خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان

فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان شامل 120 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان :

مقدمه

فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان به [بررسی] نقش اعمال و عقاید اجتماعی معنادار در زندگی سیاسی می پردازد. این نظریه روشی را که نظام های معنایی (گفتمان ها) طرز آگاهی یافتن مردم از نقش هایشان در جامعه را شکل می دهند بررسی می کند و به تجزیه و تحلیل شیوه تاثیرگذاری این نظام های معنایی یا گفتمان ها بر فعالیت های سیاسی می پردازد. گفتمان ها را نباید ایدئولوژی، به مفهوم سنتی و محدود آن (یعنی مجموعه عقایدی که به وسیله آن عاملان اجتماعی، اعمال اجتماعی سازمان یافته شان را توجیه و تشریح می کنند) پنداشت. مفهوم گفتمان در برگیرنده همه انواع اعمال سیاسی و اجتماعی است ; از جمله نهادها و سازمان ها.

فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان از علوم تعبیری ای همچون هرمنوتیک، پدیدارشناسی، ساخت گرایی و شالوده شکنی الهام می گیرد (ر. ک: دالمیر ^(۱) و مک کارتی ^(۲) ،۱۹۷۷). این علوم یا به تفسیر متون فلسفی و ادبی می پردازند و یا به تحلیل شیوه ای که به واسطه آن، اشیاء و تجربیات معنایشان را کسب می کنند. با قرار گرفتن در این شیوه تفکر، رویکرد گفتمان شباهت هایی با روش تفهم یا ورشتهن ^(۳) ماکس وبر پیدا می کند. در این روش شناسی، محقق علوم اجتماعی سعی می کند تا خود را به جای عاملی که در جامعه عمل می کند تصور کرده، بدین طریق اعمال اجتماعی را درک نماید. تفاوت در این است که تجزیه و تحلیل کننده گفتمان راه هایی را می آزماید که به واسطه آن ها ساخت های معنایی شکل های خاص عمل را ممکن می کنند. برای انجام چنین کاری او سعی می کند بفهمد که چگونه گفتمان هایی که به فعالیت های عاملان اجتماعی شکل می دهند تولید می شوند، کار می کنند و تغییر پیدا می کنند. در تلاش برای فهم این موارد تحقیق، تحلیل کننده گفتمان اولویت را به مفاهیم سیاسی ای همچون غیریت سازی ^(۴) ، عاملیت ^(۵) ، قدرت و سلطه ^(۶) می دهد.

این مقاله شامل چهار بخش است: بخش اول به پیشینه بسط و توسعه فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان اختصاص دارد; بخش دوم بعضی از ویژگی های اصلی این رویکرد را با جزئیات بیشتر ارائه می کند; بخش سوم نشان می دهد که چگونه فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان با توجه به مورد تاچرگرایی بر مشکلات تجربی فایق می آید; و بخش آخر نقدهای اصلی این رویکرد را ارزیابی می کند.

ظهور فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان و رابطه اش با پسامدرنیسم

مفهوم گفتمان در علوم و رویکردهای بسیار متفاوتی همچون زبان شناسی، ادبیات و فلسفه به کار می رود. در مفهومی فنی تر، تحلیل گفتمان به مجموعه خنثایی از ابزارهای روش شناختی برای تجزیه و تحلیل گفتار، نوشتار، مصاحبه، مکالمه و جز آن اشاره دارد (ر.ک: فرکلو ^(۷) ، ۱۹۹۲، صص ۳۷ – ۱۲). برای مثال، تحلیل کنندگان مکالمه، جنبه های مختلف آن را آزموده اند ; جنبه هایی همچون شروع و پایان مکالمه، چگونگی معرفی شدن، ادامه و تغییر یافتن موضوع مکالمه، چگونگی روایت شدن اتفاقات توسط مردم در مکالمه، چگونگی به نوبت صحبت کردن در حین مکالمه و جز آن (ر.ک: هریتیج ^(۸) ، ۱۹۸۴). در اینجا گفتمان مفهومی مطلقا متکی به متن، یا زبانی، دارد و کانون تحلیل آن محدود به بخش های کوچکی از گفتار یا نوشتار است. اما در مقابل، از نظر تحلیل کنندگان برجسته گفتمانی، همچون میشل فوکو ^(۹) ، «صورت بندی های گفتمانی » اشاره به پیکره های نظام مند عقاید و مفاهیمی دارند که مدعی اند آفریننده دانش ما نسبت به جهانند. مثلا فوکو در گزارش تاریخی اش از گفتمان های علمی بسیار تلاش می کند تا اصول تغییر نهفته در این گفتمان ها را تبیین کند، و تولید و تغییر آن ها را نیز به فرآیندهای سیاسی – اجتماعی وسیع تری مرتبط سازد که خود بخشی از آن ها هستند.

