خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت حضرت آیت الله خامنه ای ۲۶ / ۹ / ۷۸

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت حضرت آیت الله خامنه ای ۲۶ / ۹ / ۷۸؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت حضرت آیت الله خامنه ای ۲۶ / ۹ / ۷۸ انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 120 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت حضرت آیت الله خامنه ای ۲۶ / ۹ / ۷۸:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت حضرت آیت الله خامنه ای ۲۶ / ۹ / ۷۸ آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت حضرت آیت الله خامنه ای ۲۶ / ۹ / ۷۸ با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت حضرت آیت الله خامنه ای ۲۶ / ۹ / ۷۸ از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت حضرت آیت الله خامنه ای ۲۶ / ۹ / ۷۸، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت حضرت آیت الله خامنه ای ۲۶ / ۹ / ۷۸ :

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین الحمد لله بجمیع محامده کلها علی جمیع نعمه کلها، الحمد لله علی حلمه بعد علمه و الحمد لله علی عفوه بعد قدرته و الحمد لله علی طول اناته فی غضبه و هو قادر علی ما یرید.نحمده و نستعینه و نستهدیه و نومن به و نتوکل علیه و نصلی و نسلم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه و حافظ سره و مبلغ رسالاته سیدنا و نبینا و حبیبنا ابی القاسم المصطفی محمد و علی اله الاطیبین الاطهرین المنتجبین سیما بقیه الله فی الارضین و صل علی ائمه المسلمین و حماه المستضعفین و هداه المومنین.اوصیکم عباد الله بتقوی الله.

قال الله تبارک و تعالی: :«یا ایها الذین امنوا کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم.»

از خدای متعال مسالت می کنیم که این ماه را که ماه ضیافت الهی است بر همه ی امت اسلامی، بخصوص بر ملت عزیز ایران، و بالاخص بر شما نمازگزاران عزیز، مبارک فرماید

در این آیه ی شریفه، مساله ی روزه و این که این فریضه ی الهی بر امتهای قبل از امت اسلام هم قرار داده شده بود، مطرح شده است.از جمله ی فرایض و واجباتی که بشر در طول ادوار گوناگون به آن نیازمند است، یکی همین روزه گرفتن است; همچنان که نماز خواندن و ذکر الهی چنین است.در همه ی ادوار، در همه ی احوال، در همه ی تمدنها، در همه ی دوره های حیات بشری، در هر حالی که بشر باشد، به خاطر خاصیت بشری خود، به بعضی از این اعمال و فرایض نیازمند است، یکی هم همین روزه است.امروز در خطبه ی اول، چند جمله یی در باب روزه عرض می کنیم، در خطبه ی دوم هم ان شاء الله به بعضی از مسائل جاری کشور و جامعه مان خواهیم پرداخت.

این روزه که از آن به عنوان تکلیف الهی یاد می کنیم، در حقیقت یک تشریف الهی است; یک نعمت خداست; یک فرصت بسیار ذی قیمت برای کسانی است که موفق می شوند روزه بگیرند; البته سختیهایی هم دارد.همه ی کارهای مبارک و مفید، از سختی خالی نیست.بشر بدون تحمل سختیها به جایی نمی رسد.این مقدار سختی که در تحمل روزه گیری وجود دارد.در مقابل آنچه که از روزه عاید انسان می شود، چیز گم و سرمایه ی اندکی است که انسان مصرف می کند و سود بسیاری را می برد.

سه مرحله برای روزه ذکر کرده اند، هر سه مرحله هم برای کسانی که اهل آنها هستند، مفید است.یک مرحله، همین مرحله ی عمومی روزه است; یعنی پرهیز از خوردن و از نوشیدن و از سایر محرمات.اگر تنها محتوای روزه ی ما همین امساک باشد، این منافع زیادی دارد; هم ما را می آزماید و هم به ما می آموزد; هم درس هست، هم آزمایش برای زندگی است; تمرین و ورزش است; یک ورزش بسیار با اهمیت تر از ورزش جسمانی در این کار وجود دارد.

