خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 75 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث :

الدرایه بالشی ء: «العلم به العلم المسبوق بالشک. و لذایقال: علم اللّه و لا یقال دری اللّه. و هو اصطلاحا العلم بأصول الحدیث ورد الفروع إلی الأصول فهذا العلم یبحث فیه : (۱) عن سند الحدیث. (۲) و عن متنه. (۳) و کیفیه تحمله. (۴) و آداب نقله، و موضوعه: السند و المتن أی الراوی من حیث کونه راویا و المروی من حیث کونه مرویا، و غایته: معرفه المقبول من الأحادیث لیعمل به من غیر المقبول لیطرح فلا یعمل به و من أشهر کتب فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث عند الشیعه: کتاب«فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث»للشهید الثانی. و«فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث»لتلمیذه الشیخ حسین بن الشیخ عبد الصمد. و فایل پاورپوینت کامل درایه الحدیث (الوجیزه) لبهاء الدین العاملی فضلاعما ورد فی مؤلفات الشیخ یوسف البحرانی لا سیما کتابه«لؤلؤه البحرین». و ما ورد فی کتاب «الفوائد الرجالیه» للسید مهدی بحر العلوم (راجع: الحدیث).
و ننشر هنا ما کتبه الشهید الثانی زین الدین بن علی: الخبر و الحدیث فی علم الدرایه بمعنی واحد، هو کلام یحکی قول المعصوم (ع) أو فعله و تقریره.
و قد یختص الحدیث، بما ورد عن المعصوم (ع) ، و الخبر بماجاء عن غیره، و الأثر أعم منهما مطلقا.
و المتن: لفظ الحدیث الدال علی المعنی، و السند: طریقه، أی سلسله رواه الحدیث.
و الإسناد: رفع الحدیث إلی قائله من الرسول و الإمام و غیرهما.
و الخبر: ما یحتمل الصّدق و الکذب بالنظر إلی ذاته مع قطع النظر عن صدق قائله أو کذبه، فکل خبر إما صادق فی نفس الأمر أو کاذب. و قد یعلم الصدق و الکذب بأمور خارجه عن ذات الخبر، کالموارد التالیه.
(أ) أن یعلم صدقه قطعا ضروره کالمتواتر، أو علم بوجودما، أخبر به بالضروره کوجود مکه مثلا.
(ب) أن یعلم صدقه قطعا لا بالضروره، بل بالنظرو الکسب، کخبر اللّه تعالی، و الرسول و الإمام، و مثل الخبر المتواترمعنی، و الخبر المحفوف بقرائن توجب القطع بالصدق، و نحوذلک و هکذا الأمر فی جانب الکذب أیضا.
و قد تحتمل الخبر الأمرین، فلا یعلم بشی ء من الصدق و الکذب کأکثر الأخبار.
و ینقسم الخبر مطلقا أی سواء علم صدقه أم لم یعلم علی قسمین: أولا: المتواتر: و هو ما بلغت رواته فی الکثره مبلغا یستحیل عاده تواطؤهم علی الکذب. و یلزم أن یتحقق ذلک فی جمیع طبقات الرواه، فیکون أوله کآخره، و وسطه کطرفیه، و لا یشترطفی المخبرین عدد خاص کما قاله بعضهم و التواتر إنما یفید العلم إذا اجتمعت فیه الشروط التالیه: (أ) أن لا یکون السامع عالما بمدلول الخبر قبل ذلک و إلا لزم تحصیل الحاصل.
(ب) أن لا یکون ذهن السامع مسیوقا بشبهه تنافی مدلول التواتر.
(ج ) أن یکون استناد المخبرین إلی الحسّ، لا الحدس، و الاستدلال العقلی.
و یتحقق التواتر اللفظی فی أحکام الشریعه کثیرا، کفریضهالصلاه، و أعداد رکعاتها، و الصوم، و الحج، و نحوها. و التواترقلیل فی الأحادیث الخاصه، و إن تحقق فیها التواتر المعنوی .
