خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین شامل 56 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سکولاریسم مذهبی، تنها راه رهایی فلسطین :

شرق، ۱/۹/۸۲

چکیده: نویسنده با ارائه رویکرد مثبت ایرانیان و اسلام به فلسطین، در گذشته تاریخ، به نقد رویکرد امروزی شرق می پردازد و به جای دولت مذهبی، با مثبت ارزیابی کردن برخورد دولت های اروپایی، آزادی مذهبی و دولت سکولار را تنها راه حل مشکل فلسطین برمی شمارد .

یهودیان که روزگاری نازپرورده ایرانیان و خصم رومیان بودند، اینک نوردیده غربیان و بلای جان شرقیان اند . طنز تاریخ آنجاست که قرن ها بعد، وارثان روم باستان، آمریکا و انگلستان، فریاد بازگشت آوارگان یهود به سرزمین موعود را سر دهند و بکوشند تا فلسطین، اسرائیل شود . انگلوساکسون ها، این کار را برای رهانیدن اروپا و یهود از یکدیگر انجام دادند . چه، بزرگ ترین نسل کشی قوم یهود در اروپا رخ داد; اما، شگفت آنکه این بار قرعه یهود ستیزی به دامان خاورمیانه افتاد . منطقه ای که نه فقط کورش رهایی بخش یهودیان را دارد، که محمد صلی الله علیه و آله رسول خدا، حکم به همزیستی مسلمان و یهود داده بود . شرقیان گمان می کنند که تنها راه مشروع مخالفت با اسرائیل، تکیه بر فضل تقدم اعراب در منطقه است; ادعایی که، البته، سندیت ندارد . فلسطین، هند موحدان است . تنها راه رهایی فلسطین از چنگال نسل کشی، تاسیس دولتی غیردینی در آنست که به همه ادیان از یک چشم بنگرد . چنین دولتی نمی تواند بی توجه به مذهب باشد; باید به آرامی از کنار نزاع های مذهبی گذر کند و نه فقط حوزه خصوصی، که حوزه عمومی را نیز به مردم بسپرد تا روحانیان مسلمان، عمامه، روحانیان مسیحی، کلاه و روحانیون یهودی، عرق چین بر سر نهند . دادگاه ها در منطقه الفراغ شریعت ها حکم صادر کنند و عرف در جواب شرع قانون بسازد . این گونه است که مهم ترین وظیفه سکولارهای مذهبی، ایجاد آزادی مذهبی خواهد بود، نه تاسیس دولت مذهبی . اسرائیلی ها به این دلیل از سوی غربی ها حمایت می شوند که به خیال غرب، ظاهرا صورت نزدیک تری به دموکراسی غربی دارند: پارلمان و احزاب موافق و مخالف، انتخابات و … ; دولتی سکولار دارند: در پارلمان خویش از اعراب عضو می پذیرند، علیه دولت یهود نطق می کنند، احزاب مذهبی را از پارلمان بیرون می کنند و قدرت را میان احزاب عرفی، دست به دست می کنند . اما، فلسطینی ها موقعیتی دورتر از دموکراسی غربی دارند و به این دلیل ممکن است، در صورت تاسیس دولت مستقل فلسطین، احزاب بنیادگرا بر سر کار آیند . مسجدالاقصی، هیکل سلیمان و کلیسای مهد، نه فقط نهادهای مذهبی، که نهادهای سیاسی و اجتماعی سرزمین فلسطین اند و پلورالیسم سنتی و مذهبی را پشتوانه حیات این سرزمین مقدس قرار داده اند .

اشاره

آنچه در این مقاله جلب توجه می کند، کاستی ها و نارسایی های فراوان نویسنده در ارائه استدلال و شواهد تاریخی است که به بررسی اجمالی این نارسایی ها می پردازیم:

۱ . نویسنده در مقاله خود چنان وانمود کرده است که گویی قدمت تاریخی قوم یهود در سرزمین فلسطین، بیش از اعراب بوده است .

نویسنده در ادعای تاریخی خود، خطای فاحشی را مرتکب شده است . چراکه محققین و مورخینی مانند تویین بی، فریدمن، ماکسیم رودنسون، موشه منوهین، فرانسیس امیلی و … ، بر این اعتقادند که قبایل عرب در حدود ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، به فلسطین فعلی مهاجرت کردند که بعدها به اسم «کنعانی ها» معروف شدند . همین کنعانیان برای نخستین بار شهر «بیت المقدس » را بنیان گذاشتند . همچنین، گروهی از آنان، بعدها، تمدن «فنیقی » را در سواحل مدیترانه در لبنان به وجود آوردند . کنعانی ها حدود ۱۵۰۰ سال کنترل این ناحیه را در دست داشتند و شهرهای اریحا، بیسان، شکیم و نابلس توسط آنان ساخته شد . در واقع عبری ها یا اتباع بعدی حکومت اسرائیل، نخستین ساکنان سرزمین فلسطین نبودند; بلکه اسلاف اعراب کنونی جزو اولین ساکنان فلسطین به شمار می رفتند . عبرانی ها حدود هفتصد سال بعد از قبایل عرب (یعنی در حدود ۱۸۰۰ قبل از میلاد)، به ارض کنعان، یعنی «فلسطین » مهاجرت کردند . ^(۱) علاوه بر این حقایق تاریخی، برخی از محققان برجسته یهودی، منکر هرگونه حق تاریخی یهودیان نسبت به فلسطین می شوند . به عنوان مثال، ماکسیم رودنسون، محقق برجسته یهودی – فرانسوی، می گوید: «مردم فلسطین، به تمامی معنی، از نظر بومی، همان فلسطینی های قدیم و فرزندان کنعانی ها و سایر قبایل اولیه فلسطین هستند» . موشه منوهین، یهودی منتقد صهیونیسم، معتقد است که «ساکنان اصلی فلسطین، اعرابی بودند که از چهار هزار سال قبل این سرزمین را در تصرف خود داشتند و هم اکنون در اردوگاه های آوارگان زندگی می کنند» . اسرائیل زانگویل که اصطلاح «فلسطین، سرزمین بدون مردم برای یهودیان بدون سرزمین » را اختراع کرد، بعدها، پس از سفر به فلسطین، اعتراف کرد که این سرزمین، برای خود، ساکنانی دارد و پیشنهاد کرد که یهودیان برای گرفتن فلسطین از ساکنان کنونی آن، مانند پدران خود، به ضرب شمشیر و کشتار به این هدف نایل آیند . آرنولد تویین بی، مورخ سرشناس معاصر، نیز بر این امر تاکید می ورزد که فلسطین یک سرزمین عربی است و یهودیان، چه در زمان قدیم و چه در زمان معاصر، تجاوزکارانه وارد آن شده اند . به گفته او «پیش از آنکه هرتصل، جنبش صهیونیستی خود را آغاز کند، از تاریخ سکونت مردم فلسطین در آنجا، دست کم، ۵/۱۷ قرن گذشته بود» . ^(۲)