با پیروی از رویکرد انتقادی تر فوکو، این مقاله توجه خود را به نوشته های ارنستو لاکلو ^(۱۰) و چانتال موفه ^(۱۱) معطوف می کند. اینان به بسط و توسعه مفهومی از گفتمان پرداخته اند که مختص تحلیل فرآیندهای سیاسی است. لاکلو و موفه، با توسل جستن به بینش حاصل از نظریه و فلسفه پسامدرنیستی، در نوشته های گوناگون خود سعی کرده اند تا به ایدئولوژی مارکسیستی عمق ببخشند. عنوان پسامدرنیسم در برگیرنده نظریه پردازان بسیار متفاوتی است که هر کدام فرضیه های جوهرگرا و بنیادگرای مربوط به اصول و سنت های خود را زیر سؤال برده اند. نویسندگانی چون میشل فوکو، ، ژان فرانسوا لیوتار ^(۱۶) و ریچارد رورتی ^(۱۷) ، تنها عده قلیلی از این گروه نظریه پردازانند.

متاسفانه از اصطلاح پسامدرنیسم غالبا تعبیری نادرست شده است، حتی حامیان این نظریه، همچون ریچارد رورتی نیز نسبت به طرز کاربرد این اصطلاح در عصر حاضر معترض شده اند (رورتی، ۱۹۹۱، ص ۱). دلایل این تشکیک ها بر سایه های معنایی گمراه کننده ای متمرکزند که محصل مفهوم پسامدرنیسم اند. از نظر بعضی، بین پسامدرنیسم و نظرات جدیدی چون عقل و آزادی و استقلال، که در عصر روشنگری اروپا به منصه ظهور رسیده اند تفاوت وجود دارد. از نظر گروهی دیگر، این مفهوم مبین دوره تاریخی ای است که در پی مدرنیته می آید. و سرانجام حتی گروهی نیز پسامدرنیسم را با ختم پدیدارشناسی – نظریه علم – برابر می دانند و بدین ترتیب از نظر گروه اخیر، پسامدرنیسم برابر است با نوعی پوچ گرایی نسبی گرایانه ^(۱۸) که منکر همه ادعاهای علمی بوده، الزام های اخلاقی و سیاسی را بی حاصل می پندارد. در همه این تعبیرها، استمرار بین مدرنیته و پسامدرنیته از نظر دور مانده است. همان طور که خواهیم دید، پسامدرنیسم واپس زننده مدرنیته نیست، بلکه تعدیل کننده آرزوهای دور از دسترس آن است.

حال باید دید علی رغم همه این شبهه ها، نظرات پسامدرنیسم چه فایده ای به حال فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان دارد. نکته در این است که نظرات پسامدرنیسم، عقلانیت و شیوه برخورد جداگانه ای را نسبت به نیروهای بنیادین طرح مدرنیسم شکل می دهند. این نیروهای بنیادین می خواهند اصلی اساسی و واقعی را مبنای دانش، باورها و داوری های اخلاقی ما قرار دهند. حال، این اصل می تواند «آن طور که جهان به واقع هست »، «ذهن گرایی انسانی مان »، «دانش ما از تاریخ »، یا «استفاده ما از زبان » باشد. شیوه پسامدرن محدودیت های ضروری طرح مدرنیسم را متذکر می شود تا بر ماهیت واقعیت کاملا چیرگی یابد.

از این رو، سه نکته مهم راجع به پسامدرن قابل ذکر است. نخست این که، نقدی وجود دارد نسبت به آنچه ژان فرانسوا یا به عبارتی دیگر «روایت بزرگ رهایی بخشی » ^(۲۰) در مدرنیته نامیده است. به واقع، در مدرنیته به ابزار مشروعیت بخشی جامع و نهفته ای توسل جسته می شد که حال به زیر سؤال رفته است ; مانند [وقوع] این ماجرا در مارکسیسم، که برای اطمینان حاصل کردن از واقعی و حقیقی بودن علم و برای توجیه طرح های سیاسی کمونیستی و سوسیالیستی، سعی شد اثبات شود که تاریخ الزاما در مراحلی پشت سر هم تحول می یابد. این روایت های فراگیر و جهانی سعی در نابودی روایت های دیگر دارند، که این به غلبه اجماع، همشکلی و استدلال علمی، بر تضاد، تفاوت و تنوع در اشکال علم منجر می شود.

