خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲) شامل 67 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الکاتِبُ النعمانیّ وکتابُهُ «الغَیْبَهُ»(۲) :

الفصل الثالث : النعمانی والکلینی
کان النعمانی من تلامذه الکلینی وقد أکثر من الروایه عنه فی الغیبه ، وروی عنه کتابه الکافی کما صرّح به فی أوّل کتاب العقیقه من الکافی فی بعض نسخه المخطوطه[۱] .
وظهر لنا من مقارنه ترتیب أحادیث الغیبه المبدوء ه باسم محمّد بن یعقوب ، مع ترتیب الکافی أنّها فی الأکثر مأخوذه منه ، کما سنبحث عنه . لکن هنا نکت حول ارتباط النعمانی والکلینی یجب التعرّض لها :

الأولی : قد ورد فی بعض المصادر المتأخّره أنّ النعمانی کتب الکافی ، وله نسخه خاصّه منه ، بل قد یقال : بأنّ ذلک کان سبب اشتهاره بالکاتب[۲] .
وأقدم من ذکر ذلک هو العلّامه المجلسی قدّس سرّه فقد ذکر فی البحار ۵۳ : ۲۷۰ بعد ذکر اسم النعمانی : وهو ، والشیخ الصفوانی المعاصر له ، قد ضبط کلّ واحدٍ منهما نسخه الکافی ، ولذا تری أنّه قد یقع فی الکافی کثیراً : «وفی نسخه النعمانی کذا وفی نسخه الصفوانی کذا» .

۲۲۷

أقول : وردت عباره «وفی نسخه الصفوانی» فی بعض المواضع من المجلّد الأوّل من الکافی فی کتب الحجّه فی مواضع محدّده[۳] أوّلها ص۲۸۳ ، وآخرها ص۳۲۵ ، (وبینهما ۴۲ صفحه) . وقد علّق العلّامه المجلسی فی مرآه العقول فی أوّل موردٍ بما ملخصّه : إنّ نسخ الکافی کانت بروایات مختلفه ، کالصفوانی هذا ، ومحمّد ابن إبراهیم النعمانی ، وهارون بن موسی التلعکبری ، وکان بین تلک النسخ اختلاف ، فتصدّی بعض من تأخّر عنهم کالصدوق والمفید وأضرابهما رحمه الله علیهم فجمعوا بین النسخ وأشاروا إلی الاختلاف الواقع بینها . انتهی .
لکن ، لم نجد ذکر اختلاف النسخ منسوباً إلی بعض رواه الکافی إلّا فی ما أشرنا إلیه بالنسبه إلی الصفوانی ، ولم نجد عباره «وفی نسخه النعمانی» ، فی أی موضع من الکافی .
وکأنّه سهو من قلمه الشریف ، فلیس لدینا دلیل علی وجود روایات مختلفه للکافی ، وکثره الرواه عن الکلینی والناقلین لکتابه الکافی ، لا تعنی بالضروره وجود روایات مختلفه لهذا الکتاب ، کما هو واضح .

الثانیه : لم یرد اسم الکلینی فی أوائل کتاب الغیبه فی الأبواب الثلاثه الأولی ، مع وجود أبواب فی الکافی تناسب موضوع هذه الأبواب[۴] .
وأوّل ما ورد اسم الکلینی فی باب ۴ ، (ما روی أنّ الأئمّه الاثناعشر إماماً ، رقم۳ و۴) لکن الخبرین وردا فی الکافی باختلاف کثیر بحیث یطمئن بعدم أخذهما من الکافی[۵] .

