خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱/۱۱/۱۳۷۸

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱/۱۱/۱۳۷۸ :

خطبه اول

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و الصلاه و السلام علی رسول الله و علی آله الائمه المعصومین.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم و کذلک جعلناکم امه وسطا لتکونوا شهداء علی الناس.

اوصیکم عباد الله بتقوی الله فانه من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب.

در خطبه های اول بحث اخلاق در قرآن را داشتیم که دو سه خطبه اخیرش به جامعیت اخلاق قرآنی و اعتدال فرهنگ و خلق اسلامی رسید که در خطبه امروز جمع بندی دارم از این دو سه خطبه که بین آنها فاصله افتاده و نتیجه آن بحث را که از نظر خودم بسیار مهم است می خواهم برای شما عزیزان مطرح کنم.و یادآوری می کنم که خطبه های امروز با توجه به شرایط جاری کشور و منطقه بسیار می تواند مهم باشد و انتظار دارم که مورد توجه مردم و مسئولان و صاحب رسانه و تریبون ها قرار بگیرد و بطور جد با آن برخورد بکنند، آنهایی که قبول دارند عمل کنند و آنهایی هم که قبول ندارند فضا باز باشد که از من بپرسند.من فکر می کنم که نتایج دو سه خطبه ای که گفتم یکی از مسائل بسیار اساسی مقطع تاریخی ماست.

در یکی از خطبه ها توضیح دادم که اخلاق قرآنی هدف آن سعادت بشریت است و در خطبه دیگری گفتم که این سعادت، سعادت جامع دنیا و آخرت است، و جمع بین معنویت و مادیت است.و در خطبه دیگری توضیح دادم که برای جمع بین دنیا و آخرت روحیه اعتدال و میانه روی و پرهیز از افراط و تفریط و تندروی و کندروی مهم است.

راه تحصیل این تقوای الهی و این اخلاق و فرهنگ اسلامی از اینجا عبور می کند، و در یکی از بحث های همان خطبه گفتم مجموعه معارف اسلامی از کلام و فقه و ادبیات و اخلاقیات با هم هماهنگ است.یعنی اصول عقاید ما، و احکام فقهی و مقررات اجتماعی ما و اخلاقیات ما و فرهنگ ما، مجموعه اش دنبال سعادت انسان آنهم سعادت جامع دنیا و آخرت و جسم و جان می باشد، که این ادعای بزرگی است و اثبات اینکه مجموعه معارف ما هماهنگ است و اختلافی در آن نیست، کار بسیار مهمی را می طلبد که آن پیرایه در نوشته ها و اسناد ما فراوان است و دخالتهای ناروا در تنظیم این اسناد زیاد شده است.یک کار بسیار تخصصی و پرحوصله ای می برد که آدم بتواند این را اثبات کند، البته علما اثبات کردند در یک خطبه و یک سخنرانی این بحث آخر نمی گنجد، من فقط گفتم که فکر نکنید که اختلافی در مبانی ما، یا اصول و عقاید ما و یا اخلاقیات و فرهنگ ماست.اگر مشکلی می بینید مربوط به ناخالص بودن بعضی از متون است که این را در جای خود اصلاح و تصحیح کردند. حالا می خواهم عرض کنم که ما برای رسیدن به این هدف بر اساس آن خطبه هایی که تا بحال گفتم چه باید بکنیم و چگونه باید حرکت کنیم.من دو نکته را عرض می کنم بعد نقاط اساسی گفته می شود.اگر ما به هر یک از اینها به اندازه نیاز خودش بها ندهیم به هدف درستمان نمی رسیم و در یکی از بحث هایم گفتم در این میان اولویت با آخرت است و جان است و معنویات است بخاطر قلمرو وسیعی که دارند و بخاطر زمان غیرمتناهی و بی پایانی که دارند در مقایسه با منافع مادی و دنیوی که هم زمانش محدود است و هم خودش و موضوعاتش محدودیت دارد.وسعت جان روح و فکر و اندیشه و آخرت و میدان قرب به خداوند حد و پایانی ندارد و لذا ولویت با آنهاست و نکته دوم همینجاست که عرض می کنم حتی با اولویتی که آخرت و معنویت دارد اگر ما بهای لازم را به نیازهای مادی و جسممان و دنیایمان ندهیم به اهداف معنوی و الهی مان آسیب می زنیم و راهمان را مشکل می کنیم.

