خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره)

فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره)؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره) شامل 105 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره) را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره) با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره) با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره) تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره) را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره) :

چکیده

این مقاله سعی دارد با روش تحلیل محتوا به تعیین مفاهیم تقابلی، واژه های تعاملی و عبارات و واژگان ابداعی و انضمامی در ادبیات سیاسی امام خمینی بپردازد و اقدامات ایشان در فرهنگ سازی و جایگزین سازی ارزش های انقلاب و ایجاد همبستگی روحی و روانی در جامعه از رهگذر پیوند دال و مدلول و ابداع مفاهیمی روزآمد را به منصه ظهور رساند و نحوه ابلاغ پیام، ترسیخ معانی و نهایتاً درونی کردن ارزش ها را با نمادهای کلامی تشریح نماید.

***

مقدمه

انقلاب اسلامی ایران نفحه ای روحانی و امانتی الهی بود که با دمیده شدن نفس مسیحایی «روح اللّه» به پیکره جامعه و کالبد بشریت، گفتمانی انقلابی و فرهنگی استقلالی، مبتنی بر باورهای اجتماعی و ایستارهای ارزشی به ارمغان آورد. یکی از مؤلفه های این فضای گفتمانی، ادبیات انقلابی بود که حضرت امام خمینی(ره) به عنوان رهبر مذهبی و مردمی، برخوردار از مرجعیت دینی و ایدئولوژی، فرمانده و معمار انقلاب، توانست با توجه به زمینه ها و بافت موقعیتی و جایگاه مقتدرانه خود برای بیان گزاره ها، آن را از حاشیه به متن بکشاند و با اتکاء به عنایت خداوندی، به تبیین و ترویج پیام های الهی، معنوی و الهی در «ثوره الکاسیت» یا انقلاب نوار و سیراب سازی تشنگان اسلام ناب محمدی با پیام رسای خود از رهگذر دیوار نوشته ها به عنوان رسانه نوین مردمی اهتمام نماید. وی عرصه نوینی را در ادبیات سیاسی و بستری مناسب را برای شکوفایی ادبیات انقلابی فراهم آورد که مهمترین ویژگی آن زبان صریح و بیان شفاف بود.

او با زبان مقایسه ای بین متن انقلاب و بستر سایر انقلابهای جهان و حرکتهای پیشین مردمی در تاریخ سیاسی اجتماعی معاصر ایران توانست به تبیین و ترویج ادبیات گفتمانی نوین انقلاب از درون بپردازد و در عین غرب شناسی، غرب را در این ادبیات سیاسی نادیده انگارد، تندیس های طاغوت و انگاره های مادی گرایانه را درهم شکند، خورشید آزادی را به نقطه اوج برساند و از ملتی آرام، مردمی توفانی بسازد. ایشان با عطف نظر اندیشه گران دینی و سیاسی جهان به کلام نوین خود، توانست به اندیشه ها تابندگی، به دل ها شهامت و به دیده ها بصیرت بخشد و با واژگان خود، رهروان انقلاب را به تمییز سره از ناسره رهنمون سازد و با بهره گیری از ایجاز معنایی عام و سخنان کوتاه و پر معنا که زبانزد خاص و عام می گردید، نمادهای کلامی را بر زبان ها جاری سازد. ایشان با علم به اینکه ساختار زبانی و جهت گیری و رویکرد مفاهیم در تبیین معانی جدید تعیین کننده است، به واژه ها معانی اعلای انسانی و روحی می بخشیدند تا از این رهگذر نوع نگاه جامعه انقلابی را تحوّل بخشند. در این رابطه می توان به جایگزین سازی آزاده به جای اسیر، تلقی نعمت از جنگ به جای نقمت و محسوب داشتن شهادت به عنوان پیروزی، اوج، عروج روح ملکوتی و هنر مردان خدا اشاره کرد.

