خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات شامل 120 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بحوث و تحقیقات فی کتاب العبقات :

من یدرس کتاب«عبقات الانوار»یجد فیه الی جانب«اثبات امامه الائمه الاطهار»و الرد علی اشکالات المخالفین علی أدله الامامیه فی باب الامامه. . . بحوثا و تحقیقات علمیه قیمه، بحیث لو أخرج کل واحد منهالکان کتابا لطیفا فی موضوعه .
فی هذا الکتاب بحوث علمیه من أصول العقائد، و التفسیر، و الحدیث، و الدرایه، و التاریخ، و الرجال، و الادب. . . یتطرق الی کل بحث منها لمناسبهیقتضیها المقام حیث یرید المؤلف رحمه اللّه اتمام الکلام علی المسأله الخلافیهمن شتی جوانبها. . .
و نحن نذکر هنا طرفا من هذه البحوث تحت عناوین وضعناها لها، معترفین بعدم وفاء مذکراتنا لجمیع بحوث الکتاب، آملین التوفیق لاتمامهافی فرضهأخری باذن اللّه تعالی.
۱ احادیث موضوعه
لقد وردت فی حق علیّ علیه السلام أحادیث لا تعد و لا تحصی عن رسول اللّه صلی اللّه علیه و آله و سلم. . . تناقلتها الصحابه و التابعون، و أثبتها الائمهو الحفاظ فی أسفارهم و معاجمهم، موثقین رجالها، مصححین طرقها، فأما ما لم یصل الینا من تلک الاحادیث. . . فاللّه اعلم بها و بعددها.
و لما رأی المخالفون لامیر المؤمنین علیه السلام تلک الاحادیث و کثرتها عدداو وضوحها فی الدلاله علی امامته. . . عمدوا الی التصرف فیها و تحریفها زیادهأو نقیصه، و الی وضع فضائل لابی بکر و عمر و عثمان و معاویه و غیرهم من الصحابه، و الصحابه بصوره عامه. . .
و قد راج سوق هذا الوضع و التزویر کما یحدثنا التاریخ فی زمن معاویه، و شاعت هذه الاحادیث و انتشرت، و وصفها بعض علماء السنه
87

بالصحه عمدا أو جهلا. . .
و مع ذلک لم تخف حقیقه الحال علی ذوی العلم و البصیره، بل لقدنص علیها و صرح بها بعض المتعصبین من علماء الحدیث کابن الجوزی فی کتاب الموضوعات. . . و أورد ابن أبی الحدید بعض الاحادیث التی وضعتها«البکریه»فی مقابله أحادیث من فضائل أمیر المؤمنین. . . .
و جاء علماء الکلام و أصحاب الکتب فی الامامه منهم، فعارضوا بهذه الموضوعات الاحادیث الصحاح فی فضل علی علیه السلام. . . الامر الذی استدعی البحث عن تلک المفتریات و الکشف عن حالها بالنظر فی أسانیدها و مدالیلها علی ضوء آراء علماء الجرح و التعدیل من أهل السنه فی کتاب«عبقات الانوار». . . و کان من جمله هذه الاحادیث المحرفه أوالموضوعه رأسا فی مقابل فضیله من الفضائل:
۱ لو کنت متخذا خلیلا لا تخذت أبابکر خلیلا و لکن اللّه اتخذصاحبکم خلیلا.
۲ سدوا عنی کل خوخه فی هذا المسجد غیر خوخه أبی بکر.
۳ ما صب اللّه فی صدری شیئا الا وصببته فی صدر أبی بکر.
۴ لو کان بعدی نبی لکان عمر.
۵ لو لم أبعث فیکم لبعث عمر.
۶ ما طلعت الشمس علی رجل خیر من عمر.
۷ ابن عمر: سمعت رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم قال: بینا أنا نائم أتیت بقدح لبن فشربت حتی انی لاری الری یخرج من أظفاری، ثم أعطیت فضلی عمر ابن الخطاب. قالوا: فما أولته یا رسول اللّه؟قال: العلم.
۸ أبو سعید الخدری: قال رسول اللّه صلی اللّه علیه و سلّم: بینا أنا نائم رأیت الناس یعرضون علی و علیهم قمص، منها ما یبلغ الثدی و منها ما دون ذلک. و عرض علی عمر بن الخطاب و علیه قمیص یجره. قالوا: فما أولت ذلک یا رسول اللّه؟قال: الدین.
88

