خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره) / (عن مجله «مسجد» ۳۲ الفارسیه)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره) / (عن مجله «مسجد» ۳۲ الفارسیه) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره) / (عن مجله «مسجد» ۳۲ الفارسیه) شامل 120 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره) / (عن مجله «مسجد» ۳۲ الفارسیه) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره) / (عن مجله «مسجد» ۳۲ الفارسیه) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره) / (عن مجله «مسجد» ۳۲ الفارسیه) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره) / (عن مجله «مسجد» ۳۲ الفارسیه) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره) / (عن مجله «مسجد» ۳۲ الفارسیه) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره) / (عن مجله «مسجد» ۳۲ الفارسیه) :

المقدمه

کان المصلحون الخیرون، علی امتداد التاریخ، یفکرون فی وضع اسس مجتمع یحترم القیم ویتجنب القبائح . للوصول الی تحقیق هذه الغایه واقامه مثل هذا المجتمع الذی یطلقون علیه اسم «المدینه الفاضله » ، کانوا یفکرون ایضا فی وضع قوانین وانظمه تهدی الفرد فی حیاته الفردیه والاجتماعیه وکیفیه الاستفاده من الطبیعه والعلاقات الانسانیه الی طریق الصواب . والاسلام، بصفته آخر الادیان الضامن لسعاده الانسان، یجعل العقیده الصحیحه اساسا لمثل هذا المجتمع، ویؤمن بمبادئ معینه فی بناء الفکر السلیم وعقائد الانسان، تبین مبدا الوجود ومنتهاه، وتخلص الانسان من الافکار الفارغه والتخیلات التافهه، وتقود الطریق نحو حیاه هادفه .

بدیهی ان الاسلام لا یری ان العقیده الصحیحه هی وحدها المعول علیها، بل علی الناس ان یعرفوا، فی العمل والسلوک، الصواب وغیر الصواب، فیعملوا بالصالح ویبتعدوا عن الطالح ^(۱) .

ان المسؤول عن هذا الجانب من المنهج الاسلامی هو «الفقه » او «الاحکام الفقهیه » ، وهی فی الحقیقه مجموعه من القوانین العملیه الاسلامیه المستقاه من الوحی الالهی، والتی تفسرها بیانات الائمه المعصومین ( علیهم السلام .) انها قوانین ثابته وغیر قابله للتغییر ابدا، وتشمل جمیع المواضیع والمصادیق الخارجیه والوقائع والاحداث، من دون ان یصیب جذورها ای تلف ^(۲) .

ان شخصیه الامام الخمینی (ره) العلمیه والعملیه، وعلی العموم، الشخصیات البارزه التی تترعرع فی المراکز العلمیه فی العالم، وبعد سنوات عدیده یقومون بتربیه تلامذتهم بالفکر والبیان والقلم، ینقسمون الی قسمین اثنین:

القسم الاول هم الذین یقتصرون علی استیعاب علم واحد فیتخصصون فی ذلک العلم تخصصا عمیقا، ولکنهم فیما یتعلق بالعلوم الاخری لیس لدیهم سوی معلومات عامه سطحیه، ویطلق علی امثال هؤلاء العلماء صفه «ذوی الفن » ، مثل سیبویه (ت ۱۸۰ه) الذی اختص بالادب العربی، و الکلینی (ت ۳۲۹ه) الذی اختص بالحدیث، و المحقق الحلی (ت ۶۷۶ه) الذی اختص بالفقه .