روایاتی از ائمه (علیهم السلام) وارد شده است که به همین مرحله ی از روزه توجه دارد.

یک روایت از امام صادق (علیه الصلاه و السلام) است که می فرماید: «لیستوی به الغنی و الفقیر»;خدای متعال روزه را واجب کرده است، تا در این ساعات و روزها، فقیر و غنی با یکدیگر برابر بشوند انسانی که تهیدست و فقیر است، نمی تواند در طول روز هر چه هوس کرد، بخرد و بخورد و بیاشامد; اما آدمهای غنی، در طول روز، هر چه که هوس می کنند و هرچه که می خواهند، برایشان فراهم است. غنی، حال فقیر و گرسنگی فقیر و تهیدستی او را از بدست آوردن چیزهایی که مورد اشتهای اوست، درک نمی کنند; اما در روزی که روزه می گیرد، همه یکسانند و با اختیار خودشان، از مشتهبات نفسانی محرومند.

یک روایت دیگر از امام رضا (علیه السلام) نقل شده است که به نکته ی دیگری اشاره دارد.می فرماید:«لکی یعرفوا الم الجوع و العطش فیستدلوا علی فقر الاخره ».در این روایت، به تهیدستی و گرسنگی و تشنگی روز قیامت اشاره می شود.در روز قیامت، یکی از ابتلائات انسان، تشنگی و گرسنگی است; که در آن حالت، انسان در مقابل مواخذه و سئوال و جواب الهی قرار می گیرد. انسان باید در گرسنگی و تشنگی روز ماه رمضان، به آن حالت روز قیامت توجه کند و به آن لحظه ی بسیار سخت و دشوار متنبه شود.

باز روایت دیگری از امام رضا (علیه السلام) است که به بعد دیگری از ابعاد روزه در همین مرحله ی گرسنگی و تشنگی کشیدن توجه می کند، و آن این است که می فرماید:«صابرا لما اصابه من الجوع و العطش »; قدرت صبر به انسان داده می شود که بتواند گرسنگی و تشنگی را تحمل کند.انسانهای نازپرورده کسانی که معنای گرسنگی و تشنگی را نچشیده اند و نفهمیده اند قدرت صبر و تحمل هم ندارند; در بسیاری از میدانها، خیلی زود از پا در می آیند و امتحانهای گوناگون زندگی، آنها را در هم می فشرد و له می کند.انسانی که گرسنگی و تشنگی را چشیده است، معنای اینها را می داند; در مقابل دشواریهایی که از این راه ممکن است پیش بیاید، قدرت تحمل دارد.ماه رمضان، این قدرت تحمل و این صبر را به همه می دهد.

یک روایت دیگر هم در همین زمینه عرض می کنم که آن هم از امام رضا (علیه الصلاه و السلام) است; حالا شاید این یکی، دو مورد، فقره های یک حدیث باشد.«و رائضا لهم علی اداء ما کلفهم »; یعنی تحمل گرسنگی و تشنگی و اجتناب از مشتهیات نفسانی در روز ماه رمضان، یک نوع ریاضت است که انسان را بر ادا تکالیف گوناگون زندگی قادر می سازد.البته منظور، ریاضتهای شرعی و ریاضتهای الهی و ریاضتهای اختیاری است.

یکی از چیزهایی که انسان را قدرتمند می کند و بر پیمودن راههای دشوار زندگی توانا می سازد، ریاضت کشیدن است که خیلیها به آن پناه می برند; این یک یاضت شرعی است.بنابراین، در همین چند حدیثی که خوانده شد، می بینید که همین مرحله ی از روزه یعنی مرحله تحمل گرسنگی و تشنگی در اغنیا احساس همسانی با فقرا ایجاد می کند; احساس گرسنگی روز قیامت را به انسان منتقل می کند; صبر وتحمل در مقابل شدائد را به انسان می بخشد، صبر بر ادا تکلیف را به عنوان یک ریاضت الهی به انسان اهدا می کند; یعنی این همه فواید در همین مرحله است.علاوه بر خالی بودن شکم از غذا و اجتناب از این کارهایی که در حال عادی برای انسان مباح است، یک نورانیت وصفا و لطفاتی هم به انسان می دهد که بسیار مغتنم است.