و حدیث«إنما الأعمال بالنیات»لیس من التواتر المصطلح و إن نقله الآن عدد التواتر و أکثر . لأن ذلک طرأ فی وسط إسناده إلی الیوم، و قد تقدم اشتراط ذلک فی جمیع الطبقات. و أکثر ماادعی تواتره من هذا القبیل.
ثانیا خبر الواحد: و هو ما لم ینته إلی التواتر، و ینقسم علی: (أ) المستفیض: و هو الذی زادت رواته عن ثلاثه أو اثنین، فی جمیع الطبقات، و یقال له«المشهور»أیضا.
و قد یفرق بینهما بجعل المستفیض ما اتصف بذلک فی ابتدائه و انتهائه علی السواء، و المشهور أعم من ذلک.
(ب) الغریب: و هو الحدیث الذی انفرد به راو واحد.
(ج ) المقبول: و هو الذی عمل به العلماء، فأصبح مقبولاعندهم.
475

(د) المردود: و هو الذی ترک العلماء العمل به لمانع فی الراوی، أو لجهات فی متن الروایه .
(ه) المشتبه: و هو الذی اشتبه حاله بسبب الاشتباه فی حال راویه.
و لا تنحصر الأخبار فی عدد معین لإمکان وجود أخبارلدی بعض الناس لم تصل إلینا.
و من ادعی حصرها فی عدد معین کما عن بعض غیرالشیعه فبحسب ما وصل إلیه.
و قد جمع المتقدمون ما وصل إلیهم من أحادیث أئمتنا سلام اللّه علیهم فی أربعمائه کتاب سمّوها«الأصول»و کان علیها اعتمادهم ک«أصل جمیل بن دراج»و«أصل زراره». . . و هکذا .
و قد تصدی بعض مشایخنا لجمعها و ترتیبها فی کتب خاصه، تقریبا علی المتناول، و أحسنها الکتب الأربعه التی علیهاالمدار فی هذه الأعصار، و هی کتاب: ط ۱ «الکافی»لمحمد بن یعقوب الکلینی (ت: ۳۲۹ ه) الذی جمع فیه صنوفا من الحدیث.
۲ «من لا یحضره الفقیه»لأبی جعفر محمد بن علی بن بابویه القمی (ت: ۳۸۱ ه) الذی جمع فیه من الأصول أحادیث الأحکام.
۳ و ۴ «التهذیب»و«الاستبصار»للشیخ أبی جعفرمحمد بن الحسن الطوسی (ت: ۴۶۰ ه) و قد أورد فیهما أیضاأحادیث الأحکام خاصه.
و لا یبحث فی هذا العلم عن متون الأحادیث و دلالتها إلانادرا، بل یبحث فیه عن الحدیث من جهه القوه و الضعف و نحوهما من الأوصاف التی ترجع إلی أوصاف الرواه من العدالهو الضبط و الإیمان و نحوها، أو إلی الاسناد من الاتصال و الانقطاع و الإرسال و نحوها.
و ذلک یقتضی البحث عن: ۱ أنواع الحدیث من الصحیح و الحسن و الموثق و غیرها.
و بیان الجرح و التعدیل للرواه.
۳ کیفیه أخذ الحدیث و طرق تحمله من القراءه، و السماع، و الإجازه، و نحوها.
۴ بعض المصطلحات فی أسماء الرواه و طبقاتهم.
فها هنا أبواب أربعه: الأول: فی أقسام الحدیث.
و الثانی: فی من تقبل روایته.
و الثالث: فی طرق أخذ الحدیث و کیفیه روایته.
و الرابع: فی أسماء الرجال و طبقاتهم.
فی أقسام الحدیث
إعلم أن أصول أقسام الحدیث أربعه، و باقی الأنواع یرجع إلیها.
الأول: الصحیح: و هو ما اتصل سنده إلی المعصوم بنقل العدل الإمامی عن مثله فی جمیع الطبقات .
و علیه فالحدیث المقطوع السند أی مرتبه اتفق القطع لایسمی صحیحا و إن کان رواته من رجال الصحیح.
و قد عرّف الصحیح عند غیر الشیعه بما اتصل سنده بنقل العدل الضابط عن مثله. و مع ملاحظه اکتفائهم فی تحقق العداله بعدم ظهور الفسق و البناء علی ظاهر حال المسلم، تکثر أحادیثهم الصحیحه.