۹ أبو بکر و عمر منی بمنزله هارون من موسی.
۱۰ اقتدوا باللذین من بعدی أبی بکر و عمر.
۱۱ خلقنی اللّه من نوره، و خلق أبا بکر من نوری، و خلق عمر من نور أبی بکر، فخلق أمتی من نور عمر، و عمر سراج أهل الجنه.
۱۲ عمرو بن العاص: أی الناس أحب الیک؟قال: عائشه. قلت: من الرجال؟قال: أبوها. قلت: ثم من؟قال: عمر. فعد رجالا. فسکت مخافه أن یجعلنی فی آخرهم.
۱۳ خذوا شطر دینکم عن هذه الحمیراء.
۱۴ علیکم بسنتی و سنه الخلفاء الراشدین المهدیین من بعدی تمسکوا بها و عضوا علیها بالنواجذ .
۱۵ أرحم أو: أرأف أمتی بأمتی أبوبکر، و أشدهم فی أمر اللّه عمر و أصدقهم حیاءا عثمان بن عفان، و اعلمهم بالحلال و الحرام معاذ بن جبل، و أفرضهم زید بن ثابت، و أقرؤم أبی بن کعب، و لکل أمه أمین، و أمین هذه الامه أبو عبیده الجراح.
۱۶ من أحب ان ینظر الی ابراهیم فی خلته فلینظر الی أبی بکر فی سماحته و من أحب ان ینظر الی نوح فی شدته فلینظر الی عمر بن الخطاب فی شجاعته و من أحب ان ینظر الی ادریس فی رفعته فلینظر الی عثمان فی رحمته، و من أحب ان ینظر الی یحیی بن زکریا فی عبادته فلینظر الی علیّ بن أبی طالب فی طهارته.
۱۷ أنا مدینه العلم، و أبو بکر أساسها، و عمر حیطانها، و عثمان سقفها و علیّ بابها .
۱۸ أنا مدینه العلم و علیّ بابها و أبو بکر و عمر و عثمان حیطانهاو أرکانها.
۱۹ أنا مدینه العلم و أساسها أبو بکر و جدرانها عمر و سقفها عثمان و بابها علیّ.
89

۲۰ أنا مدینه العلم و علیّ بابها و معاویه حلقتها. ۲۱ أنا مدینه العلم و علیّ بابها و أبوبکر محرابها.
۲۲ أنا مدینه الصدق و أبوبکر بابها، و أنا مدینه العدل و عمر بابها، و أنا مدینه الحیاء و عثمان بابها، و أنا مدینه العلم و علیّ بابها.
۲۳ لا تقولوا فی أبی بکر و عمر و عثمان و علی الا خیرا.
۲۴ أصحابی کالنجوم فبأیهم اقتدیتم اهتدیتم.
۲۵ ابن عمر: کنا فی زمن النبی صلی اللّه علیه و سلّم لا نعدل بأبی بکرأحدا ثم عمر ثم عثمان ثم نترک أصحاب النبی لا نفاضل بینهم.
۲۶ محمد بن الحنفیه: قلت لابی أی الناس خیر بعد النبی؟قال: أبوبکر. قال قلت: ثم من؟قال : عمر. و خشیت أن یقول عثمان قلت: ثم أنت؟قال: ما أنا الا رجل من المسلمین.
۲ عداله الصحابه
و من البحوث المهمه ذات الاثر الکبیر فی جمیع المسائل الاسلامیه«مسأله عداله الصحابه أجمعین»فعن بعض الفرق القول بکفر الصحابهجمیعا. و المشهور بین أهل السنه هو القول بأن الصحابه کلهم عدول ثقات. و قد نسب هذا القول الی أکثرهم.
و الحق أن«الصحبه»لا توجب«العصمه»لاحد. و الصحابه فیهم العدول و غیر العدول، و بهذا صرح جمع من أعلام أهل السنه کالتفتازانی و المارزی و ابن العماد و الشوکانی، و تبعهم: الشیخ محمد عبده و بعض تلامذته و آخرون من الکتاب و العلماء المعاصرین.
و قد توفر کتاب«عبقات الانوار»علی جوانب من سیر مشاهیرالاصحاب و مشایخهم. . . لا یظن بقاء أحد علی القول بعداله الصحابه أجمعین بعد مراجعتها. . !
90

