خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۱/۴/۱۳۷۸

فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۱/۴/۱۳۷۸؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۱/۴/۱۳۷۸ شامل 107 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۱/۴/۱۳۷۸ را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۱/۴/۱۳۷۸ با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۱/۴/۱۳۷۸ با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۱/۴/۱۳۷۸ تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۱/۴/۱۳۷۸ را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله هاشمی رفسنجانی ۱۱/۴/۱۳۷۸ :

خطبه اول

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و الصلاه و السلام علی رسول الله و علی آله الائمه المعصومین. اعوذ بالله من الشیطان الرجیم – هو الذی بعث فی الامیین رسولا منهم یتلو علیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا من قبل لفی ضلال مبین. اوصی عباد الله بتقوی الله و اتباع امره و نهیه. با تاکید بر مراعات تقوا طبق قرار خطبه اول را در باره اعجاز قرآن در اخلاق عرض می کنیم. این بحث طولانی در خطبه های بسیار متعددی خواهد بود. در خطبه اول که در اولین بحث بخش اخلاق اهتمام قرآن و روایات را به اخلاق و هم تعریف اخلاق و علم اخلاق را گفتیم و کمی هم تاریخ علم اخلاق را. امروز هم نکات کلی در باره مقدمات صفات و امور اخلاقی مطرح می کنیم: موضوع علم اخلاق انسان است همه بحثهای علم اخلاق در باره صفات فطری و اکتسابی و آثار عملکرد انسان دور می زند البته بسیاری از علوم انسانی اینطور است اما اخلاق یک ویژگی دارد که بخشی از علوم ندارد اخلاق توجه به بعد ارزشی اعمال و صفات انسان دارد همین بحثها را ممکن است روان شناسی هم داشته باشد اما روان شناسی اهداف دیگری را هم تعقیب می کند، علوم تربیتی بحثهای زیادش همین بحثهای اخلاقی است منتهی از بعد دیگری. عرفان، فلسفه، مسائل فراوانی دارند که با مسائل اخلاق و علم اخلاق تداخل دارد جهت بحث و فلسفه و در عرفان جهت دیگری است این علم اخلاق است که جهتش را این قرار داده که صفات ما را، روحیات ما را، فطریات ما را و آثار عملکرد ما را از جهت ارزشی بررسی کند که ببیند تاثیر آن برای خود ما به چه بهایی است، آیا ما را جلو می برد یا عقب؟ به سعادت می رساند یا به شقاوت منجر می شود؟ و از اینگونه چیزهاست و عمدتا هم اهداف انبیاء همین بوده و لذا بخش مهم کتب ایمانی که در دست ماست از تورات و انجیل و قرآن و همچنین کلماتی که از انبیاء و ائمه نقل شده عمدتا بعد ارزشی و رفتاری انسان را مورد توجه قرار می دهند یعنی تربیت و تکامل انسان. خوب مساله بعدی ما اینست که برای چی و چه هدفی را علم اخلاق پیگیری می کند و بنده که حالا این بحث را در تریبون نماز جمعه مطرح می کنم چه هدفی را پیگیری می کنم؟ هدف علم اخلاق رساندن انسان به سعادت مقدر الهی برای اوست سعادتی که خداوند خواسته انسانها برسند آنچه که در قلم آفرینش در درجات کمالی انسان تعیین شده است می خواهد انسانها به مقام شایسته ای که در جهان در میان موجودات دیگر آفرینش دارند بدست بیاورند اگر این هدف است بعد دیگرش این است که اخلاق دنبال اینست که زوایای منفی که می تواند در زندگی انسان فرد یا جامعه بوجود بیاید اینها را از جامعه کنار بزند در یک جمله کوتاه تامین سعادت و فرار از شقاوت. باز تا اینجا هم فکر می کنم نه خیلی به استدلال احتیاج دارد و نه شما نیاز به بحث داشته باشید. قدم بعدی که پیش می رویم اینست که حالا این سؤال برای هر کسی هست که این سعادتی که شما می گویید چیست؟ چه چیزی برای انسان سعادت است و چه چیزی سعادت برای انسان نیست؟ یا شقاوت است و شکست است؟ تعبیرات مختلفی است مساله مهم که از این به بعد من در بحثها و خطبه ها تعقیب می کنم از اینجاست که باید وارد این مباحث شویم که ببینیم که از دیدگاه قرآن چون ما الان بحثمان هم بحث قرآنی است می خواهیم صحبت کنیم و ببینیم قرآن برای ما چه چیز را سعادت و پیروزی و خوشبختی می داند البته این بحث تاریخی زمینه داری است که شما هر چه که بتوانید به عقب برگردید در تاریخ بین حکما و فلاسفه و عقلا رهبران و اخلاقیون این بحث را می بینید که از زوایای مختلف برای سعادت و شقاوت تعریف کردند راه تعیین کردند حالا بعضی ها در علم اخلاق این کار را کردند و بعضی ها در علوم دیگر البته ما تا آنجایی که می بینیم در منابع اسلامی و حتی در منابع آسمانی غیر اسلامی مثل تورات و انجیل یک مجموعه ای را نمی بینم که نشسته باشند مثل کتاب های امروز و یک مجموعه ای را جمع کرده باشند و گفته باشند اینها سعادت است و اینها شقاوت است و همه راهها را مشخص کرده باشند این نبوده است علمای اخلاق از منابع پراکنده قرآن و سنت و خیلی جاهای دیگر و عقل و قیاس و هر چه داشتند کار کردند اینها را تنظیم کردند و اختلافات جدی هم هست در بین اخلاقیون و کسانی که به این مسائل می پردازند که سعادت واقعی چیست و شقاوت چیست در قران تعبیر به سعادت و شقاوت خیلی نیست من فکر می کنم دو مورد در قرآن ما تعبیر به سعادت داریم در مقابلش هم شقاوت شقاوت بیشتر است. در مورد شقاوت یک تعبیر فارسی می کنیم تا ببینیم در بحثمان بعدا چه درمی آید شقاوت یعنی بدبختی به تعبیر عامیانه خودمان و شقاوت چنین چیزهایی که انسان را دچار فلاکت و بدبختی می کند ما باید به دنبال عوامل آن بگردیم سعادت هم خوشبختی پیروزی، فلاح، موفقیت با تعبیرات مختلف در قرآن دو مورد تعبیر به سعادت داریم و حدود ۴۰ مورد هم تعبیر فلاح داریم افلح مفلحون ، فلاح و … یعنی بیشتر قرآن از این مضمون با فلاح تعبیر می کند که مضمون موفقیت در آن است یعنی انسان دنبال یک مسیری در حال تلاش است به پیروزی می رسد در اینجا بیشتر از خود سعادت معنا دارد سعادت نتیجه این تلاشهاست پیروزی در آن تلاش هم خوابیده جهاد هم خوابیده کانه انسان در یک مبارزه طولانی با نفس و امیال و مزاحمتهای بیرونی حرکت می کند و در یک نقطه ای پیروز می شود همینجا به سعادت می رسد و همینجا تعبیر پیروزی است. در مورد شقاوت هم دوازده مورد در قرآن است و ۵ مورد هم خیبه است تعبیر قرآن مثل نقطه مقابل فلاح است فلاح یعنی پیروزی خیبه یعنی شکست شقاوت که نتیجه خیبه است دوازده مورد است اما فلاح ۴۰ مورد و سعادت دو مورد پس نتیجه ای که تا اینجای بحثم می گیرم اینست که قرآن حرکت تکاملی با مراعات اصول و فضایل اخلاقی را یک جهاد تلقی می کند که پیروزیش سعادت بخش است و حرکت ضد اخلاق را، رذیلت را، ما اخلاق را با تعبیرمان با فضیلت معمولا توام است و ضد اخلاق با رذیلت. حرکت رذیلانه را منفی تلقی می کند و نتیجه اش هم خیبه است یعنی شکست چون کسانی هم که دنبال امور ضد اخلاق هستند اهدافی دارند برای خودشان دنبال سعادت و خوشبختی هستند یک فضای خاصی برای آنها شیطان ترسیم کرده و دنبال آن هستند و فکر می کنند به آنجا که برسند به سعادت مطلق می رسند و قرآن می گوید که آن یک شکست است. پس یک قدم باز در بحث اخلاق جلو آمدیم و گفتیم که اخلاق دنبال سعادت است و سعادت را هم با فلاح و پیروزی هماهنگ می بینیم و ضد اخلاق را هم شکست می دانیم که با شقاوت و بدبختی و نکبت و فلاکت هماهنگ می بینیم.

