خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی شامل 120 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل المجامیع الحدیثیه الاخری: منهج صاحب العبقات فی الرد علی الدهلوی :

تتجلی عظمه مؤلف کتاب العبقات و دقته فی النظر، و احاطته بالعلوم، و تتبعه للاقوال، و أمانته فی النقل، و التزامه العملی بقواعد البحث. . . فی أسالیبه فی الرد علی الاشکالات أو النقد للاستدلالات . . .
لقد قطع رحمه اللّه بأقوی الحجج و أمتن البراهین کافه الطرق و الذرائع، و دفع جمیع الشکوک و الشبهات، حتی لم یبق للخصوم أی طعن فی المذهب، أو قدح فی دلیل، أو تضعیف لحدیث. . . الا و دفعه بالتی هی أحسن، وردعلیه الرد الجمیل: «بتحقیقات أنیقه، و تدقیقات رشیقه، و احتجاجات برهانیه، و الزامات نبویه، و استدلالات علویه، و نقوض رضویه»مستندا فی ذلک کله الی کتب أهل السنه، و مستدلا بأقوال أساطین علمائهم فی مختلف العلوم و الفنون.
لقد تناول کل کلمه جاءت فی«التحفه»رادا علیها أو منتقدا لها.
و کثیرا ما یرد کلمات صاحب«التحفه»رادا علیها أو منتقدا لها. و کثیرا ما یرد کلمات صاحب«التحفه»بما ذکره هو فی نفس الکتاب أو غیره من کتبه، و طالما یفندها بکلمات والده و غیره من شیوخه و أساتذته. «حتی عاد الباب من التحفه الاثنی عشریه خطابات شعریه، و عبارات هندیه، تضحک منها البریه».
و قد یناقش کلمات شیخه و والده«ولی اللّه الدهلوی»و کلمات تلامذته و لا سیما محمد رشید الدین خان الدهلوی، و حیدر علی الفیض آبادی.
بل لقد تناول بالرد و البحث کل ما ذکره أولئک المتعصبون المنکرون للحقائق طعنا فی مذهب أهل البیت، أمثال أبناء تیمیه و الجوزی و حجرو کثیر. . .
فتراه فی حدیث: «أنا مدینه العلم و علیّ بابها»الذی بحث فیه فی مجلدین کبیرین یخصص المجلد الاول منهما باثبات الحدیث سندا ثم بیان وجوه دلالته علی امامه أمیر المؤمنین علیه السلام بعد رسول اللّه صلی اللّه علیه و آله
57

بلافصل. . . کل ذلک ردا علی المولوی عبد العزیز صاحب«التحفه». . . و به یتم البحث اثباتا وردا، ثم یخصص المجلد الثانی للبحث مع الذین ناقشوافی الاستدلال بهذا الحدیث علی الامامه بالطعن فی سنده أو دلالته. . . من علماء أهل السنه. . . من المتقدمین و المتأخرین. . . من الهنود و غیرهم. . . کماسیأتی.
و بذلک أصبح هذا الکتاب موسوعه عقائدیه علمیه تاریخیه. . . و من أهم و أوسع الکتب المؤلفه فی مجال الصراع العقیدی. . . و الیک بعض الجوانب المهمه من خصائص الکتاب فی أسلوبه فی النقاش العلمی:
(۱) نقل کلام الخصم کاملا
قد ذکرنا أن من عاده علماء الشیعه فی الرد هو نقل کلام الخصم بصوره کامله، و بلفظه الوارد فی کتابه، فلا ینقصون منه شیئا و لا ینقلونه بالمعنی. . . و هکذا کان دأب السید صاحب العبقات. . . فانه یورد کلام الدهلوی و غیره ثم یرد علیه جمله جمله تحت عنوان«قوله أقول». . .
(۲) الاستیعاب الشامل
و استوعب هذا الکتاب جمیع جوانب البحث حول کل موضوع من مواضیعه. . . فهو حینما یأخذ بالرد علی استدلال الخصم بحدیث من الاحادیث، أو بکلام له فی الطعن علی استدلال الامامیه. . . لا یغفل عن جانب من جوانب البحث فیه، و لا یکتفی بالرد علیه من ناحیه أو ناحیتین، بل یعالجه علاجا جذریا، و یهدم ما تفوه به من الاساس هدما کلیا. . . .
