خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی شامل 105 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی :

درآمد

ارزیابی مستمر درونی و بیرونی از عملکرد هر سیستم به خصوص نشریات علمی راه مطمئنی برای کشف نقاط قوت و ضعف و دست یابی به راهکارهای مناسب جهت تقویت آن و رسیدن به هدف های تعیین شده است. با عنایت به ضرورت وجود پویایی و تحول مستمر یک مجموعه، ارزیابی به مثابه بخشی از فعالیت اساسی مسؤولان به شمار می آید؛ به طوری که بدون بررسی و ارزیابی جدّی و مستمر از بخش های مختلف یک نشریه نمی توان به ادامه توفیق آن خوشبین بود. با توجه به چنین ضرورتی و در چارچوب گزارش از ربع قرن فعالیت دفتر تبلیغات اسلامی، فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی با نگاه بیرونی ارائه می گردد.

ملاحظات ضروری

۱. فایل پاورپوینت کامل ارزیابی عملکرد فصلنامه علوم سیاسی در سه قسم داده ها، تجزیه و تحلیل داده ها و ارایه پیشنهادها تدوین شده است. مجموع اطلاعات و داده ها همان جداول شماره ۱ تا ۳ و نمودارهای مقایسه ای ۱ تا ۸ هستند که مبنای اصلی ارزیابی قرار گرفتند؛
۲. تمامی بخش های فصلنامه (سرمقاله، گفت و گو، مقالات، گزارش های علمی، نقد و معرفی، چکیده پایان نامه، ترجمه چکیده مقالات به زبان خارجی، میراث سیاسی و معرفی فصلنامه) از شماره ۱ تا ۲۶ به تفکیک هر شماره بر اساس معیارهای مزبور به دقت بررسی و فراوانی آنها در جداول و نمودارها ثبت گردید و سپس اقدام به درصدگیری شد؛
۳. مطالعه و دقت در جداول و نمودارها که حاوی تمامی اطلاعات مربوط به ۲۶ شماره فصلنامه است می تواند در ترسیم و تفهیم مطالب مطرح شده، کمک مؤثری نماید؛
۴. تقسیم مقالات به هفت موضوع «فقه سیاسی»، «فلسفه سیاسی»، «روابط بین الملل»، «جامعه شناسی سیاسی»، «اخلاق و سیاست»، «قرآن و سیاست» و «سایر» با توجه به واقعیات موجود و با مطالعه عناوین، زیر عنوان ها و برخی از پاراگراف های مقالات صورت گرفته است ؛
۵. در بررسی حاضر، هدف های فصلنامه (منتشر شده در ص ۲ هر شماره) به عنوان معیاری برای ارزیابی مورد توجه قرار گرفته است؛
۶. این ارزیابی بیشتر با نگاه آماری به بخش های گوناگون فصلنامه صورت گرفته، ولی ارزیابی از محتوای مطالب نیازمند بهره گیری از کارشناسان و متخصصان هر قسمت به تناسب مورد و با الگوی متفاوت است.

جدول شماره۱: جدول وضعیت مؤلّفان مقالات فصلنامه علوم سیاسی از نظر محل تأمین مقالات به تفکیک هر شماره از ۱ تا ۲۶

ادامه جدول شماره ۱: جدول وضعیت مؤلفان مقالات فصلنامه علوم سیاسی از نظر محل تأمین مقالات به تفکیک هر شماره از ۱ تا ۲۶

نمودار شماره ۱: نمودار مقایسه ای درصد فراوانی مؤلفان مقالات فصلنامه علوم سیاسی از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ به تفکیک هر سال

نمودار شماره ۲: نمودار مقایسه ای درصد فراوانی مؤلفان مقالات فصلنامه علوم سیاسی از نظر تحصیلات حوزوی و دانشگاهی از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳

نمودار شماره ۳: نمودار مقایسه ای درصد فراوانی مؤلفان مقالات فصلنامه علوم سیاسی در مجموع۲۶شماره (از سال ۷۷ تا نیمه اول ۸۳) از نظر محل تأمین مقالات

تجزیه و تحلیل جدول وضعیت مؤلفان مقالات فصلنامه علوم سیاسی

در این بخش جدول وضعیت مؤلفان مقالات از نظر میزان تحصیلات و محل تأمین مقالات و نمودارهای مقایسه ای درصد فراوانی مؤلفان از نظر تحصیلات و محل تأمین مقالات به تفکیک هر یک از شماره های ۱ تا ۲۶ و در مجموع ۲۶ شماره مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