۳ الحسن و القبح العقلیان
و من المباحث المهمه فی علم الکلام بحث الحسن و القبح العقلیین، الذی یثبته العدلیه و ینکره الاشاعره، و یترتب علیه آثار جلیله و کثیره، و تعرض السید لهذا البحث فی قسم حدیث : «أنت منی بمنزله هارون من موسی». و الذی یهمنا ایراده هنا ما ذکره من أن جمعا کثیرا و جما غفیرا من أکابر نحاریر أهل السنه یثبتون الحسن و القبح العقلیین. فذکر کلمات القوم و حاصلها أن القول بثبوت الحسن و القبح العقلیین مذهب:
۱ أبی بکر القفال الشاشی.
۲ أبی بکر الصیرفی.
۳ أبی بکر الفارسی.
۴ القاضی أبی حامد.
۵ الحلیمی.
۶ علاء الدین السمرقندی صاحب (میزان الاصول فی نتائج العقول) .
۷ عبد العزیز البخاری صاحب (کشف الاسرار شرح أصول البزودی) .
۸ أبی المظفر السمعانی صاحب (القواطع فی أصول الفقه) .
۹ أبی شکور الکشی صاحب (التمهید) .
۱۰ أبی حامد الغزالی فی (اقتصاد الاعتقاد) .
۱۱ عبید اللّه بن مسعود صاحب (التوضیح فی حل غوامض التنقیح) .
۱۲ نظام الدین الشاشی صاحب (کتاب الخمسین فی أصول الحنفیه) .
۱۳ الملا علی القاری فی (شرح الفقه الاکبر) .
۱۴ ابن قیم الجوزیه فی (زاد المعاد) .
۱۵ کمال الدین السهالی فی (العروه الوثقی) .
91

۱۶ صالح بن مهدی المقبلی فی (ملحقات الابحاث المسدده) و فی (العلم الشامخ) .
و قد نسب هذا القول الی کثیر من أصحاب أبی حنیفه و علی الخصوص العراقیین منهم. و ذکر القاری عن الحاکم الشهید فی المنتقی انه قال أبو حنیفهلا عذر لا حد فی الجهل بخالقه لما یری من خلق السماوات و الارض و خلق نفسه و غیره. و فی المسایره لابن الهمام الحنفی : قالت الحنفیه قاطبه بثبوت الحسن و القبح علی الوجه الذی قالته المعتزله. و فیه عن بعض أکابرالاشاعره انه لا یتم استحاله النقص علی اللّه الا علی رأی المعتزله. و فیه عن أبی منصور الماتریدی و عامه مشایخ سمرقند: من مات و لم یؤمن و لم تبلغه دعوهرسول یخلد فی النار.
۴ موقف أهل السنه من أئمه أهل البیت
و قد یدعی بعض المؤلفین من أهل السنه کعبد العزیز الدهلوی أنهم هم المتبعون لاهل البیت علیهم السلام الراکبون لسفینتهم و المقتدون بهم یقولون هذا ازراءا بالشیعه و طعنا فی دینهم. . . .
و هذا ما دعا السید رحمه اللّه الی ایراد طرف من کلماتهم الشائنه لائمهأهل البیت علیهم السلام کشفا عن الحقیقه، و لکی یعلن للملأ العلمی أن کل ما یحاوله أهل السنه هو الرد علی الشیعه و معتقداتهم سواء کان بمدح أهل البیت و دعوی محبتهم و الانقیاد لهم، أو کان بالطعن فیهم و تکذیبهم و الحطعلیهم و العیاذ باللّه.
فتلک کلمات ولی اللّه الدهلوی فی أمیر المؤمنین علیه السلام فی کتابه (ازاله الخفاء عن سیره الخلفاء) و (قره العینین فی فضائل الشیخین) .
و کلمات ابن تیمیه فیه و فی بعض أئمه أهل البیت فی (منهاج السنه) .
و کلمات ابن العربی و ابن خلدون فی سید الشهداء الحسین بن علی علیهما السلام.
92