القسم الثانی کان یعنی بعدد من العلوم ویتبحر فیها، مثل ابن سینا (ت ۴۲۶ ه) و الفارابی (ت ۳۳۹ه) و الشیخ المفید (ت ۴۱۳ه) – و السید المرتضی (ت ۴۳۶ ه) و (الشیخ الطوسی) (ت ۴۶۰ ه) ومؤسس الجمهوریه الاسلامیه الامام الخمینی (ره .) بالنظر لتمتع هؤلاء العلماء بمواهب الهیه کثیره، عملوا فی میادین مختلفه من العلوم . فمثلا مؤلفات شیخ الطائفه [ الشیخ المفید ] الباقیه منه تکشف لنا عن ابعاده العلمیه المختلفه، من ذلک تفسیر البیان فی علوم القرآن الذی یدل علی طول باعه فی هذا الفن وتخصصه الفائق فیه بحیث ان احدا من الشیعه لم یستطع حتی الآن ان یقدم تفسیرا للقرآن بذلک المستوی . لقد قام بتالیف ذلک التفسیر عندما کان یعیش فی بغداد وفی آخر سنه من بقائه هناک . وبناء علی ذلک یکون قد مضی نحو تسعه قرون ونصف علی تالیف ذلک التفسیر وهو ما یزال مضیئا کنجمه لامعه . واذا ما تصفحنا آثاره الاخری نراه محدثا بارعا یورد احادیث اهل البیت « علیهم السلام » من المشایخ و باسانید مختلفه، وله کتابان قیمان فی الحدیث: التهذیب و الاستبصار . وعندما ندرس ابحاثه القیمه العظیمه فی الکلام والفلسفه نجده متکلما متمکنا . کتابه الرسائل العشر دلیل تسلطه فی میدان البحث والجدل والاستدلال فی علم الکلام . وعلی الرغم من کل ما قیل فانه لم یزد علی کونه صوره جانبیه مبهمه لشخصیه الشیخ العلمیه . لقد کان فی علم الفقه استاذا لا یجاری، وکتاباه: المبسوط و الخلاف ینبئان عن سعه اطلاعه علی الاسس الفقهیه عند العامه والخاصه .

کذلک هی الموهبه والاستعداد واللیاقه التی وهبها الله للامام الخمینی (ره)، مؤسس الجمهوریه الاسلامیه، والتی اعانته علی التعمق فی دراسه کثیر من العلوم . ان تآلیف الامام الموجوده بین ایدینا کفیله بازاحه الستار عن هذا السر والکشف عن ابعاده العلمیه .

دور الزمان و المکان فی نظر الامام الخمینی (ره)

۱. الامام الخمینی (ره) و الفقه القدیم و المتقدم

کان الامام الخمینی (ره) یهتم کثیرا بالفقه القدیم ویعتقد انه اذا تقدم الفقه القدیم علی وفق ضوابط معینه، یمکن ان یتقدم لیجیب عن جمیع حاجات المجتمع . کان یری ان فهم الدین وتطبیقه فی حیاه الانسان المعاصر، واخذ دور الزمان والمکان بنظر الاعتبار فی اسلوب الاستنباط کمبدا اصلی واساس وواقعی فی الفقه . فی ذلک کان یقول:

«فیما یتعلق باسلوب الدرس والبحث فی الحوزه العلمیه، اننی اؤمن بالفقه القدیم والاجتهاد الجواهری، ولا اری ان من الجائز اغفال ذلک . والاجتهاد بالاسلوب نفسه صحیح، الا ان هذا لا یعنی ان الفقه الاسلامی لا یتقدم فی البحث . الزمان والمکان عنصران مؤکدان فی الاجتهاد، فالمساله التی کان لها فی السابق حکم معین، یمکن ان یکون لها حکم جدید بسبب العلاقات الاقتصادیه والاجتماعیه والسیاسیه السائده فی نظام ما . ای عند معرفه العلاقات الاقتصادیه والاجتماعیه والسیاسیه للموضوع السابق نفسه معرفه دقیقه، من دون وجود اختلاف ظاهری مع القضیه القدیمه، تصبح هذه قضیه جدیده تتطلب حکما جدیدا . لذلک علی المجتهد ان یحیط بقضایا زمانه » ^(۳) .

وهکذا نجد ان القول بالتعارض بین الفقه القدیم والفقه التقدمی، انما هو قول فارغ یستغله الجهله . ان الشریعه الاسلامیه لا تتغیر، وکل بدعه فی نظر الادله الاربعه ممنوعه، ولکن القوانین، فی الوقت نفسه، مرنه وجامعه بحیث تغنینا عن اللجوء الی القوانین الاجنبیه والغربیه .