۲۲۸

ثمّ ورد فی أواخر هذا الباب (الأرقام ۲۵ ۲۷) روایات عدیده عن الکلینی ووجود الاختلاف بینها وبین الکافی یمنعنا من القول بأخذها من الکافی[۶] .
وأوّل ما ثبت الأخذ من الکافی هو فی الباب ۵/ذیل ح۸[۷] .
لکن کثر الأخذ منه من باب۷/رقم۵[۸] ، وقد أخذ النعمانی فی الأبواب ۸ ۱۰ ، ۱۲ وکذا ۱۳ ، حسب نسخه المجلسی فی مرآه العقول ، باب۱۶ ، باب ۲۵ عن الکافی .
ولم ینقل عنه فی سائر أبواب الغیبه .

الثالثه : لم ینقل النعمانی إلّا عن أبواب قلیله من الکافی من کتاب الحجّه فی اثنین أو ثلاث مقاطع من هذا الکتاب :
المقطع الأوّل الباب ۵ و۶ من الکافی[۹] .
المقطع الثانی : الباب ۱۵ ، علی نسخه المجلسی فی مرآه العقول[۱۰] .
المقطع الثالث : الباب ۷۹ ۸۷ ، (سوی باب ۸۱) ، وهی سبعه أبواب[۱۱] .

۲۲۹

فما هو السرّ فی عدم أخذ النعمانی عن الکلینی فی جمیع الأبواب؟ وعدم أخذه من جمیع أبواب الکافی المناسبه؟
لیس لنا جواب واضح قاطع عن هذا السؤال .
لکن، یحتمل أن یکون الوجه فی ذلک أنّ النعمانی یراجع غالباًکتب المتقدّمین التی هی مصادر للکافی أیضاً أحیاناً وقلّما یراجع کتب المتأخّرین کالکلینی .
ویحتمل أن یکون الوجه فی ذلک أنّ الکافی علی نفاسته وجلالته لم یکن فی عهد النعمانی فی ما یقدّر بأقل من عشر سنوات من ورود الکلینی إلی بغداد من المصادر الرئیسیّه للشیعه الإمامیّه فی بغداد ، خصوصاً مع وجود روایات کثیره عندهم منقوله عن الحفّاظ المشهورین کابن عقده ، ومحمّد بن همّام ، وغیرهما من مشایخ الکوفه وبغداد .
ویحتمل هنا وجه ثالث سنشیر إلیه فی النکته الآتیه .

الرابعه : قد ینقل النعمانی عن مصدرین فیجعل سند المصدر الأوّل قبل نقل الحدیث ، ثم یشیر إلی السند الآخر فی ذیل المتن مذیّلاً یقوله : مثله . وهذه

۲۳۰

الأحادیث الذیلیّه أکثرها وردت عن طریق الکلینی[۱۲] ، بل أکثر ما نقل عن الکلینی فهی ذیلیه فی الحقیقه ، وإن لم یصرّح فیها بکلمه «مثله» إذ ذکر فی ذیل نفس الروایه المرویّه عن مصدر آخر[۱۳] ، وما وردت ذیلیه عن غیر الکافی قلیل جدّاً ، لا یکون لکلّ مصنّف أو راوٍ إلّا حدیث أو حدیثان[۱۴] ، بخلاف الکافی فقد کثر ذلک فیه ، والغالب ذکر روایات الکلینی فی أواخر الأبواب .
فما الوجه فی ذلک؟
هنا عدّه وجوه لتوجیه ذلک قد أشرنا إلی بعضها آنفاً :

الأوّل : أنّ أکثر الروایات الوارده عن غیر الکافی قد أخذت عن مصادر متقدّمه علی الکافی ککتاب محمّد بن سنان ، وعبدالله بن جبله ، ومحمّد بن علی الصیرفی کما تقدّم تفصیله .
فمن الطبیعی أن یراجع النعمانی أوّلاً تلک المصادر ، ثمّ یراجع الکافی الذی هو مصدر متأخّر فی عهده ، فیصیر حدیث الکافی ذیلیاً لا محاله .