مرحله ی دوم روزه، پرهیز از گناه است; یعنی نگاهداری گوش و چشم و زبان و دل; حتی طبق بعضی از روایات، نگاهداری بشره ی انسان، پوست بدن و موی بدن انسان از گناه.

از امیرالمومنین (علیه السلام) نقل شده است که «الصیام اجتناب المحارم کما یمتنع الرجل من الطعام و الشراب); همان طوری که از غذا و از آشامیدنی و از مشتهیات نفسانی اجتناب می کنید، از گناه هم اجتناب بکنید; این یک مرحله ی بالاتر از روزه است.این فرصت ماه رمضان، فرصت مغتنمی است که انسان تمرین اجتناب از گناه کند.بعضی از جوانان در مراجعاتی که دارند، به بنده التماس دعا که می کنند، از جمله مکرر می گویند که شما دعا کنید که ما بتوانیم گناه نکنیم.البته دعا کردن خوب است و لازم است و می کنیم; اما گناه نکردن، به اراده ی انسان احتیاج دارد.باید تصمیم بگیرید که گناه نکنید; و وقتی تصمیم گرفتید، این کار بسیار آسانی خواهد شد.اجتناب از گناه، چیزی است که مثل یک کوه در چشم انسان جلوه می کند اما با تصمیم، مثل یک زمین هموار می شود.در ماه رمضان، بهترین فرصت است که همه این را تمرین بکنند.

روایت دیگری از فاطمه ی زهرا (سلام الله علیها) نقل شده است که فرمود: «ما یصنع الصائم بصیامه اذا لم یصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه »، انسان از روزه چه بهره یی خواهد برد، اگر زبان و گوش و چشم و جوارح خود را از گناه باز ندارد؟

در یک روایت نقل شده است که زنی به خدمتکار خود اهانت کرد. ظاهرا آنها در همسایگی پیامبر، یا مثلا در سفری همراه آن حضرت بودند. پیامبر اکرم طعامی در دستشان بود، به او تعارف کردند و فرمودند که از این بخور.آن زن گفت من روزه هستم.نقل شده است که پیامبر به او این طور فرمودند:«کیف تکونین صائمه و قد سببت جاریتک »: چه طور تو روزه ای، در حالی که به خدمتکار خودت دشنام داده ای؟ «ان الصوم لیس من الطعام و الشراب »; روزه فقط این نیست که از خوراک و نوشیدنی اجتناب بکنید; «و انما جعل الله ذلک حجابا عن سواهما من الفواحش من الفعل و القول »; خدا خواست که انسان روزه دار به سراغ گناهان و آلودگیها نرود، و از جمله ی این گناهان، گناهان زبان است؟ بدگویی و اهانت به دیگران است از جمله ی این گناها، گناهان دل است; دشمنی و کینه ی دیگران را در دل پرواندن است.بعضی گناهان به معنای اصطلاح شرعی است; بعضی گناهان اخلاقی است، مراتب گوناگونی دارد.پس، مرحله ی دوم روزه داری این است که انسان بتواند از گناهان خود را جدا کند و بخصوص شما جوانان عزیز از این فرصت استفاده کنید.شما جوانید. جوان، هم قدرت و توانایی دارد، و هم صافی دل و نورانیت دل برای او یک فرصت است.در طول ماه رمضان، از این فرصت استفاده کنید و اجتناب از گناهان را که مرحله ی دوم روزه داری است تمرین کنید.