۲. شمولیه الفقه و نظره الامام الخمینی (ره)

بما ان مصادر الفقه لیست ولیده العقل، ولا التجربه المحدوده، ولا الاذواق البشریه المختلفه، بل هی تستند الی الوحی الالهی، فهی لذلک مصادر خالده ودائمه الحرکه والتفاعل لتشمل الجغرافیا المدنیه والقومیه والسیاسیه والثقافیه البشریه .

ان القوانین البشریه ضیقه ومتغیره وزائله لانها قائمه علی الفکر والقدره وقوه التحلیل الاحداث ووسائل المعرفه المحدوده . اما مصادر الفقه الاسلامی فجذورها تمتد الی الوحی الالهی العالم بکل ابعاد الانسان وحاجاته الحقیقیه، والتی لم تواجه ای نقص فی التخطیط لها، بل وضعها تحت تصرف الانسان فی اکمل وجه ممکن والیقه، وهی تبقی جدیده عند کل قوم وعنصر فی کل زمان .

لو کانت الظروف مواتیه لفقهاء الاسلام، ولو انهم استطاعوا ان یدرسوا جیدا تلک المصادر علی نحو واسع ووفق ضوابط مقننه، لامکن للفقه الاسلامی والحقوق الاسلامیه ان تصبح مظهرا لاعجاز الوحی وصدق الرساله الاسلامیه بالاضافه الی المباحث الکلامیه والفلسفیه التی تعتبر عاده من طرق الکشف عن حقیقه الدین واصوله العقائدیه، وبیان حیاه الفقه الاسلامی وتقدمه فی البحث وقدرته وتطبیقاته العملیه علی امتداد تاریخ تطور الحیاه الانسانیه . ولکن مما یدعو الی الاسف هو ان الحکومات غیر الدینیه التی القت بمعظم ثقلها علی المجتمعات الاسلامیه خلال فترات طویله من التاریخ، وسلبت منها کل فرصه للنشاط فی مختلف المیادین الحکومیه و القضائیه والحقوقیه والاقتصادیه وغیر ذلک، ومنعتها من القیام بعمل اعمق واجدر .

یقول الامام (ره) فی ذلک:

«مع الاسف، جامعاتنا ومدارسنا الدینیه کانت مصابه بالنقص فی جوانب مختلفه دون ان تستطیع سد تلک النواقص . انهم لم یستولوا علی المدارس الدینیه مباشره، کما فعلوا بالنسبه للجامعات، ولم یستطیعوا . انها استطاعت ان تتحمل الکثیر من الاذی علی عهد رضاخان، وثابروا علی مسیرتهم، وبعد ذلک کان الامر کذلک، ولکننا کنا محصورین فی مجموعه من الکتب وفی عقائد خاصه . کتبنا کانت تتحدث غالبا، من حیث التعلیم والتعلم، عن الطهاره والتجاره والصداق ولا تتعداها . اما العلوم القضائیه والحدود والدیات وامثالها فقد کانت علوما غریبه . بالطبع کتب الاساتذه عنها کتابه مسهبه، ولکن فی الحوزات فقط لان القضاء لم یکن فی ایدیهم، ولم تکن الحدود والدیات والقصاص من الامور العملیه، لذلک لم تکن تلقی علی بساط البحث » ^(۴) .

الفقه یحتاج الیوم الی عنصرین اثنین :

الاول هو الحضور فی الساحه العملیه للنظام الاجتماعی وحاجات الامه الاسلامیه . وقد صاغ الامام (ره) ذلک فی عباره جمیله : «الحکومه هی الفلسفه العملیه للفقه کله » .

الثانی هو وضع نظام للمباحث الفقهیه وجعلها فی تنظیم قدیم قابل للبیان .

۳. استجابه الفقه للاحداث و رای الامام الخمینی (ره)

الفقه علم حقیقی، والعلم الحقیقی، کما قال الامام علی ( علیه السلام)، هو العلم الذی یؤدی الی بناء الحیاه المادیه والمعنویه . ان فقهنا، من حیث مادته ومصادره، کما قال الامام (ره) :

«اغنی فقه وقانون فی العالم . ان فقها کهذا لا وجود لمثله فی العالم، لا بین المسلمین ولا بین غیر المسلمین » ^(۵) .

