خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت شامل 95 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امام علی(ع) واصول قضاوت :

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین والصلاه والسلام علی محمد و آله الطاهرین.

سلام بر مولا علی، سلام بر امامی که در سجده گاه محراب در حالی شهید عظمت خود شد که بر لبانش نماز جاری بود و در قلبش شوق پروردگار موج می زد. چه زیبا سرود ابوالعلای معری:

علی الدهر من دماء الشهیدین

علی و نجله شاهدان

فهما فی اواخر اللیل فجران

وفی اولیاته شفقان

ثبتا فی قمیصه لیجیء الحشر

مستعدیا الی الرحمن

سخن گفتن از امیرالمؤمنین علی علیه السلام بسیار دشوار است و هیچ کس چنانکه باید از عهده آن بر نمی آید. انسان هر چه در سخن مبالغه کند باز نمی تواند به ابعاد این شخصیت عظیم دست یابد و او را چنانکه باید، بشناسد و همه فضایل و مناقبش را برشمارد.بنابراین، پژوهشگر هر که باشد چاره ای ندارد مگر آنکه به یک بعد از ابعاد عظمت و شخصیت آن حضرت بپردازد و فروتنانه برآستانه این عظمت بایستد و به پرتوهای محیر العقولی از نور این وجود مقدس ربانی، نگاه افکند. ما نیز در این مجال، فقط به گوشه ای از آثاری که از امام علی(ع) در باب اصول قضاوت و دادرسی به جا مانده است، اکتفا می کنیم، باشد که افق هایی را که او در برابر دستگاه های قضایی گشوده است دریابیم و شاخصه هایی را که برای قضاوت ترسیم کرد و قواعدی را که در این زمینه بنا نهاد، بازشناسیم. به صریح روایات مستفیضه دو فریق و سیره تاریخی قطعی زمان پیامبر (ص) و صحابه، امام علی(ع) داناترین افراد امت وقوی ترین آنان در قضاوت بود.

در تاریخ دمشق از ابن عباس به نقل از پیامبر (ص) آمده است:

علی اقضی امتی بکتاب الله فمن احبنی فلیحبه فان العبد لاینال ولایتی الا بحب علی،(۱) علی در قضاوت بر اساس کتاب خدا از همه امتم قوی تر است. هر کس مرا دوست می دارد باید او را دوست بدارد، هیچ بنده ای به ولایت من نمی رسد مگر با دوستی علی.

امام احمدبن حنبل در فضائل الصحابه به نقل از حمیدبن عبداللهبن یزید مدنی می نویسد:

نزد پیامبر، سخن از قضاوتی به میان آمد و از حکمی که علی در آن باره کرده بود، پیامبر در شگفت شد و فرمود:

الحمدلله الذی جعل فینا الحکمه اهل البیت،(۲) سپاس خدای را که حکمت را در اهل بیت ما قرار داد.

در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید آمده است:

علی در مسجد نزد عمر نشسته بود و گروهی از مردم نیز بودند، چون علی برخاست، یکی از حاضران از او به بدی یاد کرد و به اونسبت تکبر و خودبینی داد. عمر گفت: برازنده کسی چون اوست که خود را بزرگ بداند، به خدا سوگند اگر شمشیر او نبود، عموداسلام برافراشته نمی شد، او همچنان در قضاوت سرآمد امت است و نیز در سابقه و شرافت.(۳)

در مناقب ابن شهر آشوب از ابن عباس نقل شده است:

عمربن خطاب به علی گفت: یا اباالحسن وقتی قضیه ای از تو پرسیده می شود، زود حکم می کنی. امام دست خود را نشان داد و گفت:اینها چند تاست؟ عمر گفت: پنج تا. امام گفت: خیلی زود گفتی. عمر پاسخ داد: چیزی از من پنهان نبود. امام گفت: من نیز در چیزی که برمن پنهان نیست، زود حکم می کنم.(۴)

امام علی(ع) درباره خود می گوید:

بعثنی رسول الله (ص) الی الیمن قاضیا، فقلت یا رسول الله (ص): ترسلنی و انا حدیث السن ولا علم لی بالقضاء؟ فقال: ان الله جل ثناؤه سیهدی قلبک و یثبت لسانک فاذا جلس بین یدیک الخصمان فلا تقضین حتی تسمع من ال آخر کما سمعت من الاول، فانه احری ان یتبین لک القضاء. قال الامام علی(ع): فمازلت قاضیا و ما شککت فی قضاء بعد،(۵) پیامبر (ص) مرا برای قضاوت به یمن فرستاد، گفتم: یا رسول الله، آیا مرا می فرستی در حالی که من سن کمی دارد و از قضاوت آگاه نیستم. پیامبر فرمود: خداوند قلب تو را هدایت خواهد کرد و زبانت را استوار می دارد. هر گاه دو طرف در برابر تو نشستند، قضاوت مکن تا سخن هر دو را بشنوی، این برای روشن شدن قضاوت نزد تو شایسته تر است.

