خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی

با فایل فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی شامل 55 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی :

تاریخ دریافت: ۹/ ۱۱/ ۸۲ تاریخ تأیید: ۶/ ۱۲/ ۸۲
نوشتار حاضر تلاشی برای معرفی فایل پاورپوینت کامل اندیشه سیاسی میر سید علی همدانی از عرفای بنام قرن هشتم هجری است. نگاه همدانی به سیاست از زاویه نگاه یک عارف برجسته صورت پذیرفته است و در این راستا شخص حاکم را عامل اساسی تغییر و تحول جامعه می داند. همت اصلی همدانی در مباحث سیاسی اش، اصلاح شخصیت حاکم است. در این مقاله مباحثی چون ضرورت جامعه، ضرورت سیاست و حکومت، رابطه دین و اخلاق با حکومت و بحث مشروعیت حکومت از دیدگاه همدانی تحلیل و بررسی شده است.
واژه های کلیدی: میر سید علی همدانی، سیاست، حکومت، دین، اخلاق، مشروعیت، حفظ اجتماع.

مقدمه

میر سید علی همدانی از اکابر عرفای ایرانی است که در مشرق زمین شهرت زیادی دارد.۱ اعطای القابی چون «علی ثانی»، «امیر کبیر» و «شاه همدان» به وی۲ حاکی از بزرگی شأن اوست. با این حال، شخصیت میر سید علی همدانی آنگونه که شایسته مقام اوست در جوامع فکری مسلمانان مورد توجه واقع نشده است. آثار و رساله های علمیِ نسبتاً فراوان همدانی غالباً به صورت نسخه های خطی و بدور از دسترس پژوهشگران قرار دارد؛ این در حالی است که برای مثال در زمینه های فلسفی هانری کوربن معتقد است همدانی آغازگر راه نوی است و یک فیلسوف می تواند چشمداشت زیادی از آثار همدانی داشته باشد اگر نوشته های او به چاپ برسد.۳
مقاله حاضر تلاش می کند که از خلال آثار اندک منتشر شده همدانی، اندیشه سیاسی وی را تا حد مقدور مورد بررسی قرار دهد. ضرورت این هدف وقتی آشکار می شود که بدانیم نگاه همدانی به سیاست از زاویه نگاه یک عارف برجسته صورت پذیرفته است، در حالی که اکثر عارفان به حکومت و سیاست بی اعتنا بودند. دیدگاه همدانی می تواند چشم انداز جدیدی را در خصوص سیاست عرفانی ارائه کند.
همدانی در سال ۷۱۴ هجری در زمان سلطنت سلطان محمد خدابنده در همدان به دنیا آمد.۴ وی علوم زمانه خود را به کمال آموخت. جامی در نفحات الانس درباره او می نویسد: «جامع بود میان علوم ظاهری و علوم باطنی»۵. اما مهم ترین برجستگی همدانی مقام ممتاز وی در عرفان است به گونه ای که ریاست تامه سلسله ذهبیه رضویه را بر عهده داشت و این سلسله بعد از وی به «همدانیه» مشهور شد. و همچنین سلسله ذهبیه نوربخشیه و ذهبیه اغتشاشیه نیز به وی منتهی می شود. علاوه بر این، همدانی را باید یکی از سیاحان بزرگ عالم اسلام دانست ولی او هرگز رخدادهای سفرهای خود را ننوشته است. درباره حدود سفرهای او نوشته اند «سه نوبت ربع مسکون را سیر کرد»۶. گویا منظور از «ربع مسکون» سراسر جهان است، اما قدر متیقن اکثر ممالک اسلامی و روم و بلاد عربی است.
از قول خود وی نقل شده است:
سه بار از مشرق تا به مغرب سفر کردم و بسا عجایب در بحر و بر دیده شد و هر بار به شهر و ولایتی رسیدم عادات اهل آن موضع را از طریق دیگر دیدم. در دفعه اول شهر به شهر، دفعه دوم قریه به قریه و دفعه سوم خانه به خانه سفر می کردم.۷
یکی از اهداف مهم مسافرت های میر سید علی را می توان تبلیغ دین و راهنمایی مردم برشمرد؛ از جمله تأثیرات تبلیغی او، تبلیغات دینی او در کشمیر است، به گونه ای که او را «حواری کشمیر»^(۲) لقب داده اند.۸
همدانی با استفاده از همت والای خود و تلاش شاگردان و مریدانش توانست کشمیر را به یکی از پایگاه های مستحکم اسلام تبدیل سازد و ذخیره عظیمی از فنون، علوم، معارف و صنایع موطن خود را به آن خطه انتقال دهد.
اقبال لاهوری ضمن شعری از سید تجلیل می کند و او را بنیادگذار ایران صغیر (کشمیر) می نامد.۹ همدانی سرانجام در سال ۷۸۶ هجری دعوت حق را لبیک گفت.

