خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱ بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱ از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱ شامل 60 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱ استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱ با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱ قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱ حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱ به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شرطیهای خلاف واقع (Counterfactual) و قانونهای علمی۱ :

شرطیهایی چون :

اگر گلدان افتاده بود شکسته بود

اگر کبریت را زده بودی روشن شده بود

سخن از واقع نشده ها می کنند.۲ نه گلدان افتاده و نه کبریت زده شده است و در نتیجه نه گلدان شکسته و نه کبریت روشن شده است. هر فارسی زبانی هم که این دو جمله را بشنود، در صدق آنها شکّی نمی کند. و البته این شنونده نخست شرایطی را بی درنگ در نظر می گیرد، سپس باتوجّه به برآورده شدن آن شرایط حکم به صدق این شرطیها می کند. دشواری تحلیل کامل این تصدیقها هم در همین جاست. برای استنتاج تالی از مقدّم، منطق تنها کافی نیست. باید به مقدّم، جمله های معیّن و ملاحظات دیگری را نیز افزود تا بتوان تالی را از آنها استخراج کرد. اجازه دهید قضیّه را با همان مثال کبریت که با مقاله نلسون گودمن شهرت یافته است توضیح دهیم. (Goodman, 1995, p.17)برای ساده کردن مسئله فرض کنید شرایط کافی برای روشن شدن هر کبریت اینها باشد : ۱- زده شدن، ۲- سالم بودن، ۳- خشک بودن ۴- در معرض اکسیژن کافی بودن.

اگر این چهار شرط را با ۱S تا ۴S نشان دهیم و روشن شدن را با ۵S، آنگاه می توانیم از ۱ Sتا ۴S، 5S را استخراج کنیم. البتّه برای این استنتاج باید قانون کلّی زیر را هم داشته باشیم :

الف: هرکبریتی در هر زمانی که زده شود و سالم ، خشک و در معرض اکسیژن کافی باشد. روشن می شود.

اگر(x,t)”1 “Sرابه معنای «کبریت x درلحظه t زده می شود» و(x,t)”2″S رابه معنای «کبریت xدر لحظهt سالم است» وبه همین ترتیب (x,t)”3″S و(x,t)”4″S را به معناهای «کبریت x درلحظه tخشک است» و« کبریت x درلحظه tدرمعرض اکسیژن کافی است»بگیریم (الف) را می توان به زبان منطق محمولهای مرتبه اوّل چنین ترجمه کرد:

“t[[Sic(x,t)&S2(×,t)&S3(x,t)&S4(x,t)]S5(x,t)]×”

به بیان دیگر با توجّه به این قانون، صورت برهان درست زیر را داریم:

ب)۵S û 4S، 3S، 2S، 1S

که نشان دهنده استنتاج منطقی ۵ Sاست از مقدّمه ها وقانون کلّی (الف).

جمله کلّی (الف) را با فرضهایی که کردیم می توان یک قانون فیزیکی به شمار آورد که خاصیّتی را در تمام زمانها برای همه کبریتها بیان می کند. صورت برهان (ب) مورد خاصّی از این قانون در زمان خاص و برای کبریت خاص است . قانونهای فیزیکی همیشه کلّی هستند. اکنون این پرسش پیش می آید که تمایز میان جمله کلّی (الف) وجمله زیر:

پ) تمام حاضران درنخستین سمینار فلسفه علوم تهران ایرانی هستند؛ که کلّی است ولی قانون نیست، چیست؟ چگونه میان این دوتفاوت نهیم؟

یک پاسخ پاسخی که اهمیّت شرطیهای خلاف واقع را روشن می کند این است که بگوییم : براساس (الف) می توان شرطی خلاف واقع اما صادق زیر را ساخت:

اگر کبریت زده شده بود روشن می شد.

ولی از (پ) نمی توان شرطی خلاف واقع زیر را ساخت : اگر گورباچف در نخستین سمینار فلسفه علوم تهران بود، ایرانی بود.

مهمترین ویژگی قانون علمی تعمیم پذیری آن از موردهای شناخته و واقع شده به ناشناخته و واقع نشده است. جمله کلّی (پ) این خاصیّت را ندارد؛ همه افراد آن می توانند شناخته شده باشند. این کلّی هیچ جای کشف برای آینده نمی گذارد؛ افراد آن همه حاضرند. امّا قانون و به تبع آن شرطیهای خلاف واقع به افراد غایب هم تعمیم پذیرند.

قانون بودن یا نبودن یک جمله کلّی را می توان از صدق و کذب شرطی خلاف واقع که براساس آن ساخته می شود دریافت. دست کم ادعای نلسون گودمن و دیگران این است و این خود به هیوم بر می گردد که در تعریف علّیت گفته است :

« می توان علّت را به امری تعریف کرد که امری دیگر دنبال آن می آید و همیشه اموری شبیه اوّلی، اموری شبیه دوّمی را به دنبال دارند. یا به عبارت دیگر اگر امر اوّل نمی بود، امر دوّم هم هرگز وجود نمی داشت».

دیوید لوئیس برای اوّلین بار در مقاله علّیت خود به جای تقریر علّیت براساس مشابهت تحلیل خود را براساس شرطیهای خلاف واقع که در آخر نقل قول بالا از هیوم آمده است، نهاد. (Lewis, 1973, pp.556)

کاربرد شرطیهای خلاف واقع به این محدود نمی شود. تمام محمولهایی که مبیّن قابلیّت به مفهوم علمی هستند می توانند با این شرطیها بیان شوند.