امام علی(ع) می گوید:

از آن زمان هر گاه قاضی بودم، در هیچ قضاوتی هرگز دچار تردید نشدم.

باز آن حضرت در یکی از دهها روایتی که در این باب از او نقل شده می فرماید:

لوثنی لی الوساد لحکمت بین اهل التوراه بتوراتهم و بین اهل الانجیل بانجیلهم و اهل الزبور بزبورهم و اهل القرآن بقرآنهم حتی یزهوکل کتاب من هذه الکتب و یقول: یارب ان علیا قضی بین خلقک بقضائک،(۶) اگر کرسی قضاوت برای من گذاشته شود، میان اهل تورات بر اساس توراتشان و میان اهل انجیل بر اساس انجیلشان و اهل زبور به زبورشان و اهل قرآن به قرآنشان داوری خواهم کرد آن چنانکه هر یک از این کتابها بگوید: پروردگارا، علی آن گونه که تو حکم کردی قضاوت کرد.

روایاتی که از آن حضرت در فقه قضا و اصول قضاوت نقل شده، بسیار بوده و خود ثروتی عظیم است. همچنین وقایع و مرافعاتی ازمردم که بر آن حضرت عرضه شده و او میان آنان قضاوت کرده است چه در زمان حیات پیامبر و چه پس از او و در زمان خلافت خود نیز مشهور و فراوان است و از معجزات آن حضرت به شمار می رود. ما را در این مقام نمی رسد جز آنکه به برخی از اصول کلی قضاوت که در آثار آن حضرت آمده است اشاره ای داشته باشیم. این اصول کلی با جدیدترین نظریات حقوقی و قضایی معاصرهماورد است بلکه بر آنها برتری دارد.

۱. مبدا مشروعیت قضاوت:

مبدا مشروعیت، نخستین اصل از اصول قضاوت است. قضاوت، نوعی سلطه و ولایت است که بر دیگران اجرا و اعمال می شود و ازاین رو باید مشروع باشد تا سلطه ای عادلانه و جایز، شمرده شود.

امام علی(ع) به شریح قاضی فرمود:

یا شریح هذا مجلس لایجلسه الا نبی او وصی نبی او شقی،(۷) ای شریح، قضاوت، جایگاهی است که کسی در آن نمی نشیند مگر آنکه یا پیامبر باشد یا وصی پیامبر، یا شقی.

این حدیث، نکته مهمی را بیان می کند که در بعضی از آیات قرآن بر آن تاکید شده است، مانند:

یا داود انا جعلناک خلیفه فی الارض فاحکم بین الناس بالحق،(۸) ای داود ما تو را جانشین خود در زمین قرار دادیم، پس میان مردم به حق حکم کن.

آن نکته مهم این است که مصدر همه قوا، چه مقننه و چه مجریه و چه قضائیه، باید به خداوند منتهی شود، چرا که او آفریننده و مالک ومولای حقیقی انسان است و به همه مصالح و مفاسد انسان آگاه است.

بر این اساس، هیچ کس بر دیگری و حتی هیچ گروهی بر فردی ولایت ندارد جز در مواردی که خداوند اجازه داده و بدان امر کرده است. از نظر اسلام، قضاوت نیز شاخه ای از ولایت عامه است، بنابراین، هیچ کس بالذات ولایت قضایی ندارد و این ولایت فقط ازطریق وصایت و نصب عام یا خاص از جانب پیامبر و امام ایجاد می شود، خود پیامبر و امام نیز منصوب از جانب خداوند هستند.

۲. مبنای قضاوت و حکم:

یکی دیگر از اصول قضایی اسلام آن است که قضاوت روا نیست مگر بر اساس کتاب خدا و سنت پیامبر و ائمه معصوم و اجتهاد امام مسلمین یا فقها و هیچ حکمی جز این، صحیح نیست. امام علی(ع) این مبنا را در احادیث متعددی توضیح داده است، در عهدنامه معروف مالک اشتر می فرماید:

و اکتب الی قضاه بلدانک فلیرفعوا الیک کل حکم اختلفوا فیه علی حقوقه، ثم تصفح تلک الاحکام فما وافق کتاب الله و سنه نبیه والاثرمن امامک فامضه، واحملهم علیه، و ما اشتبه علیک فاجمع له الفقهاء بحضرتک فناظرهم فیه ثم امض ما یجتمع علیه اقاویل الفقهاءبحضرتک من المسلمین، فان کل امر اختلف فیه الرعیه مردود الی حکم الامام و علی الامام الاستعانه بالله و الاجتهاد فی اقامه الحدود وجبر الرعیه علی امره ولا قوه الا بالله،(۹) به قاضیان شهرها بنویس، هر حکمی را که در حقوق آن اختلاف دارند نزد تو بفرستند، سپس این حکم ها را بررسی کن، هر کدام موافق کتاب خدا و سنت پیامبر و سخن امام تو بود، آن را امضا و ایشان را بر آن وادار کن. و در حکمی که بر تو مشتبه باشد، فقها را نزد خود فراخوان تا در آن حکم با هم مناظره کنند، سپس حکمی را که مورد اجماع فقهای مسلمین درحضور تو قرار گرفت، امضا کن. هر امری که رعیت در آن اختلاف کنند به حکم امام بازگردانده می شود و بر امام است که با استعانت از خدا در اقامه حدود و واداشتن مردم به فرمان خدا بکوشد.

۳. شرایط و صفات قاضی:

فرمان نامه امام به مالک اشتر، اصل دیگری از اصول قضاوت را آشکار می کند و آن شرایط و صفاتی است که باید در قاضی جمع باشدتا ولی امر بتواند او را به قضاوت بگمارد. در این عهدنامه مبارک آمده است:

ثم اختر للحکم بین الناس افضل رعیتک فی نفسک ممن لاتضیق به الامور، ولا تمحکه الخصوم، ولا یتمادی فی الزله، ولا یحصر فی الفیء الی الحق، اذا عرفه، ولا تشرف نفسه علی طمع، ولا یکتفی بادنی فهم دون اقصاه و اوقفهم فی الشبهات و آخذهم بالحجج و اقلهم تبرما بمراجعه الخصم، و اصبرهم علی تکشف الامور، و اصرمهم عند اتضاح الحکم ممن لا یزدهیه اطراء ولا یستمیله اغراء،(۱۰) برای قضاوت میان مردم کسی را انتخاب کن که او را از همه برتر می دانی، کسی که موجب دشواری کارها نشود و رفتار خصمان او را به لجاجت نکشاند، و بر اشتباه خود پای نفشارد، و آن گاه که حق را شناخت در بازگشت به آن بخل نورزد، و نفس او به هیچ طمعی نگاه نکند، و تا همه حقیقت کشف نشود به اندک فهمی اکتفا نکند. کسی که درنگش در شبهات از همه بیشتر و بیش از همه اهل حجت ودلیل باشد و از مراجعه طرفین دعوا کمتر به ستوه آید و در کشف حقیقت امور از همه بردبارتر و بر روشن شدن حکم از همه قاطع ترباشد. کسی که ستایش او را سست نکند و ترغیب و تشویق، او را به جانبی گرایش ندهد.

این سخن امام شرایطی را که باید قاضی داشته باشد بیان می کند از جمله:

– عدالت و تقوا،

– دانش و آگاهی او نسبت به احکام و علوم مرتبط با قضاوت،

– نیرومندی و استواری شخصیت،

– حق جویی و واقع نگری به گونه ای که پس از کشف خطای خود بر آن اصرار نورزد،

– بی نیازی و پایداری در برابر فریب مال و جاه و شهرت،

– دقت و تانی و توقف در شبهات،

– سعه صدر در برابر مردم و مراجعه کنندگان،

– خوشنامی و اصالت در میان مردم.

۴. استقلال قاضیان از فرمانروایان:

در برابر شروطی که برای قاضی برشمرده شده، بر حاکم نیز واجب است که تابع عملیات قضایی باشد و سرپرستی امور قضات را برعهده بگیرد و حرمت و شان و استقلال آنان را نگهدارد. این نیز خود اصلی از اصول قضاوت است. امام علی(ع) در بخش دیگری ازاین عهدنامه می فرماید:

ثم اکثر تعاهد قضائه و اتسع له بالبذل ما یزیل علته و تقل معه حاجته الی الناس، و اعطه من المنزله لدیک ما لا یطمع فیه غیره من خاصتک، لیامن بذلک اغتیال الرجال ایاه عندک، و آمن توقیره فی صحبتک، و قربه فی مجلسک و امض قضائه و انفذ حکمه و اشدد عضده…،(۱۱) حقوق قاضی را افزون کن و آنقدر به او ببخش که فقر او را برطرف و نیاز او به مردم را کم کند. منزلت او را نزد خود چنان کن که هیچ کس از خواص تو در آن طمع نورزد تا بدین وسیله قاضی از توطئه آنان نزد تو در امان باشد و او را نزدیک خود بنشان و قضاوت او را امضا و حکمش را اجرا کن و پشتیبان او باش.