امام نه تنها در عرصه سیاست های اعمالی، بلکه در حیطه سیاستهای اعلامی واژه هایی را در ادبیات سیاسی انقلاب وارد کرد که قبل از آن یا وجود نداشتند و یا معانی دیگری از آنها استنباط می شد. ایشان با ابداع واژه هایی نوین و مفاهیمی جدید و یا ارائه معانی متحوّل از واژه های متداول و مستعمل و یا افزودن متعلق انضمامی و توصیفی به آن، به زیر سؤال بردن مشروعیت نظم قدیم، تبلیغ ارزش های دینی و پایه ریزی بنیادهای فکری و ادبی انقلاب اسلامی همت گماشت و با این ادبیات گفتمانی جدید که مشعِر بر اهداف، سیاستها و نهادها و نمادهای انقلاب و ناظر بر بسیج مردم برای مبارزه و تداوم قیام تا پیروزی بود، شور و شوقی وصف ناپذیر را در میان مبارزان مسلمان و مردم انقلابی ایران به وجود آورد.

ابداع چنین مفاهیم نوینی که افکار عمومی را شکل می بخشید و دال و مدلول را درهم می آمیخت، از تجلیات پربار اندیشه آن ابرمرد و رهبر فرزانه به شمار می آید، چرا که از این رهگذر توانست، در شعارهای نهضت و گفتارهای انقلابی و دیدگاههای اعتراضی انسجام و نوعی همبستگی روحی و روانی را در جامعه پدید آورد.

امام خمینی(ره) پارادیمی ادبی را ایجاد کرد که در نمایه های آن از ادبیات قرآنی، روایی و اصطلاحات حدیثی و فقهی الهام گرفته بود، امّا آن حضرت به معانی مزبور، مفاهیمی سیاسی و ابعادی اجتماعی بخشیده بود. ایشان با وضع واژه هایی ابداعی و انضمامی و مفاهیمی روزآمد و با معنا بخشی نوین به مفاهیمی مستعمل، واژگان سیاسی مذهبی را در ادبیات انقلابی جهان اسلام گسترش بخشیدند و با ایدئولوژیک کردن گزاره های مذهبی، ادبیاتی گفتمانی را به ارمغان آوردند که مظهر پیوند اهداف، آرمانها، خواسته ها و احساسات به شمار می آمد.

ایشان از این رهگذر، ماهیت خواسته ها، اهداف و آرمان نهضت را شناساندند؛ به هنجارسازی، فرهنگ سازی و ارزشگذاری اجتماعی در خصوص تحولی عمیق و بنیادین در عرصه های سیاسی اجتماعی جامه عمل پوشاندند؛ جهت دهی مردم به سمت و سوی مبارزه را به منصه ظهور رساندند؛ به تبلیغ و جایگزین سازی ارزش های انقلاب اهتمام ورزیدند و نمادها و نهادهای نظام مطلوب و مصلحانه را تحقق بخشیدند.

ادبیات گفتمانی امام خمینی(ره) گاه ماهیتی ایجابی و گاه ماهیتی سلبی داشت که در مجموع بیانگر زیبایی ادبی جناس تضاد در پویش های سیاسی بود. اندراج اهداف و آرمانها در شعارهای انقلاب که با عبارات و واژه های مختلف، ولی با معانی واحد بیان می شد، مظهر نظریه «وحدت در عین کثرت» یا «عِباراتُنَا شَتَّی وَ حُسْنُکَ واحِدٌ» در ادبیات گفتمانی انقلاب به شمار می آمد.

آنچه در این نوشتار می آید تلاشی است که با روش تحلیل محتوا به تبیین مفاهیم تقابلی، واژه های تعاملی و عبارات و واژگان ابداعی در فایل پاورپوینت کامل ادبیات سیاسی امام خمینی(ره) اهتمام می نماید تا مشخص کند که چگونه آن حضرت توانست از رهگذر کلام به ابلاغ پیام، ترسیخ معانی و نهایتا درونی کردن ارزش ها بپردازد.

الف مفاهیم تقابلی

امام خمینی(ره) با بهره گیری از واژه های دوگانه^(۲) سعی داشتند از رهگذر تبیین تقابل و تباین، واژه های ادبی جدیدی را وارد حوزه مبارزه کنند و براساس «تُعْرَفُ الاْءشْیاء بِاَضْدادِها» به برخی از واژگان مفهوم خاصی ببخشند. در واقع، ایشان با گذار استعلایی بخش و شفاف از برخی واژگان از رهگذر مقایسه با اضداد خود بر غنای معنایی آن می افزودند. قراردادن استکبار در مقابل استضعاف که هر دو از درونمایه های قرآنی نشأت گرفته بود، بیانگر اعطای ابعاد سیاسی اجتماعی به مفاهیمی بود که دارای ابعاد روان شناختی و فردی بود. با این وجود، تعبیر تقابلی مزبور توانست کاربرد جدیدی از مستکبرین و مستضعفین را در ادبیات سیاسی اجتماعی جهان اسلام به منصه ظهور برساند که تا آن زمان به این گستره و با این معنا مورد استفاده قرار نگرفته بود.^(۳)