فکر نکند کسی که افراط در حرکت به سوی خدا و عدم توجه به مادیات و زندگی های طبیعی که خداوند برای جسم ما و دوران حیات زندگی ما در دنیا گذاشته امر مطلوبی است، اینطور نیست این همان خطر افراطی است که اصل سعادت را می تواند از بین ببرد و ما را از دنیا و آخرت دور بکند.بطور اولی توجه بیش از حد به دنیا و مادیات و غفلت از آخرت و معنویت، خیلی بیشتر خطرناک است چون هم دنیا را تباه می کند و هم آخرت و آینده را.

حالا برای اینها یک مرور سندی می کنیم برای اینکه به نتیجه که می رسیم در همین خطبه مستدل باشد.جمله معروفی که می فرماید کسی که از دنیا به عنوان آخرت بگذرد و یا از آخرت به عنوان دنیا بگذرد از ما نیست.

از ما نیست یعنی چه.یعنی اینکه فکر نکند دارد کار اسلامی و خدایی می کند، این دارد سلیقه خود را عمل می کند.این هم در بعد شخصی است و هم در بعد اجتماعی است.آیه قرآن که می فرماید که دو سه نکته مهم دارد اینست که اولا این زمین برای شما رام است و شما می توانید زمین مسخر کنید و با همه صلابت و پیچیدگی ها و اسرارش، دوم به ما دستور می دهد که بر دوش این زمین سوار شوید خوب سوار که هستیم ما که روی دوش زمین زندگی می کنیم آن چیزی که قرآن می گوید اینست که همانطور که سوار یک اسب می شوید و آنرا در اختیار خودتان قرار می دهید همینطور مسلط بر زمین باشید که زمین مثل یک مرکب راهوار باید زیر پای شما در اختیارتان باشد که همین تسخیر طبیعت با همه کارهای عظیمی که علم امروز می کند اینها در این جمله خوابیده که جزو وظایف مسلمانان بوده است.جمله سوم می گوید حالا این اسب را سوار شدید و می توانید توجه داشته باشید که کجا می روید، به طرف خدا می روید.اگر اسب بتازانید و از خدا دور شوید خلاف است و از هدف دور می شوید.پس حرکت تسخیر طبیعت و استفاده از مرکوب طبیعت باید خداوند باشد و انسان را به طرف سعادت و فضای لایتناها و آنجایی که رضایت مطلق بین خدا و بنده و سعادت مطلق است به آن طرف ببرد که این نکات خیلی روشن از این آیه استفاده می شود.

حالا من می خواهم مسائل را به روز کنم یعنی که حرفهایی تا بحال تا اینجا زدم من می خواهم بگویم در جامعه ما، خطر دور شدن از این تعلیمات بنیان ساز قرآن را داریم می بینیم و فکر می کنم که باید علمای ما و دانشمندان و نویسندگان و گویندگان ما یک حرکت منطقی توضیح کاری درستی را آغاز کنند.

دشمنان دنیای اسلام و دنیای سوم و بطور کلی جریان استکباری در مقابل جریان مستضعفان در کشورهای عقب افتاده و بخصوص مسلمانان دو یا سه شعار مشخص و شیوه مشخص انتخاب کرده اند که ما از این معارضی که عرض کردم فاصله بگیریم و آنها راه نجات ما را فهمیده اند که در منابع دینی ماست و تلاششان اینست ما را از این راه جدا کنند.این خیلی به نظر من مهم است که آقایان روی این مساله تکیه کنند.این برای امروز هم نیست از آن وقتی که ما استعمار را می شناسیم و جهان سوم را می شناسیم این اهداف را در آنها می دیدیم و متاسفانه امروز که مدعی هستند دوره استعمار که از بین رفته و دنیا یک دهکده کوچک شده و ارتباطات بشریت را یک خانواده بزرگ کرده، همین افکاری که دویست سیصد سال گذشته با بشریت انجام دادند و با ما به عنوان ایرانی انجام دادند و با دنیای اسلام انجام دادند همینها را دارند با یک لباس مدرن تری و عوام فریبانه تری و به تعبیر دقیق تر جوان فریب تری دارند مطرح می کنند.من سه تا سند برای شما اشاره می کنم و در آن فضا بحثم را ادامه می دهم.که هم می خواهند ما را از معنویت دور کنند و هم می خواهند از دنیای مان دور کنند که ما دنیا نداشته باشیم و هم می خواهند درون ما را به یک جامعه بی اعتماد به نفس و ضعیف النفس و تسلیم تبدیل کنند.این سه هدف مشخص شده ای است که اگر همه اسنادش را بخواهیم جمع کنیم در تاریخ استعمار یک قفسه کتاب می شود ولی من فقط سه نقطه عرض می کنم.