نکته دوم، وجود موضع ضد بنیادگرایی ^(۲۱) عمل گرای آمریکایی، ریچارد رورتی، است. توصیف رورتی از تاریخ نظریه سیاسی و فلسفه غرب به گونه ای پایه ریزی شده است که [اولا] نشان دهد هیچ دیدگاهی وجود ندارد که حقیقت و دانش مربوط به جهان را تضمین کند، و همین طور نشان دهد که طرح های فلسفی، از افلاطون گرفته تا امانوئل کانت و یورگن هابرماس، همه در این مسیر گام برداشته اند. در جستجو برای [دستیابی به] اصول نهایی، وجود دو قلمرو جداگانه – قلمرو علم و قلمرو فکر – مسلم فرض شده است. در این دو قلمرو، همه تلاش ها برای اطمینان حاصل کردن از این که تفکرات ما به دنیای «واقعی » منسوبند، همسو شده اند. از این رو، ریچارد رورتی در کتابش فلسفه و آینه طبیعت ^(۲۲) از تمایل رنه دکارت، جان لاک، و کانت برای دستیابی به نظریه ای در باره «ذهن » یا «نمادهای ذهنی » برای توجیه کردن ادعاهای منسوب به علم انتقاد می کند. جستجوی این افراد برای دستیابی به مبانی تشکیک ناپذیر علم، اخلاق، زبان یا جامعه «تلاشی برای ابدی کردن نوعی بازی زبانی، عمل اجتماعی یا

self – image

معاصر [یا از نظر تاریخی خاص ] است (رورتی، ۱۹۸۰، ص ۱۰). این چهره های بنیادین مدرنیته، که از نظر رورتی بر دیدگاه های کنونی ما تاثیری بسزا اعمال می کنند، تاریخمندی – یا شخصیت متغیر – علم و اعتقادات ما را نفی کرده، مفروض می دارند که فرد می تواند براحتی از سنت ها و رفتارهایی که خود بخشی از آن هاست پا فراتر بنهد و دیدگاهی کاملا بی طرفانه نسبت به فرآیندهای اجتماعی به دست آورد.

سومین موضوع مهم مربوط به پسامدرن، ضدیت آن با جوهرگرایی ^(۲۳) است. در این مورد، ژاک دریدا، شالوده شکن گرای فرانسوی، مشکلات تلاش برای تعیین ویژگی های اساسی مفاهیم و پدیده ها را بسیار جالب نشان می دهد. نقد دریدا در باره متافیزیک غرب، ناممکن بودن تعیین حدود جوهر اشیاء و ناممکن بودن تثبیت هویت ^(۲۴) کلمات و پدیده ها را اظهار می کند. از نظر دریدا، تلاش برای بستن (یا محدود کردن) متون و استدلال های فلسفی – تلاش برای تعیین جوهر چیزی – همواره با شکست مواجه می شود. چرا که ابهامات و چیزهای غیر قابل انتخابی وجود دارند که از تثبیت نهایی ممانعت کرده، تمایزات مطلق را کدر می کنند (ر.ک: بنینگتون ^(۲۵) ،۱۹۹۳ ; دریدا، ۱۹۸۱ ; گاشه ^(۲۶) ،۱۹۸۶).