۵. اصول ادله اثبات حکم:

امتیاز قضاوت های امیرالمؤمنین(ع) در این است که او همزمان بر ادله شرعی و ادله علمی تکیه می کرد. او همچنانکه بر اساس بینه وسوگند و قسامه که ادله شرعی است، قضاوت می کرد، در قضایای پیچیده، برای کشف حقیقت و رسیدن به واقعیت، روش های گوناگون علمی را به خدمت می گرفت.

امام(ع) با این اقدام، در به کارگیری علوم و استفاده از امارات و قرائنی که موجب یقین و کشف حقیقت واقع می شود، آفاق جدیدی را به روی قضات گشود. در ماجرای دو زنی که هر یک از آن دو، ادعا داشت فرزند پسر از آن اوست و هر دو از فرزند دختر بیزاری می جستند، امام با استفاده از وزن مخصوص دو نوع شیر فرمود: شیر هر دو زن را وزن کنند، شیر هر کدام سنگین تر بود، پسر متعلق به اوست و بدین ترتیب ماجرا را فیصله داد.

امام در یکی از قضاوت های معروف خود، با استفاده از نکات روان شناسی به کشف جرم پرداخت. جوانی نزد شریح قاضی طرح دعواکرد که پدرش تاجر بود و به همراه چهار تاجر دیگر به مسافرت رفت و در سفر درگذشت و مالی برای او به جا نگذاشت. شریح این مرافعه را به صورت عادی رسیدگی کرد و از متهمان خواست سوگند یاد کنند، آنان نیز سوگند خورده و تبرئه شدند ولی امام(ع) دستورداد دادرسی تجدید شود و تحقیقات تازه ای صورت گیرد. چهار تاجر را جداگانه کنار ستون های مسجد نشاند و صورتشان را پوشاند که چیزی را نبینند، سپس یکی از آنان را فرا خواند و پنهانی از او تحقیق کرد پس از آن از مردم خواست تکبیر بگویند. این شیوه تحقیق موجب تزلزل اظهارات دروغین متهمان شد و هر یک از آنان پس از شنیدن صدای تکبیر بلند مردم، تصور می کرد که دیگران اعتراف کرده و حقیقت ماجرا را گفته اند، در نتیجه، همگی اقرار به قتل پدر آن جوان کردند… همچنین در ماجرای دو زنی که هر دو، ادعامی کردند مادر کودکی هستند، آن حضرت تظاهر کرد که می خواهد کودک را دو نیمه کند و با این اقدام می خواست انعکاس آن را درچهره آنان ملاحظه کند. مادر حقیقی کودک برای سالم ماندن کودک خود دست از مطالبه برداشت و از این طریق، معلوم شد که مادرحقیقی کودک است.

دهها نمونه از این گونه قضاوت ها از امام علی(ع) به جا مانده است که آن حضرت از روش های علمی و شگردهای تحقیقاتی چه درعرصه کشف حقیقت و اقرار به آن و چه در عرصه اجرای احکام و حدود الهی، استفاده می کرد.

۶. حق نقض حکم و استیناف:

در آثار امام علی(ع) مشهود است که وی حق نقض حکم و استیناف محاکمه را به رغم صدور حکم قاضی، برای خود محفوظ می داشت، چنانکه به یک مورد آن اشاره کردیم. این بدان معنا است که حاکم، حق استیناف یا تمیز حکم را دارد. در روایتی نیز از امام علی(ع) آمده است:

ان القاضی اذا علم بخطاء حکمه رد قضائه او رد قضاؤه(۱۲)، هر گاه قاضی به خطا بودن حکم خود پی ببرد، قضاوت خود را مردود می کند، یا قضاوتش مردود می شود.

این روایت نیز منشا دیگری در اصول قضایی برای جواز نقض و استیناف حکم است.

۷. حق دفاع و وکیل گرفتن برای متهم:

امام علی(ع) در تمام قضاوت های خود، دفاع متهمان را می شنید و به آنان حق دفاع می داد، حتی به شریح قاضی فرمان داد که برای حفظ حق مدعی علیه حتی با وجود بینه با برگرداندن قسم به مدعی قضاوت را مؤکد کند. همچنین به شریح فرمان داد کسی را که مدعی است شهودی دارد که غایب هستند یا دلیلی دارد که در آینده می تواند ارائه کند، مهلت دهد، به او فرمود:

واجعل لمن ادعی شهودا غیبا امدا بینهما فان احضرهم اخذت له بحقه و ان لم یحضرهم اوجبت علیه القضیه(۱۳)، برای کسی که مدعی است شهود غایبی دارد، مهلتی تعیین کن، اگر آنان را حاضر کرد، حق او را بگیر، و اگر آنان را حاضر نکرد، علیه اوحکم خواهد شد.

در روایت دیگری فرمود:

من وکل وکیلا حکم علی وکیله و تجوز الوکاله بغیر محضر من الخصم(۱۴)، هر کس وکیلی را تعیین کرد، حکم به وکیل او تعلق م