خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ایرادها و اشکالها نسبت به مساله حجاب

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل ایرادها و اشکالها نسبت به مساله حجاب؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل ایرادها و اشکالها نسبت به مساله حجاب انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 96 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل ایرادها و اشکالها نسبت به مساله حجاب:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل ایرادها و اشکالها نسبت به مساله حجاب آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل ایرادها و اشکالها نسبت به مساله حجاب با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل ایرادها و اشکالها نسبت به مساله حجاب از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل ایرادها و اشکالها نسبت به مساله حجاب، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ایرادها و اشکالها نسبت به مساله حجاب :

حجاب و منطق

اولین ایرادی که بر پوشیدگی زن می گیرند این است که دلیل معقولی ندارد وچیزی که منطقی نیست نباید از آن دفاع کرد.می گویند منشا حجاب یا غارتگری وناامنی بوده است که امروز وجود ندارد،و یا فکر رهبانیت و ترک لذت بوده است که فکر باطل و نادرستی است،و یا خودخواهی و سلطه جویی مرد بوده که رذیله ای است ناهنجار و باید با آن مبارزه کرد،و یا اعتقاد به پلیدی زن در ایام حیض بوده است که این هم خرافه ای بیش نیست.

پاسخ این ایراد از بحثی که در بخش گذشته کردیم روشن شد.از مباحث آن بخش معلوم گشت که حجاب-البته به مفهوم اسلامی آن-از جنبه های مختلف(روانی،خانوادگی،اجتماعی و حتی از جنبه بالا رفتن ارزش زن)منطق معقول دارد;وچون در آن بخش به تفصیل بحث کردیم در این بخش تکرار نمی کنیم.

حجاب و اصل آزادی

ایراد دیگری که بر حجاب گرفته اند این است که موجب سلب حق آزادی که یک حق طبیعی بشری است می گردد و نوعی توهین به حیثیت انسانی زن به شمار می رود.

می گویند احترام به حیثیت و شرف انسانی یکی از مواد اعلامیه حقوق بشر است. هر انسانی شریف و آزاد است،مرد باشد یا زن،سفید باشد یا سیاه،تابع هر کشور یامذهبی باشد.مجبور ساختن زن به اینکه حجاب داشته باشد بی اعتنایی به حق آزادی او و اهانت به حیثیت انسانی اوست و به عبارت دیگر ظلم فاحش است به زن.عزت وکرامت انسانی و حق آزادی زن و همچنین حکم متطابق عقل و شرع به اینکه هیچ کس بدون موجب نباید اسیر و زندانی گردد و ظلم به هیچ شکل و به هیچ صورت و به هیچ بهانه نباید واقع شود،ایجاب می کند که این امر از میان برود.

پاسخ:یک بار دیگر لازم است تذکر دهیم که فرق است بین زندانی کردن زن درخانه و بین موظف دانستن او به اینکه وقتی می خواهد با مرد بیگانه مواجه شودپوشیده باشد.در اسلام محبوس ساختن و اسیر کردن زن وجود ندارد.حجاب دراسلام یک وظیفه ای است بر عهده زن نهاده شده که در معاشرت و برخورد با مرد بایدکیفیت خاصی را در لباس پوشیدن مراعات کند.این وظیفه نه از ناحیه مرد بر اوتحمیل شده است و نه چیزی است که با حیثیت و کرامت او منافات داشته باشد و یا تجاوز به حقوق طبیعی او که خداوند برایش خلق کرده است محسوب شود.

اگر رعایت پاره ای مصالح اجتماعی،زن یا مرد را مقید سازد که در معاشرت روش خاصی را اتخاذ کنند و طوری راه بروند که آرامش دیگران را بر هم نزنند وتعادل اخلاقی را از بین نبرند چنین مطلبی را«زندانی کردن »یا«بردگی »نمی توان نامید و آن را منافی حیثیت انسانی و اصل «آزادی »فرد نمی توان دانست.