یکی جمله ای است که آقای «سرگوازلی » سفیر انگلستان در ایران در قرن نوزدهم گفته است، این آقا در اینجا سفیر بوده در یک مقطعی با امپراطور روسیه تفاهمی کردند و بعد این آقا کمکم کرد و یک قراردادی به نفع روسیه و به ضرر ایران در اینجا امضا شد.بعد به روسیه سفری کرد و در آنجا امپراطور از وی تشکر کرد و گفت شما به عنوان سفیر ما عمل کردید و ما از شما متشکریم.گزارش مذاکراتش با امپراطور را برای انگلستان می فرستد که فعلا جزو اسناد منتشرشده انگلستان است و همه هم می دانند و در کتابها هم خیلی فراوان است.این کشف من نیست من یک مطلب کشف شده مشخصی را برای شما می خواهم در تحلیلم بگنجانم.یک قسمت از آن نظریه خودش را می گوید و کارهایی را که در مورد ایران می شود را تحلیل می کند که هم روسیه و هم انگلیس دارند ایران را می خورند، می گوید روسها هم بخورند عیبی ندارد، و می گوید نظر من اینست به عنوان کارشناس شما در ایران، بخاطر حفظ منافع ما در هندوستان، آن موقع بیشتر منافع انگلستان در منطقه در هندوستان خلاصه می شد و مرکزش آنجا بوده بخاطر حفظ منافع ما در هندوستان، ایران باید در حالت ضعف، وحشی گری و بربریت باقی بماند.این یک سیاست نوشته شده استعمار انگلیس بوده است.سند دوم سندی است که در پارلمان انگلستان اتفاق افتاد.

یکی از شخصیت های معروف انگلیس در جلسه ویژه پارلمان قرآن را با خودش برده بود و گفت تا این قرآن در بین ایرانیان و دنیای اسلام عزیز باشد، سیاست نفوذ و تسلط ما تحکیم نمی شود، اگر می خواهید سیاست ما پایدار شود باید تلاش کنیم که مردم را از قرآن جدا کنیم. این هم یک سیاست مشخصی است که باز خود انگلیسیها آن قسمت را در اسنادشان منتشر کردند.

و جمله سوم یک مقدار به ما نزدیکتر است و برای حرکت اخیر آمریکائیهاست بعد از انقلاب اسلامی، که یک تحلیل جامعی می کنند به گروهی و یکی از نتیجه گیریهایشان اینست که بعد از انقلاب اسلامی، دنیای اسلام و کشورهای جهان سوم دارند اعتماد به نفس پیدا می کنند و این خطرناک است.ما باید رفتاری کنیم که این کشورها اعتماد به نفس پیدا نکنند و خطرناکتر اینست که غرور پیدا کنند. اگر به اعتماد برسند و غرور ملی در آنها بوجود بیاید به سیلهای بنیان کن تبدیل می شوند.این سه خط مشی و سیاست را من امروز می بینم که متاسفانه در کشور ما و بعد از انقلاب ما درست دارد به دست جمعی از افرادی که یا آگاه هستند و یا ناآگاه، یا مامورند و یا خدمتکار بی اجر، دارد اجرا می شود.

هم دور کردن ما از قرآن، و هم جلوگیری از سازندگی و عمران و آبادی و پیشبرد کشور و استفاده از منابع کشور و هم تخریب روحیه مردم و اعتماد به نفس مردم و ضربه زدن به افتخارات کشور و بخصوص انقلاب.

من خیلی صریح می بینم نمونه هایش را حالا عرض می کنم بعد شما خودتان می توانید قضاوت کنید، کسانی هم که قبول ندارند می توانند در این بحث وارد شوند و میزگرد بگذارند. در مورد دور کردن از اسلام و قرآن، بحث سیاست است که مطرح می کنند جدایی دین از سیاست.