بید ان هذا الفقه یجب ان یکون الی جانب عنصر اجتهاد تقدمی رفیع کی یستفید منه علی مختلف الصعد الشرعیه التی یحتاجها الانسان، لان الاحداث اما ان تکون من «المصادیق العامه » واما ان تکون من «فروع الاصول » ، وهی موجوده فی المصادر الفقهیه، والاجتهاد یرجع الفروع الجدیده الی الاصول الاساس وینطبق العام علی المصادیق . علی ای حال، مشکله الفقه، کما قلنا، هی ان فقه المدارس وفقه المواضیع الفکریه اما انها عتیقه مضی زمانها، واما اذا کان الموضوع باقیا فان المحتوی قد تغیر کلیا . بعض الفقهاء، بدلا من ان یقوموا بدراسه الموضوعات الجدیده، وبیان محتوی الموضوعات القدیمه، یکتفون بتکرار المکررات ولا یتقدمون خطوه وراءها .

قبیل رحیل الامام (ره) اشار الی هذه النقطه الدقیقه، مخاطبا الحوزات العلمیه، فقال: «الزمان والمکان عنصران مصیریان فی الاجتهاد» ^(۶) .

ای انهما یؤدیان دورا مهما فی الاجتهاد، ولذلک فللمکان والزمان خصوصیاتهما التی تغیر الموضوع، وتکون النتیجه ان یتغیر الحکم القدیم تبعا لذلک، کالسفر الذی له تاثیر کبیر فی نظره الفقهاء والمجتهدین واستنباطاتهم، ومنهم محمد بن ادریس صاحب المذهب الشافعی الذی غیر ۹۰ نظریه من نظریاته وفتاواه علی اثر سفره من بغداد الی مصر، وظهر مذهبه الجدید .

لذلک اذا ماکنا نشهد الیوم تحقق الثوره الاسلامیه فی ایران وتوافر الارضیه لاجراء الاحکام والقوانین الاسلامه، فقد اظهر ذلک فراغا عظیما فی معرفه نظریات الاسلام فی الشؤون القضائیه، الحقوقیه، الدولیه، والاقتصادیه وغیرها احد العوامل المهمه فی ذلک هو ان بعض الفقهاء، بدلا من الابداع واکتشاف الموضوعات وتعرفها عینا، وبدلا من التفقه الاجتهادی، یکتفون بالاجتهاد التقلیدی . هؤلاء لا هم قادرون علی الاستجابه لجمیع الاحداث، ولا تکون نظریاتهم قابله للتنفیذ فی عالم الیوم .

اذا ارادت الحوزات العلمیه ان تدیر الیوم مجتمع الامه الاسلامیه وان تقوم بدورها اداء رسالتها الفقهیه الاسلامیه، علیهم ان یتحولوا من الفقه التقلیدی الی الفقه الاجتهادی الجواهری – کما وصفه الامام (ره) – مع الاحتفاظ بالاصول العلمیه ومبادئ التحقیق الدقیقه، بصرف النظر عن المسائل الفقهیه القائمه علی القیاس والاستحسان والمصلحه المرسله، والسعی الصادق لفهم روح قوانین الاسلام الاصیله وتطبیقها علی الموضوعات الجدیده .

یقول الامام الخمینی (ره) :

«علی العلماء والاساتذه المحترمین فی الدروس الفقهیه والحوزات الفقهیه والاصولیه ان لا ینحرفوا عن طریقه المشایخ العظام التی هی الطریقه الوحیده للمحافظه علی الفقه الاسلامی . علیهم ان یسعوا کل یوم ان یزیدوا من دقتهم وبحثهم ونظرهم وابتکاراتهم وتحقیقاتهم، وحفظ الفقه التقلیدی الذی هو ارث السلف الصالح، والانحراف عنه یؤدی الی ضعف ارکان التحقیق والتدقیق، ولابد من تراکم الدراسات والتحقیقات » ^(۷) .