فتراه حینما یرد علی قدح ابن الجوزی فی حدیث الثقلین بایراده فی کتابه«العلل المتناهیه فی الاحادیث الواهیه»قائلا: «حدیث فی الوصیهلعترته: أنبأنا عبد الوهاب الانماطی قال : أخبرنا محمد بن المظفر قال: نا أحمدابن محمد العتیقی قال: حدثنا یوسف بن الدخیل قال : حدثنا أبو جعفر
58

العقیلی قال: نا أحمد بن یحیی الحلوانی قال: نا عبد اللّه بن داهر قال: ناعبد اللّه بن عبد القدوس عن الاعمش عن عطیه عن أبی سعید قال: قال رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم :
انّی تارک فیکم الثقلین کتاب اللّه و عترتی و انهما لن یفترقا جمیعا حتی یردا علی الحوض فانظروا کیف تخلفونی فیهما.
قال المصنف: هذا حدیث لا یصح. أما عطیه فقد ضعفه أحمد و یحیی و غیرهما. و اما ابن عبد القدوس فقال یحیی: لیس بشی ء رافضی خبیث. و أما عبد اللّه بن داهر فقال أحمد و یحیی : لیس بشی ء ما یکتب منه انسان فیه خیر».
یرد علیه بمائه و ست و خمسین وجها. . . توفرت هذه الوجود علی الردلهذا الکلام من جهات :
۱ النقض بروایه أصحاب الصحاح و المسانید و غیرهم ایاه و تصحیح آخرین له. . .
۲ البحث حول«عطیه»و«ابن عبد القدوس»و«عبد اللّه بن داهر».
۳ استنکار جماعه من علماء أهل السنه کلام ابن الجوزی، و ایراده الحدیث فی«العلل المتناهیه» . فأورد کلام سبط ابن الجوزی فی الرد علی جده قائلا: «و العجب کیف خفی علی جدی ما روی مسلم. . . »و کلام الحافظ السخاوی حیث یقول: «و تعجبت من ایراد ابن الجوزی له فی العلل المتناهیه، بل أعجب من ذلک قوله انه حدیث لا یصح»و الحافظ السمهودی القائل: «و من العجیب ذکر ابن الجوزی له فی العلل المتناهیه، فایاک أن تغتربه. . . »و ابن حجر المکی: «و ذکر ابن الجوزی لذلک فی العلل المتناهیهو هم أو غفله. . . »و المناوی: «و وهم من زعم ضعفه کابن الجوزی» .
فهل تری لابن الجوزی من باقیه؟
و تراه حینما یرد علی معارضه الخصم حدیث: «أنا مدینه العلم و علیّ
59

بابها»بما وضعوه عن النبی صلی اللّه علیه و آله: «ما صب اللّه شیئا فی صدری الاو صببته فی صدر أبی بکر»یرد علیه باثنی عشر وجها. . . توفرت هذه الوجوه علی الرد علیه من جهات، أهمها:
۱ مصادمته للواقع.
۲ تصریح العلماء ببطلانه و وضعه، کابن الجوزی، و الطیبی، و ابن قیم الجوزیه، و مجد الدین الفیروز آبادی، و محمد بن طاهر الفتنی، و الشیخ علی القاری، و الشیخ عبد الحق الدهلوی، و الشوکانی. . . .
قال القاری نقلا عن ابن القیم: «و مما وضعه جهله المنتسبین الی السنیه فی فضل الصدیق حدیث: ان اللّه یتجلی للناس عامه یوم القیامهو لابی بکر خاصه. و حدیث: ما صب اللّه فی صدری شیئا الا و صببته فی صدرأبی بکر، و حدیث: کان اذا اشتاق الی الجنه قبل شیبه أبی بکر. . . ».
(۳) التتبع الهائل
و تتّبع السید رحمه اللّه جمیع الاقوال الوارده فی کل موضوع بحثه، فلم یترک قولا لم یتعرض له، بل یذکر ما یمکن أن یقال أیضا. . . .