حال، سؤال این است که پسامدرن چه جایگزینی برای اهداف طرح مدرن دارد. لیوتار جهانی بودن فرا روایت ها یا روایت های بزرگ را زیر سؤال می برد و نامتعارف بودگی و سعه صدر روایت هایی را که در تضاد با اشکال مدرن علم هستند مورد تاکید قرار می دهد (لیوتار، ۱۹۸۴، ص ۷۵). ضد بنیادگرایی بودن رورتی وی را وامی دارد تا تاریخمندی و محتمل الوقوع بودن خودیت، زبان و جامعه را بپذیرد. با اجتناب از دیدگاهی فرا تاریخی، رورتی می گوید چیزهایی که گمان می شد برای نسلی لازم و ضروری هستند، ممکن است برای نسلی دیگر تصادفی و تجربی باشند. در این مفهوم، همه چیز محصول زمان و تصادف است و به وسیله اصول و منطقی دور از دسترس تعیین نمی شود. در نتیجه، زبان ها، جوامع و انسان ها همه، چیزهایی هستند که شده اند، نه پدیده هایی ابدی و غیرقابل تغییر. به گفته وی، «برای مردم چیزی جز آنچه اجتماع به آن ها داده است وجود ندارد ; توانایی شان در به کارگیری زبان، برای تبادل اعتقادات و آرزوها با دیگر مردم » (رورتی،۱۹۸۹، ص ۱۷۷). این آگاهی نسبت به «محدودیت انسانی » ^(۲۷) مان – این که ما موجودات فانی ای هستیم که از روی اتفاق در زمان و مکانی خاص زندگی می کنیم – بدین معناست که همه چیز به واسطه اعمال و برنامه های خودمان در معرض تغییر قرار دارد و این که ما زیر کنترل برنامه ای جهانی که پشت سرمان در جریان است نیستیم. سرانجام، برخلاف تفکر جوهر گرایی، که به قیمت پیدایش ابهام و «بازی تفاوت ها» ^(۲۸) ، بر هویت تاکید می نهد، دریدا استدلال می کند که ابدا ثبوت و محدودیت طبیعی ندارد. تنها از طریق نفی کردن ابهام و کنار نهادن تفاوت هاست که هویت به دست می آید. اما از نظر دریدا این نفی کردن ها و به کنار نهادن ها، هویت ها را راحت نمی گذارند، بلکه مانع کمال یافتنشان شده، همیشه آن ها را تهدید به نابودی می کنند.

ویژگی های عمده فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان

اگر پسامدرنیسم بر ادبیات، فلسفه و جامعه شناسی تاثیر گذار بوده است، هیچ شاهدی مبنی بر گسترش [دامنه تاثیر] آن به زمینه های تحلیل و نظریه سیاسی در دست نیست. لاکلو و موفه از بینش های ضد بنیادگرایی و ضد جوهر گرایی فیلسوفانی چون رورتی، دریدا و لیوتار در جهت بسط مقوله ایدئولوژی و تبیین فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمانشان سود جسته اند. در اینجا، مفاهیم عمده ای را که آن ها بسط داده و به کار برده اند به طور خلاصه ذکر می کنم.

گفتمان و مفصل بندی ^(۲۹)

خوب است کار را با مقایسه مقوله های ایدئولوژی و گفتمان شروع کنیم. به بیان ساده، ایدئولوژی در نظریه مارکسیستی به مجموعه ای از عقاید و نمادهای ذهنی مربوط می شود که با دنیای مادی تولید اقتصادی و اقدام عملی در تضاد هستند. لاکلو و موفه با این مفهوم «ناحیه ای » ^(۳۰) ایدئولوژی مخالفند ; بعلاوه، آن ها تمایز بین طیفی از عقاید و دنیایی از پدیده های واقعی را از بین برده، مرز بین نمادهای ذهنی و فعالیت های عملی را که برای توصیف ایدئولوژی در مارکسیسم به کار می رفته اند، نادیده می گیرند.

به جای این تقسیمات، آن ها می گویند که همه پدیده ها و اعمال، گفتمانی هستند. به عبارتی دیگر، هر چیز و هر فعالیتی برای معنادار شدن باید بخشی از گفتمانی خاص باشد. این بدان معنا نیست که هر چیزی باید گفتمانی یا زبانی باشد، بلکه [منظور این است که هر کنشی] برای قابل فهم بودن، باید بخشی از چارچوب معنایی وسیع تری به حساب آید. سنگی را در نظر بگیرید که ممکن است در دشتی به آن بربخوریم ; این سنگ، بسته به بافت اجتماعی خاصی که در آن قرار دارد، ممکن است آجری برای ساختن خانه، گلوله ای برای جنگیدن، شیئ بسیار قیمتی، یا یافته ای دارای همیت باستان شناختی باشد. همه این معانی یا هویت های متفاوتی که می شود برای این شی ء مفروض داشت، بستگی به نوع خاص گفتمان و شرایط ویژه ای دارد که به آن شی ء معنا و وجود می بخشد (لاکلو و موفه،۱۹۸۷).