الثانی : إنّ الکافی فی عهد النعمانی لم یشتهر فی بغداد ، کاشتهار کتب أمثال محمّد

۲۳۱

ابن همام شیخ البغدادیین وابن عقده الحافظ الشهیر المعتمد علیه بین الفریقین وغیرهما .
فمن الطبیعی أن یراجع أوّلاً کتب هؤلاء ، ثمّ یراجع الکافی .

الثالث : إنّ النعمانی عندما ألّف کتابه الغیبه لم یکن لدیه جمیع ما رواه له مشایخه ، کما صرّح به فی بعض المواضع فقال : لم یحضرنی جمیع ما رویته فی ذلک لبعده عنّی وأنّ حفظی لم یشتمل علیه[۱۵] .
وقال فی موضع آخر : هذا آخر ما حضرنی من الروایات فی الغیبه ، وهو یسیر من کثیر ممّا رواه النّاس وحملوه[۱۶] .
فعلیه ، یحتمل أن لا تکون نسخه الکافی حاضره لدی النعمانی عندما شرع فی تألیف الغیبه ، وإنّما حصل علیها بعد ذلک ، فأضاف ما رآه مناسباً من روایاته إلی کتابه ، فصار أکثر ما أخذ عن الکافی ذیلیّاً بطبیعه الحال .
ثمّ إنّ من المحتمل عدم عثور النعمانی علی جمیع أجزاء الکافی بعدما حصل علیه ، فلذلک لم ینقل إلّا عن أبواب قلیله منه ، ویمکن عثوره علی نسخه کامله منه بعد تألیفه لکن لم یر حاجه إلی الرجوع إلی جمیع أبوابه ، بل اکتفی فی الأغلب بما صنّفه من قبل آخذاً عن سائر المصادر .
وکیف کان ، فالوجوه الثلاثه غیر متنافیه ، فتمکن صحّه الجمیع بحسب اختلاف الموارد ، بأنْ کانت الروایه مأخوذه من مصدر متقدّم ، ککتابی محمّد بن سنان والحسن بن محبوب کما فی الوجه الأوّل وهو أقرب الوجوه[۱۷] .

۲۳۲

أمّا لو کانت الروایه وارده فی کتب مشایخ النعمانی کمحمّد بن همّام[۱۸] فهذا الوجه غیر تام فیجب الرجوع إلی الوجهین[۱۹] الآخرین .

الخامسه : ادّعی بعض الکتّاب المتتبّعین تبعاً لبعض المستشرقین کما قیل[۲۰] أنّ باب ما جاء فی الاثنی عشر من الکافی أکثر روایاته مما أُلحق بالکتاب بعد تألیفه ، ولعلّه من قبل الکلینی نفسه .
واستند فی ذلک إلی عدم ورود أکثر روایات الباب فی غیبه النعمانی .
وقد نظّم لإثبات هذه الدعوی أموراً هی :

الأوّل : أنّ محمّد بن إبراهیم النعمانی کان من خصّیصی تلامذه الکلینی ، وقد استنسخ أجزاء الکافی بنفسه (لاحظ مقدّمه حسین علی محفوظ علی الکافی : ۱۹ ومصادره) والنسخه الموجوده قد جمعت من نسخته ونسخه الصفوانی علی المشهور ، وقد أشیر إلی موارد اختلافهما بعبارتی «وفی نسخه النعمانی» و«فی نسخه الصفوانی» ، (أنظر مقدّمه روضه الکافی ما ذکر فی هامش صفحه العنوان للنسخ

۲۳۳

القدیمه منها وقد طبع فیها صورتها) .

الثانی : قد سعی النعمانی فی فصل عدد الأئمّه أن یذکر جمیع ما یقدر علیه من روایات ترتبط به حتّی أنّه وجد بعد إتمام الکتاب روایتین أخریین فأضافهما إلی الکتاب ، وأشار إلی ذلک ما کتبه راوی الغیبه أبوالحسین الشجاعی قبل نقل الروایتین . .

الثالث : إنّ تألیف الغیبه کان فی حدود سنه ۳۴۰ (أی بعد عشر سنوات من وفاه الکلینی) .