فهو عندما ینتهی من الرد علی خصمه الدهلوی یشرع فی البحث مع الاخرین، و ربّما یقدم الرد علی کلام غیره لاقتضاء البحث ذلک ثم یدخل فی مناقشه کلمات«التحفه».
فمن الثانی ما صنعه فی حدیث: «مثل أهل بیتی فیکم کمثل سفینهنوح. . . »الذی رد الدهلوی علی الاستدلال به علی امامه أمیر المؤمنین علیه السلام من جهه الدلاله، و لم یتعرض الی جهه السند. . . فذکر السید رحمه اللّه أسماء طائفه من المخرجین لهذا الحدیث الشریف و هم ۹۲ رجلا، ابتداءبالشافعی فأحمد فمسلم بن الحجاج. . . و انتهاء بالمعاصرین له. . . ثم نصوص روایاتهم. . . لما ذکرنا سابقا من أن البحث عن السند مقدم علی البحث الدلالی . و قد دعاه الی ذلک طعن ابن تیمیه فی هذا الحدیث بقوله: «أما
60

قوله: مثل أهل بیتی مثل سفینه نوح. فهذا لا یعرف له اسناد أصلا، صحیح و لا ضعیف، و لا هو فی شی ء من کتب الحدیث التی یعتمد علیها، و ان کان قد رواه من یروی أمثاله من حطاب اللیل الذین یروون الموضوعات، فهذامما یزیده و هنا و ضعفا».
و قد ذکرنا فی مقدمه قسم حدیث السفینه:
«فاذا لم یکن (فضائل علی لاحمد بن حنبل) و (المستدرک للحاکم) و (تهذیب الاثار لابن جریر الطبری) و (مسند أبی یعلی) و (مسند البزار) و (المعجم الصغیر للطبرانی) و (مشکاه المصابیح) و (المطالب العالیه لابن حجر) و أمثالها«من کتب الحدیث التی یعتمد علیها»فأی کتاب عندهم یعتمدون علیه؟
و اذا کان (الاعمش) و (أبو اسحاق السبیعی) و (مسلم) و (الشافعی) و (الطبرانی) و (الدار قطنی) و (أبو داود) و (أحمد) و (البزار) و (الطبری) و (الحاکم) و (أبو نعیم) و (الخطیب) و (ابن حجر) و أمثالهم«من حطاب اللیل الذین یروون الموضوعات»فمن هو المحدث الذی یعتمدون علیه؟!»
و منه ما صنعه فی حدیث: «أنت منی بمنزله هارون من موسی»هذاالحدیث المتواتر قطعا، و المخرج فی الصحیحین، و الذی نص أکابر الائمه علی أنه من أصح الاحادیث و أثبتها. . . فانه تعرض لجهه السند فیه فی فصول عدیده. . . لیرد علی الامدی و من تبعه من المتعصبین القائلین بأنه غیرصحیح. . .
و من الواضح أنه لو لم یتعرض الی هذه الناحیه بالنسبهالی هذین الحدیثین لم یعترض علیه، لعدم تعرض الدهلوی المردودعلیه لها. . . لکن«عبقات الانوار»الذی ألف«فی اثبات امامهالائمه الاطهار»لابد و أن یتعرض للرد علی هذه الکلمه الکبیره التی خرجت من أفواه هؤلاء. . . و لیثبت للملأ العلمی مدی تعصب القوم، و تجریهم علی
61

الافتراء و الکذب. . . و من الاول: ما صنعه فی حدیث: «أنا مدینه العلم و علیّ بابها»حیث أثبت الحدیث سندا، و ذکر وجوه دلالته علی الامامه، ورد علی مناقشات خصمه الدهلوی. . . ثم عاد لیرد فی مجلد ضخم آخر کلمات کل من ناقش فی الاستدلال بهذا الحدیث، بالطعن فی سنده أو دلالته. . . و هم: العاصمی، و الطیبی، و ابن تیمیه، و یوسف الاعور الواسطی، و السخاوی، و السمهودی، و ابن روزبهان، و ابن حجر المکی، و القاری، و البنبانی، و الشیخانی القادری، و عبد الحق الدهلوی، و ولی اللّه الدهلوی، و الاورنک آبادی، و القاضی پانی پتی.