بحث مهمی که اینجا می خواهم آغاز بکنم و شاید یکی دو خطبه هم طول بکشد این است که خیلی خوب حالا شما می گویئد با پیروزی یا شکست کجا؟ دنبال چی هستیم که می خواهیم پیروز شویم و یا شکست بخوریم اخلاق و نتیجه اخلاق را آیا در دنیا می دانیم؟ آیا در آخرت می دانیم؟ آیا در هر دو می بینیم؟ این مساله ای است که نتیجه عملی برای ما دارد و هم نتیجه اجتماعی دارد و هم نتیجه شخصی دارد و فکر می کنم که زمان ما هم زمانی هست که چون حکومت را هم داریم و هم امور مردم را در نمازهای جمعه بخواهیم توضیح دهیم فکر می کنم این یک بحث معنادار و مؤثری است در شکل دهی فکر مردم و اصلاح فرهنگ مردم اگر نیاز به اصلاح داشته باشد و استدلال به مبانی اسلامی برای آنچه که فکر می کنیم در ذهن مردم هست اما دلیلش را ممکن است ندانند و اگر موفق شویم این بخش را در یکی دو خطبه روشن کنیم فکر می کنم پایه خوبی خواهد بود برای بقیه بحثهایی که خواهیم داشت. در برخورد با دنیا و آخرت که آیا ما دنبال سعادت در دنیا هستیم یا آخرت و یا هر دو نظرات مختلفی است نظرات افراطی تفریطی و اعتدال. بعضیها هستند که اصلا آخرت را نسیه می دانند و می گویند آنجا را که ما نمی دانیم چه خبر است خوشبختی آن چیزهایی است که بالاخره در زندگیمان همانی است که بالاخره در زندگیمان همانهایی که مردم برای یک زندگی خوب نیاز دارند آرامش، امنیت، پول، ثروت، جاه، مقام، اعتبار، امکانات، لباس، غذا، مسکن، تامین شهوات همین چیزهایی که معلوم است و خیلی هم احتیاج به بحث ندارد که مردم چه چیزی را در زندگیشان مؤثر می دانند که این زندگی شیرین و خوشبخت باشد. بعضیها این را سعادت می دانند مخصوصا در فلسفه غرب و بسیاری از اخلاقیون غرب دنبال این هستند که کاری به دنیای غیب آنجایی که ما نمی شناسیم و نمی دانیم و کسی از آنجا نیامده و آنهایی که رفته اند خبری به ما نداده اند ما چه کار آن داریم ما مکلفیم اینجا را برای خودمان و مردم سعادتمند کنیم. بعضیها این طرف افتادند و آنها فکر می کنند که نه هر چه هست آخرت است ما در دنیا در یک منزلگاه و در یک سفر کوتاه هستیم کاروانسراهایی که می ساختند و حتی کاروانسرا هم زیادی است در مسیر گاهی در زیر درختی لب جوی آبی کنار سبزه ای که انسان توقف کوتاهی می کند همین مقدار به زندگی دنیا می توان توجه کرد و بیش از این هم نیست و آنها می گویند که عمر دنیا نسبت به آخرت تقریبا نزدیک به صفر است پنجاه سال در مقابل بی نهایت چیزی نیست و بنابراین اگر سعادتی هست اگر تلاشی باید کرد برای سعادتمند شدن باید متوجه جهان باقی باشیم و اینجا در حد عبور و گذر به هر مشقت و به هر مشکلی که عبور بکنیم باید عبور کنیم و معمولا هم مثلهایی که می آورند حالا اینهایی که در بین مسلمانان است در ریاضت کش هایی که مثلا در مذاهب هنود و … هست آنها که عالم دیگری دارند ما که مسلمان هستیم حتی این تفکرها را داریم همانهایی که حضرت نوح در نهصد سال یا هزار سال زندگی هم یک خانه هم نساخت برای آنها سندهای مهمی است این هم یک دیدگاهی است که به طور کلی سعادت را در آخرت می بیند و دنیا را مسیر و در مسیر هم اهمیتی ندارد که ما خوش باشیم و یا خوش نباشیم و یک قدم بالاتر اینکه خوش بودن اینجا مزاحم سعادت اخروی است اگر