ان مقصوده من حفظ الفقه والفقه الجواهری والفقه التقلیدی لم یکن ابدا الحفاظ علی ابحاث غیر ضروریه ومعوقه . ان حذف الابحاث غیر الضروریه لا یقصد به حذف الابحاث اللازمه والعمیقه للطلبه، بل المقصود هو الحفاظ علی الدقه فی اسس الابحاث اللازمه فی استنباط الاحکام والاجتهاد فیها .

یدافع الامام (ره) عن فقه یضمن نضج الملل ومصلحتها، انه لا یدافع عن فقه یؤدی الی اهدار الامکانات الحوزویه والطاقات البشریه . الامام (ره)، فی وصیته الالهیه السیاسیه، یشیر الی ذلک فیقول:

لا تنحرفوا قید شعره عن الفقه التقلیدی مظهر المدرسه والرساله والامامه ونضج الملل وعظمتها، والاحکام الاولیه والثانویه کلتاهما من الفقه الاسلامی . . . .

النقطه اللافته هنا انه کان یخالف نظریه المتطرفین فی الافراط، والذین کانوا یستنبطون احکام الحوادث الواقعه استنادا الی آرائهم الخاصه، او الی مصادر غیر موثقه، بمثلما کان یرفض آراء المفرطین الذین کانوا یکتفون فی اصدار احکامهم بالاستناد الی ظاهر الفاظ عناصر خاصه . ان الفن الذی امتاز به تمثل فی انه لم یکن مثل ذوی الافکار الجامده والسطحیین الذین یتهربون من الاجابه فیما یتعلق بالاحداث الواقعه، ولا کان مثل المشاهیر الجهله الذین لم یکونوا یقیمون احکامهم علی مصادر شرعیه موثوق بها . فی هذا یقول الامام:

علی المجتهد ان یکون متمتعا بالبراعه والذکاء والفراسه والقدره علی اداره مجتمع اسلامی وغیر اسلامی کبیر، وبالاضافه الی التقوی والخلوص والزهد المطلوبه فی المجتهد، یجب ان یکون مدیرا ومدبرا . ان الفقه هو النظریه الواقعیه الکامله لاداره الانسان والمجتمع من المهد الی اللحد . . . والذی یخشاه الاستکبار هو ان یتخذ الفقه والاجتهاد صفه العینیه والعملیه وان یخلقا بین المسلمین القدره علی النضال ^(۸) .

۴ . لفظه الفقه فی النصوص والمصادر الشرعیه النصوص والمصادر الشرعیه هی المواضع التی یمکن العثور فیها علی بیانات الشارع ووجهات نظره الاصیله . لاشک فی ان اهم نص اصیل ومصدر شریف یمکن الرجوع الیه هو القرآن المجید الذی یصرح فی مواضع متعدده بالفقه والتفقه ومحتواه . من تلک المواضع التی وردت فیها لفظه «فقه » فی القرآن، حیث لها علاقه وثقی بموضوع البحث، هی الآیه: «فلولا نفر من کل فرقه منهم طائفه لیتفقهوا فی الدین ولینذروا قومهم اذا رجعوا الیهم لعلهم یحذرون » ^(۹) .

ان التفقه فی الدین بالشکل الذی یضمن التحذیر من الانحرافات العقائدیه الفکریه والعملیه، له مکانه فی مجموعه المعارف الاسلامیه، ولا ینحصر فی الاحکام الشرعیه العملیه . لذلک فان صدر المتالهین، فی شرحه لاصول الکافی وبعد بیان ان لفظه «فقه » عند ظهور الاسلام لم تقتصر علی الاحکام الشرعیه الفرعیه العملیه، یقول:

وان الفقه اکثر ما یاتی فی الحدیث بمعنی البصیره فی امر الدین، وان الفقیه هو صاحب البصیره .

فی الواقع، لفظه «فقه » فی القرآن ترد بمعنی الفهم والادراک العمیق لحقائق الدین والخلق

«قد فصلنا الآیات لقوم یفقهون » ^(۱۰)

و

«لهم قلوب لا یفقهون بها» ^(۱۱)

و

«فما لهؤلاء القوم لا یکادون یفقهون حدیثا» ^(۱۲)

و

«ولکن المنافقین لا یفقهون » ^(۱۳) .