بنابر این، برداشتی که لاکلو و موفه از گفتمان دارند مؤید شخصیت ربطی هویت است. معنای اجتماعی کلمات، گفتارها، اعمال، و نهادها را با توجه به بافت کلی ای که این ها خود بخشی از آن هستند، می توان فهمید. هر معنایی را تنها با توجه به عمل کلی ای که در حال وقوع است، و هر عملی را با توجه به گفتمان خاصی [که در آن قرار دارد]، باید شناخت. پس اگر بتوانیم عمل را و گفتمانی را که عمل در آن واقع می شود توصیف کنیم، می توانیم فرآیندی را درک، تبیین و ارزیابی کنیم. مثلا، عمل گذاشتن علامت ضربدر بر روی کاغذ و انداختن آن در جعبه – عمل رای دادن در انتخابات – تنها در نظام مقررات، فرآیندها و نهادهایی که آن را لیبرال دمکرات می نامیم معنا می یابد. بنابراین، رای دادن فقط باتوجه به اعمال و پدیده های دیگری که رای دادن بخشی از آن هاست، اهمیت می یابد.

نظریه ربطی گفتمان که توسط لاکلو و موفه بسط یافته است، بدنی معناست که گفتمان ها، تنها منعکس کننده فرآیندهایی که در بخش های دیگر جامعه، از قبیل اقتصاد، در جریانند نیستند. در مقابل، گفتمان ها عناصر و اقدامات مربوط به همه بخش های جامعه را به هم ربط می دهند. این ما را به فرآیندی می رساند که به واسطه آن، گفتمان ها شکل می گیرند. در اینجاست که لاکلو و موفه مفهوم مفصل بندی را مطرح می کنند. این مفهوم به گردآوری عناصر مختلف و ترکیب آن ها در هویتی نو اشاره می کند. مثلا [زمانی] دولت حزب کارگر تصمیم گرفت عناصر متفاوتی را به هم جوش دهد – مفصل کند – مانند: دولت رفاهی، قول استخدام فراگیر و مدیریت تقاضا در مکتب کینز ^(۳۱) ، ملی سازی بعضی از صنایع، و حمایت کردن از امپراتوری و جنگ سرد در تاسیس «اجماع سیاسی ^(۳۲) پس از جنگ ». این مفصل بندی نه واکنشی در مقابل تغییرات اقتصادی بود و نه نشان دهنده علاقمندی های طبقه اجتماعی خاصی، بلکه حاصل برنامه ای سیاسی بود که مجموعه ای از عناصر اقتصادی، عقیدتی و سیاسی را – که هر کدام به تنهایی معنای اساسی ای نداشتند – گرد هم آورد و توانست حمایت گروه های بزرگی از جامعه انگلیس را در دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ [میلادی] به خود جلب کند.

مبنای نظری این نوع برداشت از گفتمان، برگرفته از زبان شناس ساخت گرای سوئیسی، فردینان دو سوسور، ^(۳۳) است. سوسور اظهار می دارد که زبان، نظامی از تفاوت های صوری است که در آن هویت کلمات کاملا نسبی است. بدین منظور، و مدلول ^(۳۶) تقسیم می کند. در نتیجه، نشانه ای مانند «پدر» متشکل است از عنصر گفته یا نوشته شده – کلمه پ در – و مفهومی که ما به واسطه این کلمه خاص را درک می کنیم. رابطه بین کلمه و مفهوم، مطلقا صوری و ساختی است. به عبارت دیگر، چیزی واقعی و طبیعی در مورد این رابطه وجود ندارد. کلمات بستگی خاصی به مفهومی که می رسانند ندارند و هیچ گونه ویژگی طبیعی مشترکی بین کلمات و مصداقشان در دنیای خارج وجود ندارد. سوسور این را «اختیاری بودن نشانه ها» ^(۳۷) می نامد. نشانه ها به عنوان واحدهای دلالت معنایی عمل می کنند. زیرا آن ها بخشی از نظام زبانی ای هستند که ما استفاده می کنیم. از این رو، مثلا کلمه «پدر» معنایش را از آن جهت کسب می کند که با کلمات دیگر موجود در زبان ما مانند «مادر»، «پسر»، «دختر» و … متفاوت است (سوسور،۱۹۸۳) و این برداشت نسبی از زبان کاملا در تضاد با نظریه ارجاعی ^(۳۸) معناست که معتقد است کلمات دلالت بر اشیاء خاصی در جهان می کنند.

