خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مافیای نومحافظه کار و جنگ جهانی چهارم

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مافیای نومحافظه کار و جنگ جهانی چهارم :

آخرین ماجراجویی صدام بی شباهت به اشغال نظامی مصر به وسیله بریتانیا در سال ۱۸۸۲ میلادی نیست. اشغال مصر به بهانه شورش بندر اسکندریه صورت گرفت و اندکی بعد سرگرد بارینگ (لرد کرومر بعدی)، عضو یکی از سرشناس ترین خانواده های بانکدار لندن، زمام حکومت مصر را به دست گرفت. گذشت زمان لازم بود تا با انتشار اسناد تاریخی و خاطرات برخی از رجال سیاسی روشن گردد که ماجرای اشغال مصر یک توطئه تمام عیار و نقشه از پیش طراحی شده بوده است.

بعدها، ویلفرید بلونت دیپلمات و متفکر انگلیسی در کتاب «تاریخ سری اشغال مصر» نوشت: «زمانی که در لندن خبر شورش اسکندریه را شنیدم، اولین احساسم این بود که برخلاف ادعای مطبوعات این یک حادثه نیست، بلکه بخشی از یک توطئه است.»

جنگ بریتانیا و مصر در تل الکبیر از افتخارات نظامی تاریخ انگلیس محسوب می شود در حالی که، به نوشته سر والنتین چیرول، ارتش مصر ناگهان «مانند بادکنک ترکید» و «اشغال مصر به ناگاه به یک تفرج نظامی، نه عملیات نظامی، بدل شد.» چیرول می افزاید: «من خشمی را که آن زمان در چهره مردم مصر دیدم هیچ گاه فراموش نمی کنم.» دوران ۲۵ ساله حکومت لرد کرومر بر مصر دوران چپاول افسار گسیخته ثروت های ملی این کشور به دست کانون های مالی غرب بود.

کنت گوبینو دیپلمات و متفکر فرانسوی در خاطرات خود از رفتار زشت اروپاییان بیشماری سخن می گوید که در دوران اشغال مصر به تاراج این کشور پرداختند. گوبینو می نویسد: «آنان برای گردآوری ثروت به اینجا آمده اند… این افراد ناچیز، که دیروز از کشورهای غربی به مصر روی آورده اند، هر لحظه و به هر بهانه شلاق خود را به روی این مردم بیچاره و بی آزار بلند می کنند و اثری از احساسات جمهوری خواهی و اغلب سوسیالیستی که به نظرشان تنها عقاید سیاسی مورد قبول به شمار می رود در اعمال و حرکاتشان دیده نمی شود.» اشغال مصر در اواخر قرن نوزدهم میلادی انجام گرفت و اشغال عراق در اوایل قرن بیست و یکم میلادی صورت می گیرد. به نظر می رسد که بار دیگر شاهد نوعی بازگشت به استعمار مستقیم، به سبک عریان و بی پروای سده نوزدهم میلادی، هستیم.

با فروپاشی اتحاد شوروی و پایان دوران ۴۵ ساله جنگ سرد، فوکویاما نظریه پرداز رسمی دولت جرج بوش اول از «پیروزی نهایی» و «جهانی شدن» دمکراسی لیبرال غربی به عنوان شکل نهایی «حکومتگری بشری» سخن گفت. در آن زمان کم نبودند روشنفکران دنیای غیرغربی که به تاثیر از این گونه تبلیغات با خوش بینی ساده اندیشانه به آینده جهان پس از جنگ سرد می نگریستند. این خوش بینی دیری نپایید و با «دکترین تورنبرگ»^(۱) مرحله جدیدی در حقوق بین الملل آغاز شد. برای نخستین بار در ۲۸ فوریه ۱۹۹۰ دیوان عالی امریکا به دولت این حق را داد که در خارج از مرزهای این کشور مانند پلیس عمل کرده و به دستگیری شهروندان کشورهای دیگر مبادرت ورزد. دستگیری و محاکمه نوریگا رییس جمهور پاناما بر این مبنا صورت گرفت. نوریگا، مانند صدام، پیوندهای مشکوک با دولت ایالات متحده داشت و سالیان سال در زمینه انتقال مواد مخدر از کلمبیا به ایالات متحده امریکا با سیا و موساد همکاری می کرد.

کمی پس از انتخابات سال ۲۰۰۰ و صعود گروهی که گورویدال متفکر امریکایی آنها را «خونتای بوش» نامید، روشن شد که مافیای نظامی گرای ایالات متحده خواب تازه ای برای بشریت دیده است. اولین اقدام نظامی گرایانه جرج بوش دوم «طرح کلمبیا» بود.دولت بوش مدعی شد که برای کنترل کشت مواد مخدر در کلمبیا ابتدا باید بر این کشور کنترل داشت و به همین منظور ۱۰۴ هلیکوپتر نظامی خریداری کرد و بمباران و کشتار روستاییان کلمبیا را آغاز نمود این جنگ چنان ضدانسانی بود که روزنامه گاردین آن را «جنگ کثیف بوش» نامید.

در ماجرای کلمبیا، اتحادیه اروپا در مقابل دولت بوش قرار گرفت ولی اندکی بعد، حادثه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ جهانیان را مبهوت کرد. این حادثه شعبده عجیبی بود که ماهیت آن هنوز روشن نشده است و فرضیه های پیچیده ای درباره آن بر سر زبان ها می باشد. امروزه کم نیستند متفکرانی که خونتای بوش را به انجام «عملیات شوک و بهت» برای تحمیل سیاست های نظامی گرایانه بر جامعه جهانی و تحقق مقاصد سوداگرانه و مشکوک متهم می کنند. تهاجم نظامی به افغانستان در فضای بهت و ارعاب ناشی از حادثه فوق صورت گرفت بی آن که اعتراض جدی محافل سیاسی مخالف در ایالات متحده و دولت های اروپایی را به همراه داشته باشد. با تهاجم نظامی به عراق زنجیره تحرکات امپریالیستی خونتای بوش و متحدان انگلیسی اش وارد مرحله جدیدی شد؛ ولی این بار افکار عمومی جهان دوران شوک و بهت ناشی از حادثه ۱۱ سپتامبر را پشت سر گذاشته و اهداف خونتای بوش را دریافته بود. اعتراض دولت های قاره اروپا (اروپای بدون بریتانیا) به این تهاجم نظامی و تظاهرات تاریخی بیش از یازده میلیون نفر از مردم جهان در ۱۵ فوریه ۲۰۰۳ علیه سیاست های تجاوزکارانه کانون های نظامی گرای ایالات متحده و بریتانیا نماد این آگاهی بود. جهانیان دریافته اند که هدف اصلی خونتای بوش سوداگری مالی و ریختن دهها میلیارد دلار به جیب کمپانی های بزرگ وابسته به زرسالاران صهیونیست است. این غارت از نظر کمیت نجومی و فاصله زمانی کوتاه آن در تاریخ بشر کم سابقه می باشد.

خونتای بوش با برافراشتن مترسکی به نام «خطر تروریسم» و هیاهوهای نظامی گرایانه توانست در فاصله زمانی دو سال بودجه نظامی دولت ایالات متحده را از ۲۹۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۰ به حدود ۴۰۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۳ افزایش دهد. برندگان اصلی این سیاست، پیمانکاران پنتاگون و کمپانی های تسلیحاتی بزرگی هستند که دولت جرج بوش دوم نماینده آنان به شمار می رود.