همچنین قرار دادن «شیطان بزرگ» به عنوان مظهر باطل، کفر و سلطه گری در مقابل «نیروی ایمان» به عنوان مظهر حق، حقیقت، الوهیّت، شکست ناپذیری و پیروزمندی نهایی، نشانگر اعطای روحیه امید به امت اسلامی و حزب اللهی در مورد غلبه بر قوای شیطان و حزب شیطانی بود.^(۴)

«جنگ فقر و غنا» که مظهر تقابل کوخ نشینان، پابرهنگان، زاغه نشینان و طبقه محروم و گودنشین و ساده زیست با کاخ نشینان، رفاه طلبان، دنیاگرایان و مترفان داخلی و خارجی به شمار می آمد، بیانگر اهتمام امام به عدالت اجتماعی در سطوح ملّی، منطقه ای و بین المللی بود. به گونه ای که، آحاد مسلمانان و مستضعفان، از امکانات و فرصت های یکسان و مزایای متعادل بنا به لیاقت و شایستگی خود بهره مند شوند.^(۵)

همچنین برقراری تقابل بین «خودی» و «اجنبی»، نشانگر تلاش ایشان در گسترش دایره خودی و نفی انشقاق درونی، از رهگذر نامگذاری یکدیگر به تندرو و کندرو، اهتمام به تجمع و وحدت نیروهای انقلابی داخلی، بسیج و وحدت مجموعه نیروهای طرفدار انقلاب علیه اجانب و ایادی بیگانگان بود.

ایشان ضمن شفاف سازی مرز بین «خود» و «دیگران»، عنوان نیروهای خودی را برای کلیه ملل مسلمان و طرفداران انقلاب اسلامی اعم از شیعه و سنی و نیروهای اجنبی را برای کلیه نیروهای شرق گرا و غربگرا و قدرتهای استکباری مخالف اسلام و انقلاب اسلامی به کار می بردند و از این رو بر این باور بودند که «اسلام سدّی است در برابر اجانب شرق و غرب».^(۶)

در واقع ایشان امت اسلامی با دیده «نه شرقی و نه غربی» را در مقابل شرق و غرب می دانستند و سیاست عدم تعهد بر مبنای استقلال تصمیم گیری را مهمترین راهبرد سیاست خارجی اسلامی تلقی می نمودند.

از جمله واژگان تقابلی دیگر «اسلام ناب محمّدی» و «اسلام امریکایی» بود که مفهوم اول بر بنیادهای فقه جواهری، اسلام فقاهتی و انقلابی، پیوند دین و سیاست این همانی دو مقوله مزبور با توجه به جامعیت دین مبین اسلام استوار بود و واژه دوم «اسلام متحجرین»، «اسلام سرمایه داری»، «اسلام مرفهین بی درد»، «اسلام راحت طلبان و مقدس نمایان» و جدایی دین از سیاست را افاده می کرد که این بیانگر اعتقاد امام به پویایی دین و نگرش اکثری ایشان به اسلام بود.^(۷) از دیگر سو، قراردادن «فرهنگ استقلالی» در برابر «فرهنگ استعماری» بیانگر اهتمام آن حضرت به مقابله با افکار مسموم استعماری، نفی فرهنگ اجنبی به عنوان ام الامراض و مخالفت با تربیت و فرهنگ استعماری است که هدفی جز شیوع فحشاء و استثمار جوانان به عنوان «ذخایر فوق الارضی» جامعه اسلامی ندارد و ضروری است با عوض کردن مغز انگلی به تفکر استقلالی در عین بهره گیری از علوم، فنون و مظاهر تمدن دنیای صنعتی نسبت به تحقق استقلال فرهنگی با شکوفاسازی استعدادها و افزایش هنرآفرینی های داخلی اهتمام لازم مبذول گردد.^(۸)