مرحله ی سوم از روزه داری، پرهیز از هر چیزی است که ذهن و ضمیر انسان را از یاد خدا غافل کند; این، آن مرحله ی بالای روزه داری است که در حدیث معراج آن طور که وارد شده است پیامبر به حضرت پروردگار (جلت عظمته) عرض می کند:«یا رب و ما میراث الصوم »; دستاورد روزه چیست؟ ذات اقدس ربوبی فرمود:«الصوم یورث الحکمه و الحکمه تورث المعرفه و المعرفه تورث الیقین فاذا استیقن العبد لا یبالی کیف اصبح بعسر ام بیسر»; روزه سرچشمه های حکمت را در دل می جوشاند. وقتی که حکمت بر دل حاکم شد، آن معرفت نورانی و روشن به وجود می آید; معرفت که به وجود آمد، همان یقینی به وجود می آید که حضرت ابراهیم از خدای متعال آن را می خواست و در دعاهای این ماه مرتب درخواست شده است.وقتی کسی دارای یقین بود، همه ی دشواریهای زندگی بر او آسان می شود; انسان شکست ناپذیر از حوادث می شود، ببینید چه قدر اهمیت دارد; این انسانی که می خواهد در مدت سالهای عمر خود، یک راه تعالی و تکامل را بپیماید، در مقابل مشکلات و حوادث زندگی و موانع راه، شکست ناپذیر می شود; یقین، چنین حالتی به انسان می دهد; اینها ناشی از روزه است.

وقتی که روزه یاد خدا را در دل زنده کرد و فروغ معرفت خدا را در دل به وجود آورد و دل را روشن کرد، اینها به دنبالش می آید.هر چیزی که انسان را از یاد خدا غافل کند، به روزه ی برای این مرحله مضر است.خوشحال به حال کسانی که می توانند خود را به این مرحله برسانند.البته ما باید آرزو کنیم و از خدا بخواهیم و همت کنیم که خودمان را به این مرحله برسانیم.

پروردگارا! به محمد و آل محمد، ما را از روزه داران واقعی قرار بده.

پروردگارا! توفیق رسیدن به درجات عالی روزه داری را به ما عنایت کن و همه ی این برکاتی را که برای این فریضه ی الهی ذکر شده است، به ما متوجه بفرما.

بسم الله الرحمن الرحیم قل هو الله احد الله الصمد لم یلد و لم یولد و لم یکن له کفوا احد.

خطبه دوم

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و الصلاه و السلام علی سیدنا و نبینا و حبیب قلوبنا ابی القاسم المصطفی محمد و علی اله الاطیبین الاطهرین المنتجبین سیما علی امیر المومنین و الصدیقه الطاهره سیده نساء العالمین و الحسن و الحسین سیدی شباب اهل الجنه و علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و الخلف القائم المهدی حججک علی عبادک و امنائک فی بلادک و صل علی ائمه المسلمین و حماه المستضعفین و هداه المومنین و استغفر الله لی و لکم.

اوصیکم و نفسی بتقوی الله.

همه ی برادران و خواهران نمازگزار عزیز و نفس خود را به رعایت پرهیزگاری و تقوا توصیه می کنم; که برجسته ترین اثر روزه ی این ماه تقواست.

مسائلی که قابل طرح است، مسائل متعددی است.من یک مناسبت از مناسبتهای روز را که همان شهادت شهید بزرگوار مرحوم آیه الله مفتح است، مطرح می کنم و سپس به موضوعی که به نظرم موضوع اهمی در این روزها و در شرایط جاری کشور است، می پردازم.

مرحوم شهید مفتح علاوه ی براین که یک روحانی برجسته و فداکار و روشنفکر و آشنای به نیاز زمان بود، خصوصیتی داشت که در تعداد معدودی از فضلای آن زمان این خصوصیت وجود داشت; و آن، قدرت ارتباط گیری با نسل جوان و دانشجویان و کسانی که مایل بودند پیام دین را با زبان روز از یک روحانی و یک عالم به دین بشنوند; و لذا هم در دوران قبل از انقلاب و هم بعد از پیروزی انقلاب، میدان کار این مرد روحانی بزرگوار، غالبا منطقه ی جوانان بخصوص دانشجویان بود; هم در مساجدی که ایشان حضور پیدا می کرد; و هم در سخنرانیهایی که در محیط کار و شغل معمولی خود داشت تصادفی هم نیست که روز اتحاد دانشجو و روحانی، یا حوزه و دانشگاه، روز شهادت ایشان قرار داده شد; چون انصافا حلقه ی وصلی بود که متناسب با چنین خصوصیتی بود. خدای متعال پاداش این شهید عزیز را داد، و آن شهادت بود.شهادت پاداش بزرگ و اجر عظیمی است و خدای متعال بندگان صالح خود از جمله این بنده ی صالح را از این اجر محروم نکرد; امیدواریم که درجاتش روزبه روز عالی باشد.