۱. درصد مؤلفان از نظر محل تأمین مقالات

* درصد مؤلفان مقالات فصلنامه از میان فارغ التحصیلان مقطع کارشناسی مؤسسه در سال های ۱۳۷۷ و ۱۳۷۸ صفر، سال های ۱۳۷۹، ۴، ۱۳۸۰، ۸، ۱۳۸۱، ۴، ۱۳۸۲، ۲ و نیمه اول ۱۳۸۳، ۵ درصد می باشد. بر اساس این اطلاعات از سال ۱۳۷۹ تا نیمه اول ۱۳۸۳ به غیر از سال ۱۳۸۲ همکاری این دسته از مؤلفان روندی صعودی و به نسبت متوازن در به کارگیری فارغ التحصیلان مقطع کارشناسی مؤسسه داشته است. این سیر صعودی را می توان ناشی از علاقه مندی آنان به همکاری با فصلنامه ، ارتقای سطح علمی تحقیقات و نوشته های آنها و علاقه مندی فصلنامه به این همکاری دانست.
* درصد مؤلفان فصلنامه از میان فارغ التحصیلان مقطع کارشناسی ارشد مؤسسه از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۰ دارای روندی رو به رشد و از سال ۱۳۸۱ تا نیمه اول ۱۳۸۳ دارای روندی نزولی بوده است. بنابراین میزان همکاری علمی فارغ التحصیلان کارشناسی ارشد مؤسسه با فصلنامه کاهش یافته است که بررسی علل و عوامل آن می تواند مهم باشد.
* بالاترین درصد استفاده از فارغ التحصیلان مؤسسه در مقطع کارشناسی ارشد با ۴۲ درصد در سال ۱۳۷۸ و کمترین آن با ۵۰/۱۰ درصد در سال ۱۳۷۷ می باشد.
* ۳۱ درصد از مؤلفان مقالات فصلنامه علوم سیاسی در مجموع ۲۶ شماره، از فارغ التحصیلان مؤسسه – اعم از ارشد و کارشناسی – هستند که مثبت ارزیابی می شود.
* اعضای هیأت علمی مؤسسه در تألیف مقالات برای فصلنامه به میزان ۴۷، ۳۷، ۲۲،۲۰ و ۱۵ درصد به ترتیب از سال ۱۳۷۷ تا پایان ۱۳۸۱ و به میزان ۲۱ و ۳۰ درصد در سال های ۱۳۸۲ و نیمه اول ۱۳۸۳ با فصلنامه همکاری داشته اند. همان طور که ملاحظه می شود، همکاری اعضای هیأت علمی از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۱ روند نزولی داشته، ولی از سال ۱۳۸۲ تاکنون دارای روندی رو به رشد بوده است، که مطلوب می باشد.
* بالاترین درصد همکاری اعضای هیأت علمی مؤسسه در تدوین مقالات فصلنامه با ۴۷ درصد در سال ۱۳۷۷ و کمترین درصد آن با ۱۵ درصد در سال ۱۳۸۱ است .
* استادان مدعو مؤسسه در تألیف مقالات فصلنامه به میزان ۱۶،۱۳،۲۵،۱۰،۶،۶ و ۱۰ درصد به ترتیب از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ با فصلنامه همکاری داشته اند. بر این اساس، میزان همکاری آنان از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۲ به جز در سال ۱۳۷۹، از روندی نزولی برخوردار بوده است که ضعیف ارزیابی می گردد، چرا که استفاده اندک از پتانسیل موجود (وجود استادان مدعو)از دست دادن فرصت است. البته میزان همکاری آنان در سال ۱۳۸۳ رو به رشد بوده که مثبت ارزیابی می گردد.