و قد توفر هذا المجلد علی بحوث جلیله و مطالب قیمه، لا تجدها فی أی کتاب آخر، کما أنک لو اطلعت علیه لعرفت مدی جهاله هؤلاء القوم، و شده تعصبهم للباطل.
(۴) الکشف عن الجذور
و من أسالیبه فی هذا الباب: أنه رحمه اللّه حیث یورد کلام الخصم. . . یرجع الی أصله، و یکشف عن جذوره. . . لما فی ذلک من الفوائد العلمیه، و الاثار المهمه فی کشف الحق. و من ذلک:
۱ انتحال الدهلوی لبحوث الاخرین
فأول شی ء یقصد السید ابانته هو أن لا جدید عند الدهلوی، بل ان جمیع ما جاء به مذکور فی کتب السابقین علیه، بل حقق السید رحمه اللّه و أثبت ان کتاب«التحفه الاثنا عشریه»منحول من کتاب«الصواقع لنصر اللّه الکابلی»مع زیادات من أقاویل والده و حسام الدین السهار نبوری صاحب«المرافض»، و أن کتاب«بستان المحدثین لعبد العزیز الدهلوی»منحول من کتاب«کفایه المتطلع لتاج الدین الدهان». . . و هذه فائده جلیله. . .
62

۲ نسب لا أصل لها
و یظهر من الرجوع الی الجذور و الکشف عنها ما فی کلمات القوم فی المناقشه مع الامامیه من النسب التی لا أصل لها و لا واقعیه، فکثیرا ما ینبه فی مطاوی البحوث علی ما وقع منهم من هذا القبیل، و الیک نماذج من ذلک:
۱ قال جماعه فی الجواب عن حدیث الطائر: «أورده ابن الجوزی فی الموضوعات». و هذه النسبه کاذبه. . . .
۲ و نسب الی الحافظ یحیی بن معین انه قال فی حدیث أنا مدینهالعلم: «لا أصل له»و هذه النسبه باطله جدا. . . .
۳ و نسب الی الترمذی انه قال فی حدیث«أنا مدینه العلم»منکرغریب. و هذه النسبه لا اصل لها.
۴ و نسبوا القدح فی حدیث أنا مدینه العلم الی شمس الدین ابن الجزری. و هی نسبه مکذوبه .
۵ و عزا ابن تیمیه حدیثا استدل به الی الصحیحین قائلا:
«ألا تری الی ما ثبت فی الصحیحین من قول النبی صلی اللّه علیه و سلّم فی حدیث الاساری لما استشار أبابکر، فأشار بالفداء، و استشار عمر فأشاربالقتل. قال: سأخبرکم عن صاحبیکم، مثلک یا ابابکر مثل ابراهیم اذقال: فمن تبعنی فانه منی و من عصانی فانک غفور رحیم و مثل عیسی اذقال: ان تعذبهم فانهم عبادک و ان تغفر لهم فانک انت العزیز الحکیم و مثلک یا عمر مثل نوح اذ قال: رب لا تذر علی الارض من الکافرین دیاراو مثل موسی اذ قال: ربنا اطمس علی اموالهم و اشدد علی قلوبهم فلا یؤمنوا حتی یروا العذاب الالیم.
لکن لا وجود لهذا الحدیث فی الصحیحین.
۶ و أنکر بعضهم روایه البیهقی لحدیث الاشباه: «من أراد ان ینظرالی آدم فی علمه و الی . . . فلینظر الی علیّ بن أبی طالب»ردا علی العلامهالحلی الذی استدل بروایه البیهقی ایاه . فأجاب السید عن هذا الانکار
63

بالتفصیل. . .
۷ و ادعی الفخر الرازی عدم روایه ابن سحاق حدیث الغدیر، و ان عدم روایته له دلیل علی ضعفه. و هذه الدعوی باطله، فابن اسحاق غیرمعرض عن حدیث الغدیر، بل هو من رواته، و قد رواه عنه جماعه. . .