و اما آن مطالبی که من به نظرم می رسد در وضع کنونی کشور نیاز افکار عمومی است و مناسب است عرض بکنم، این است که یک ملت زنده و ملتی که اهل پیشرفت است، از جمله ی کارهایی که در کنار سازندگی، در کنار پیشرفت علمی و در کنار کارهای بزرگ، حتما باید از آن غفلت نکند، شناخت هدفهای دشمن در هر مرحله است; این خاصیت زنده بودن است.نمی شود ملتی را فرض کرد که آرمانهای بزرگی داشته باشد و بخواهد کارهای بزرگی بکند; اما دشمن نداشته باشد.بله، ملتهایی هستند یک گوشه خزیده اند، کاری به کار سرنوشتشان هم ندارند، بیگانگان هم بر اینها مسلطند، اینها هم مثل گوسفند می چرند; بیگانگان هم مثل چوپانهای خائن هرچه می خواهند، از آنها استفاده می کنند.البته اینها اگر بخواهند همان طور زندگی کنند، هیچ لزومی ندارد که به این فکرها باشند، چون آینده یی برای آنها وجود ندارد.البته امروز در دنیا چنین ملتهایی را خیلی کم می شود سراغ داشت; اگر وجود داشته باشد، خیلی کم است; بالاخره ملتها بیدار شده اند.

به هر حال، ملتی مثل ملت ایران که بر علیه دخالت بیگانگان قیام کرد و ست بیگانگان را کوتاه کرد و مداخله ی بیگانگان را در کشور خودش موقوف نمود، اینها کارهای کوچکی نیست.ملت ایران، غارت بیگانگان را از منابع نفتی و منابع گوناگون مادی خود از بین برد; دستگاه حکومتی را که به نفع بیگانگان کار می کرد، ریشه کن کرد و از بیخ و بن برانداخت.ملتی با این خصوصیات، بالاخره دشمن دارد; بدون دشمن نخواهد بود.