۲ . نویسنده چنان وانمود می کند که گویی، از نظر مدافعان فلسطین، «تنها راه مشروع مخالفت با اسرائیل، تکیه بر فضل تقدم اعراب در منطقه است » . برخلاف نظر نویسنده، قدمت تاریخی و اولویت مردم فلسطین در این سرزمین، هر چند از نظر تاریخی، چنان که نشان داده شد، قطعی و مبرهن است، اما، مهم ترین استدلال و تنها استدلال نیست . در واقع، چنان که عبدالوهاب المسیری، محقق و پژوهشگر معروف در زمینه صهیونیسم و یهود و نویسنده دایره المعارف الیهود و الیهودیه و الصهیونیه، اظهار می دارد: «اثبات غیرقابل تشکیک این امر که یهودیان هیچ حق تاریخی در فلسطین ندارند، تنها یک امتیاز از بیست امتیاز موجود در دفاع از فلسطین است » . ^(۳)

۳ . نویسنده با ذکر شواهد تاریخی که منجر به حمایت اروپاییان از یهودیان در زمان حاضر گردیده است، به نسل کشی یهودیان توسط اروپا و روحیه ضدیهودی و دشمنی با یهودیان در میان آلمانیان اشاره می کند . در رد مورد اول می توان به کتاب های مشهور پروفسور روژه گارودی، به خصوص تاریخ یک ارتداد، اسطوره های بنیانگذار سیاست اسرائیل، اشاره کرد . محققان دیگری مانند فوریسون ، در اتاق های گاز، با بررسی دقیق جزئیات نشان داده اند که نه تنها نسل کشی مورد ادعای یهودیان و حامیان آنها هرگز در جنگ جهانی دوم اتفاق نیافتاده است، بلکه امکانات فنی و ابزارهایی که آن زمان در ارتش آلمان نازی به کار می رفت، اصولا توان چنین کشتارهایی را نداشته است . ^(۴) در رد مورد دوم نیز باید متذکر شد که بر اساس یافته های محققین، موجی که بر بنیاد عوامل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی عدیده در آلمان گسترش یافت و پدیده ای به نام «آنتیمیتیسم » (یهود ستیزی) را آفرید و سرانجام به تاسیس حزب نازی و صعود آدولف هیتلر انجامید، به شکلی عجیب با زرسالاران یهودی و سازمان اطلاعاتی بریتانیا پیوند داشت . این پیوند تا بدان حد مستند و عمیق است که می توان موج فوق را یک حرکت سازمان یافته تبلیغاتی – فرهنگی برای ایجاد توهم در فرهنگ سیاسی جهان و پنهان کردن واقعیت های عینی دانست . ^(۵)

۴ . نویسنده در جای جای مقاله خویش از هم زیستی، رواداری و پلورالیسم مذهبی به عنوان شاخصه های زندگی در فلسطین، پیش از دوران جدید یاد می کند و معتقد است که «مردم فلسطین با ضمیری ناخودآگاه و روحی باز، پذیرای پلورالیسم مذهبی بودند» . او معتقد است که از آنجا که پیروان مذاهب مختلف در فلسطین، هرگز نیروی غالب نبوده اند، همواره هم زیستی و رواداری دینی بر پا بوده است .

نویسنده در این ادعای خویش نیز دچار چندین خطا شده است; چراکه اولا، باید بدانیم که منطقه فلسطین پس از فتح آن به دست مسلمین و گرویدن مردم این منطقه به اسلام، به مدت بیش از دوازده قرن تحت حاکمیت فائقه اسلام بوده است (به جز در طول ۹۶ سال جنگ های صلیبی که این منطقه به دست صلیبیون افتاد) . و در این مدت خبری از رواداری دینی به آن مفهوم که نویسنده از آن یاد می کند، نبوده است . (شایان ذکر است که رواداری دینی مفهومی متعلق به دوران پس از رنسانس در غرب برابر با مفهوم tolerance ] » می باشد) . همچنین، پلورالیسم دینی که به زعم نویسنده از دوران کورش تا صلاح الدین بر فلسطین حاکم بوده است، مفهومی جدید و متعلق به دوران پس از رنسانس می باشد و به نظر می رسد که نویسنده در این ارزیابی، خود، از اوضاع تاریخی فلسطین، به جای مراجعه به تاریخ، خواسته های خویش را بر تاریخ تحمیل نموده