خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل الرجز و حرکه الشعر الحدیث

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل الرجز و حرکه الشعر الحدیث – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل الرجز و حرکه الشعر الحدیث شامل 43 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل الرجز و حرکه الشعر الحدیث گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الرجز و حرکه الشعر الحدیث با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الرجز و حرکه الشعر الحدیث از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل الرجز و حرکه الشعر الحدیث با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل الرجز و حرکه الشعر الحدیث را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الرجز و حرکه الشعر الحدیث :

حفلت دواوین القبائل و قد وصلنا منها أشهرها و هودیوان هذیل بشعر الرجز، و تضمنت مجموعات الشعرالعربی و مختاراته فیضا من هذا اللون من الشعر منذ جمع المفضل بن محمد الضبی رأس علماء الکوفه فی عصره و رائد هذا اللون الأدبی ما عرف بالمفضلیات، و رواه تلمیذه أبو عبد اللّه بن محمد بن زیاد الأعرابی بشرح الأنباری و منذ جمع الأصمعی الأصمعیات، و قدم أبو زید أومحمد بن أبی الخطاب القرشی جمهره أشعار العرب، و قدم أبو تمام حماسته، و تصدی لشرحها الکثیرون، و صنع صنعه هذا فی الحماسه الصغری أو الوحشیات. و تابعه فی ذلک کثیرون و اختاروا مثله، نذکر منهم البحتری و البصری، و الخالدیین و یضاف إلی ذلک ما قدمه هبه اللّه ابن الشجری فی القرن السادس الهجری باسم: مختارات شعراء العرب، و ما عرف باسم منتهی الطلب، و غیر ذلک من مختارات الشعر و مجموعاته فی قدیم الأدب العربی و حدیثه.
فی ذلک کله تجتمع ذخیره من أراجیز العرب، ذلک الشعر الذی تغنی به الراجز الجاهلی ارتجالا حین کان یخرج للحرب أو یتصدی للمبارزه، أو ینطلق مع غناء ذاتی سهل، فی سلیقه شعریه حملها العرب فی العصرین الإسلامی و الأموی، و ظهرت فی الفتوحات، و إن سلکت مستوی فنیادون مستوی الجاهلیین، مما جعل کبار الشعراء ینأون عن هذااللون إلی غیره من المقطعات و القصائد، و قد عنی به شعراءالعصر الأموی و ذهبوا به مذهب القصائد و اتجه الشعر إلی الألفاظ الغریبه و التعبیر المغرب، حتی فتح بذلک باب للزیادهو الإقحام فی المعجم العربی بإدخال صیغ جدیده مخترعه، کما أشار إلی ذلک کثیر من الباحثین، و من هنا تحولت الأراجیز من الأبیات المعدوده المرتجله فی مناسبات عارضه، إلی تناول لموضوعات جدیده کالمدح و الوصف و الهجاء، و إلی إطاله و عنایه و صناعه و جری وراء النادر و الحوشی و الغریب من الألفاظ، ثم اتجه إلی القصائد الوصفیه الطویله التی یعرض فیها الشعراء لما کان من خروجهم للصید و إسراعهم إلیه و إعدادهم أنفسهم له، و ضربهم فی الأرض، و مطاردتهم الصید.
و یذکر المؤرخون و النقاد أن أول من نحا به منحی القصیده فأطاله، هو الشاعر المخضرم : الأغلب بن عمرو بن عبیده بن حارثه العجلی الذی قتل فی نهاوند عام ۲۱ ه/۴۶۱ م، و بعده نبغ شاعران أحدهما من قبیلته و هو أبو النجم الفضل بن قدامه العجلی الذی أجاد نظم القصائد کما یذکرابن قتیبه و المبرد، و قد اشتهرت له أرجوزه لامیه عرفت بأم الرجز، و قد أشار إلیها«بروکلمان»و ذکر أنها بمجموعه مکتبهإسماعیل صائب أفندی باستانبول، و صححها عبد العزیزالمیمنی فی الطرائف الأدبیه، و أنها نشرت أیضا فی مجلهالمجمع العلمی العربی.
أما الثانی الذی جاء بعد الأغلب فهو منافس أبو النجم: العجاج ابن عبد اللّه بن رؤبه، و له دیوان مطبوع مشروح، و له أرجوزه اشتهرت باسم الغراء، و قیلت فی مدح عمر بن عبید اللّه بن معمر، و قد عاصره من الرجاز أبو المرقال الزفیان (عطاء بن أسید السعدی التمیمی) .
و کان رؤبه بن العجاج التمیمی قد نشأ بالبادیه ثم بالبصره، ثم بدمشق، و صحب الجیوش الغازیه، و کان أشعرمن أبیه و أغزر رجزا، و إن لم یمارسه إلا بعد أن تقدمت به السن و شعر بالحاجه، و له دیوان مطبوع مشروح، و إذا کان الأصمعی ینسب إلیه السرقه الأدبیه، و یعده مع غیره ساقهالشعراء أی أواخر الأصلاء منهم، فإنه لما مات قال الخلیل بن أحمد: «دفنا الشعر و اللغه و الفصاحه الیوم. . . »نظرا لما کان یتمتع به من ثراء لغوی و قدره فنیه جعلت شعره موطن الاحتجاج اللغوی، و من أراجیزه قوله: و قاتم الأعماق خاوی المخترق*مشتبه الأعلام لماع الخفق و قد بلغ الرجز علی یدیه مستوی فنیا جیدا، حتی صارعملا قصصیا تعلیمیا فی القرن الثانی الهجری، فی یدأصحاب المدرسه اللغویه، أغری الشعراء، و نال احترام اللغویین، حتی أطلق علی الرجز حمار الشعر، و مطیه الشعراء، لصلاحیته و سهولته فی نظم المعارف و المعلومات فی الفقه و النحو و المنطق، و منه ألفیه ابن مالک.
و کان ابن رؤبه أیضا و اسمه عقبه رجازا، حتی نصل إلی ساقه الرجاز أی آخرهم محمد بن ذؤیب الفقیمی العمانی.
و قد حفلت کتب النحو بالرجز، و مثالها کتاب سیبویه، و کتب اللغه و مثالها کتابا یعقوب بن السکیت: «إصلاح
313