این مساله امروز جدی است، یک وقتی چند نفر آدم منزوی در گوشه و کنار و شکست خورده ها می گفتند، امروز کسانی که زبان و تریبون و قلم و روزنامه دارند، می گویند. صریحا هم می گویند، حالا بعضی هایش در لابلای مقالات طولانی است و همه نمی خوانید، بعضی هایش هم تیتر می شود، یا در سخنرانی هاست و من نمی دانم چه چیزی تعقیب می کند کسی که می خواهد ایران از دین و قرآن و روحانیت جدا شود. من این قسمت را توضیح بیشترش را و تحلیلش را در خطبه دوم خواهم گفت و خطبه دوم امروز من مربوط می شود به انقلاب اسلامی، عوامل پیروزی انقلاب و همینها در آن خواهد بود و لذا در اینجا خیلی تکیه نمی کنم، فقط می گویم که من این خطر را می بینم آنهم برای جوانان ما و برای بچه های ما که در گذشته واقعیتها را لمس نکردند و تاریخ برای آنها هنوز مبهم است.

کاری که می کنند دارند دنیای ما را تخریب می کنند یعنی همان سیاست عزلی که از روسیه به انگلستان گزارش می دهد کاری می کنند که ملت ما از حرکت سازنده نقد منابع و استفاده از نعمتهای خدادادی یعنی اجرای همین دستور «فامشوا فی مناکبها و کلوا من رزقه » که بعد از فامشوا فی مناکبها آمده نشان می دهد که سوار بر زمین که شدید برای اینکه از نعمتهای زمین بخورید و چیز دیگری نیست یعنی برای استفاده خوردن، خوردن یکی از این استفاده هاست همه استفاده ها و متاسفانه کسانی هم بنام اسلام و به نام انقلاب که من اسم آنها را افراطیهای خشک مقدس گذاشتم آنها هم همین راه را می روند شاید با حسن نیت به حرکت های سازنده کشور ضربه می زنند و چیزهایی می گویند که آدم واقعا دلش خون می شود از کارهائی که انجام می دهند نتیجه این طرز تبلیغ و این طرز کار این است که جامعه ما فقیر شود و فقیر محتاج، محتاج اسیر شود و وابسته به خارج و نیازهایش را آن طرف مرز باشد یک چنین جامعه ای هیچگاه روی خوش نمی بینند یعنی فقر و جهل و فساد پایگاه مهم تهاجم استکبار به دنیای سوم است اینها دنبال این حرکت می کنند.

ما از بعد خدایی و حرکت معنوی این قدر در رادیو، تلویزیون، تریبونها و روزنامه ها و نماز جمعه ها گفته می شود سند لازم ندارد اما این طرف باید توجه شود.ما موظفیم از لحاظ اسلامی تلاش کنیم جامعه و ملت را غنی کنیم و افرادمان را قوی کنیم محتاج کفار و دشمنان نباشیم، در دفاع، ارزاق و وسایل زندگیمان به خودمان متکی باشیم.

آنچنان دنیا را در مقابل آخرت حقیر می کنند که هر کس به این بخش بپردازد یعنی گناه می کند، البته گفتم اگر حالت افراطی دنیاطلبی باشد گناه بزرگی بوده و همان خطر است ولی آنها این حد را نمی گویند، سه عنوان داریم یکی تلاش کردن برای عمران کل کشور و غنی کردن کل جامعه یعنی ملی این حدی ندارد و هر چه تلاش کنیم عبادت است.

دوم مرحله شخصی است تلاش کردن برای زندگی خودمان و خانواده و عیالمان این هم در حد معتدل عبادت است و تلاش مقدس و مطلوبی است.که حد آن نیز کفاف و عفاف است یعنی آن حد مطلوبش که البته حد فقهی ندارد و اما حد اخلاقی آن کفاف و عفاف بوده یعنی به اندازه نیاز که روایات فراوانی داریم که می گوید، «من بات کادا فی طلب الحلال بات مغفورا له » کسی که خسته کند خودش را برای تهیه مال حلال خداوند او را می بخشد.