در کشورهای متمدن جهان در حال حاضر چنین محدودیتهایی برای مرد وجوددارد.اگر مردی برهنه یا در لباس خواب از خانه خارج شود و یا حتی با پیژامه بیرون آید،پلیس ممانعت کرده به عنوان اینکه این عمل بر خلاف حیثیت اجتماع است او راجلب می کند.هنگامی که مصالح اخلاقی و اجتماعی،افراد اجتماع را ملزم کند که درمعاشرت اسلوب خاصی را رعایت کنند مثلا با لباس کاملا بیرون بیایند،چنین چیزی نه بردگی نام دارد و نه زندان و نه ضد آزادی و حیثیت انسانی است و نه ظلم و ضدحکم عقل به شمار می رود.

بر عکس،پوشیده بودن زن-در همان حدودی که اسلام تعیین کرده است موجب کرامت و احترام بیشتر اوست،زیرا او را از تعرض افراد جلف و فاقد اخلاق مصون می دارد.

شرافت زن اقتضا می کند که هنگامی که از خانه بیرون می رود متین و سنگین وبا وقار باشد،در طرز رفتار و لباس پوشیدنش هیچ گونه عمدی که باعث تحریک وتهییج شود به کار نبرد،عملا مرد را به سوی خود دعوت نکند،زباندار لباس نپوشد،زباندار راه نرود،زباندار و معنی دار به سخن خود آهنگ ندهد،چه آنکه گاهی اوقات ژستها سخن می گویند،راه رفتن انسان سخن می گوید،طرز حرف زدنش یک حرف دیگری می زند.

اول از تیپ خودم که روحانی هستم مثال می زنم:اگر یک روحانی برای خودش قیافه و هیکلی بر خلاف آنچه عادت و معمول است بسازد،عمامه را بزرگ و ریش رادراز کند،عصا و ردایی با هیمنه و شکوه خاص به دست و دوش بگیرد،این ژست وقیافه خودش حرف می زند،می گوید برای من احترام قائل شوید،راه برایم باز کنید،مؤدب بایستید،دست مرا ببوسید.

همچنین است حالت یک افسر با نشانه های عالی افسری که گردن می افرازد،قدمها را محکم به زمین می کوبد،باد به غبغب می اندازد،صدای خود را موقع حرف زدن کلفت می کند.او هم زباندار عمل می کند،به زبان بی زبانی می گوید:از من بترسید،رعب من را در دلهای خود جا دهید.

همین طور ممکن است زن یک طرز لباس بپوشد یا راه برود که اطوار و افعالش حرف بزند،فریاد بزند که به دنبال من بیا، سر بسر من بگذار،متلک بگو،در مقابل من زانو بزن،اظهار عشق و پرستش کن.

آیا حیثیت زن ایجاب می کند که اینچنین باشد؟آیا اگر ساده و آرام بیاید و برود،حواس پرت کن نباشد و نگاههای شهوت آلود مردان را به سوی خود جلب نکند،بر خلاف حیثیت زن یا بر خلاف حیثیت مرد یا بر خلاف مصالح اجتماع یا برخلاف اصل آزادی فرد است؟

آری اگر کسی بگوید زن را باید در خانه حبس و در را به رویش قفل کرد و به هیچ وجه اجازه بیرون رفتن از خانه به او نداد، البته این با آزادی طبیعی و حیثیت انسانی و حقوق خدادادی زن منافات دارد.چنین چیزی در حجابهای غیر اسلام بوده است ولی در اسلام نبوده و نیست.

شما اگر از فقها بپرسید آیا صرف بیرون رفتن زن از خانه حرام است،جواب می دهند نه.اگر بپرسید آیا خرید کردن زن ولو اینکه فروشنده مرد باشد حرام است،یعنی نفس عمل بیع و شراء زن اگر طرف مرد باشد حرام است،پاسخ می دهند حرام نیست.آیا شرکت کردن زن در مجالس و اجتماعات ممنوع است؟باز هم جواب منفی است چنانکه در مساجد و مجالس مذهبی و پای منبرها شرکت می کنند و کسی نگفته است که صرف شرکت کردن زن در جاهایی که مرد هم وجود دارد حرام است.آیاتحصیل زن،فن و هنر آموختن زن و بالاخره تکمیل استعدادهایی که خداوند در وجوداو نهاده ست حرام است؟باز جواب منفی است.