امروز هم ملت ایران، یک ملت آرمانگراست و با ظلم و زورگویی و تحمیل و تبعیض مخالف است.همه ی کسانی که اهل ظلمند، همه ی کسانی که اهل تبعیضند، همه ی کسانی که اهل زورگویی هستند، همه ی کسانی که اهل چپاولگریند، طبعا با این ملت میانه ی خوبی ندارند; حالا بعضیها می گویند و ترویج می کنند که ما توهم می کنیم که علیه ما توطئه هست و دشمنی وجود دارد! خیلی خوب; حالا کسانی که دلشان می خواهد چشم خودشان را روی هم بگذارند و بگویند ان شاء الله گربه است، بگذارند; اما واقعیت که عوض نمی شود.وجود دشمن، با به خواب رفتن من و شما که از بین نمی رود.اگر دشمن کمین گرفته و منتظر فرصت است که ضربه وارد بکند، چه من و شما بدانیم، چه ندانیم; اگر به فرض خود را به ندانستن هم بزنیم، بالاخره دشمن، دشمن است.با ندانستن ما، یا خود را به ندانستن زدن، دشمن از دشمنی خود دست برنمی دارد.افرادی مایلند اثبات کنند که نخیر، ملت ایران هیچ دشمنی ندارد; کنار خانه ی خودتان بنشینید و به کار خودتان سرگرم باشید; خاطرتان هم جمع باشد که همه جا امن و امان است! نه، این حرفها واقعیت ندارد; یک ملت زنده نمی تواند این طوری فکر کند.حتی ما بعضی از ملتها و دولتها و دولتها را سراغ داریم که در دورانی، که یا دشمنانشان آن قدر هم خطرناک نبودند، یا دشمنانشان آن قدر به آنها نزدیک نبودند، این طور وانمود می کردند که دشمن در خانه ی آنهاست; برای این که بتوانند از خودشان درست دفاع کنند! در همین سالهای طولانی جنگ سرد بین شرق و غرب، غالبا در کشورهای غربی و عمدتا در امریکا این طور بود; حتی دشمن موهوم درست می کردند; دشمنی که شاید این قدر هم دشمنی او نزدیک نبود; اما آن چنان دشمن را به افکار عمومی خودشان نزدیک جلوه می دادند که بتوانند کارهای بزرگ و اقدامات مورد نظر خودشان را انجام بدهند! این مربوط به کسانی است که دشمن این قدر نزدیک به آنها هم نیست; آن وقت در کشوری مثل ایران، با این دشمنیها و توطئه های آشکار، با آنچه که در داخل کشور می بینیم، با آنچه که از اطراف و اکناف علیه ما به طور دایم دارد توطئه و دشمنی انجام می گیرد، عاقلانه نیست که بگوییم نه آقا، ما دشمنی نداریم، دشمنمان، دشمن نیست و در فکر توطئه نیست; این حرف قابل اعتنایی نیست! پس، آن کسانی که نمی خواهند خودشان را به حماقت بزنند و بگویند دشمن نداریم، ناچارند که در هر مرحله یی هدفهای دشمنشان را بشناسند و بدانند که دشمن در فکر چیست.

در جبهه، یک فرمانده ی خوب، آن کسی است که بتواند بفهمد که دشمن از کجا می خواهد حمله کند و این را به نیروهای خودش تفهیم بکند.در دوران جنگ تحمیلی، جوانانی که آن روز در میدان جنگ بودند، این نکته را خیلی خوب می دانند.اگر در هر نقطه یی که شما هستید، بتوانید بفهمید که دشمن در فکر چیست، یقینا مبالغ زیادی از حمله ی دشمن را پیشگیری خواهید کرد و خودتان را مصونیت خواهید بخشید و کارهایی را که باید انجام بدهید، انجام خواهید داد.

البته ما نمی خواهیم حالا دشمن معرفی کنیم; غالبا ملت ایران دشمنان بین المللی و جهانی خودشان را می شناسند، اما هدفهای دشمن در این مرحله چیست؟ اگر از من سوال کنند، من می توانم دو، سه هدف را به عنوان هدفهای مرحله یی دشمن در این مقطع زمانی برای کشور و ملتمان نام ببرم.

البته بر خلاف تبلیغات رادیوهای همان دشمنان، ما ادعا نمی کنیم که آنچه ما می فهمیم، حقیقت است و هیچ خدشه یی در آن نیست و ما در فهمیدن، معصوم هستیم; نه، این فهم من است; این آن چیزی است که من به عنوان خدمتگزاری که خدای متعال با همه ی حقارت این بنده ی حقیر، مسوولیت سنگینی را بردوش او گذاشته، احساس می کنم; و احساس می کنم که بایستی ذهن مردم را نسبت به این مطالبی که می فهمم، روشن کنم.البته اگر کسی اطلاعات بیشتری دارد، فهم بهتری از مسایل دارد و طور دیگری می فهمد، او هم فهم خودش برایش معتبر است; اما آنچه که من می فهمم، اینهاست. دشمن سه هدف مرحله یی و مقطعی را تعقیب می کند; اول، عبارت است از تخریب وحدت ملی; یکپارچگی ملت ایران را بشکنند و تخریب کنند.دوم، تخریب ایمان و باورهای کارساز در دل مردم; یعنی ایمانها و باورها و اعتقاداتی که این ملت را از یک ملت عقب افتاده ی تو سری خور، به یک ملت پیشرو و شجاع و میاندار در دنیا تبدیل کرد، اینها را تخریب کند.این حرکت، با یک اعتقادات و باورهایی انجام گرفت; بدون این باورها که انسان حرکت نمی کرد و این ملت پیش نمی رفت; دشمن می خواهد این باورها را در ذهن ملت ما تخریب کند.سوم، تخریب روح امید و تخریب آینده در ذهن مردم.پس، سه تخریب موردنظر دشمن است:تخریب وحدت ملی، تخریب باورهای کارساز و مقاومت بخش، و تخریب روح امید، اسم این تخریبها را هم «اصلاح » می گذارند!