و اعلم أن من لا یعمل بخبر الواحد مطلقا کالسید المرتضی لا یفید البحث عن غیر المتواتر، کما أن العامل بخبر الواحد لایشک فی صحه العمل بالخبر الصحیح. إذ المفروض أن رواته عدول صحیحو العقائد، فلا مانع من العمل به.
نعم لو کان الخبر الصحیح شاذا، أو وجد له معارض من الأخبار الصحیحه لم یعمل به حینئذ، بل یطلب المرجح.
الثانی: الحسن، و هو: ما اتصل سنده إلی المعصوم بإمامی ممدوح من غیر نص علی عدالته، سواء کان ذلک فی جمیع الطبقات أم فی بعضها بأن کان فیهم إمامی واحد ممدوح غیرموثق، فیوصف الحدیث بالحسن لأجل ذلک الواحد و إن کان الباقی من رجال الصحیح.
و إذا کان فیه واحد غیر إمامی عدل کان الحدیث موثقا، کما أن یوصف بالضعف إذا کان فی طریقه واحد ضعیف.
و بالجمله فإن الحدیث یتبع أخس ما فی طریقه من الصفات.
و اختلفوا فی العمل بالحسن، فمنهم من عمل به مطلقاکالصحیح، و هو الشیخ رحمه اللّه علی ما یظهر من عمله، و هکذا کل من اکتفی فی العداله بظاهر الإسلام.
و منهم من رده مطلقا، و هم الأکثرون حیث اشترطوا فی
476

قبول الروایه الإیمان و العداله کما قطع به العلامه فی کتبه الأصولیه.
و فصل بعضهم کالمحقق فی«المعتبر»و الشهید فی«الذکری»فقبلوا الحسن، بل الموثق، و ربما ترقوا إلی الضعیف أیضا إذا کان العمل بمضمونه مشتهرا بین الأصحاب، حتی قدموه حینئذ علی الخبر الصحیح الذی لم یشتهر العمل بمضمونه.
الثالث: الموثق: و یقال له«القوی»أیضا، و هو: ما دخل فی طریقه من نصّ الأصحاب علی توثیقه مع فساد عقیدته، بأن یکون من إحدی الفرق المخالفه للإمامیه الاثنی عشریه و إن کان من الشیعه.
و یجب فیه أن لا یشتمل باقی الطرق علی ضعف و إلا کان الطریق ضعیفا، من جهه اتباعه للأخس کما تقدم.
و قد یطلق القوی علی مروی الإمامی غیر الممدوح و لاالمذموم.
و قد اختلفوا فی العمل بالموثق کاختلافهم فی الحسن، فقبله قوم مطلقا، ورده آخرون کذلک، و فصّل غیرهم بالشهرهو عدمها.
الرابع: الضعیف، و هو: ما لا یجتمع فیه شروط أحد الثلاثهالمتقدمه، بأن یشتمل طریقه علی مجروح بالفسق و نحوه، أومجهول الحال، أو ما دون ذلک، کالوضاع.
و درجات الضعف متفاوته بحسب بعد الحدیث عن شروطالصحه، فکلما بعد عنها، کان أقوی فی الضعف . فما کثر فیه الرواه المجروحون یکون أضعف مما قل فیه ذلک، کما تتفاوت درجات الصحیح و أخویه الحسن و الموثق بحسب تمکنه من أوصافها.
فما رواه الإمامی الثقه الفقیه الورع الضابط مثل ابن أبی عمیر أصح مما لم یکن کذلک، و هکذا إلی أن ینتهی إلی أقل مراتبه.
و ما رواه الممدوح کثیرا مثل إبراهیم بن هاشم أحسن ممارواه من هو دونه، و کذا القول فی الموثق، فإن ما کان فی طریقه مثل علی بن فضال، و أبان بن عثمان أقوی من غیره، و هکذا .
و یظهر أثر القوه عند التعارض حیث یؤخذ بأقوی الحدیثین المتعارضین.