این جمله یک تابلو نفیس و زیبائی است برای ما که راهمان را ببینیم این طرف قضیه کسانیکه عوامل فقر را به وجود می آورند چقدر مورد مذمت قرار می گیرند «الفقر سواد الفجر فی الدارین » روسیاهی دنیا و آخرت هم اجتماعی آن و هم فردی اش البته فقرایی هستند که خود را استثنا حفظ می کنند آسان نیست کسیکه شب دست خالی به خانه می رود و بچه هایش منتطر غذا هستند این خودش را حفظ کند کار سختی است اما افرادی هستند که خودشان را حفظ می کنند حضرت علی (ع) می فرماید «الفقر الموت الاکبر» مرگ بزرگ فقر است به تعبیر دیگر علی بن ابیطالب که خودش نمونه زهد همه دنیا است و نمونه ای مانند حضرت علی (ع) در تاریخ وجود ندارد، می فرماید: «لو تمثل لی الفقر لقتلته » اگر فقر را بصورت موجود زنده ای جلو من بیاورند او را می کشم همین علی (ع) که با آن زهد زندگی می کند.

امام صادق(ع)از یکی از دوستان و مریدان خوبشان پرسیدند شما چکاره هستید؟ گفت:صیادم فرمود، تجربه ای در صیادی دارید که برای ما مفید باشد. گفت:بله من یک چیزی فهمیدم وآن برایم جالب است اینکه معمولا آن حیواناتی که در دام من قرار می گیرند بچه دارند و برای بچه هایشان تلاش می کنند دانه پیدا کنند.

حضرت صادق (ع) وقتی این جمله را شنیدند سه بار گفتند: هلک صاحب الاعیال یعنی مرد عیال مندی که نیازمند هم باشد هلاک می شود.

این یک واقعیت مجسم و روشن است، چقدر کشورهایی که امروز بخاطر فقرشان نوکر آمریکا هستند چقدر شخصیت ها بخاطر نیازشان گرفتار این مسائل شدند چقدر ملت ها بخاطر فقرشان و نیازهای زندگی مردمشان نان، دارو، دکتر، بهداری مجبورند خضوع کنند تا یک آب باریکی از خارج بگیرند.

نمی توانند حق خودشان را مطرح کنند در سازمان ملل جرات ندارند رای بدهد و در مجامع بین المللی اظهاراتشان شنیده نمی شود. این معلول فقر است که به این روز می افتد.

«کاد الفقر ان یکون کفرا» فقر آدم را به کفر نزدیک می کند، گفتم معنایش این نیست که هر فقیری اینجوری است خیلی ها خودشان را حفظ می کنند اما طبیعت فقر اجتماعی و فردی این است که آدم را خیلی می رنجاند خیلی اذیت می کند اذا اقبل الفقر الی بلد قوم لدالکفر فزن معک، فقر که بطرف کشور آمد کفر می شود و می گوید ما دو باید با هم باشیم من هم می آیم تا برویم و همین طور است و استدلال نمی خواهد.

تاریخ ملتهای فقیر را نگاه کنید اکثرا در آنها فساد و بی دینی زیاد است کثافت کاری زیاد است و این مرض ایدز که وبای قرن ما است در آفریقا بیداد می کند ۳ میلیون و نیم ایدز جدید در مقابل ۲۴۰ هزار ایدز اروپا و آمریکا برای اینکه فقر است وسیله معاش، حفاظت، دارو، پیشگیری، واکسن، علم و سواد ندارند میکروب هم حرکت می کند و پخش می شود.

این زندگی که ما مردم را نسبت به دنیایشان بدبین کنیم و نگذاریم منابع زمین را نقد بکنند نتیجه اش همین خواهد بود.

«کار» اینقدر که تقدیس شده است هنوز کار در جامعه ما این تقدس خودش را نتوانسته کسب کند البته خیلی ها دلشان می خواهد کار بکند وسیله کار ندارند هر دو این موضوع خطرناک است.

یعنی اینهائی که توجه نمی کنند که عوامل بیکاری جوانان چیست اینها مقصرند و آنهائی که در تبلیغات و اظهاراتش کاری می کنند که وسیله کار را از مردم بگیرند و مردم و مسئولان دستشان را ببندند و نگذارند اینها کار برای جوانان پیدا کنند اینها یک جور کار می کند فرق ندارند.