الرابع : لم یذکر النعمانی ستّه عشر من أحادیث هذا الباب من الکافی وهی عشرون روایه وإنّما ذکر أربعهً منها فقط ، وإن ذکر بعض روایاته الأخری من طرق مشایخه الآخرین ، وبأسانید أخری .
فتدل هذه الأمور بوضوح علی أنّ هذه الستّه عشر حدیثاً لم تکن موجودهً فی نسخه النعمانی من الکافی (وإن لم یشر إلی اختلاف النسخه فی الکافی) .
أضف إلی ذلک أمراً خامساً وهو : أنّ روایات الکلینی أرجح لدی النعمانی من روایات غیره ، حتّی أنّه أورد إحدی تلک الروایات الأربع المأخوذه من الکافی ، عن طریق الکلینی ابتداءً ، ثمّ أشار إلی نقلها الآخر بقوله «وجاء فی غیر روایه محمّد ابن یعقوب» ، فذکر الاختلاف الیسیر بینهما .
فلا بدّ أن نقول : إنّ الروایات الستّه عشر ، ملحقه . انتهی[۲۱] .
وهذه الأمور الخمسه ضعیفه ، إلّا الأمر الثالث مع شی ء من المسامحه لا یضرّ بمقصوده[۲۲] وأمّا سائر الأمور فمبنیّه علی الاعتماد علی المصادر المتأخّره ، أو نظره

۲۳۴

عابره غیر متأمّله فی غیبه النعمانی .
وبعدما ذکرناه فی هذا المقال خصوصاً فی هذا الفصل الأخیر یسهل تخطّیها لکن ینبغی أن نشیر إلی وجوه الضعف فیها علی سبیل الإجمال :
أمّا الأمر الأوّل : فقد تعرّضنا له فی النکته الأولی من هذا الفصل ، وقلنا بعدم الدلیل علیه ، وإنّما ورد فی کلام المتأخّرین من دون أن یکون لذلک شاهد فی کلام القدماء .
والعجیب أنّه استند لذلک إلی ما فی مقدّمه الروضه[۲۳] ولم نر فیه إلّا جدولاً لتلامذه الکلینی أشار إلی ما یقرب من کلامه وهذا الجدول قد صنعه علی الظاهر صدر الأفاضل المتوفّی سنه ۱۳۵۰ (لاحظ ما کتبه الدکتور حسین علی محفوظ فی مقدّمته ، ص۱۰) .
والاعتماد علیه وذکره کمصدر معول علیه فی أمثال هذه البحوث ، غریب؟!
وأمّا الأمر الثانی : فلم یذکر شاهداً علی کون النعمانی بصدد استقصاء جمیع ما یقدر علیه من روایات باب عدد الأئمّه .
فإن استند إلی أنّ النعمانی استدرک روایتین بعد إتمام الکتاب .

۲۳۵

ففیه أنّه بمجرّده لا یدلّ علی ذلک ، إذ لعلّه رأی فی هاتین الروایتین خصوصیه ، کجوده مضمونها أو کونهما عن طریق ابن عقده الشیخ الذی یعتمد علیه النعمانی کثیراً فخصّهما بالإضافه إلی الکتاب بعد تألیفه مع عثوره علی روایات أخری أیضاً مناسبه لعنوان الباب .
هذا مع أنّ النعمانی صرّح بنفسه فی هذا الباب بخلاف ما ذکره الکاتب ، بل أکّد النعمانی علی جمیع الروایات المربوطه به ، فقال فی آخره بعد الإشاره إلی کتاب سلیم بن قیس وتوثیقه وکونه من الأصول التی ترجع الشیعه إلیها وتعوّل علیها : وإنّما أوردنا بعض ما اشتمل علیه الکتاب وغیره من وصف رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم الأئمّه الاثنی عشر ودلالته علیهم وتکریره ذکر عدّتهم[۲۴