خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اخلاق و سیاست :

سیاست چیست؟

واژه های فراوانی یافت می شود که ما در گفتگوهای روزانه خود، آن را به کرات به کار می بریم و کم و بیش هم مقصود همدیگررا به روشنی درک می کنیم و لیکن اگر در مقام تعریف دقیق آنها برآئیم، به زودی از پیچیدگی مفهوم و دشواری تعریف آنها، دچار شگفتی می شویم.

یکی از این واژه ها، واژه «سیاست » است. سیاست کلمه ای است که همه مردم اعم از باسواد و بی سواد، خواص و عوام هر روز آن را بارها در گفت و شنودهای خود به کار می برند، هر یک از ما در عباراتی نظیر سیاست کشور سالم است، سیاست فلان کشور سالم نیست، در سیاست فلان کشور افراد نالایق مداخله می کنند، فلان شخص، سیاستمدار خوبی است. سیاست یعنی دروغ، یاست یعنی عوام فریبی و… را هر روز به کار می بریم و یا می شنویم; مقصود یکدیگر را نیز تا حدودی می فهمیم ولی اگر بخواهیم مفهوم و معنای «سیاست » را از افراد سئوال کنیم، هرکس در فراخور فهم خود آن را معنی می کند.

احساسی که از این همه پراکندگی و تنوع از مفهوم «سیاست » در ذهن پیدا می شود، دلیل بر وسعت و گستردگی آن است. آن که مفهوم و معنای «سیاست » را پیچیده و مشکل کرده است، نامعین و نامشخص بودن قلمرو آن است و این که چگونه می توان امور سیاسی را از امور غیر سیاسی جدا ساخت. مرز سیاست از غیر سیاست چیست؟

مسلما هر اندازه موضوع یک مطالعه وسیع تر و گسترده تر باشد، ساختن یک نظریه عام و یک تعریف جامع مشکلتر خواهد بود و لذا دانشمندان می گویند هرگونه تعریف از سیاست ارزش نسبی دارد وتمام مفاهیمی که از سیاست وجود دارد، شامل قسمتی از واقعیت است.

«برتران دوژونل » در کتابی که اخیرا به چاپ رسیده است، می نویسد:

«معانی کلمه سیاست به حدی مختلف و متضاد هستند که بهتر است در موارد خاص بنا به تصمیم شخص، معنی معینی برای این کلمه انتخاب کنیم » ^(۱) .

لازم است، پیش از پرداختن به تعریف «سیاست » به معنای لغوی آن بپردازیم:

سیاست از نظر لغت

«سیاست » در لغت به معنای تصدی شؤون ملت و تدبیر امور مملکت است. در «لسان العرب » می گوید: «سوس » به معنی ریاست است و معنای سیاستشان کرد، این است که بر آنها ریاست نمود و معنی این حدیث که: «کان بنوا اسرائیل تسوسهم انبیاءهم » «پیامبران، بنی اسرائیل را سیاست می کردند» این است که پیامبران بنی اسرائیل مانند حکام و زمامداران، بر بنی اسرائیل ریاست کرده و متصدی امور آنها می شوند، خلاصه این که «سیاست » به معنای متصدی حفظ مصالح مردم می باشد ^(۲) .

در «اساس اللغه » می گوید: «فرماندار کسی است که رعیت و امور مربوط به آنها را سیاست کند. و می گویند: «فلان شخص امور قبیه اش را سیاست نمود، یعنی بر قبیله خود ریاست کرد» ^(۳) .

سرانجام «ابوالبقاء» کلمه «سیاست » را این چنین معنی کرده است: «سیاست عبارت است از حفظ مصالح ملت و نشان دادن راه نجات، در حال و آینده، پیامران الهی کسانی هستند که بر ظاهر و باطن عموم مردم ریاست دارند، و زمامدران تنها بر ظاهر مردم حکومت می نمایند و سیاست مدنی عبارت است از تدبیر امور مردم به طریق راستی و عدالت ^(۴) .

خلاصه «سیاست » از نظر لغت به معنی تصدی امور ملت و رعایت مصالح و تدبیر شؤون آنان است. معنی ساده «سیاست » در فرهنگ ایران «تنبیه وتنبه » است یعنی بیدار شدن و بیدار کردن، سیاست یعنی بیدار شدن برای کار و پیکار برای زندگی بهتر و برای هستی دادن به یک ملت.

سیاست و پولیتیک

معادل «سیاست » در زبانهای اروپائی «پولیتیک » است که از کلمه یونانی ] Pilus پلیس » به معنی «مدینه » و «شهر» مشتق شده است ^(۵) . لذا در یونان باستان «علم سیاست » را علم «اداره پلیس » یا اراده «مدینه و مدن » می گفتند. پس حکمتی که کارش «پلیتیک » است وظائفش در کشور از نوع وظائف شهرداری است در شهر; یعنی نگاهداری کشور و فراهم آوردن امکانات زندگی آسوده برای افراد کشور.