فقط دو مساله وجود دارد;یکی اینکه باید پوشیده باشد و بیرون رفتن به صورت خودنمایی و تحریک آمیز نباشد.

و دیگر اینکه مصلحت خانوادگی ایجاب می کند که خارج شدن زن از خانه توام با جلب رضایت شوهر و مصلحت اندیشی او باشد.البته مرد هم باید در حدود مصالح خانوادگی نظر بدهد نه بیشتر.گاهی ممکن است رفتن زن به خانه اقوام و فامیل خودش هم مصلحت نباشد.فرض کنیم زن می خواهد به خانه خواهر خود برود وفی المثل خواهرش فرد مفسد و فتنه انگیزی است که زن را علیه مصالح خانوادگی تحریک می کند.تجربه هم نشان می دهد که این گونه قضایا کم نظیر نیست.گاهی هست که رفتن زن حتی به خانه مادرش نیز بر خلاف مصلحت خانوادگی است،همینکه نفس مادر به او برسد تا یک هفته در خانه ناراحتی می کند،بهانه می گیرد،زندگی را تلخ وغیر قابل تحمل می سازد.در چنین مواردی شوهر حق دارد که از این معاشرتهای زیانبخش-که زیانش نه تنها متوجه مرد است،متوجه خود زن و فرزندان ایشان نیزمی باشد-جلوگیری کند.ولی در مسائلی که مربوط به مصالح خانواده نیست دخالت مرد مورد ندارد.

رکود فعالیتها

سومین ایرادی که بر حجاب می گیرند این است که سبب رکود و تعطیل فعالیتهایی است که خلقت در استعداد زن قرار داده است.

زن نیز مانند مرد دارای ذوق،فکر،فهم،هوش و استعداد کار است.این استعدادهارا خدا به او داده است و بیهوده نیست و باید به ثمر برسد.

اساسا هر استعداد طبیعی دلیل یک حق طبیعی است.وقتی در آفرینش به یک موجود استعداد و لیاقت کاری داده شد، این به منزله سند و مدرک است که وی حق دارد استعداد خود را به فعلیت برساند،منع کردن آن ظلم است.

چرا می گوییم همه افراد بشر اعم از زن و مرد حق دارند درس بخوانند و این حق را برای حیوانات قائل نیستیم؟برای اینکه استعداد درس خواندن در بشر وجود دارد ودر حیوانات وجود ندارد.در حیوان استعداد تغذیه و تولید مثل وجود دارد و محروم ساختن او از این کارها بر خلاف عدالت است.

باز داشتن زن از کوششهایی که آفرینش به او امکان داده است نه تنها ستم به زن است،خیانت به اجتماع نیز می باشد.هر چیزی که سبب شود قوای طبیعی و خدادادی انسان معطل و بی اثر بماند به زیان اجتماع است.عامل انسانی بزرگترین سرمایه اجتماع است.زن نیز انسان است و اجتماع باید از کار و فعالیت این عامل و نیروی تولید او بهره مند گردد.فلج کردن این عامل و تضییع نیروی نیمی از افراد اجتماع،هم بر خلاف حق طبیعی فردی زن است و هم بر خلاف حق اجتماع،و سبب می شود که زن همیشه به صورت سربار و کل بر مرد زندگی کند.