۸ و نسب الشیخ علی القاری و ولی اللّه الدهلوی الحدیث الموضوع: «اقتدوا باللذین من بعدی أبی بکر و عمر»الی الصحیحین، و هذه النسبهباطله مکذوبه، و قد نص الحاکم حیث أخرجه فی مستدرکه علی أنهما«لم یخرجاه».
۳ تحریفات و تصرفات
و من فوائد هذا الاسلوب هو الوقوف علی طرف من تصرفات القوم فی الاحادیث، و فی نصوص عبارات العلماء. . . و هذا باب واسع لو جمع لکان کتابا برأسه. . . و لا بأس بذکر موارد منه :
فمن تصرفات القوم فی الاحادیث: ما کان فی حدیث أخرجه البخاری فی مواضع من صحیحه یختلف لفظه فی کل موضع عن غیره، اختلافا فاحشالا یکون الا عن عمد، و لا غراض معینه لا تخفی علی أحد. . . و الیک الحدیث:
فی کتاب الجهاد باب حکم الفی ء، عن مالک بن أوس، أن عمر قال مخاطبا لعلی و العباس:
«فلما توفی رسول اللّه قال أبوبکر: أنا ولی رسول اللّه، فجئتما تطلب میراثک من ابن أخیک، و یطلب هذا میراث امرأته عن أبیها. فقال أبوبکر: قال رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم : لا نورث ما ترکنا صدقه. فرأیتماه کاذبا آثماغادرا خائنا، و اللّه یعلم انه لصادق بار راشد تابع للحق. ثم توفی أبو بکرو کنت أنا ولی رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم و ولی أبی بکر، فرأیتمانی کاذبا آثماغادرا خائنا، و اللّه یعلم انی لصادق بار راشد تابع للحق» .
هذا هو الحدیث.
64

و أخرجه فی باب فرض الخمس: «. . . فقبضها أبو بکر، فعمل فیها بماعمل رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم و اللّه یعلم انه فیها لصادق بار راشد تابع للحق. ثم توفی اللّه ابابکر فکنت أنا ولی ابی بکر، فقبضتها سنتین من امارتی، اعمل فیها بما عمله رسول اللّه و بما عمل فیها أبوبکر، و اللّه یعلم أنی فیهالصادق بار راشد تابع للحق».
حذف منه الفقرتین: «فرأیتماه. . . . »و«فرأیتمانی. . . ».
و أخرجه فی کتاب المغازی فی حدیث بنی النضیر: «فقبضه أبوبکر، فعمل فیه بما عمل رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم. فقال و أنتم حینئذ. فأقبل علی علیّ و عباس و قال تذکران أن أبابکر فیه کما تقولان، و اللّه یعلم أنه فیه لصادق بار راشد تابع للحق. ثم توفی اللّه أبابکر، فقبضته سنتین من أمارتی اعمل فیه بما عمل فیه رسول اللّه و أبوبکر، و اللّه یعلم انی فیه صادق بار راشدتابع للحق».
فحذف فقره«فرأیتماه. . . »و جعل مکانها«تذکران أن ابابکر فیه کما تقولان»، و حذف الفقره الثانیه.
و أخرجه فی کتاب النفقات باب حبس نفقه الرجل قوت سنته:
«فقبضها أبو بکر یعمل فیها بما عمل به فیها رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم و انتما حینئذ و أقبل علی علیّ و عباس تزعمان أن ابابکر کذا و کذا، و اللّه یعلم انه فیها صادق بار راشد تابع للحق. ثم توفی اللّه ابابکر، فقلت: أنا ولی رسول اللّه و أبی بکر، فقبضتها سنتین أعمل فیها بما عمل رسول اللّه و أبوبکر».
فحذف الفقره الاولی، و جعل مکانها: «تزعمان ان ابابکر کذاو کذا»، و حذف الفقره الثانیه .
و أخرجه فی کتاب الفرائض باب قول النبی صلی اللّه علیه و سلّم: لا نورث ما ترکناه صدقه : «فتوفی اللّه نبیه فقال ابو بکر: أنا ولی رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم فقبضها فعمل بما عمل به رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم، ثم توفی اللّه ابابکرفقلت: أنا ولی رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم فقبضتها سنتین أعمل فیها ما عمل
65

رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم و أبوبکر».