از این رو ایشان همواره با قراردادن «آزادی اسلامی» در مقابل «آزادی غربی» اعلام می داشتند که «ملت ایران، آزادی منهای اسلام نمی خواهد.»^(۹)؛ چرا که آزادی غربی فحشاء و منکرات را در جامعه رواج می دهد و تفکر استقلالی را در معرض تهدید قرار می دهد.^(۱۰)

«اسلام منهای روحانیت» و «اسلام با روحانیت» واژگان دوگانه دیگری است که اولی موجب بروز تفرقه، اختلاف و جدایی بین دولت و ملّت و حوزه و دانشگاه و دومی موجب وحدت جامعه و مصونیت نهضت اسلامی می شود. ایشان جامعه را نیازمند روحانیت به عنوان طبیب روحانی جامعه می دانستند که پیشتاز عرصه های نبرد برای مقابله با توطئه ها و دسیسه های اجانب به شمار می آید. در عین حال، ایشان روحانیت اصیل را از «روحانیون درباری» و نیز افرادی که از «زی طلبگی» خارج شده اند متمایز می دانستند.^(۱۱)

از دیگر سو، تقابل «وظیفه» و «نتیجه» در کلام امام، بیانگر اصالت وظیفه و تکلیف گرایی و ضرورت ادای تکلیف و فرع بودن نتیجه و نفی اصالت عمل یا هدف انگاری ابزارهاست. ایشان عمل به وظیفه را نوعی مسؤولیت و تکلیف شرعی در جهت خدمت به اسلام و قطع فتنه و دفع دسیسه سلطه جویان می دانستند که فارغ از نتیجه پیروزمند ظاهری یا شکست ظاهری در جهت «حفظ مکتب»، «نگهبانی آینده نظام»، «حفظ چهره اسلام» و «حیثیت کشور» ضروری به شمار می آید.^(۱۲)

با این منظر، ایشان مناصب حکومتی را نه به عنوان سیادت و مقام استعلایی، بلکه به عنوان نوعی خدمت و مسؤولیت «در جهت حفظ اسلام که امانت الهی است»^(۱۳) تلقی می نمودند.^(۱۴)

نهایتا واژگان «تمدن صادراتی» در مقابل «تمدن اسلامی»، نشانگر ضرورت حفظ ارزش ها و باورهای اجتماعی توسط مسلمانان به منظور جلوگیری از ورود ضد ارزش ها و ضد هنجارهای بیگانگان به جامعه اسلامی است.^(۱۵)

ب واژه های تعاملی

امام خمینی(ره) پاره ای از واژه ها را به صورت انضمامی در کنار یکدیگر به کار می بردند تا ضمن تأکید بر همزمانی دو واژه و تلقی ایشان از آن دو به عنوان دو بال برای یک پیکر، نسبت به مکمل و متعامل بودن آن مفاهیم با یکدیگر اشاره نمایند.

«استقلال و آزادی»، که از بهترین مفاهیم متعامل در کلام آن حضرت بود و نخستین شعار از شعارهای اصلی انقلاب اسلامی را تشکیل می داد، از نظر حضرت امام مستلزم حاکمیت ملت بر سرنوشت خود با رهایی از قیود وابستگی، اختناق و استبداد بود. از دیدگاه ایشان، آزادی اسلامی با استقلال فرهنگی ملازمت دارد؛ چرا که استقلال فکری مستلزم خروج از غربزدگی و نفی تقلید فرهنگ غربی و طرد آزادی غربی، یعنی بی بندوباری و فساد و فحشاء است. در عوض آزادی اسلامی در حدود قانون و مطابق فطرت انسانی وسیله ای برای دستیابی به اهداف کلان به ویژه استقلال فکری و فرهنگی به شمار می آید. در واقع، استقلال در تمامی ابعاد فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و نظامی آن و آزادی از جنبه های انسانی و فطری آن دو بال انقلاب اسلامی به شمار می آیند که حضرت امام آن دو را غالبا در کنار یکدیگر به کار می بردند ذکر نمونه هایی از کلام ایشان مؤید این سخن خواهد بود:

«استقلال و آزادی در پیروی از قرآن کریم و رسول اکرم(ص) است.»^(۱۶)

«لازمه استقلال، زدودن غربزدگی و یافتن فرهنگ اصیل شرق است.»^(۱۷)

«ارزش حیات به آزادی و استقلال و پیروی از دستورات مذهبی است.»^(۱۸)