و کلمات عبد القادر الجیلانی فی أنه ینبغی أن یتخذ یوم عاشوراء یوم فرح و سرور لا یوم مصیبه و حزن. . .
و قول بعضهم فی حق الامام جعفر بن محمد الصادق علیه السلام«فی نفسی منه شی ء».
و قول بعضهم فی حق الامام علی بن موسی الرضا علیه السلام: «یروی عن أبیه عجائب، یهم و یخطی ء».
۵
حول الصحیحین
لقد حف القوم الصحیحین بکل قداسه، و وضعوهما فی هاله من النورو العظمه، و وضعوا لهما الکرامات الباهره. . . .
انهما کتابان ألفهما محدثان من المحدثین شرطا فیهما علی أنفسهما شروطاخاصه. . و من حق الباحث أن یبحث عن تلک الشروط، و أن یسأل عن توفرما اشترطاه فی کلّ واحد واحد من أحادیث الکتابین. . .
ثم ان البخاری و مسلما بشران کسائر أفراد البشر یعرضهما الخطأو السهو و النسیان، و هل الالتزام بما اشترطاه علی أنفسهما قد أوجب لهماالعصمه عن الخطأ و النسیان، و بلغ بکتابیهما الی حد القرآن؟
و اذا کان لما اشترطاه هذا الاثر فلماذا لا یعتقدون هذا الاعتقاد فیماألف علی شرطهما کالمستدرک و غیره؟
هذه و غیرها أمور جدیره بالبحث و التحقیق، و لا یجوز لنا أن نمرعلیها مرالجهله و المتعصبین، الذین ینزلون الکتابین منزله الوحی المبین. . . .
لیس کل ما فی الکتابین بصحیح
لقد انتهی بنا البحث و أرشدتنا الادله الی أنه لیس کل ما روی فی الکتابین بصحیح، و أهم تلک الادله هی الوجوه التالیه:
۱ طعن أکابر الائمه المعاصرین للبخاری و مسلم فی الکتابین
93

و مؤلفیهما و ترکهم لحدیثهما و المنع من نجالستهما. . . کما لا یخفی علی من راجع تراجم الرجلین فی (سیر أعلام النبلاء) و غیره.
۲ قدح علماء الجرح و التعدیل فی کثیر من رجالهما. . . کما لا یخفی علی من راجع (هدی الساری فی مقدمه فتح الباری) و غیره.
۳ آراء کبار العلماء فی الرجلین و کتابیهما، الصریحه فی وجودالاحادیث الباطله فیهما، و أن الذی حمل القوم علی القول بصحه کل ماأخرجاه هو التعصب. . . و تجد نصوص عبارات بعض هؤلاء العلماء فی قسم حدیث الغدیر من کتاب (عبقات الانوار) .
۴ وجود الاحادیث الکثیره المقدوحه سندا و دلاله من قبل أساطین المحققین من أهل السنه کالاسماعیلی، و مغلطای، و ابن حزم، و ابن الجوزی، و الدمیاطی و الغزالی، و امام الحرمین، و ابن عبد البر، و النووی، و ابن حجر، و الکرمانی و الداودی، و الحمیدی، و ابن القیم . . . و غیرهم. . . فی هذین الکتابین، و تجد نصوص طائفه من هذه الاحادیث و کلمات هؤلاء الاعلام فی قسم حدیث الغدیر من کتاب (عبقات الانوار) .
لیس کل ما لیس فی الکتابین بغیر صحیح
ثم ما الدلیل علی أن کل ما لم یخرجاه فلیس بصحیح، حتی اذا أرادوارد حدیث أو الطعن فیه قالوا: لیس فی أحد الصحیحین؟!
قال النووی: «لم یلتزما استیعاب الصحیح، بل صح عنهما تصریحهمابأنهما لم یستوعباه، و انما قصدا جمع جمل من الصحیح، کما یقصد المصنف فی الفقه جمع جمله من مسائله».
و قال القاضی الکتانی: «لم یستوعبا کل الصحیح فی کتابیهما».
و قال العلقمی: «لیس بلازم فی صحه الحدیث کونه فی الصحیحین و لا فی أحدهما».
و قال ابن القیم: «هل قال البخاری قط: ان کل حدیث لم أدخله فی
94