وفی الروایات الوارده عن الائمه ( علیهم السلام) نجد للفقه والتفقه میدانا واسعا، ومن ذلک

قول رسول الله ( صلی الله علیه و آله وسلم) :

اذا اراد الله بعبد خیرا فقهه فی الدین و زهده فی الدنیا و بصره عیوبه ^(۱۴) .

و قال ایضا:

من یرد الله به خیرا یفقهه فی الدین ^(۱۵) .

وعن علی ( علیه السلام) انه قال:

تعلموا القرآن فانه احسن الحدیث و تفقهوا فیه فانه ربیع القلوب ^(۱۶)

و الفقیه کل الفقیه من لم یقنط الناس من رحمه الله ولم یؤیسهم من روح الله . . . ولم یؤمنهم من مکر الله ^(۱۷) .

وهناک روایات کثیره اخری تدل علی ان الفقه والفقاهه لایمکن حشرهما ضمن حدود محدوده بمعرفه الاحکام الفرعیه الشرعیه، فالفقه الذی یدعونا الیه القرآن والمعصومون (علیهم السلام) هو فقه اعم من الاحکام الفرعیه الشرعیه العملیه، انه فقه الزهد ومعرفه نقائص النفس، فقه یخلق فی قلب الانسان ربیعا من معرفه الله، فقه لیس فیه یاس ولا تجرؤ . بدیهی ان ابحاث معرفه الذات والیاس والتجرؤ لا علاقه لها بالمسائل الشرعیه الفرعیه العملیه، بل تکون ضمن دائره المعارف الالهیه الواسعه . قصدنا من فهرسه هذا البحث هو معرفه المفهوم الحقیقی للفقه فی بیان الشریعه والمحافظین علیه، لاننا الیوم نشهد ان لفظه الفقه قد ابتعدت عن معناها الکلی الشامل ومحتواها الغنی، واستخدمت بمعناها الخاص، بل الاخص، مع انه لاثبات عظمتها ومکانتها یستند الی الآیات والاحادیث التی تعبر عن معنی اوسع واغنی . ان هذا عدول عن الکلیه الشامله الواقعیه الی امر ثانوی یسبب احیانا اهمال الابعاد والاجزاء الاخری، بحیث ان الفقاهه والاجتهاد ومعرفه الاسلام تجعل ادعیاءها عرضه للاذی ومفتقرین الی الاعتدال والاتقان .

۵. معنی الفقه فی الاصطلاح الشرعی

سبق القول ان مصادر الشریعه الاصلیه لم تضع للفظه الفقه معنی خاصا غیر المعنی اللغوی، ولکن بمضی الزمان اتخذت هذه اللفظه معنی محددا آخر عند المتشرعین، او عند بعضهم بحیث انها اصبحت اصطلاحا جدیدا، وهذا الاصطلاح هو اطلاق لفظه الفقه علی جزء من المعارف الدینیه التی تخص الاحکام العبادیه، وهو خلاصه ما نجده الیوم فی الرسائل العملیه وکتب الفقه . الفقاهه فی هذا المصطلح تعنی ان یقوم المجتهد باستخدام وسیله الاستنباط فی بعض المصادر الخاصه لمعرفه اسس هذه المسائل، لان صفه الفقیه تطلق علی من یتحدد میدان اجتهادهم وفقاهتهم وفهمهم بهذه الامور الخاصه .

بالطبع وضع المصطلحات لیس جرما ولا یعتبر معصیه، ولکنه اذا ادی الی نقص مجموعه کامله ذات ابعاد ممتده لتصبح ذات بعد واحد فسوف تحصل بعض المشاکل .

هناک احساس الیوم ان هذا الاصطلاح الخاص، بمفهومه ومحتواه قد جرح جماع الثقافه الاسلامیه واتجاهها وشمولیتها . ان العنایه بجزء واهمال الاجزاء الاخری، اظهر جسم الثقافه الاسلامیه اشبه بولید معلول ذی راس ثقیل وجسد خفیف . ان عدم الانسجام هذا والنقص لیسا من طبیعه الاسلام ولا من اصوله، بل هو نتیجه الجهل والسذاجه والسطحیه عند اولئک الذین یدعون انهم یشرحون الشریعه لاهل الشریعه وانهم حاملو رساله الوحی العالم برمته .

