق ومعلومات .

اذ ان الکثیر منها وحتی فی القرن الرابع عشر مثلا، کان یحتوی، الی جانب الحقائق والمعلومات، الکثیر من الاساطیر والخرافات التی کان الخلف ینقلها عن السلف، لا رغبه فی تشویه الواقع، ولکن لانه کان یعتقد ان هذا هو الواقع، ولعل خیر ما نفعله، هو ان نتابع هذا الامر فی عصوره المختلفه بدءا من التقالید القدیمه الیونانیه الی ان وصلت اوربا، عن طریق البرتغالیین، الی الهند ثم نقف عند القرن السادس عشر لنخلص الی ما کانت قد وصلت الیه المعرفه – العامه – من هذه الرقعه الواسعه ^(۱۴) .

کما یتبین من مقاله الدکتور . نقولا زیاده فان مفهوم الشرق هو مفهوم واسع ویشمل کل الدول الشرقیه (الاسلامیه وغیر الاسلامیه) ، وهو انطلاقا من هذین المفهومین یطرح جزءا من التطور التاریخی لمعرفه الغرب بالشرق .

واما فی نظر الکتاب الذی یطرحون مفهوم الشرق الاسلامی ومعناه ویدخلون فی صلب العلاقه التی وضعت الاسلام دائما فی حاله دفاع متواصل ضد الغرب فی هذا السیاق نفهم ان الحرکه الصلیبیه قد لعبت دورا مرکزیا علی مستوی الاحداث العالمیه التی تمحورت فی بدایه العصر الوسیط بین اهم قوتین “الشرق الاسلامی والغرب المسیحی” وخاصه فیما یتعلق بنوعیه العلاقه التی ترافقت معها واعقبتها ومدی تاثیراتها علی الرؤیه المستقبلیه لکل منهما .

فی هذا السیاق یقول الدکتور علی الشامی:

لذلک لم تکن الجهود الاستشراقیه التی خرجت الی الوجود فی اعقاب الحرکه الصلیبیه فی القرن الثالث عشر المیلادی، مجرد تخیلات حول الشرق الاسلامی صاغها رحاله اوروبیون بقدر ما کانت تتویجا فکریا لمرحله تاریخیه مهمه سعی الاستشراق البدائی لتصویرها بشکل معاکس: انتصار الغرب المنهزم وهزیمه الاسلام المنتصر ^(۱۵) .

الحروب الصلیبیه لعبت دورا مرکزیا لتعبئه المعتقدات والعرقیه اتاحت عصبیه للغرب الاوربی ابان الحروب الهائله بین الاسلام والغرب، واعتقد الیوم اننا عندما نرید ان نراجع هذا التاریخ یهمنا ان نعرف فی البدایه ایا منهما کان سبب انتاج هذه العصبیه .

کثیر من الباحثین یقولون ان الحرکه الصلیبیه هی الاساس والاصل الذی قامت علیها عصبیه الغرب تجاه الاسلام ، عصبیه لم تظهر حدتها وسلبیاتها سوی فی الاطار الذی رسمته اوربا لنفسها، سیاسیا وجغرافیا و عقائدیا، وذلک منذ اواخر القرن الحادی عشر المیلادی .

الدکتور علی الشامی یقول هنا: “تاریخ القرون الاربعه الفاصله بین بدء الدعوه الاسلامیه وقدوم الحمله الصلیبیه الاولی، یلحظ علامه واضحه ربطت مسیحیی الشرق بالمشروع الاسلامی، ویشهد انفتاحا حضاریا تاما من قبل الاسلام تجاه الغرب المسیحی المتطلع بلهفه وحذر نحو حدود الاندلس . لم تکن العصبیه الاسلامیه المعادیه للغرب ولیده تحول داخلی فی مسار الدعوه الاسلامیه بقدر ماکانت نتاجا طبیعیا لفعل الغرب نفسه، فالعصبیه الاسلامیه العامه التی نمت وتشکلت فی المراحل الاولی لانتشار الدعوه، لم تاخذ اطلاقا صوره عدائیه تجاه المسیحیه، فهی، ای العصبیه، لم تتطور علی قاعده العداء للادیان او للشعوب الاخری، بل سعت عملیا نحو هدفین متلازمین: تامین وحده الجماعه، ومواصله نشر الدعوه . اما تحولها الی عصبیه دفاعیه، فانه یعود اساسا الی الشکل الذی اتخذته رده الفعل الاسلامی تجاه المشروع الصلیبی، بشکل حول بدوره رده الفعل الی فعل واع اسس لاحقا مرتکزا تاریخیا مهما من مرتکزات الموقف الاسلامی تجاه الغرب ^(۱۶) .

ورده الفعل الاسلامی لم تکن ضد المسیحیه بل ضد الغرب الذی تقنع بالدین ضده، لان علاقه الاسلام بالمسیحیه – خاصه المسیحیه الشرقیه – لم تکن مصدر قلق للمسلمین، ولذلک نقل ویل دیورانت الحقیقه نفسها وارفقها باعجاب وتقدیر بحیث انه لم یتردد فی اعتبار تسامح الاسلام تجاه المسیحیین اکثر تسامحا من المسیحیین انفسهم، وبهذا المعنی یقول: «لقد کان اهل الذمه المسیحیون وال