کتابی فهو باطل، أو لیس بحجه، أو ضعیف؟و کم قد احتج البخاری بأحادیث خارج الصحیح و لیس لها ذکر فی صحیحه؟و کم صحح من حدیث خارج عن صحیحه؟».
تعصب المؤلفین فی الامامه و المناقب
و مما ذکرنا یظهر تعصب بعض المؤلفین فی الامامه و الکلام، و أصحاب الکتب فی الفضائل و المناقب. . . کالفخر الرازی حیث یطعن فی سندحدیث الغدیر من جهه عدم اخراج البخاری و مسلم ایاه، و کابن تیمیه یردعلی حدیث«ستفترق أمتی علی ثلاث و سبعین فرقه»قائلا بأنه«لیس فی الصحیحین»و کالبدایونی الهندی القائل فی جواب جمله«کرار غیر فرار»من حدیث«سأعطی الرایه غدا رجلا. . . »بأنها«غیر مذکوره فی الصحیحین». و منهم من یطعن فی بعض الاحادیث المخرجه فیهما أو فی أحدهما غیرمکترث بالذین ذهبوا الی قطعیه صدور جمیع أحادیثهما، ذکرهم السید فی قسم حدیث المنزله و ابن تیمیه و ابن الجوزی الذین قدحوا فی حدیث: «انی تارک فیکم الثقلین. . . »و هو فی صحیح مسلم؟!
و کالامدی و من لف لفه الذین أبطلوا حدیث: «أنت منی بمنزلههارون من موسی»و هو فی الصحیحین !!
و کالدهلوی الذی أبطل حدیث هجر الزهراء علیها السلام أبا بکر حتی توفیت. . . و هو فی الصحیحین!!
و فی هذا القدر کفایه لمن طلب الرشاد و الهدایه.
۶ تحقیق حال رجال
و فی کتاب«عبقات الانوار»ترجمه المئات من الاعلام من الصحابهو التابعین و الرواه و کبار العلماء و المؤلفین فی مختلف العلوم و الفنون. . . ذکرالسید تراجمهم لا غراض مختلفه أهمها اثبات ثقتهم و الاعتماد علیهم.
95

أو جرحهم و اسقاطهم عن درجه الاعتبار. . . فهو یعطیک قائمه بأسماء الثقات و قوائم بأسماء الوضاعین، و الضعفاء و المدلسین، و من تکلم فیهم من الرواهو المحدثین.
و قد یستدعی الامر التوسع فی بیان حال الرجل توثیقا أو تجریحا، و من هنا فقد حقق حال رجال تحقیقا شاملا یتوفر علی فوائد تاریخیه و رجالیهلا تخفی قیمتها علی ذوی الفضل و أهل التحقیق، و لنذکر هنا بعض الامثلهعلی ذلک:
أ تحقیق حال عباد بن یعقوب الرواجنی
لقد أثبت وثاقه عباد بن یعقوب الرواجنی بعشره وجوه:
۱ کونه من مشایخ البخاری.
۲ کونه من مشایخ الترمذی.
۳ کونه من مشایخ ابن ماجه.
۴ روایه کبار الائمه کأبی حاتم و البزار و ابن خزیمه عنه.
۵ توثیق أبی حاتم الرازی.
۶ توثیق ابن خزیمه النیسابوری.
۷ قول الدار قطنی: صدوق.
۸ قول بعض أعلامهم: لولا رجلان من الشیعه ما صح لهم حدیث: عباد بن یعقوب و ابراهیم بن محمد بن میمون.
۹ قول الحافظ ابن حجر: «بالغ ابن حبان فقال: یستحق الترک».
۱۰ قول الحافظ ابن حجر: «رافضی مشهور الا انه کان صدوقا».
و قد ظهر أنه لا ذنب للرواجنی الا«التشیع»و«أنه یشتم السلف»کعثمان و طلحه و الزبیر کما فی«تهذیب التهذیب»و غیره. و لعل الذی جعله«یستحق الترک»ما رواه من أن أبابکر أمر خالد بن الولید أن یقتل علیا،
96