اما در لغت عرب به جای «پلیتیک » (اداره جامعه یا کشوری)، «سیاست » به کار رفته است که معنای آن نگهداری مردم و اداره کشور نیست. و همچنین سیاست به معنی تربیت کردن اسب وحشی است. روی این اصل در «سیاست » تغییر و تربیت و تکامل افراد جامعه مطرح است.

این مطلب در روایات نیز آمده است: امیر مؤمنان علی علیه السلام می فرماید:

«من حق الملک ان یسوس نفسه قبل جنده » ^(۶) . «از حق حاکم و زمامدار آنچه ثابت و لازم است، بر او این است که سیاست کند نفس خود را پیش از لشگر خود» . البته مراد از سیاست کسی، تربیت او است و واداشتن او بر خوبیها و منع از بدیها.

و در جای دیگر می فرماید: «اعقل الملوک من ساس نفسه للرعیه بما یسقط عنه حجتها و ساس الرعیه بما تثبت به حجته علیها» ^(۷) . «عاقلترین حاکم و زمامدار آن کسی است که خود را برای رعیت ادب و اصلاح نماید تا جای اعتراض برای او باقی نماند، در این صورت لیاقت و شایستگی آن را خواهد داشت تا رعیت را ادب کند و امر و نهی کند» .

پس حکومتی که کارش «سیاست » است، وظیفه دارد که مردم را از وضع روحی، اخلاقی، فکری و اجتماعی که اکنون دارند، به وضع بهتر و عالیتری منتقل سازد، یعنی از لحاظ بینش مردم را اصلاح کند. بنابراین هدف دولت در فلسفه «سیاست » تغییر بنیادها و نهاد و روابط اجتماعی و به طور کلی «ارزش » های جامعه است. براساس یک «مکتب انقلابی » و یک «ایدئولوژی اصلاحی » ^(۸) .

برعکس «پلیتیک » معادل غربی آن در فلسفه حکومت، بر اصل «ساختن » تکیه ندارد، بلکه براساس داشتن تکیه دارد. چنانکه ریشه لغوی و نیز منشا تاریخی آن حکایت می کند. تنها هدفش «کشورداری » است نه براساس «ایدئولوژی انقلاب » ، بلکه بر طبق «ایده عمومی » . و نه برای «رشد فضیلت » ، بلکه «کسب رضایت » و خدمت به مردم در خوش زیستن و نه اصلاح مردم برای خوب و انسانی زیستن.

پس در مقایسه میان این دو بینش، بی شک می توان قضاوت کرد که فلسفه دولتی که بر «سیاست » استوار است، مترقی تر از فلسفه ای است که بر «پلیتیک » استوار است.

تعریف سیاست از دید محققان خارجی

امروزه تحقیق درباره سیاست و تدریس آن در تمام کشورهای جهان مرسوم است و دارای کرسیها، استادان، دانشجویان واعتبارات تحقیقاتی است. هر سال چندین هزار کتاب و مقاله ای که مستیما به «سیاست » مربوط است، انتشار می یابد. لذا اغلب دانشمندان و استادان این فن از «سیاست » تعریف کرده اند و برای ما ممکن نیست همه آن تعاریف را بیان کنیم، ناچار به مشهورترین آنها اکتفاء می نمائیم:

سیاست در نخستین تعریفها از زبان «افلاطون » و «ارسطو» به نیکی کردن و خدمت به مردم و رساندن جامعه به سعادت و رستگاری معین شده است.

تفسیری که «ارسطو» برای کلمه «سیاست » بیان کرده است عبارت از:

«لازم است که مهمترین نیکی ها (خیرات) موضوع مهمترین اجتماعات قرار گیرد و این معنی همان است که به طور تحقیق دولت و سیاست نامیده می شود. این تفسیر از بعضی از مضامین کتاب جمهوریت افلاطون نیز استفاده می شود. این دانشمندان عامل اخلاق را در «سیاست » وارد کرده اند.

اگر تعریف سیاست همین است که ارسطو و افلاطون گفته اند، علم سیاست بهترین علوم بوده و شخصیت سیاستمدار، بزرگترین و ضروری ترین شخصیتهای انسانی است. ولی در مقابل این تفسیر تعریف دیگری برای سیاست گفته اند که باعث وحشت عمومی افراد و موجب نفرت تمامی رادمردان و عقیده مندان ادیان می گردد.

در این تفسیر «سیاست » چنین معنی شده است:

«سیاست عبارت است از تشخیص هدف که شخص سیاستمدار تشخیص داده و به دست آوردن آن با هر وسیله ای که ممکن است » .

در این تعر