«تا این مملکت از این غربزدگی بیرون نیاید، استقلال پیدا نمی کند … اگر بخواهید مستقل باشید، اگر بخواهید شما را به این که یک ملت هستید بشناسند و بشوید یک ملت، از این تقلید غرب باید دست بردارید.»^(۱۹)

وحدت «حوزه» و «دانشگاه» به عنوان دو نهاد تعلیمی و تربیتی که همزمان به تعهد و تخصص و علوم معنوی و فنون جدید اهتمام دارند، از دیگر موضوعات مورد تأکید حضرت امام بود. ایشان ضمن تبیین ضرورت رفع اختلاف و شکاف بین دو قشر روحانی و دانشجو، بر اصلاح نظام آموزشی، سالم سازی فضای فعالیت دانشجویی و «اسلامی شدن دانشگاه» تأکید داشتند.^(۲۰)

همچنین نفی علم بدون تهذیب و تخصص بدون تعهد و علم بدون عمل از سوی ایشان و نیز تأکید بر توأم بودن آموزش و پرورش و حتی تقدم رتبی تربیت و تزکیه بر تعلیم و تربیت، بیانگر تلقی آن حضرت از «علم و تعهد» به منزله دو بال برای رسیدن به مراتب ترقی و تعالی است.^(۲۱)

از دیگر واژه های تعاملی آن حضرت «ذخایر فوق الارضی» و «ذخایر تحت الارضی» بود که منظور از اصطلاح اول جوانان است که استعمارگران سعی در وابسته سازی روحی و شست وشوی مغزی و خودباخته کردن آنان با رواج فساد و فحشاء دارند و اصطلاح دوم ناظر بر منابع و ثروتهای خدادادی است که استثمارگران خواهان چپاول آن جهت بهره کشی ملل مستضعف هستند.^(۲۲) امام از این رهگذر توانستند نوعی خودباوری متکی بر منابع فکری و مادی را در جامعه اسلامی ایران تحکیم بخشند.

از دیگر مفاهیم تعاملی «احکام اولیه» و «احکام ثانویه» بود. تمایز بین این دو نوع حکم با الهام از کلام امام آن است که منابع حکم اولی ادله اربعه است، ولی منابع حکم ثانوی قواعد فقهی است. احکام اولی همیشگی و دائمی، ولی احکام ثانوی موقتی است. احکام اولی به منزله عام و احکام ثانوی به منزله تخصیص آن است. تشخیص مصلحت در حکم اولی با شارع است، ولی در احکام ثانوی با مجری و ولی فقیه و یا مکلف است. احکام اولی، مقید به احکام و یا امتناع حکمی نیست، ولی اجرای احکام ثانویه منوط به عدم امکان حکم اولی است.^(۲۳)

اصطلاح «حکم حکومتی» و «حکم شرعی» نیز از دیگر واژگان تعاملی امام خمینی(ره) بود که مطابق آن تشخیص مصلحت در احکام شرعی را از آنِ شارع و در احکام حکومتی به عنوان احکام اولیه، از آنِ ولیّ منصوب از سوی شارع اعم از پیامبر، امام یا فقیه می دانستند.^(۲۴)

«دین و سیاست» به عنوان دیگر واژگان تعاملی مورد نظر امام، توانست دین را از عرصه ذهن و پندار و فردیت به همه زندگی سیاسی و عینیت اجتماعی بکشاند و به همگان بفهماند که دین هم سازنده دنیا و هم تأمین کننده آخرت است و نورانیت آن تمام جنبه های فردی، اجتماعی و سیاسی انسان ها را دربرمی گیرد.

بالأخره از دیگر واژگان تعاملی مورد تأکید حضرت امام، «دولت و ملت»^(۲۵)، «ملّی و الهی»^(۲۶)، «جسمی و روحی»^(۲۷) بود که نشانگر عدم انفکاک معنایی این مفاهیم و ضرورت تلفیق، تکمیل و همزمانی مقولات مزبور برای پیشبرد اهداف و مقاصد نهضت اسلامی است.

ج واژه ها و عبارات ابداعی

امام خمینی(ره) با ابداع برخی واژه ها و یا افاده معانی نوین از واژه های مستعمل، تعابیری یگانه را به منظور جهت دهی به حرکت انقلابی مردم مسلمان و یا نفی جریانهای منحرف و حرکتهای ضد اسلامی و یا ادبیات انقلاب وارد کردند.

واژه «امت» که