و أما العمل بالخبر الضعیف فذهب الأکثر إلی عدم جوازه مطلقا، و أجازه آخرون مع اعتضاده بالشهره روایه بأن یکثرتدوینها و روایتها بلفظ واحد أو ألفاظ متغایره متقاربه المعنی أوفتوی بأن یفتی بمضمونها فی کتب الفقه.

تقسیم آخر للحدیث
اعلم أن للحدیث أوصافا أخری سوی ما تقدّم، تشترک فیهاالأقسام الأربعه تاره، و تختص بالضعیف أخری.
أما الأوصاف المشترکه فهی: ۱ المسند: و هو ما اتصل سنده مرفوعا إلی المعصوم.
۲ المتصل: و یسمی«الموصول»أیضا، و هو ما اتصل سنده إلی المعصوم أو غیره، و کان کل واحد من رواته قد سمعه ممن فوقه، أو ما هو فی معنی السماع کالإجازه.
۳ المرفوع: و هو ما نسب إلی المعصوم (ع) من قول أوفعل، بأن یقال فی الروایه: إنه (ع) قال کذا، أو فعل کذا.
۴ المعنعن: و هو ما یقال فی سنده: فلان عن فلان، عن فلان عن غیر بیان للتحدیث و الإخبار و السماع.
۵ المعلّق: و هو ما حذف من مبدأ إسناده واحد أو أکثر، فإن عرّف الأسماء المحذوفه فی السند ثقه مثل قول الشیخ فی«التهذیب»و«الاستبصار»«محمد بن یعقوب الکلینی»أو ذکره اسم غیره ممن لم یدرکه ثم ذکر فی آخر الکتاب طریقه إلی کل واحد ممن ذکره فإنه حینئذ یکون المحذوف فی حکم المذکور، و ینظر فی السند، و یوصف الحدیث بما یقتضیه من الصحه و القوهو غیرهما. و إن لم یعرف المحذوف دخل الحدیث فی المرسل.
۶ المفرد: و هو ما انفرد بروایته شخص خاص، أو أفرادمعینون من بلده معینه کالبصره و الکوفه مثلا.
۷ المدرج: و هو ما أدرج فیه کلام بعض الرواه، فیظن أن الحدیث کله من المعصوم.
۸ المشهور: و هو ما شاع عند أهل الحدیث بأن نقله رواهکثیرون.
۹ الغریب: و هو ما تفرد بروایته راو واحد، و قد یطلق علیه«الشاذ»أیضا.
۱۰ المصحف: و التصحیف یقع تاره فی الراوی کتصحیف«حریز»ب«جریر»و«برید»ب«یزید»و نحوهما، و أخری فی المتن کتصحیف السین بالشین فی کلمه«ستّا»فی حدیث«من صام رمضان و أتبعه ستا من شوال».
۱۱ العالی السند: و هو ما قلت الواسطه فیه مع اتصاله بالمعصوم، و علو السند یبعد الحدیث عن الخلل المتطرق إلی کل راو من الرواه.
۱۲ الشاذ: و هو ما رواه الراوی الثقه مخالفا لما رواه الأکثر، فإن کان الراوی فی الطرف المخالف أحفظ أو أضبط، أوأعدل یکون الشاذ مردودا و إلا فلا یرد.
477

۱۳ المسلسل و هو ما تتابع فیه رجال الإسناد علی صفهأو حاله فی الراوی من قول أو فعل أو غیرهما، مثل أن یقول: أخبرنا فلان و اللّه، قال أخبرنا فلان و اللّه. . . إلی آخر السند، أو یقول: أخبرنا فلان و قد شبک أصابعه. . . إلی آخر السند. أویقول: أخبرنا فلان و کان متکئا. . . کذلک إلی آخر السند.
۱۴ المزید: و تقع الزیاده فی المتن تاره، مثل أن یروی فی الحدیث کلمه زائده لا توجد فی غیره. و فی الاسناد أخری، مثل أن یکون السند مشتملا علی ثلاثه رجال، فیرویه المزید بأربعه.
۱۵ المختلف: و هو أن یوجد حدیثان ظاهرهما التضاد فی المعنی، و حکمه الجمع بینهما مهما أمکن و لو بوجه بعید، و هذامن أهم فنون علم الحدیث، و لا یملک القیام به إلا المحققون من أهل البصائر