* استادان مدعو با ۲۵ درصد همکاری در سال ۱۳۷۹ و ۶ درصد در سال ۱۳۸۱ دارای بیشترین و کمترین درصد همکاری در نگارش مقالات فصلنامه بودند که اوّلی خوب و دومی ضعیف ارزیابی می شود.
* استادان و مؤلفان خارج از مؤسسه نیز در تدوین مقالات با فصلنامه علوم سیاسی همکاری داشته اند و این همکاری از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ به ترتیب ۲۶،۸،۲۵،۲۶،۴۸،۴۶ و ۳۵ درصد می باشد که از روند مطلوبی برخوردار بوده است.
* بالاترین سطح همکاری مؤلفان خارج از مؤسسه با ۴۸ درصد در سال ۱۳۸۱ و کمترین آن با ۸ درصد در سال ۱۳۷۸ می باشد.
* در نگاهی کلی، درصد همکاری فارغ التحصیلان مقطع کارشناسی و ارشد، اعضای هیأت علمی، استادان مدعو و محققان خارج از مؤسسه در ارسال مقاله به فصلنامه علوم سیاسی از ۱۳۷۷ تاکنون و در مجموع ۲۶ شماره به ترتیب ۴،۲۸،۲۴،۱۲ و ۳۲ درصد است. که با توجه به اهداف فصلنامه خوب ارزیابی می شود.
* بیشترین میزان همکاری را مؤلفان خارج مؤسسه با ۳۲ درصد و کمترین آن را کارشناسان فارغ التحصیل مؤسسه با ۴ درصد داشتند. فارغ التحصیلان ارشد مؤسسه با ۲۸ درصد در رتبه دوم همکاری قرار دارند که در جهت تأمین اهداف فصلنامه بوده و مطلوب ارزیابی می گردد.
* از نگاهی دیگر، ۶۸ درصد مقالات فصلنامه را محققان و مؤلفانی تولید و تألیف کرده اند که به نوعی به مؤسسه تعلق خاطر دارند، مثل فارغ التحصیلان، اعضای هیأت علمی و استادان مدعو که مثبت ارزیابی می شود.
* ۲۸ درصد از مؤلفان مقالات فصلنامه علوم سیاسی در مجموع ۲۶ شماره از فارغ التحصیلان مقطع کارشناسی ارشد علوم سیاسی و ۴ درصد از مقطع کارشناسی علوم سیاسی (در مجموع ۳۲ درصد) مؤسسه آموزش عالی باقرالعلوم علیه السلام هستند که با توجه به هدف فصلنامه مبنی بر طرح دیدگاه ها و آرای دانشجویان و فارغ التحصیلان مؤسسه و تقویت روح تتبع و تحقیق و تشویق آنان برای حضور جدّی تر در صحنه های علمی – فرهنگی کشور، مثبت ارزیابی می شود. به خصوص که درصد قابل توجهی از مؤلفان عضو هیأت علمی مؤسسه از فارغ التحصیلان مؤسسه هستند.
* تلاش فصلنامه در جذب مقالات از فارغ التحصیلان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد علوم سیاسی از آغاز تاکنون به غیر از سال ۱۳۷۸ از یک توازن نسبی برخوردار بوده است که مطلوب ارزیابی می گردد.
* از علت های موفقت آمیز انتشار منظم فصلنامه علوم سیاسی در حد قابل قبول در حوزه تخصصی مطالعات اسلامی – سیاسی می تواند ناشی از پشتوانه فارغ التحصیلان و اعضای هیأت علمی مؤسسه باشد. به ویژه آن که تدوین پایان نامه در مقطع کارشناسی در مؤسسه اجباری بوده و در تدوین پایان نامه برای مقطع ارشد نیز به اندازه کافی دقت و سخت گیری به عمل می آید.