اینجا موفق باشیم هر مقداری که از نعمت های الهی در اینجا استفاده کنیم به همان نسبت از سعادت آخرتمان کم می شود کلمه دنیا هر قدر سنگین شود کفه آخرت سبک تر می شود این هم یک طرز تفکری است که کم هم نیستند کسانی که زهد و خیلی چیزهایی که حالا ما مقوله های اخلاقی مان است و بعدا بحث می کنیم از این زاویه می بینند این هم یک نظر است. یک نظر معتدلی است که من در قرآن که دقت می کنم و خیلی هم کارکردم و خیلی هم از قرآن جمع کردم و مقایسه کردم آیات را و از منابع صحیح روایی هم کار کردم خوب منهم تنها نیستم تقریبا اکثریت اخلاقیون کسانی که بحث اخلاق را واقع بینانه انجام دادند این جور می گویند من حالا چون بیشتر نظرات خودم را می گویم در خطبه ها یک اعتدالی است یعنی دنیا و آخرت را با هم می بینم و سعادت کامل را آن چیزی می بیند در دنیا و آخرت هر دو باشد و حتی اینها را مکمل هم می دانیم و اینها با هم می توانند سعادت را برای انسان تامین بکنند البته اینجا اصل روحی است و آن اینست که اهمیت اول را به سعادت اخروی داده می شود برای اینکه زندگی طولانی است و با ابعاد بسیار وسیعی که امروز ما در محدوده جسمانی مان نمی توانیم آن ابعاد را بفهمیم یک مقدار ممکن است باز شود در صحبتهای من در بحثهای آینده اولویت از سعادت آخرت اما دنیا و آخرت سعادتشان هر دو مطلوب قرآن و مطلوب اسلام.تعارضی در اصول نمی بینیم بین سعادت دنیا و آخرت اما آنجائی که تعارضی به هر دلیل پیش بیاید آنجا آخرت به دنیا مقدم است این خلاصه حرف است البته این حرف باز می شود با مطالبی که ما در هفته های آینده خواهیم گفت من فقط شروع بحث آینده را عرض می کنم کسانی که اهل مطالعه هستند می توانند در این فاصله ای که ما به خطبه بعدی می رسیم خودشان هم مطالعه کنند وقتی که دنیا و آخرت را از دید قرآن نگاه می کنیم اینجوری می بینیم در قرآن حدود ۱۳۰ مورد اسم دنیایی می آید و تقریبا حدود ۱۳۰ مورد اسم آخرت می آید با لفظ یعنی با لفظ دنیا و با لفظ آخرت می آید البته با تعبیرات دیگری خیلی بیشتر است در اکثر آیات اشاره به زندگی دنیا دارد و در اکثر آیات راجع به آخرت اشاره دارد. حدود ۱۰ مورد از آنجایی که بحث دنیا است قرآن تاکید دارد که سعادت دنیا را اهمیت دهید یعنی مثبت تلقی می کند کلمه خود دنیا هم یک مساله ای دیگر است که کلمه خود آخرت هم هست خوب آخرت معلوم است که پایان کار نیست قطعه ای از زندگی است که بعد از این می آید این جلو و آن عقب است خود کلمه دنیا از ذنب گرفته شده است خیلی ها برای آنهایی که می خواهند زاهدانه بحث کنند دنی می دانند بعضی از کلمه دنیا پستی می خواهند بفهمند که انصافا این فهمیده نمی شود بلکه نزدیکی فهمیده می شود و از ریشه دنو است بمعنای قرب است برای این که بما نزدیکتر است نقد ماست آخرت بعد از این می آید و آن با یک فاصله ای است که حالا از بعد از مرگ شروع بشود یا بعد از دوران واسطه میان قیامت و مرگ بخواهد شروع شود که آن چیز دیگری است به هر حال کلمه دنیا معنای متعارفش در قرآن نزدیکی است و نه پائین و پست بودن. یکی دو مورد ما داریم که تعبیر پستی و کمی داده می شود یک مورد در مورد بنی اسرائیل است وقتی که در صحرا زندگی می کردند که بنی اسرائیل می گویند وقتی که گفتند