گفتمان و تحلیل سیاسی

لاکلو و موفه این الگوی زبانی را به دانشی که خود از فرآیندهای سیاسی و اجتماعی داشتند بسط دادند. اولین حرکت این است که بپذیریم نظام های اجتماعی مطابق اصول گفتمان ساخته شده اند. این مؤید شخصیت نمادین روابط اجتماعی است. به هر حال، تفاوت های مهمی بین برداشت لاکلو و موفه از گفتمان، و مفهوم سوسوری زبان وجود دارد. تفاوت اصلی این است که لاکلو و موفه می گویند گفتمان ها ابدا نظام بسته ای از تفاوت ها نیستند (و با تمهید، خود جوامع نیز بسته نیستند). پس گفتمان ها هیچ گاه با کمبود معانی و هویت های قابل دسترس در جوامع مواجه نمی شود. برای اثبات این امر، لاکلو و موفه به عقاید پسامدرنیستی ای که بحث شد متوسل می شوند. اجازه دهید برای توضیح این مسئله، نقد پسامدرن و پساساخت گرایی مربوط به سوسور را مدنظر قرار دهیم.

نقد پسامدرنیستی مربوط به برداشت ساخت گرایی سوسور از معنا متمرکز بر سه مسئله است: اولا، اگر چه سوسور استدلال می کند که هویت بستگی به تفاوت های کل نظام زبان دارد، هیچ استدلالی برای هویت خود نظام ارائه نمی دهد. از این رو، هیچ توضیحی برای حدود ساخت زبانی یا زبان وجود ندارد. ثانیا، مدل سوسور متکی بر شخصیت همزمانی ^(۳۹) هویت زبانی است نه شخصیت در زمانی ^(۴۰) . بنابر این، شرح وی ایستاوبدون تغییراست،نه پویا و تاریخی. ثالثا، مدل سوسور جایی برای ابهام و چندگانگی معنای زبانی نمی گذارد. در مقابل، پساساخت گرایان معتقدند که زبان در بر دارنده این احتمال است که دال ها از مدلولی خاص جدا شوند. مثلا، استعاره ها از آن رو ساخته می شوند که کلمات و تصاویر را می توان برای تولید معانی متفاوت به کار برد. در زندگی سیاسی برای دال هایی چون «آزادی »، «دموکراسی » و «عدالت » می توان معانی متفاوت و متضادی را متصور شد. بنابر این، اگر چه سوسور استدلال می کند که رابطه بین دال و مدلول اختیاری است، پساساخت گرایان می گویند که این موضع گیری منجر می شود به تثبیت رابطه بین کلمات و معانی شان.

برای حل این مشکل، لاکلو و موفه می گویند که گفتمان ها از نظر تاریخی همگون ^(۴۱) بوده، از نظر سیاسی شکل می گیرند. بگذارید این ابعاد را در نظر بگیریم. در نوشته های رورتی و دریدا تاریخمندی و همگونی هویت ها را مشاهده کردیم. از نظر رورتی عاملان اجتماعی، جوامع و زبان ها همه محصولات تاریخی ای هستند که در معرض تغییر و تحول قرار دارند. مطابق نظر دریدا، هویت ها هیچ گاه کاملا شکل نمی گیرند. زیرا وجودشان بستگی به چیزی غیر از هویت دارد. این دو رویکرد به هر حال باعث مشکلی اساسی در تحلیل سیاسی می شود. اگر هویت ها هیچ گاه کاملا تثبیت نمی شوند، پس چگونه وجود هویت امکان پذیر است؟ آیا ما محکوم به زندگی در جهان بی معنایی و آشوب زدگی هستیم؟ به عبارتی دیگر، اگر در جهانی بی حساب و کتاب ساکنیم، آیا به هیچ وجه امکان تثبیت هویت گفتمان ها وجود ندارد؟ لاکلو و موفه این مشکل را با صحه گذاشتن بر اولویت اقدامات سیاسی برای تشکیل هویت ها حل می کنند. حال با عمق بیشتری به این موضوع می پردازیم و می بینیم که از طریق ترسیم مرزهای سیاسی و غیریت سازی بین «دوست و دشمن » است که گفتمان ها هویتشان را به دست می آورند.

غیریت سازی

ایجاد و تجربه غیریت سازی های اجتماعی از سه جهت برای فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان دارای اهمیت محوری است: اولا، خلق رابطه ای غیریت سازانه که همواره شامل تولید «دشمن » یا «چیزی دیگر» است، برای تاسیس مرزهای سیاسی دارای اهمیتی بسزاست. ثانیا، تشکیل روابط غیریت سازانه و تثبیت مرزهای سیاسی، برای تثبیت جزئی هویت تشکل های گفتمانی و عاملان اجتماعی اهمیتی اساسی دارد. ثالثا، آزمودن غیریت سازی مثال خوبی است برای نشان دادن محتمل الوقوع بودن هویت.