خیلی معروف است و همه می دانید که پیغمبر می فرمودند صدقه دادن به ارزش وسیله کار دادن نیست اگر می خواهید به کسی کمک کنید همه فکر می کنیم مجانی بدهیم بهتر است، اما پیامبر فرمود اینطور نیست به او وسیله کار بدهید که برود کار کند، قرض بدهید بیاید پس بدهد این فرهنگ امروز در دنیا به شکل دیگری مطرح می شود.

تور ماهی دادن به فقیر بهتر از دادن خود ماهی است شما بروید زحمت بکشید ماهی صید کنید در خانه فقیر بدهید که شب با بچه اش بخورد یک جور خیر در آن هست اما اگر یک تور به او بدهید و بگوئید خودت صید کن بخور این خوب است.

اسلام این را می خواهد و این نیست ما فکر می کنیم امدادهای نقدی خوب است امدادهای نقدی در جاهائی ضروری است که کار نمی توان کرد طرف مریض و جا افتاده و زمین گیر شده است.

به هر حال خیلی فراوان است و حدی برای آن نمی بینیم بنابر این اینهائی که الان یا به عنوان چپ یا به عنوان راست یا به عنوان دیگری مانع نقد شدن منابع کشور و فعال شدن جوانهای ما و ایجاد شغل و اشتغال می شوند درست همان هدف طراحی شده بر ایران است، منتهی، آنها دیگر نیستند خودمان داریم اینکار را می کنیم آنها هم ما را تشویق می کنند این هم نکته دوم بود که متاسفانه ما به این بلا گرفتار شدیم.

نقطه سوم اعتماد به نفس بسیار اهمیت دارد یک انسانی و یک جامعه ای اگر خودش را باور نکند و خودش را ضعیف و نالایق بداند اصلا همت حرکت پیدا نمی کند و من این حرکت غلط سیاسی که امروز پیدا شده را خطرناک می بینم برای اینکه چند تا رای از این مردم و یا از جوانان بی اطلاع بگیرند.

افتخارات گذشته انقلاب را زیر سئوال ببرند خیانت بسیار بسیار بزرگی است این که ما بنویسیم جنگ را این جهاد مقدس هشت ساله را بصورت یک بلائی برای جامعه مطرح کنیم و نقطه ضعفی برای انقلاب حساب بکنیم این چه خدمتی است و به چه کسی خدمت می کنیم بخصوص اگر بالای سرمان تابلوی خط امام هم بگذاریم، به چه کسی خدمت می کنیم امام را زیر سئوال بردن خدمت امروز به جامعه است یا خدمت با انگلیس و آمریکاست.

حقیقتا این جهاد هشت ساله ما در همه تاریخ ۲۵۰۰ ساله ما درخشانترین نقطه افتخارات ملی و اسلامی ما است یک ملتی که تازه انقلاب کرده، ارتش آن در حال تصفیه است و منابع اسلحه آن همه خارجی بوده و پشتیبانی لجستیک ندارد یک جنگی به آنها تحمیل می شود که همه شیاطین عالم آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه پشت سر دشمن ما بودند.جنگهای نفتی خلیج فارس و تبلیغات بزرگ صهیونیستها و امپریالیستها بود.

ما به تنهایی در حال محاصره ۸ سال جنگیدیم و آخرش هم دشمن را از آخرین وجب خاکمان بیرون کردیم و در سازمان ملل هم با تدبیر حقانیت خودمان را ثابت کردیم.

این ملت قابل سرزنش است، این درست است که مطبوعات ما بنویسند جواب این کشته ها را چه کسی می دهد، این حرف غیر از همان حرفهائی است که عوامل انگلیس وقتی که نهضت اسلامی به ۱۵ خرداد رسید گفتند جواب خونهای ۱۵ خردادی را امام باید بدهد.جواب این زندانیها را کی می دهد، چقدر باید سخیف باشند آدمهائی که نان انقلاب را می خورند و به نام انقلاب حرف می زنند و بزرگترین افتخارات کشور را زیر سئوال ببرند و محکوم کنند انگلیس هم جرات ندارد این حرفها را بزند.

وقتی که ما در یک روزنامه چند هزار نسخه ای بگوئیم او با یک رادیو چند میلیونی برای ایران و افغانستان همه کشورهای عرب، اسلامی به زبان فارسی و عربی و