جامعه و سیاست از دیدگاه همدانی

بحث سیاست و حکومت و پیوند این دو با جامعه در دیدگاه همدانی حایز اهمیت بسیاری است. اگر چه در مباحثی چون هستی شناسی، انسان شناسی و دنیاشناسی، همدانی را متأثر از اندیشه امام محمّد غزالی برشمرده اند، با این حال عقیده بر آن است که این تأثیرپذیری در مباحث سیاسی کمتر است و فصل های مربوط به سیاست کتاب ذخیره الملوک همدانی فرآورده اندیشه خود اوست.۱۰
در این راستا همدانی حکومت و شخص حاکم را عامل اساسی در اثرگذاری بر جامعه می پندارد. از نظر وی، حتی وجود جامعه ضرورتی است که سیاست بدان تحقق می بخشد و بدون حکومت، دین و اخلاق که پایه های پیوند جامعه را محکم می سازند نیز پشتوانه محکمی نخواهند داشت. همدانی معتقد است در ماهیت حکومت مجال زیادی برای جولان نفس و هواهای نفسانی نهفته است و این حقیقت ذمیمه که واسطه اضلال و اغواء مردم است از منصب سلطنت حظ وافری دارد.۱۱
بیشتر تلاش همدانی در مباحث سیاسی آن است که با کنترل و جهت بخشی به اخلاق حاکم، اوضاع دنیایی و آخرتی جامعه را بهبود بخشد.

ضرورت جامعه

میر سید علی بحث روشنی درباره جامعه و منشأ آن ارائه نکرده است؛ اما از خلال مباحث او می توان دریافت که وی انسان را مدنی بالضروره می داند نه مدتی بالطبع. در کتاب ذخیره الملوک جمله ای را از عبداللّه بن هارون در مقام تأیید نقل می کند که مردم یا همانند غذا هستند که انسان ضرورتاً به آن محتاج است و یا به مثابه دوا هستند که در بیماری ها مورد احتیاج قرار می گیرند و یا همانند مرض اند که هیچ گاه مورد نیاز نیستند، اما انسان گاه گاه به آن مبتلا می شود.۱۲ از این جمله می توان چنین استنباط کرد که از نظر میر سید، همان گونه که انسان مضطر به غذاست، به ارتباط با مردم جامعه نیز محتاج است.
شایان ذکر است که همدانی دین را از پایه های استحکام پیوندهای اجتماعی می داند و در این زمینه حدیثی را از حضرت علی علیه السلام چنین نقل می کند:
امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمود که بر شما باد که برادران دینی را کسب کنید که ایشان یاری ده دینند در دنیا و فریادرس اند در آخرت. نمی بینید که حضرت حق جلّ و علی از حال دوزخیان خبر می کند که چون از ایشان پرسند که چرا از غذاب الهی خلاصی نمی یابید و در گرفتاری ابدی مانده اید، ایشان در جواب گویند از آن که ما در دنیا دوست صالح و برادری دینی کسب نکردیم که امروز شفاعت ما کند.۱۳
با توجه به غایاتی که همدانی برای سیاست برمی شمرد، می توان گفت که از نظر او منشأ حفظ جامعه، دین و اخلاق، سیاست است؛ به عبارت دیگر، او وجود اجتماع را امری طبیعی نمی داند، بلکه آن را وابسته به سیاست برمی شمرد. نظام عالم حسی که اشاره به نظم موجود و لازم در زندگی اجتماعی انسان دارد، از نظر همدانی یکی از غایات سیاست است و منطقاً بدون سیاست غایت آن نیز موجود نخواهد بود. هم چنین بدون سیاست عادله، شرع و اخلاق نیز که از پایه های استحکام اجتماعند پایگاه محکمی نخواهند داشت.۱۴

ضرورت سیاست

همدانی در بحث از ضرورت سیاست توجه خود را به سمت اختلافات ذاتی انسان ها در خلقت معطوف می کند و معتقد است:
الف) نفوس و طبایع انسان ها در خلقت متفاوتند.
ب) این اختلاف که از آغاز خلقت انسان ها وجود دارد باعث می شود استعدادهای افراد برای پذیرش و درک تجلیات جمالی و جلالی خداوند متفاوت باشد.
ج) از این رو اهداف، اغراض و مطالبات قلبی بشر دارای تفاوت است.
د) در اثر تفاوت فوق، اقوال، افعال و عقاید مردم نیز متباین شده است.
ه ) این تباین باعث شده است که مردم در مراودات خود دچار مشکل شوند، چرا که صفات رذیله ای همچون ظلم، حسد، کینه و بخل در ذات انسان ها نهفته و مرکوز است.
به دلایل فوق همدانی نتیجه می گیرد که کمال ذات متعالیه خداوند اقتضا کرد تا در میان مردم حاکمی عادل و مصلحی کامل بگمارد.۱۵
مشاهده می شود که نوع بحث همدانی در این جا بیشتر شبیه فیلسوفان مسلمان است و به ارائه ادله عقلی و فلسفی درباره منشأ حکومت پرداخته شده است و مفروض مباحثی که میرسید در این جا مطرح می کند همانا «ضرورت حفظ اجتماع» است. تفاوت طبیعت های انسانی و اختلاف اغراض و … همگی برنده زنجیر همبستگی افراد در اجتماعند و از این رو حاکمی ضروری است تا این همبستگی فرو نپاشد.
البته مباحث همدانی در این مورد را از زاویه دیگری نیز می توان تحلیل کرد. همان طور که گذشت، همدانی در آخر مقدماتی که درباره منشأ سیاست برمی شمرد به مرکوز بودن صفات رذیله ای همچون ظلم، حسد و کینه در ذات انسان اشاره می کند. این امر حاکی از آن است که حاکم به نظر همدانی باید از به فعلیت رسیدن این گونه صفات جلوگیری کند و در راستای کنترل آنها قرار داشته باشد؛ به عبارت دیگر، تمایل ذاتی بشر به بی اخلاقی عاملی است که اقتضا می کند خداوند به حسب کمال ذات خود و برای حفظ زنجی