من کاری به این دوستان و خودیهای غافل ندارم، بحث من بر سر دشمن است که سلسله جنبان این حرکت، به بیرون از این مرزها مربوط است.در داخل مرزها هم آن کسانی که اساس کار دست آنهاست، آنها دشمنانند، مثل جبهه ی قاسطین که من سال گذشته در مورد امیر المومنین عرض کردم در مقابل حکومت علوی، سه جبهه وجود داشت:قاسطین و مارقین و ناکثین، مارقین و ناکثین، جبهه ی داخلی و جبهه ی خود بودند، منتها خودیهای فریب خورده و به دام افتاده یا به دام ثروت طلبی و مقام خواهی و عقده های خودشان، یا به دام جهالتها و حماقتها و تعصبهای خودشان اما جبهه ی قاسطین، جبهه ی دشمن بود، جبهه ی آشتی ناپذیر بود; با علی آشتی بکن نبود.آمدند به امیر المومنین عرض کردند که یا امیر المومنین! بگذارید جناب معاویه بن ابی سفیان چند صباحی در راس حکومت بماند، اما حضرت فرمود، نه; اگر من حاکمم، او نمی تواند استاندار این حکومت باشد، باید کنار برود.آنها امیر المومنین را تخطئه کردند و گفتند بی سیاستی کرده است! بعضی از نویسندگان تا امروز هم می گویند امیر المومنین بی سیاستی کرد! اما خودشان بی سیاستند، امیر المومنین بسیار پخته عمل کرد، برای این که معاویه بن ابی سفیان، جناب طلحه و زبیر نبود، که اگر آن امتیازی که می خواست، به او می دادند، او ساکت می نشست، نه، آن جبهه، جبهه ی قاسطین بود، جبهه یی بود که با جبهه ی علوی نمی ساخت، در هیچ شرایطی هم نمی ساخت، هرچه او عقب می رفت، این یک قدم جلو می آمد، جز در میدان جنگ، نقطه ی تلاقی با هم نداشتند، امیر المومنین این را می دانست، و لذا تا زمانی که علی سر کار بود، جبهه ی قاسطین هیچ کار نتوانستند بکنند و همیشه شکست خوردند، اما وقتی امیر المومنین به شهادت رسید که شهادت علی هم به دست آن گروههای شبه خودی متعصب عقده یی بد فهم کج فهم فریب خورده بود، نه بیگانه ی آن چنانی آن بیگانه ها(قاسطین) حکومت را گرفتند و با گذشت چند سال، نشان دادند که ایده ال آنها در حکومت چیست! حکومت حجاج بن یوسف در همین کوفه به وجود آمد، حکومت یوسف بن عمر ثقفی به وجود آمد، کومت یزید بن معاویه به وجود آمد! معلوم شد که آن جریان، اصلا جریانی نیست که بتواند در یک نقطه با جریان علوی تلاقی بکند.

امروز هم عینا همان طور است.جبهه ی دشمن، غیر از آن آدم غافلی است که خودی هم هست، منتها بیچاره دچار غفلت و اشتباه و فریب می شود، بر اثر حادثه یی، عقده و کینه یی پیدا می کند و در مقابل نظام می ایستد، در مقابل سخن حق می ایستد، در مقابل امام و راه امام می ایستد، این، آن دشمن اصلی نیست، این یک آدم فریب خورده است، این یک آدم قابل ترحم است! دشمن اصلی آن کسی است که پشت سر این قرار می گیرد، اما خودش را نشان نمی