جواب این اشکال آن است که حجاب اسلامی که حدود آن را به زودی بیان خواهیم کرد،موجب هدر رفتن نیروی زن و ضایع ساختن استعدادهای فطری اونیست.ایراد مذکور بر آن شکلی از حجاب که در میان هندیها یا ایرانیان قدیم یایهودیان متداول بوده است وارد است.ولی حجاب اسلام نمی گوید که باید زن را درخانه محبوس کرد و جلوی بروز استعدادهای او را گرفت.مبنای حجاب در اسلام چنانکه گفتیم این است که التذاذات جنسی باید به محیط خانوادگی و به همسر مشروع اختصاص یابد و محیط اجتماع،خالص برای کار و فعالیت باشد.به همین جهت به زن اجازه نمی دهد که وقتی از خانه بیرون می رود موجبات تحریک مردان را فراهم کند وبه مرد هم اجازه نمی دهد که چشم چرانی کند.چنین حجابی نه تنها نیروی کار زن رافلج نمی کند،موجب تقویت نیروی کار اجتماع نیز می باشد.

اگر مرد تمتعات جنسی را منحصر به همسر قانونی خود کند و تصمیم بگیردهمینکه از کنار همسر خود بیرون آمد و پا به درون اجتماع گذاشت،دیگر درباره این مسائل نیندیشد،قطعا در این صورت بهتر می تواند فعال باشد تا اینکه همه فکرش متوجه این زن و آن دختر و این قد و بالا و این طنازی و آن عشوه گری باشد و دائمانقشه طرح کند که چگونه با فلان خانم آشنا شود.

آیا اگر زن،ساده و سنگین به دنبال کار خود برود برای اجتماع بهتر است یا آنکه برای یک بیرون رفتن چند ساعت پای آئینه و میز توالت وقت خود را تلف کند وزمانی هم که بیرون رفت تمام سعیش این باشد که افکار مردان را متوجه خود سازد وجوانان را که باید مظهر اراده و فعالیت و تصمیم اجتماع باشند به موجوداتی هوسباز وچشم چران و بی اراده تبدیل کند؟

عجبا!به بهانه اینکه حجاب،نیمی از افراد اجتماع را فلج کرده است،بابی حجابی و بی بند و باری نیروی تمام افراد زن و مرد را فلج کرده اند.کار زن پرداختن به خودآرایی و صرف وقت در پای میز توالت برای بیرون رفتن،و کار مردچشم چرانی و شکارچی گری شده است.

در اینجا بد نیست متن شکایت مردی را از زنش که در یکی از مجلات زنانه درج شده بود ذکر کنم تا معلوم شود اوضاع حاضر،زنان را به صورت چه موجوداتی در آورده است.

در آن نامه چنین نوشته است:

«زنم در موقع خواب به یک دلقک درست و حسابی مبدل می گردد.موقع خواب برای اینکه موهایش خراب نشود یک کلاه توری بزرگ به سرش می بندد.بعدلباس خواب می پوشد.در این موقع است که جلو آئینه میز توالت می نشیند و گریم صورتش را با شیر پاک کن می شوید.وقتی رویش را برمی گرداند احساس می کنم او زن من نیست زیرا اصلا شکل سابق را ندارد.ابروهایش را تراشیده و چون مدادابرو را پاک کرده بی ابرو می شود.از صورتش بوی نامطبوعی به مشام من می رسدزیرا کرمی که برای چین و چروک به صورتش می مالد بوی کافور می دهد و مرا به یاد قبرستان می اندازد.کاش کار به همین جا ختم می شد،ولی این تازه مقدمه کاراست.چند دقیقه ای در اتاق راه می رود و جمع و جور می کند آنگاه لفت خانه راصدا می کند و می گوید کیسه ها را بیاور.کلفت با چهار کیسه متقالی بالا می آید. خانم روی تخت می خوابد و کلفت کیسه ها را به دست و پای او می کند و بیخ آن را بانخ می بندد.چون ناخنهای دست و پایش مانیکور شده و دراز است، برای اینکه به لحاف نگیرد و چندشش نشود و احیانا نشکند دست و پای خود را در کیسه می کندو به همین ترتیب می خوابد».