ثم ندم فنهاه عن ذلک. . . رواه السمعانی فی«الانساب».
ب تحقیق حال ابن عقده
و صنف أبو العباس ابن عقده کتابا بطرق حدیث: «من کنت مولاه فهذا علیّ مولاه»رواه فیه من مائه و خمس طرق ثم ذکر ثمانیه و عشرین رجلا من الصحابه لم یذکر أسمائهم. قال السید بن طاووس: «و الکتاب عندی الان»و قد ذکر هذا الکتاب لابن عقده جماعه من حفاظ و اعلام أهل السنه کابن حجر و ابن تیمیه و السمهودی و المناوی و غیرهم.
و قد طعن عبد العزیز الدهلوی تبعا لنصر اللّه الکابلی فی أبی العباس ابن عقده، قال الکابلی فیما زعمه من مکائد الامامیه: «التاسع و التسعون: نقل ما یؤید مذهبهم عن کتاب رجل یتخیل أنه من أهل السنه و لیس منهم، کابن عقده کان جارودیا رافضیا، فانه ربما ینخدع منه کل ذی رأی غبین، و یمیل الی مذهبهم أو تلعب به الشکوک».
و قد أثبت السید صاحب العبقات وثاقه ابن عقده و جلالته عن الدار قطنی و أبی علی الحافظ و حمزه السهمی و السمعانی و السیوطی و سبطابن الجوزی و الفتنی و البدخشانی. . . .
و انه قد روی عنه الاکابر من الحفاظ کالطبرانی و الدار قطنی و أبی نعیم و ابن عدی، و کان الدار قطنی یقول: أجمع أهل الکوفه علی أنه لم یر من زمن عبد اللّه بن مسعود الی زمن أبی العباس ابن عقده أحفظ منه. و عده السبکی فی طبقاته من حفاظ هذه الشریعه، و نقل السیوطی آراءه فی تدریب الراوی و ابن الجوزی فی معرفه الصحابه، و الذهبی فی الجرح و التعدیل.
فظهر أنه لا ذنب لابن عقده الا ما ذکره السیوطی بقوله: «و عنده تشیع»و انه کما قال سبط ابن الجوزی : «کان یروی فضائل أهل البیت و یقتصر علیها، و لا یتعرض للصحابه بمدح و لا بذم فنسبوه الی الرفض». و من قال الفتنی: «و ما ضعفه الا عصری متعصب».
97

ج تحقیق حال الاجلح بن عبد اللّه
و طعن الدهلوی فی سند حدیث الولایه: «ان علیّا منی و أنا من علیّ و هو ولی کل مؤمن من بعدی»قائلا: «فی أسناده الاجلح و هو شیعی متهم فی حدیثه».
فأجاب السید عنه بثلاثین وجه منها:
توثیق یحیی بن معین، و العجلی، و یعقوب بن سفیان، و مدح أحمد، و قول الفلاس و ابن عدی : «مستقیم الحدیث صدوق»و تصحیح الحاکم حدیثا هو فی طریقه، و فی التقریب: «صدوق شیعی» . و هو من رجال أبی داود و الترمذی و النسائی و ابن ماجه.
فظهر أنه لا ذنب له الا«التشیع».
د تحقیق حال سبط ابن الجوزی
و تعرض السید لحال سبط ابن الجوزی فأشبع الموضوع بحثا و تحقیقا، و ذلک لانه اعتمد علیه فی نقل روایه أحمد بن حنبل لحدیث النور: «خلقت أنا و علیّ من نور واحد»فکان من الضروری بیان ثقته و الاعتماد علیه.
فذکر مدح أبی المؤید الخوارزمی و ابن خلکان و قطب الدین البعلبکی و أبی الفداء و ابن الوردی و الذهبی و الداودی و الیافعی و القاری و غیرهم و تعظیمهم ایاه. . . و قد وصفه الخوارزمی فی (جامع مسانید أبی حنیفه) ب«الامام الحافظ»و قال هؤلاء کلهم بأنه«کان له القبول التام عندالخاص و العام».
و اعتمد علی تاریخه (مرآه الزمان) من تأخر عنه من المؤرخین کابن خلکان و الصفدی، و الحلبی فی سیرته، کما اعتمد علیه جماعه من علماءالکلام کالکابلی فی (صواقعه) و الدهلوی فی (تحفته) .
نعم طعن فیه و فی تاریخه الذهبی فی (میزان الاعتدال) فقال: «یأتی بمناکیر الحکایات و ما أظته بثقه، بل یحیف و یجازف ثم انه یترفض».
98

و قد أجابوا عن ذلک. . . ففی (کشف الظنون) : «قال فی الذیل: هذامن الحسد، فانه فی غایه التحریر، و من أرخ بعده فقد تطفل علیه، لا سیماالذهبی و الصفدی، فان نقولهما منه فی تاریخهما».
فظهر أنه لا ذنب له الا«الترفض»و سببه تألیف کتاب«تذکرهالخواص من الامه فی ذکر مناقب الائ