فحذف الفقرتین.
و فی کتاب الاعتصام باب ما یکره من التعمق و التنازع:
«ثم توفی اللّه نبیه فقال أبوبکر: أنا ولی رسول اللّه، فقبضها أبوبکرفعمل فیها بما عمل فیها رسول اللّه. و انتما حینئذ و اقبل علی علیّ و عباس فقال تزعمان ان ابابکر فیها کذا، و اللّه یعلم انه فیها صادق بار راشد تابع للحق. ثم توفی اللّه ابابکر فقلت: أنا ولی رسول اللّه و ابی بکر، فقبضتها سنتین أعمل فیها بما عمل به رسول اللّه و أبو بکر» .
فحذف الفقره الاولی و وضع مکانها: «تزعمان ان ابابکر فیها کذا»و حذف الفقره الثانیه.
فممن هذا التلاعب؟أمن البخاری؟أم من الرواه؟
و ستطلع فی باب«بحوث و تحقیقات»حیث نذکر«أحادیث موضوعه»علی أمثله من تصرفاتهم و تحریفاتهم فی خصوص أحادیث مناقب أمیر المؤمنین علیه السلام.
و من تصرفات القوم التی تنکشف عن طریق التحقیق فی العبارات الصادره عنهم: قول الدهلوی فی حدیث: «خلقت أنا و علیّ من نورواحد. . . »مانصه: «و هذا حدیث موضوع باجماع أهل السنه، و فی اسناده محمد بن خلف المروزی. قال یحیی بن معین: کذاب. و قال الدار قطنی: متروک و لم یختلف أحد فی کذبه، و یروی من طریق آخر و فیه: جعفر بن أحمد و کان رافضیا غالیا وضاعا، و کان أکثر ما یضع فی قدح الاصحاب و سبهم. . . ».
هذا کلام (الدهلوی) و قد أخذ هذا علی عادته من (نصر اللّه الکابلی) الاخذ أکثر ما ذکره من (ابن روزبهان) . و هذه عباره ابن روزبهان فی الجواب عن الاستدلال بالحدیث المذکور :
«ذکر ابن الجوزی هذا الحدیث بمعناه فی کتاب الموضوعات و قال:
66

هذا الحدیث موضوع علی رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم، و المتهم به فی الطریق الاول محمد بن خلف المروزی. قال یحیی بن معین: کذاب. و قال الدار قطنی متروک. و فی الطریق الثانی المتهم به جعفر بن أحمد، و کان رافضیاکذابا یضع الحدیث فی سب اصحاب رسول اللّه» .
فهذه عباره ابن روزبهان.
و قال الکابلی: «و هو باطل لانه موضوع باجماع أهل الخبر، و فی اسناده محمد بن خلف المروزی . قال یحیی بن معین هو کذاب. و قال الدار قطنی متروک و لم یختلف أحد فی کذبه. و یروی من طریق آخر و فیه: جعفر بن أحمد و کان رافضیا غالیا کذابا وضاعا، و کان اکثر ما یضع فی قدح الاصحاب و سبهم».
فزاد الکابلی«لانه موضوع باجماع أهل الخبر».
و عباره (ابن الجوزی) فی (کتاب الموضوعات) وارده فی حدیث آخرغیر حدیث النور الذی یتمسک به الامامیه و من هنا قال ابن روزبهان«بمعناه» و فیها فوارق کثیره مع عبارات القوم، و الیک نص عبارته بعینهالیتضح واقع الامر و تنکشف تصرفاتهم فیها:
«الحدیث الاول فیما خلق منه علیّ بن أبی طالب
أخبرنا أبو منصور القزاز قال: أخبرنا أحمد بن علی بن ثابت قال: أخبرنی علی بن الحسن بن محمد الدقاق قال: ثنا محمد بن اسماعیل الوراق قال: ثنا ابراهیم بن الحسین بن داود القطان قال: ثنا محمد بن خلف المروزی ثنا موسی بن ابراهیم، ثنا موسی بن جعفر عن أبیه عن جده قال قال رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم: خلقت أنا و هارون بن عمران و یحیی بن زکریا و علیّ بن أبی طالب من طینه واحده.