۶. الفقیه الصادق

الفقیه الصادق هو ذلک الذی یسعی لاحیاء المجتمعات الاسلامیه، والتمهید لتطبیق الفقه الاسلامی عملیا ولنموه وتفتحه، والی جانب ذلک کله یجب ان یتحلی بالفضائل الاخلاقیه، وعلو الهمه، وکرامه النفس، ومعرفه الزمان والانسان والتدبیر، والمدیریه وحسن الادراه . ان فقیها کهذا یمکن ان یکون مثالا لفقهاء الحوزه العلمیه، ان الفقهاء فی النظام الاسلامی، حتی اذا کان الحکم ضدهم، فان دورهم فی عمق مسیره الاحداث الاجتماعیه لا یقل اهمیه عن الحکام انفسهم، وذلک لان حیاه المجتمع الاسلامی العبادیه تحیا بالفقه الاسلامی . وحمله الفقه هم الفقهاء الذین یجب علیهم تطبیق احکام الشرع الکلیه علی الفروع، بل قد یقتضیهم الامر ان یشرحوا للناس بعض المواضیع المهمه السیاسیه والاجتماعیه . ان قوه حاکمیه الفقهاء وضعفهم فی المسائل الجاریه فی المجتمعات الاسلامیه علی امتداد التاریخ فی کثیر من الامور تکون مبنیه علی وجهات نظر الفقهاء ومواقفهم وقدراتهم وتدابیرهم الاجتماعیه والسیاسیه والدینیه .

الامام الخمینی (ره) بنظرته الشامله وبفهمه العمیق لروح الاسلام السامیه، وفی ظل مزایاه الشخصیه القیمه، کالحریه والشجاعه والایثار والمثابره والاداره والجراه والحزم وتحمل الشدائد والمصائب، لم یقم بتحریر الاسلام والفقه والثقافه والمعارف الاسلامیه من حکم طغاه التاریخ فحسب، بل تمکن من ایصالها الی قمه الحکم، ورد القوی اللادینیه علی اعقابها .

اسس الامام الخمینی (ره) فی المسائل المستحدثه وتدوین رسالته

۱. التقوی الکامله فی التحقیق والاجتهاد:

الامام الخمینی (ره)، مثل سایر الفقهاء العظام، کان یتقی التقوی کلها ویلتزم الاحتیاط الکامل فی الاجتهاد واستنباط الاحکام، لئلا یعزو من نفسه شیئا الی الله ورسوله ( صلی الله علیه و آله وسلم)، او ان یمزج القوانین الالهیه بالنظریات البشریه، بل کان فی ابحاثه یستدل بروایات واحادیث مبینا صحتها وسقمها من دون ای تحیز . یقول فی ابحاثه حول ولایه الفقیه ان هذه الروایه، علی الرغم من قوتها الاستدلالیه، فهی اما ضعیفه فی سندها، او مرسله، او مقبوله ^(۱۸) . او یستعمل اصطلاحات مثل: الاقوی والاولی والاحوط، فی تحریر الوسیله، مما یدل علی تقواه ودقته فی بیان المسائل ^(۱۹) ، علی النقیض من المحققین العادیین الذین یعتبرون کل مایؤید وجهه نظرهم صحیحا، وکل ما یخالفها ضعیفا او غیر صحیح، او انهم لا یشیرون بشی ء الی درجه صحته او سقمه، او یسبغون علیه لحن الخطابه، ویستدلون به بحجه انه مذکور فی الکتاب الفلانی القدیم .

۲. التزام الادب فی البحث و الاقتباس

التزام الادب والاحترام التام للعلماء والفقهاء ووجهات نظرهم واقوالهم کان احد الخصائص الاخری التی تمیز بها علی مختلف الصعد، خاصه فی المسائل المستحدثه ومواضع الاختلاف . کان الامام (ره) یوصی طلابه دائما بالتزام الادب والاحترام تجاه ا