به جای من و سلوی به ما پیاز و سیری و سبزی و این چیزها بدهید در تعبیر قرآن این است که شما چیزهای عالی تر را می خواهید پس بدهید و چیزهای پست تر را بگیرید کلمه ادنی را آورده است ادنی باز از همین رشته دنو است کوچکتر هم در یک مورد از قرآن آمده که اصغر و اکبر را تعبیر ادنا و بزرگتر کرده است این یک مورد است و آنهم یک مورد است بقیه دیگر اینطور نیست بنابراین از کلمه دنیا ما تعبیر ضد ارزشی نفهمیم که در این ماده نیست و اگر کسی مدعی است از این کلمه این فهمیده می شود از خود کلمه حالا تا مضامینی که اطرافش هست بحث دیگری است خود کلمه فقط اشاره دارد به زندگی نزدیکتر بما و آخرت زندگی ای که از نظر زمانی یک مقدار با ما فاصله خواهد داشت یا از نوع دیگری فاصله خواهد داشت آن مطرح می شود حالا ما در خطبه بعد بحث می کنیم که این سعادتی که قرآن از ما می خواهد با استدلال می خواهیم صحبت کنیم که بگوئیم که سعادت دنیا و آخرت است اخلاقی که قرآن ترویج می کند دنیا و آخرت را ترویج می کند با اهتمام بیشتر به آخرت و با اولویت آخرت و در صورت تعارض و اینکه در اصل تعارضی نیست، ما اگر درست حرکت کنیم دلیلی ندارد تعارضی بین سعادت دنیا و آخرت به وجود بیاید.

بسم الله الرحمن الرحیم قل هو الله احد الله الصمد لم یلد و لم یولد و لم یکن له کفوا احد.

خطبه دوم

۱۱/۴/۱۳۷۸

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و الصلاه و السلام علی رسول الله و علی علی امیر المؤمنین و علی الصدیقه الطاهره و سبطی الرحمه و علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و الخلف الهادی المهدی صلوات الله علیهم اجمعین. در خطبه دوم پس از تاکید بر مراعات وظایف اسلامی و انسانی و تقوا فرصت ها و مناسبتهای هفته را به اختصار مرور می کنیم و سعی می کنیم کوتاه باشد تا عزیزان نمازگزار در گرما کمتر اذیت شوند. اولین مناسبت ما در این هفته میلاد پر سعادت حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم است که مهمترین حادثه تاریخی همه عصر زندگی بشریت است از لحظه شروعش تا ختم زندگی پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم نقطه ای است که در مدت کوتاه ۲۳ سال از بعثتشان تا رحلتشان موفق شدند بنیان یک تمدن عظیم را برای همیشه تاریخ که پایانش را هیچکس نمی تواند برقرار کنند و نقطه جالب این است که به گونه ای عمل شد که هر کس ملاحظه کند می داند که ابتکاری است و تقلیدی نیست اگر این تمدن از ایران یا از چین یا هند یا مصر یا فلسطین حتی یا یونان و یا روم ظهور می کرد جای این شبهه بود که بگویند این تمدن هزار ساله آنجاها بوده و پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم خوشه چینی کرده و این تمدن را تجدید بنا نموده اما در مکه و مدینه بخصوص مکه با آن انزوا با آن عقب ماندگی با آن زندگی عشیره ای و شخص خود پیغمبر که سواد خواندن کتابهای گذشته را هم نداشت که بگوئیم از کتب دیگر اینها را انتخاب کرده است و ارتباطات پیغمبر هم خیلی محدود در مسائل منطقه و کمی تجارت بوده همه چیز شاهد این است که آن باید از یک منبع عظیم غیبی که جز آسمان جائی نیست آمده باشد البته محتوا خودش شاهد است قرآن وآنچه که پیغمبر خودش عمل کرد اگر در ایران