حال، سؤال این است که در رویکرد گفتمان، مفهوم غیریت سازی دقیقا به چه چیزی باز می گردد. مباحث سنتی یریت سازی غالبا بر شرایطی که تناقضات، تحت آن ها واقع می شوند استوار بوده است. در مقابل، بر اساس فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان، غیریت سازی ها به این علت اتفاق می افتند که به دست آوردن هویتی مثبت و کامل برای عاملان و گروه ها غیرممکن است. این بدان علت است که حضور «دشمن » در رابطه ای غیریت سازانه مانع از کسب هویت توسط «دوست » می شود. برای مثال، کارگرانی را در نظر بگیرید که علت اخراجشان این است که دولت می خواهد از طریق وارد کردن فن آوری جدید، وضعیت تولید را در صنعتی ملی بهبود بخشد. از نظر کارگران، اقدامات دولت و مدیران، مستقیما مانع از این می شود که آن ها هویتشان را به عنوان کارگر به دست آورند. از نظر مدیران و دولت، کارگران مانع نوسازی صنعت و باعث تضعیف دولت هستند. پس، تجربه غیریت سازی – تضاد بین کارگران و مدیران – مبین شکستی دو جانبه برای کسب هویت است، هم برای کارگران و هم برای مدیران و دولت ; در حالی که هر دوی این ها سعی می کنند نظر خود را بر دیگری تحمیل کنند.

خصومت سازی ها در مواجهه با فرآیند سازندگی ^(۴۲) و ساختار شکنی ^(۴۳) قرار دارند. مبارزات ملی آزادی خواهی را در دولتی استعمارگر مدنظر قرار دهید. به طور مشخص، بعد از تحمیل زورمدارانه قوانین استعماری، قدرت استعمارگر سعی می کند نظامی از تفاوت ها (تمایزات) را که بتواند استعمار شدگان را در نظامی مرکب از روابط خلاف غیریت سازانه ^(۴۴) جای دهد، ایجاد نماید. این چیزی است که لاکلو و موفه آن را «منطق تفاوت » ^(۴۵) می نامند و می تواند از طریق فرآیند جزئی همگون سازی یا از طریق سیاست «تفرقه بینداز و حکومت کن » به واقعیت بپیوندد. فرآیند همگون سازی و سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن راهکارهایی هستند که به واسطه دفع خشونت آمیز نیروهایی که با این تلاش های مشترک مقابله می کنند تقویت می شوند.

در موارد بسیاری مقاومت استعمارشدگان منجر به تلاش برای مبارزه جویی با این منطق های تقسیم گر ^(۴۶) و از هم گسیختن آن ها می شود. شیوه سازماندهی این غیریت سازی ها عموما حول محور ایجاد مرز، بین مظلومان (استعمارشدگان) و ظالمان (استعمارکنندگان) می چرخد. در انجام چنین کاری، چهره های گوناگون استعمارگران – زبانشان، سنت هایشان، نهادهایشان و … – با هم هم ارز شده، تشکیل «دشمن » مردم را می دهند. همزمان، هویت های متفاوت استعمارشدگان در اطراف مفاهیمی چون «مردم » یا «ملت » تمرکز می یابد و اربابان استعمارگر مانع از تحقق یافتن «آزادی »، «شان انسانی »، «عدالت اجتماعی » و … می شوند. از این رو، استعمارگران به عنوان موانع هویت استعمارشدگان مطرح می شوند. دال های ناپایدار ویژه ای که نمایانگر رابطه غیریت سازانه – «آزادی »، «مردم »، «دموکراسی »، «شان انسانی » و جز آن هستند، همان طور که خواهیم دید، در تحلیل اقدامات سلطه آمیز و شیوه تشکیل عاقلان شناسای ^(۴۷) سیاسی نقش بسیار مهمی ایفا می کنند.