وقتی می گوییم قند قابلیّت حل شدن دارد یعنی

اگر قند در آب گذاشته شده بود، حل شده بود

به اعتقاد گودمن :

«تحلیل شرطیهای خلاف واقع، یک کار بی اهمیّت کوچک دستور زبانی نیست. در واقع اگر ابزار تعبیر شرطیهای خلاف واقع را نداشته باشیم، بعید است بتوانیم ادعا کنیم که هیچ فلسفه علم کارآیی داریم. گمان می کنم این توضیحها برای طرح مسئله و اهمیّت آن کافی باشد. اکنون ببینیم در تحلیل شرطیهای خلاف واقع چه دشواریهایی کمین کرده اند.»

شرطیهای خلاف واقع تابع ارزشی نیستند

در شرطیهای تابع ارزشی اگر مقدّم کاذب باشد شرطی صادق است، چه تالی آن صادق باشد چه کاذب. به این دلیل اگر شرطیهای خلاف واقع تابع ارزشی بودند باید با در نظر گرفتن تمام شرایط مناسب، هم

اگر کبریت زده شده بود روشن می شد،

صادق بود و هم

اگر کبریت زده شده بود روشن نمی شد،

هم

اگر حسن از بام ساختمان پلاسکو سقوط کرده بود زنده نمی ماند

صادق باشد و هم

اگر حسن از بام ساختمان پلاسکو سقوط کرده بود زنده می ماند

امّا هیچ کس صدق همه این شرطیها را با هم نمی پذیرد. شرطیهای خلاف واقع تابع ارزشی نیستند و این مهمترین ویژگی آنها است. این نکته نشان می دهد که میان مقدّم و تالی این شرطیها باید ارتباطی باشد، زیرا صدق این شرطیها، برخلاف شرطیهای تابع ارزشی، متّکی به چنین ارتباطی است.

نلسون گودمن برای پیدا کردن چنین ارتباطی به شرایط مناسب (Relative Condition) و در نهایت به قانون توسّل می جوید. اما این کار از آغاز محکوم به شکست است، زیرا هر قانون به دلیل کلّی بودن ناچار به ترکیبی شرطی تأویل می شود که براساس منطق حاکم، تابع ارزشی است و دوباره همان اشکال نخستین بر آن وارد می شود. از این گذشته مشکل تازه ای پیش می آید که نلسون گودمن به حق خود را از حلّ آن عاجز می بیند.

دیدیم که صورت برهان

5S û 4S، 3S، 2S، 1S

با اتّکا به قانون (الف) صورت برهان درستی است. براساس همین صورت برهان است که می گوییم :

اگر کبریت زده شده بود روشن می شد

اگر ۱S امر واقع بود ۵S هم امر واقع بود

اما صورت برهان بالا با صورت برهان زیر به اعتبار منطق صرف

3S،û~ 4S، 5S، ,~2S

معادل است. حالا کبریتی را که در جیب خودتان است یا آنجا نهاده شده است و آن را برای روشن کردن نزده اید، در نظر بگیرید. در مورد این کبریت جمله شرطی

اگر این کبریت زده شده بود روشن می شد

قابل تصدیق است. امّا آیا این شرطی

اگر این کبریت زده شده بود خشک نبود

هم قابل تصدیق است؟ ولی این شرطی به همان روش از روی صورت برهان دوّمی نوشته شده است که اوّلی از صورت برهان اوّل. می دانیم که این دو صورت برهان معادلند، بنابراین به چه دلیل شرطی خلاف واقع اوّل را می پذیریم و دوّم را رد می کنیم؟

گودمن در مقاله معروف خود تلاشهای هوشمندانه ای کرده است تا مگر با افزودن شرایطی بر شرایط مناسب، راه را بر این نتیجه گیریها سد کند امّا آخرین تلاش او در بیان این شرایط به صورت یک شرطی خلاف واقع درآمده است، یعنی تحلیل شرطیهای خلاف واقع به کمک شرطی خلاف واقع دیگری صورت گرفته است که یا به دور می انجامد و یا تسلسل. از این رو اعتراف می کند که

«اگرچه مایل به پذیرفتن این نتیجه نیستم امّا در حال حاضر هیچ راهی برای حلّ این مشکل نمی بینم» (Goodman, 1955, p.17)

پس از انتشار مقاله گودمن، فیلسوفان علم و منطق برای حلّ مشکل این شرطیها پیشنهادها و پژوهشهای فراوانی کردند و به خصوص گروهی همراه دیوید لوئیس ابزار منطق موجّهات و جهانهای ممکن را برای تحلیل آنها به کار گرفتند که البتّه به عنوان روش با مبانی فلسفی گودمن سازگار نیست و در هر صورت اشکالهای خاصّ خود را دارد. سوسا در مجموعه ای بسیار خواندنی برخی از مهمترین مقاله هایی را که در این بحث نوشته شده، گرد آورده است. (Sosa, 1975)

روش گودمن که خود ادامه رهیافت رمزی (Ramsy, 1931, pp.297-298) و پس از او چیشولم (Chisholm, 1946, pp.289-307) بود، چنانکه گفتیم، جای خود را به رهیافت تازه ای مبتنی بر جهانهای ممکن داد. سپس ایگال وارت (kvart, 1980, p.35-62; Kvart, 1986)در 1980 و پس از آن در ۱۹۸۶ دوباره با بازگشت به مفهوم دقیقتری از قانون فراگیر (Covering law)با کاربرد مفهومهای نا مربوطی علّی (Causalirrelevance) و ربطِ علّی موجبِ صرف (Purely Postitive Causalrelevence) به مسئله گودمن و شرایط مناسب او پرداخت. امّا هر کدام از این رهیافتها کمبود خاصّ خود را دارد.

لزوم به رهیافتی تازه

۱ – عیبت روش گودمن در این است که به دلیل منطقی صرف