آری این است زنی که بر اثر به اصطلاح بی حجابی «آزاد»شده به صورت نیروی فعال اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی درآمده است!آنکه اسلام نمی خواهد این است که زن به صورت چنین موجود مهملی درآید که کارش فقط استهلاک ثروت و فاسدکردن اخلاق اجتماع و خراب کردن بنیان خانواده باشد.اسلام با فعالیت واقعی اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی هرگز مخالف نیست.متون اسلام و تاریخ اسلام گواه این مطلب است.

در اوضاع و احوال تجدد مآبی بی منطق حاضر جز در دهات و در میان افرادسخت متدین که اصول اسلامی را رعایت می کنند زنی پیدا نمی کنید که نیروی او واقعاصرف فعالیتهای مفید اجتماعی یا فرهنگی یا اقتصادی بشود.

آری یک نوع فعالیت اقتصادی رایج شده است که باید آن را ثمره بی حجابی دانست و آن این است که بنکدار به جای اینکه بکوشد جنس بهتر و مرغوبتر برای مشتریان خود تهیه کند،یک مانکن را به عنوان فروشنده می آورد،نیروی زنانگی وسرمایه عصمت و عفاف او را استخدام می کند و وسیله پول درآوردن و خالی کردن جیبها قرار می دهد.یک فروشنده باید کالا را همان طوری که هست به مشتری ارائه دهد ولی یک دختر خوشگل فروشنده با ادا و اطوار و ژستهای زنانه و در معرض قرار دادن جاذبه جنسی خود مشتری را جلب می کند.بسیاری از افراد که اصلا مشتری نیستند برای اینکه چند دقیقه با او حرف بزنند یک چیزی هم می خرند.

آیا این فعالیت اجتماعی است؟آیا این تجارت است یا کلاهبرداری و رذالت؟

می گویند زن را توی کیسه سیاه نپیچید.

ما نمی گوییم زن خود را در کیسه سیاه بپیچید ولی آیا باید طوری لباس بپوشد ودر اجتماع عمومی ظاهر شود که برجستگی پستانهایش را هم به مردان شهوتران وچشم چران نشان بدهد و از آن طور که هست بهتر و جاذبتر برای آنها جلوه دهد؟ازوسائل مصنوعی در زیر لباس استفاده کند تا چاقی و زیبایی مصنوعی را هم برای فریفتن و دل ربودن مردان بیگانه به مدد بگیرد؟این مدها و لباسهای تحریک آمیز برای چه به وجود آمده است؟آیا برای این است که بانوان آن لباسها را برای همسرانشان بپوشند؟!این کفشهای پاشنه بلند برای چیست؟جز برای این است که حرکات ماهیچه های کفل را به دیگران نشان دهد؟آیا لباسهایی که نازک کاری ها وبرجستگیهای بدن را نشان می دهد جز برای تهییج مردان و برای صیادی است؟عملاغالب خانمهایی که از این نوع کفشها و لباسها و آرایشها استفاده می کنند تنها مردی راکه در نظر نمی گیرند شوهران خودشان است.

زن می تواند در میان زنان و در میان محارم خود از هر نوع لباس و آرایشی استفاده کند اما متاسفانه تقلید از زنان غربی برای هدف و منظور دیگری است.

غریزه خودآرایی و شکارچی گری در زن غریزه عجیبی است.وای اگر مردان هم به آن دامن بزنند و مدسازان و طراحان نواقص کار آنان را برطرف کنند و مصلحین اجتماع!هم تشویق کنند.

اگر دختران در اجتماعات عمومی لباس ساده بپوشند،کفش ساده به پا کنند،باچادر یا با پالتو و روسری کامل به مدرسه و دانشگاه بروند،آیا در چنین شرایطی بهتر درس می خوانند یا با وضعی که مشاهده می کنیم؟اصولا اگر التذاذهای جنسی ومنظورهای شهوانی در کار نیست چه اصراری است که بیرون رفتن زن به این شکل باشد؟چرا اصرار