فردیت ^(۴۸) و عاملیت

برای فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان، که با این موضوع که مردم چگونه عمل می کنند و چگونه خود را در جامعه درک می کنند در ارتباط است، مسئله عاملیت اجتماعی یا فردیت دارای اهمیتی بسزاست. با اشاره ای مختصر به جنبه ای از بحث «ساخت / عاملیت » این موضوع روشن تر می شود. بگذارید برداشت مارکسیستی و ساخت گرایانه نسبت به عاقل شناسا را که به وسیله لوئیس آلتوسر ^(۴۹) ارائه شده است، در نظر بگیریم. آلتوسر با آنان که می پندارند خود عاقل شناسا منشا عقاید و ارزش های همشکل و تکامل یافته خود است به مخالفت پرداخته، اصرار می ورزد که عاقلان شناسا توسط اعمال ایدئولوژیک شکل می پذیرند. به بیان دیگر، روشی که به واسطه آن انسان ها به عنوان عاقلان شناسای خاص – «مردان »، «زنان »، «مسیحیان »، «کارگران » و … – زندگی شان را می زیند و درک می کنند، تاثیری ایدئولوژیک است که هویتی تخیلی در باره شرایط زندگی واقعی شان به آن ها می بخشد.

لاکلو و موفه اگر چه این نظر آلتوسر را، که هویت عاقلان شناسا از لحاظ گفتمانی ساخته می شود، می پذیرند، ولی با جنبه های جبرگرایانه نظر او مخالفند. از نظر آلتوسر، عاقلان شناسا در نهایت به ساختارهای اقتصادی و اجتماعی زیرین تقلیل می یابند. از طرف دیگر، لاکلو و موفه بین موقعیت های عاقلان شناسا ^(۵۰) و فردیت سیاسی تمایز قائل می شوند ; که اولی مربوط است به تعیین موقعیت عاقلان شناسا در گفتمان های مختلف. این به آن مفهوم است که اشخاص می توانند دارای چند موقعیت مختلف باشند. عامل تجربی خاص، ممکن است خود را به عنوان «سیاهپوست »، «کارگر»، «مسیحی »، «زن »، و یا «طرفدار محیط زیست » و … تصور کند. این لزوما به آن معنا نیست که موقعیت های عاقل شناسا دارای پراکندگی و عدم انسجام است. چراکه هویت های گوناگون در گفتمان های جامع تری چون ناسیونالیسم، سوسیالیسم، محافظه کاری، فاشیسم و جز آن به هم مربوط می شوند.

اگر مفهوم موقعیت های عاقل شناسا اشاره به اشکال چندگانه ای دارد که عاملان، خود را به صورت عمل کنندگان اجتماعی تشکیل می دهند، مفهوم فردیت سیاسی به شیوه هایی برمی گردد که عمل کنندگان اجتماعی در اشکال نوین عمل کرده یا تصمیم گیری می کنند. فایل پاورپوینت کامل نظریه گفتمان برای این که فراتر از این نظر آلتوسر که ساخت بر عامل برتری دارد، گام بردارد، می گوید اعمال عاقلان شناسا به وسیله وابسته به شرایط بودن گفتمان هایی که به عاقلان شناسا هویت می بخشد، ممکن می شود. بنابر این، وقتی محتمل الوقوع بودن هویت های عاقلان شناسا آشکار شد، آن ها به گونه های متفاوتی عمل می کنند. این امر زمانی رخ می دهد که گفتمان ها در دوران معضلات اجتماعی و اقتصادی شروع به از هم پاشیدن می کنند و عاقلان شناسا تحت بحران هویت ^(۵۱) ، چنین جابه جایی ای را می آزمایند. در چنین شرایطی عاقلان شناسا سعی می کنند به وسیله شناسایی و متصل ساختن خود با گفتمان های جایگزین، معنای اجتماعی و هویت خود را بازسازی نمایند.

سلطه

در تحلیل گفتمان، تلاش برای سلطه و تاسیس آن به وسیله طرح های سیاسی دارای اهمیتی فوق العاده است. این بدان علت است که اقدامات سلطه آمیز برای فرآیندهای سیاسی نقشی محوری دارند و فرآیندهای سیاسی نیز برای تشکیل، کارکرد و فروپاشی گفتمان ها با اهمیتند. به زبان ساده، سلطه زمانی حاصل می شود که طرح یا قدرتی سیاسی در ساختار اجتماعی خاصی تعیین کننده مقررات و مفاهیم است. همان طور که در داستان «از میان آینه ^(۵۲) » اثر لوئیس کارول ^(۵۳) ، هامپتی دامپتی ^(۵۴) در صحبتش با آلیس می گوید:

هامپتی دامپتی با لحنی توهین آمیز گفت: «وقتی کلمه ای را به کار می برم، آن کلمه همان معنا را می دهد که من می خواهم ; نه