هذا حدیث موضوع علی رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم و المتهم به: المروزی، قال یحیی بن معین: هو کذاب. و قال الدار قطنی: متروک. و قال ابن حبان: کان مغفلا یلقن فیتلقن فاستحق الترک.
67

و قد روی جعفر بن احمد بن بیان عن محمد بن عمر الطائی عن أبیه عن سفیان عن داود بن أبی هند عن الولید بن عبد الرحمن عن نمیر الحضرمی عن أبی ذر قال قال رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم: خلقت أنا و علیّ من نورواحد. و کنا عن یمین العرش قبل أن یخلق اللّه آدم بألفی عام، ثم خلق اللّه آدم، فانقلبنا فی أصلاب الرجال، ثم جعلنا فی صلب عبد المطلب، ثم اشتق أسماءنا من اسمه، فاللّه محمود و أنا محمد، و اللّه الاعلی و علیّ علیّ.
قال المصنف: هذا وضعه جعفر بن احمد و کان رافضیا یضع الحدیث. قال ابن عدی: کان یتیقن انه یضع».
فعلم من هذا التحقیق:
۱ ان دعوی وقوع«محمد بن خلف المروزی»فی طریق حدیث النور کاذبه.
۲ لقد رمی ابن الجوزی«جعفر بن أحمد»بوضع الحدیث، و ابن روزبهان أضاف«فی سب أصحاب رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم».
۳ ان ابن روزبهان أضاف کلمه«کذابا».
۴ ان الکابلی أضاف الی ما تقدم«غالیا وضاعا».
۵ ان الکابلی أضاف کلمه«و کان اکثر ما یضع فی قدح الاصحاب و سبهم».
۶ ان الکابلی أضاف الی ذلک کله أیضا کلمه: «و لم یختلف أحدفی کذبه».
فهذه زیادات أربع من الکابلی، و اثنتان من ابن روزبهان شارکه فیهماالکابلی. . . و لیس لها وجود فی کلام ابن الجوزی.
۷ و ابن روزبهان نقل عن ابن الجوزی الاتهام بأن«محمد بن خلف»کان وضاعا للحدیث، لکن الکابلی لم یذکر ابن الجوزی لئلایتعقب علیه.
۸ و الکابلی نسب الاتهام بالوضع الی«اجماع أهل الخبر»بدل أن °‚K 69°‚K ینسبه الی ابن الجوزی.
۹ و الدهلوی ذکر«اجماع اهل السنه»بدل«اجماع أهل الخبر».
و روی الترمذی حدیث: «أنا دار الحکمه و علیّ بابها»و قال: «حسن غریب». هکذا نقل عنه المحب الطبری فی (الریاض النضره) فأسقطبعضهم کلمه«حسن»و ترک کلمه«غریب»علی حالها. . . کما فی (المشکاه) و (تاریخ ابن کثیر) و (فیض القدیر) .
و أبدل بعضهم لفظه«غریب» بعد اسقاط لفظه«حسن» بلفظه«منکر». . . کما فی (تهذیب الاسماء و اللغات) و (المقاصد الحسنه) .
و جمع بعضهم بعد حذف«حسن» بین لفظتی«غریب»و«منکر». . . کما فی (قره العینین) .
و قال الترمذی بعد حدیث: «أنا دار الحکمه و علیّ بابها»: «لا نعرف هذا الحدیث عن أحد من الثقات غیر شریک»فحرفه بعضهم و جعل کلمه«عن»فی مکان کلمه«غیر». . . أنظر (المرقاه فی شرح المشکاه) .
و من تحریفاتهم اسقاطهم حدیث«أنا مدینه العلم و علیّ بابها»من (صحیح الترمذی) و من (مصابیح السنه للبغوی) .
أما (صحیح الترمذی) . . . فقد روی عنه الحدیث المذکور جماعهمنهم:
۱ ابن الاثیر فی (جامع الاصول) .
۲