۲. درصد مؤلفان از نظر تحصیلات حوزوی و دانشگاهی

* میزان مؤلفان دارای تحصیلات حوزوی از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ به ترتیب ۵،۳،۶،۸،۸،۶، ۲۵ و با میانگین ۵/۷ درصد در مجموع ۲۶ شماره می باشد که در نیمه اول ۸۳ از رشد ۱۹ درصدی برخوردار بوده است.
* میزان همکاری مؤلفان با تحصیلات دانشگاهی از سال ۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ به ترتیب ۳۷،۱۸،۴۱،۲۰،۳۰،۲۷،۲۰ و با میانگین ۲۸ درصد در مجموع ۲۶ شماره می باشد. که از سال ۱۳۸۲ تاکنون روندی نزولی داشته است. با توجه به حوزه مطالعات اسلامی – سیاسی و هدف فصلنامه، روند نزولی مثبت ارزیابی می شود.
* میزان همکاری مؤلفان دارای تحصیلات دانشگاهی درسال ۷۹ با ۴۱ درصد و در سال ۱۳۷۸ با ۱۸ درصد دارای بیشترین و کمترین درصد است که نکته خاصی به نظر نمی رسد.
* اگر چه میزان بهره گیری از مقالات ارسالی تحصیل کردگان دانشگاهی در سال های مورد بررسی از یک تعادل و توازن برخوردار نبوده، ولی در استفاده از مؤلفان دارای تحصیلات حوزوی از توازن نسبی برخوردار بوده است.
* میزان بهره گیری از مؤلفان دارای تحصیلات حوزوی – دانشگاهی از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ به ترتیب ۵۸، ۷۹،۵۳،۳۶،۶۱،۶۶ و ۵۵ و با میانگین ۶۴ در مجموع ۲۶ شماره می باشد که با توجه به حوزه مطالعات اسلامی – سیاسی و رویکرد فصلنامه، مثبت ارزیابی می شود، به عبارتی، هر چه از مؤلفان دارای تحصیلات حوزوی – دانشگاهی بیشتر استفاده شود، نشریه بهتر می تواند هدف خود را تحقق ببخشد.
* درصد استفاده از مؤلفان فصلنامه از نظر تحصیلات در مجموع ۲۶ شماره (حوزوی ۸ درصد، دانشگاهی ۲۸ درصد و حوزوی – دانشگاهی ۶۴ درصد) از ۳ تا ۱ رتبه بندی می شوند و در اکثر سال ها از توازن نسبی برخوردارند.

۳. درصد مؤلفان از نظر مدارک تحصیلی

* میزان استفاده از مؤلفان دارای مدرک کارشناسی از سال ۱۳۷۹ تا نیمه اول ۸۳ به ترتیب ۲،۱۲،۴،۴ و ۵ درصد بوده که به غیر از سال ۱۳۸۰، از توازن نسبی برخوردار بوده است ؛ ولی در سال های ۷۷،۷۸ و تا اواسط ۷۹ از هیچ مؤلف با مدرک کارشناسی استفاده نشده است.
* بالاترین درصد بهره گیری از مؤلفان دارای مدرک کارشناسی ارشد با ۲۱/۸۴ درصد در سال ۷۷ و کمترین آن با ۵۰ درصد در نیمه اول سال ۸۳ می باشد. میزان بهره گیری از مؤلفان با مدرک کارشناسی ارشد از سال ۷۷ تا نیمه اول ۸۳ به ترتیب ۸۴،۸۱،۶۴،۶۶،۷۵،۶۵ و ۵۰ درصد است. اگر چه دارای فراز و نشیب می باشد، ولی در مجموع از روندی رو به کاهش برخوردار بوده است.
* بیشترین درصد همکاری مؤلفان دارای مدرک دکترا با ۵۰ درصد مربوط به نیمه اول سال ۱۳۸۳ و کمترین آن با ۱۶ درصد مربوط به سال ۱۳۷۷ می باشد.
* میزان همکاری مؤلفان با مدرک دکترا از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ به ترتیب ۱۶،۱۸،۳۳،۲۲،۲۱،۳۰ و ۴۵ درصد است که در مجموع از روندی صعودی برخوردار بوده و مثبت ارزیابی می شود.
* مؤلفان مقالات در مجموع ۲۶ شماره از نظر مدرک دانشگاهی، ۴ درصد دارای مدرک کارشناسی، ۷۰ درصد کارشناسی ارشد و ۲۶ درصد مدرک دکترا داشته اند که خوب ارزیابی می شود.
* درصد استفاده از مؤلفان دارای مدرک کارشناسی ارشد از سال ۷۷ تاکنون دارای روندی رو به کاهش، میزان بهره گیری از دارندگان مدرک دکترا روندی رو به افزایش بوده است. اگر چه این نتیجه نسبتا مثبت ارزیابی می شود، ولی با عنایت به ارتقای سطح تحصیلی فارغ التحصیلان مؤسسه و سابقه فصلنامه، انتظار همکاری بیشتری می رود.
* اگر چه استفاده از مقالات افراد حوزوی از درصد کمی (۵/۷ درصد) برخوردار است، ولی در مجموع از سال ۷۷ تاکنون دارای روندی رو به رشد بوده است. به نظر می رسد با توجه به اهداف فصلنامه، استفاده از مقالات افراد تحصیل کرده حوزوی – دانشگاهی مناسب تر باشد.
* فصلنامه در بهره گیری از مقالات دانش آموختگان حوزه و دانشگاه (بیش از نصف) چه در هر شماره و چه در مجموع ۲۶ شماره با میانگین ۶۴ درصد موفق بوده است.
* با عنایت به نقش عملی فصلنامه در ایجاد و تقویت وحدت بین حوزه و دانشگاه، استفاده از دانشگاهیان در حدود ۲۸ درصد مطلوب به نظر می رسد.