المنطق»، و«تهذیب الألفاظ»، علی نحو یکثر فیه الاستشهادو الاحتجاج بأراجیز قد لا تنسب إلی قائل بعینه.
و اعتبر النحاه الأراجیز ممثله للغه بیئتها، ممثله للهجات قبائل بعینها، دائره بین: الشذوذ، أو مخالفه القیاس، أوالضروره، أو الندره، أو التزام لغه قوم أو قبیله، کلغه بنی الحارث بن کعب، أو لغه بنی الهجیم، أو لغه طیی ء، أو لغههذیل.
و مع هذا الإقبال من جانب النحاه و اللغویین علی الأراجیز، کان هناک إقبال علی أنواع البحور الأخری، و علی سبیل المثال نجد نسبه الاستشهاد بالرجز فی أوضح المسالک إلی ألفیه ابن مالک أقل من ۱۵%، و شیوع الرجز فی مرجع کالأغانی تقترب من ۴%فی اثنی عشر جزءا منه، و فی دواوین الشعر نجد نسبه الرجز فی دیوانی جریر و المتنبی لاتزید عن ۲%، أما دیوان الفرزدق و عدد أبیاته تسعمائه و سبعهآلاف بیت فإن الرجز فیه لا یزید علی سته و ثلاثین بیتافحسب.
و الملاحظ أن الاستشهاد بالرجز غالبا یتجه إلی مغایره الأصل و مخالفته، و فی علمیه البارزین: العجاج و رؤبهنجد سمات الشخصیه الحاده، القویه، الجریئه، فهذا رؤبه یقول عنه صاحب الأغانی (و قد أخذ عنه وجوه أهل اللغه، و کانوایقتدون به و یحتجون بشعره و یجعلونه إماما) .
و هوذا العجاج أشعر الناس فی نظر یونس، و أرجوزهالعجاج التی مطلعها: قد جبر الدین الإله فجبر جعلها موقوفه القوافی، و لوأطلقت کلها لکانت منصوبه، و کانت مائتی بیت.
و من ناحیه أخری نجد سمات البداوه و الخشونه فیهما ممایفتح آفاق البحث و التأمل النفسی عندهما، فقد روی أن رؤبهکان یصر علی أکل الفأر و یقسم أنه: «أنظف من دواجنکم و دجاجکم اللواتی یأکلن القذر. . الخ»، کما روی أنه کان یصر علی تسمیه دار الصیارفه بالبصره دار الظالمین، و هذا مایؤذن بالاعتداد بالسلیقه البدویه التی لا تتلاءم مع ما طرأ علی الحضر من أسالیب التطور.
و هنا نجد مخالفه القیاس إما ناتجه عن تغییر أحدثه الرواهخدمه للقاعده النحویه، و إما راجعه إلی ابتکار و اختراع الراجز، و مما یقوی الاحتمال الأول اختلاف روایه البیت فی کتب النحو عنه فی کتب اللغه، فبیت رؤبه: و قاتم الأعماق خاوی المخترق، یروی شاهدا نحویا فی الأشمونی و کتب النحو هکذا: المخترقین، بینما یروی فی الأغانی مثلا بلانون، و کذا فی أراجیز العرب و غیرها، علی مدی خمسهو ثمانین بیتا هی جمله أبیات الأرجوزه. و إذا کانت مخالفهالقیاس شائعه و مثالها قول الراجز: لقلت: لبیه لمن یدعونی. بإضافه لبیه إلی ضمیر الغائب، فإنه إلی جانبها یردالاستشهاد بلا شذوذ أی بالتزام القاعده مثل: فصیروا مثل کعصف مأکول حیث نصبت صیروا مفعولین بلا شذوذ.
و من ذلک کله أثیرت حول ال