جدول شماره ۲: جدول وضعیت مقالات فصلنامه علوم سیاسی به تفکیک موضوعی و از نظر تألیفی و ترجمه ای از شماره ۱ تا ۲۶

ادامه جدول شماره ۲: جدول وضعیت مقالات فصلنامه علوم سیاسی به تفکیک موضوعی و از نظر تألیفی و ترجمه ای از شماره ۱ تا ۲۶

نمودار شماره ۴: نمودار مقایسه ای درصد فراوانی مقالات فصلنامه علوم سیاسی به تفکیک موضوعی از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳

نمودار شماره ۵: نمودار مقایسه ای درصد فراوانی مقالات فصلنامه علوم سیاسی به تفکیک موضوعی در مجموع ۲۶ شماره (از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳)

نمودار شماره ۶: نمودار مقایسه ای درصد فراوانی مقالات فصلنامه علوم سیاسی از نظر تألیف و ترجمه از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ به تفکیک هر سال

تجزیه و تحلیل جدول وضعیت مقالات فصلنامه (شماره ۱ تا ۲۶)

در این بخش وضعیت مقالات فصلنامه از نظر موضوعی، تألیفی و ترجمه ای و نمودارهای مقایسه ای درصد فراوانی آنها از شماره های ۱ تا ۲۶ و در مجموع ۲۶ شماره مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد.

۱. درصد مقالات از نظر موضوعی

* میزان مقالات فصلنامه از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ در موضوع فقه سیاسی به ترتیب ۲۱،۲۹،۱۱،۳۲،۲۷،۱۹ و ۳۰ درصد است که بیانگر روند افزایشی در سال های ۷۸، ۸۰ و۸۳ و روند کاهشی در سال های ۷۹، ۸۱ و ۸۲ می باشد. بنابراین فراز و نشیب داشته است.
* میزان مقالات فصلنامه از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ در موضوع فلسفه سیاسی به ترتیب ۶۳،۴۲،۲۳،۱۴،۲۳،۳۱ و ۱۵ درصد می باشد که در مجموع روندی رو به کاهش داشته است. شاید از مهم ترین دلایل آن، تهیه و انتشار ویژه نامه هایی در خصوص قرآن و سیاست و اخلاق و سیاست باشد. اگر چه افزایش فعالیت فارغ التحصیلان جامعه شناسی سیاسی نیز مؤثر بوده است.
* درصد مقالات فصلنامه از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول ۱۳۸۳ در موضوع روابط بین الملل به ترتیب ۰،۵،۱۷،۴،۱۳،۴ و ۵ می باشد. علت بالابودن آمار در سال های ۷۹ و ۸۱ به دلیل ویژه نامه امنیت ملی (شماره ۹) و مقالات مندرج در شماره ۲۰ فصلنامه است.
* میزان مقالات فصلنامه از سال ۱۳۷۷ تا نیمه ۱۳۸۳ در موضوع جامعه شناسی سیاسی به ترتیب ۱۶،۲۱،۳۵،۲۲،۲۱،۲۵ و ۲۵ است که تقریبا از توازن نسبی برخوردار است. علت بالابودن درصد مقاله در سال ۱۳۷۹ به دلیل برخورد فعال تر فارغ التحصیلان و استادان گرایش ایران و جامعه شناسی سیاسی و اختصاص برخی از شماره های فصلنامه به موضوعات متناسب با جامعه شناسی سیاسی است.
* بر اساس آمار موجود بین درصد مقالات فقه سیاسی، فلسفه سیاسی و جامعه شناسی سیاسی رابطه معناداری وجود دارد ؛ یعنی افزایش مقاله در یک موضوع، موجب کاهش مقاله در موضوع دیگر شده است.
* با نگاه به آمار، اصلی نبودن و محوریت ند